Эдди Джонс: Американдық баскетболшының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Эдвард Чарльз Джонс (Edward Charles Jones, 1971 жылғы 20 қазанда туған) – америкалық бұрынғы кәсіби баскетболшы. Ол 14 жылдық Ұлттық баскетбол қауымдастығы (NBA) мансабында бес командада ойнады. Джонс Темпл университетінде студенттік баскетбол ойнады және 1993–94 жылдары Атлантика 10 конференциясының үздік ойыншысы атанды. Ол «Көкөріктер» командасын NCAA турнирінде «Элитті сегіздікке» жеткізді. Үш мәрте NBA All-Star атанған ол 1994 жылғы NBA драфтында Лос-Анджелес Лейкерс командасымен 10-шы нөмірмен таңдалды.

Колледж мансабы

Джонс 1991 жылдан 1994 жылға дейін Темпл университетінің баскетбол командасында ойнады. Үшінші курсында ол команданы NCAA турнирінің Elite Eight кезеңіне жеткізді, ал «Owls» сапындағы соңғы маусымында орташа есеппен ойын басына 19,2 ұпай жинады. 1994 жылы ол Atlantic 10 конференциясының үздік ойыншысы деп танылды.

Лос-Анджелес Лейкерс (1994-1999)

Лос-Анджелес Лейкерс 1994 жылғы НБА драфтында Джонсты 10-шы таңдаумен шақырды. Лейкерс бас менеджері Джерри Уэст: "Біз ең жақсы атлетті іздедік, ал Эдди одан да жақсы болды, оны өткізіп алу мүмкін емес еді". Жаңа маусымында Джонс орта есеппен 14,0 ұпай жинап, 2,05 рет доп ұрлады, 64 ойынның 58-ін бастап шықты. Ол сондай-ақ НБА-да доп ұрлау/сырғыту көрсеткіші бойынша (1,75) көш бастады, «Жылдың жаңашылы» сайлауында 4-орын алды және 1994–95 жылғы НБА All-Rookie First Team құрамына енді. 94–95 жылғы All-Star Rookie Challenge аясында 25 ұпай, 6 доп ұрлау және 4 допты кері қайтару арқасында MVP атағын жеңіп алды. Оның дене бітімі, атлетикалық қабілеттері және қорғаныс шеберлігі Джонсты бұрынғы Лейкерс жұлдызы Майкл Купермен салыстыруға мүмкіндік берді. (Купердің өзі Джонсқа қарап: «Айнаға қарағандаймын» деді). Джонс Лейкерс құрамының маңызды бөлігіне айналды, Ник Ван Эксел және Седрик Себалоспен бірге плей-оффқа қатысып, бірінші раундта Сиэтл Суперсоникстерді 3:1 есебімен жеңіп, лиганың ең үздік ойыншысы Дэвид Робинсон бастаған Сан-Антонио Спёрс командасына қарсы шықты. Жастар құрамындағы Лейкерс серияны 6 ойынға дейін созды, бірақ жеңіліске ұшырады, Джонс алғашқы плей-офф кезеңінде 8,7 ұпай жинады. Келесі жылы Джонс команданың негізгі қорғаушысы ретінде өзін нығайтты, 70 ойынның 66-сын бастап шықты және маусым бойы орта есеппен 12,8 ұпай жинады. «Лейкерс» командасы жалпы есеп бойынша 53 жеңіске жетті, бұл көрсеткішке франшизаның аңызы Мэджик Джонсонның зейнеттен қайтып оралуы көмектесті. Лейкерс қайтадан плей-оффқа ілікті, бірақ бірінші раундта 3:1 есебімен жеңілген НБА чемпионы Хьюстон Рокетс командасын жеңе алмады. Джонс серияда орта есеппен 17,3 ұпай жинады. Екінші маусымынан кейін Джонс 25-тен 6-ға ауысты, себебі Лейкерс Гейл Гудричтің 25-ші нөмірін зейнеткерлікке шығарды. Ол 6-ны таңдады, өйткені өскен кезінде Джулиус Эрвингтің жанкүйері болған. Маусым арасында команда супержұлдыз орталық Шакил О'Нилді сатып алды және Владе Дивакты жаңашыл қорғаушы Коби Брайантқа айырбастады. Джонс 80 ойынға қатысып, 17,2 ұпаймен командада екінші орын алды және лигада 2,4 доп ұрлау көрсеткішімен төртінші орын алды. Ол сондай-ақ алғашқы НБА All-Star ойынында өнер көрсетіп, 1997 жылғы НБА All-Star ойынында 17 минутта 10 ұпай жинады. О'Нилдің жетекшілігімен Лейкерс 56 ойын жеңіп, плей-оффтың бірінші раундында Портленд Трейл Блейзерстерді жеңді, бірақ конференция жартылай финалында Юта Джазз командасына бес ойында есе жіберді. Джонс плей-оффта қиындыққа тап болды, өйткені оның ұпай жинауы орташа есеппен 11,2-ге дейін төмендеді. 1997–98 маусымында Джонс орта есеппен 16,9 ұпай жинап, ойынға 2 доп ұрлады және 1998 жылғы НБА All-Star ойынында 11 допты кері қайтара отырып 15 ұпай жинады. Оның қатал қорғанысы оған НБА All-Defensive Second Team құрамына ілігуге мүмкіндік берді. Лейкерс 61 ойын жеңіп, плей-оффтың бірінші және екінші раундтарында Портленд пен Сиэтл командаларын жеңді. Алайда, команда конференция финалында Юта Джазз командасына қарсы бірде-бір ойын жеңе алмады, өйткені тәжірибелі команда Лейкерсті таза жеңді. Джонс 13 плей-офф ойынында 2 доп ұрлап, 17 ұпай жинады.

The Los Angeles Lakers selected Jones with the 10th overall selection in the 1994 NBA draft. Lakers general manager Jerry West stated, "We wanted the best pure athlete available, and Eddie was too good to pass up". In his rookie season Jones averaged 14.0 points per game and 2.05 steals per game as he played in 64 games, 58 of which he started. He also led the NBA in steal/turnover ratio (1.75), placed 4th in the NBA Rookie of the Year ballot, and was on the 1994–95 NBA All Rookie First Team. In the 94–95 All Star weekend Rookie Challenge he won the MVP, posting a game high 25 points, 6 steals, and 4 rebounds. With his combination of size, athleticism, and defense, Jones began to draw favorable comparisons to another former Lakers great, Michael Cooper. (Cooper himself said that looking at Jones on the court was like "looking in a mirror.") Jones would become an integral part of the Lakers squad, along with Nick Van Exel and Cedric Ceballos as the Lakers made the playoffs and upset the Seattle SuperSonics in the first round 3–1 before facing the top seeded San Antonio Spurs led by league MVP David Robinson. The younger Lakers managed to push the Spurs to six games before losing the series, with Jones averaging 8.7 points off the bench in his first playoff run. The following year featured Jones solidifying his position as the team's starting shooting guard, as Jones started 66 of 70 games and averaged 12.8 points a game for the season. The Lakers improved their total record to 53 wins, bolstered by the midseason return of franchise legend Magic Johnson out of retirement. The Lakers made the playoffs again, but could not defeat the defending NBA champion Houston Rockets, who defeated the Lakers 3–1 in the first round. Jones averaged 17.3 points in the series. After his second season, Jones switched from number 25 to 6, as the Lakers had retired 25 for Gail Goodrich. He selected 6 as growing up he was a fan of Julius Erving. In the off season, the team acquired superstar center Shaquille O'Neal, and traded Vlade Divac to the Hornets for rookie guard Kobe Bryant. Jones played and started in 80 games, placing second in the team in scoring with 17.2 points and fourth in the league in steals with 2.4 a game. He also played in his first NBA All Star Game, scoring 10 points in 17 minutes in the 1997 NBA All Star Game. Led by O'Neal, the Lakers won 56 games before defeating the Portland Trail Blazers in the first round of the playoffs, but fell to the top seeded Utah Jazz in five games in the conference semifinals. Jones struggled in the playoffs, as his scoring average fell to 11.2 in the postseason. In the 1997–98 season, Jones averaged 16.9 points with 2 steals a game, and scored 15 points with 11 rebounds in the 1998 NBA All Star Game. His pesky defense also earned him a selection to the NBA All Defensive Second Team. The Lakers won 61 games and defeated Portland and Seattle in the first and second round of the playoffs. The team failed to win a game in the conference finals against the Jazz, however, as the veteran team swept the Lakers. Jones averaged 17 points with 2 steals in 13 playoff games.

Шарлотта Хорнетс (1999-2000)

Келесі маусым лигалық лок-аутқа байланысты 50 ойынға дейін қысқартылды, Джонс маусымның алғашқы 20 ойынын бастады, бірақ ол және Элден Кэмпбелл 1999 жылдың 10 наурызында Глен Райс, Дж.Р. Рид және Б.Ж. Армстронгқа Шарлотта Хорнетс командасына ауыстырылды. Джонс маусымның қалған бөлігінде Хорнетс сапында 30 ойынға қатысты, бірақ команда плей-оффқа ілікпеді. Дегенмен Джонс лигада ойын сайын 2,5 рет доп ұрлау бойынша екінші орынды иеленді және екінші жыл қатарынан үздік қорғаныс командасына енді. Джонстың Хорнетс командасымен өткізген келесі маусымы, 1999–2000 жылдар, статистикалық тұрғыдан ең табыстысы болды. Ол орташа есеппен 20,1 ұпай жинап, лигадағы жалпы доп ұрлау саны (192) және ойын сайынғы доп ұрлау көрсеткіші (2,7) бойынша көшбасшы болды, сондай-ақ ойын сайын 4,2 нәтижелі пас және 4,8 допты қайтарып алды. Джонс 2000 жылғы NBA All-Star ойынында Шығыс конференциясының қорғаушысы ретінде таңдалды және 21 минутта 10 ұпай жинады. Хорнетс 49 ойын жеңіп, плей-оффқа қатысты, бірақ бірінші раундта Филадельфия 76ers командасына 4:0 есебімен жеңілді. Маусым соңында Джонс алғаш рет NBA үздіктердің үшінші командасына және үшінші рет үздік қорғаныс екінші командасына енді. 2000 жылғы маусымнан кейін Джонс бос агент мәртебесіне ие болды, Чикаго Буллс және Орландо Мэджик командаларымен келісімдер жүргізді, бірақ туған қаласы Майамиде ойнауды армандады.

Майами Хит (20002005)

Хорнетспен қайта келісімшарт жасасқаннан кейін Джонс Энтони Мейсон, Рикки Дэвис және Дейл Эллиспен бірге Майами Хитке Отис Торп, Родни Буфорд, Джамал Машбурн, Тим Джеймс және П. Дж. Браунға айырбасталды. Джонстың ауысуы – сауда-саттық белгісі. Джонстың қосылуы – «Хит» бас жаттықтырушысы Пэт Райлидің командасын чемпиондыққа таласуға дайындау әрекеті болды. Алайда, 2000–01 маусымының басында команданың жұлдызы Алонзо Моурнингке сирек кездесетін бүйрек ауруының диагнозы қойылды, яғни Джонс бастапқыда жоспарланғаннан да көп шабуылдық жүктемені көтеруге тиіс болды. Ол екі жақтан да тұрақты түрде ойнады, бірақ ойынға орташа есеппен 17,4 ұпай жинады және маусымда 63 ойын өткізгеніне қарамастан, команданың ұпай жинауында көш бастады. Джонс пен Мейсон команданы 50 жеңіске жеткізді, ал наурыздың соңында Моурнинг қайтып келді, бірақ «Хит» плей-оффтың бірінші турында алтыншы орын алған «Хорнетс» командасына есе жіберді, Джонс үш ойындық серияда 19 ұпай жинағанына қарамастан. 2001–02 маусымында Моурнинг толыққанды түрде алаңға оралды, ал Джонс команда үшін 81 ойын өткізіп, ойынға 18,3 ұпаймен қайтадан ұпай жинауда көш бастады. Алайда, «Хит» плей-оффқа қатыса алмады, ал Моурнингтің ауруы қайта оралғандықтан ол 2002–03 маусымында алаңнан шығып, Майамиді қайта құру кезеңіне түсірді. 2003 жылғы маусымда Джонс жарақаттарына байланысты 47 матчқа қана қатысты, бірақ тағы да команданың ұпай жинауында көш бастады, ойынға 18,5 ұпай жинады. Маусым соңында Райли құрамды жаңартты, Моурнинг «Нью-Джерси Нетс» командасына өтті, ал Майами Дуайн Уэйдті таңдап, Ламар Одомды «Лос-Анджелес Клипперс» командасынан Джонс пен екінші жылдық ойыншы Карон Батлермен бірге қосты. Райли де маусым басталмас бұрын бас жаттықтырушы лауазымынан кетіп, ұзақ жылдар бойы көмекші болған Стэн Ван Гунди басшылыққа келді. «Майами» үшін 2003–04 маусымы сәтті болды, Джонс Уэйд, Батлер және Одоммен теңдестірілген шабуыл жасады, бірақ команданың жалпы ұпай жинауында 17,3 ұпаймен көш бастады. Джонс лигада үш ұпайлық лақтырулар бойынша үшінші орынды иеленді, ал Майами маусымды 42–40 есебімен аяқтап, шығыс конференциясында төртінші орынмен плей-оффқа өтті. «Хит» бірінші раундта қиын 7 ойындық серияда «Нью-Орлеанс Хорнетс» командасын жеңді, онда үй командасы әр ойында жеңіске жетті, бірақ конференция жартылай финалында жоғары сатыдағы «Индиана Пейсерс» командасына алты ойында есе жіберді. Джонс плей-офф кезеңінде орташа есеппен 13,2 ұпай жинады. 2004–05 маусымына дейінгі маусымда Майами құрамында үлкен өзгерістер болды, Одом мен Батлер және орталық Брайан Грант Джонстың бұрынғы «Лейкерс» командаласы Шакилл О’Нилге айырбасталды. Джонс маусымды қорғаушы позициясынан бастады, бірақ Уэйд команданың қорғаушысы болғандықтан шабуылшы позициясына көшті. Нәтижесінде Уэйдтің гүлденген маусымы О’Нилдің үстемдігімен үйлесті. Джонстың ұпай жинауы 12,7 ұпайға дейін төмендеді, бірақ ол команданың 59 ойын жеңіп, Шығыс конференциясында бірінші орын алғандықтан, Майами үшін үш ұпайлық лақтырулардың маңызды опциясы болып қала берді. Маусым соңында «Хит» Алонзо Моурнингті де қайтарды, ал команда плей-оффта «Нью-Джерси» және «Вашингтон Визардс» командаларын жеңіп, НБА чемпионы «Детройт Пистонс» командасымен кездесті. «Хит» бес ойыннан кейін серияда 3–2 есебімен көш бастады, бірақ Уэйдтің жарақаттануына байланысты қиындықтарға тап болды, ал «Пистонс» Детройттегі 6-шы және Майамидегі 7-ші ойында жеңіске жетті. Джонс плей-офф барысында орташа есеппен 13,7 ұпай жинады.

After re signing with the Hornets, Jones was traded with Anthony Mason, Ricky Davis and Dale Ellis to the Miami Heat for Otis Thorpe, Rodney Buford, Jamal Mashburn, Tim James and P. J. Brown. Jones' rerouting was a sign and trade. The acquisition of Jones was an attempt by Heat coach Pat Riley to improve his team into a title contender. Before the start of the 2000–01 season however, the team's star center Alonzo Mourning was diagnosed with a rare kidney disease, meaning Jones would have to carry the team's offensive load even more than originally intended. He would go on to play consistently at both ends of the floor, however, averaging 17.4 points a game and leading the team in scoring despite only playing in 63 games for the season. Jones and Mason led the team to 50 wins, and Mourning returned in late March, but the Heat were swept in the first round of the playoffs to the sixth seeded Hornets, despite Jones averaging 19 points in the three game series. Mourning returned to full action in the 2001–02 season, and Jones started 81 games for the team and led in scoring again with 18.3 points a game. The Heat failed to make the playoffs however, and with Mourning's disease returning he would be left out of the entire 2002–03 season, forcing Miami to enter a rebuilding phase. Jones only played in 47 contests in the 2003 season due to his own injuries, but once again led the team in scoring with 18.5 points a game. In the off season, Riley revamped the roster, as Mourning left to join the New Jersey Nets while Miami drafted Dwyane Wade and acquired Lamar Odom from the Los Angeles Clippers to join Jones and second year player Caron Butler. Riley also stepped down as coach just before the season started, with longtime assistant Stan Van Gundy taking the helm. Despite starting the season 0–7, the 2003–04 season proved to be a success for Miami, with Jones sharing a balanced offensive attack with Wade, Butler and Odom but still leading the team in overall scoring with 17.3 points a game. Jones finished 3rd in the league in total three point field goals, and Miami finished the season with a 42–40 record to make the playoffs with the fourth seed in the East. The Heat would go on to defeat the New Orleans Hornets in a difficult 7 game series in the first round in which the home team won each game, before losing in six games to the top seeded Indiana Pacers in the conference semifinals. Jones averaged 13.2 in the postseason. In the off season prior to the 2004–05 season, Miami made major roster changes, trading Odom and Butler along with center Brian Grant for Shaquille O'Neal, Jones's old Lakers teammate. Although Jones started the season at the shooting guard position, he would move to the small forward position with Wade taking over as the team's starting shooting guard. The result was a blossoming season for Wade combined with the dominating presence of O'Neal. Jones saw his scoring output dip to 12.7 points a game, but he remained a crucial 3 point shooting option for Miami as the team won 59 games and the top seed in the Eastern Conference. Near the end of the season the Heat also brought back Alonzo Mourning, and the team would sweep New Jersey and the Washington Wizards in the playoffs before facing the defending NBA champion Detroit Pistons. The Heat took a 3–2 series lead after five games, but faced difficulties with an injury to Wade, and the Pistons rallied to win game 6 in Detroit and game 7 in Miami. Jones averaged 13.7 points throughout the playoffs.

Мемфис Гризлиздер (2005 2007)

Майами NBA финалдарына қатысу мүмкіндігін шала қалып қойғанына көңіл көшті, ал Райли Джонспен бес маусымнан кейін жол ажырасуға шешім қабылдады. 2005 жылғы 2 тамызда ол Джеймс Пози мен Джейсон Уильямсқа айырбасталды және «Мемфис Гризлис» командасына өтті. Бұл тарихи бес команданы, он үш ойыншыны қамтыған ауыстыру болды. 2005 жылғы 4 қарашада Джонс 25 ұпаймен ең көп ұпай жинаған ойыншы болды, сол күні «Гризлис» командасы «Орландо Мэджик» командасын 94-85 есебімен жеңді. «Мемфис» командасындағы алғашқы маусымында Джонс барлығы 75 ойында бастап ойнады, орташа есеппен ойын басына 11,8 ұпай алып, 1,7 рет доп ұрлады. «Гризлис» плей-оффқа шықты, бірақ бірінші раундта «Даллас Маверикс» командасынан жеңіліс тапты. Келесі жылы Джонс «Гризлис» командасы үшін 29 ойынның 14-інде бастап ойнады, ал 2007 жылғы 30 қаңтарда командадан босатылды.

Майамиге оралу (2007)

2007 жылдың 1 ақпанында Джонс Майами Хит командасымен екінші рет келісімшартқа отырды, бұл келісімшарт ең төменгі жалақыны көздейтін. Уэйдтің иығына жарақат алғаннан кейін ол алаңда ойнаған уақыты арта түсті. Heat өткен жылы НБА титулын жеңіп алған болатын, бірақ Уэйдтің жарақаттарынан кейін маусым бойы қиындыққа тап болды. Нәтижесінде Майами бірінші раундта Чикаго Буллз командасынан 0:4 есебімен жеңіліс тапты.

Даллас Маверикс (2007-2008)

2006-07 маусым аяқталғаннан кейін Джонс шектеусіз еркін агент атанды. 2007 жылдың 3 тамызында Джонс «Даллас Маверикс» клубымен екі жылдық келісімге келді. 2008 жылдың 10 қазанында Джонс «Индиана Пейсерс» клубына ауыстырылды. «Пейсерс» клубына ауысқаннан кейін Джонстың шарты қайта жаңартылды, бұл оған басқа командада ойнауға немесе карьерасын аяқтауға мүмкіндік берді. 2008 жылдың 16 қазанында ол «Пейсерс» клубынан босатылды, командаға есептік төлемдер үшін орын ашу мақсатында.

БАҚ және мақұлдау

Джонс сол кезде Lakers ұйымымен байланысы бар бірнеше адамның қатысқан Taco Bell компаниясының комедиялық жарнамасында пайда болды. Жарнама Шакил О'Нилдің "Тако мойны синдромынан" зардап шегуіне бағышталған. Майкл Финлимен бірге Джонс Air Jordan XVI жарнамасында түсті. Джонс 989 Sports баскетбол ойыны "NBA ShootOut '97" мұқабасында бейнеленген. Ол Air Jordan брендін қолдаған және "Jordan XI" киген алғашқы ойыншылардың бірі болды. Джонс "Үйде" ситкомында ойнады. 2009 жылдың 8 маусымында Джонс Spike TV арнасының "Прос vs. Джо" шоуында көрінді. Профессор ретінде ол бұрынғы Майами Хит командаластары Алонзо Моурнинг пен Антуан Уокермен бірге ойнады.

Жеке өмір

Джонс пен оның әйелі Тринаның үш баласы бар. Джонс Орландо Мэджик командасының Джейлен Саггс және Индиана Пейсерс командасының Тайрес Халибертонның туысы болып табылады.