Кіріспе

Америкадағы Азамат соғысы кезінде АҚШ армиясының генералы Губернатор Кембл Уоррен (8 қаңтар 1830 – 8 тамыз 1882) – американдық азаматтық инженер және Америка Құрама Штаттары армиясының генералы. Ол Геттисбург шайқасы кезінде Литтл Раунд Топтың соңғы сәттегі қорғанысын ұйымдастырғанымен есімдеріне ішкен және көбінесе "Литтл Раунд Топтың батыры" деп аталады. Оның кейінгі корпустың командирі лауазымындағы қызметі мен әскери мансабы Бес бұрыштың шайқасында құлап, Филип Шеридан оны V корпусының басшылығынан шеттетуге мәжбүр болды, ол Уорреннің тым жай қозғалысын кінәлады. Соғыстан кейінгі сот тергеуі Шериданның Уорренды қызметтен босатуының негізсіз екенін көрсетті.

Ерте өмір

Уоррен Нью-Йорк штатының Колд-Спринг қаласында дүниеге келді және ол жергілікті конгрессмен, дипломат, өнеркәсіпші және Вест-Пойнт құю зауытының иесі Гувернер Кемблдің құрметіне аталды. Оның қарындасы Эмили Уоррен Ройблинг кейін Бруклин көпірін салуда маңызды рөл атқарды. Ол 16 жасында туған қаласынан Гудзон өзені арқылы орналасқан АҚШ Әскери академиясына түсіп, 1850 жылы 44 курсанттың арасында екінші орынды иеленді. Ол Топографиялық инженерлер корпусына екінші лейтенант болып кірді. Антебелл Оңтүстігінде ол Миссисипи өзенінде жұмыс істеді, сондай-ақ болашақ континенттік теміржол маршруттарын зерттеуге қатысты. 1857 жылы Батыс АҚШ-тың картасын жасап, Небраска, Солтүстік Дакота, Оңтүстік Дакота, Монтананың және Вайомингтің бір бөлігін қамтитын Небраска аумағын кеңінен зерттеді. 1855 жылы Небраска аумағында Уильям С. Харнидің Аш-Холлоу шайқасында инженерлік қызмет атқарды, онда ол алғашқы шайқасына қатысты. Ол зерттеген аймақтардың бірі – Миннесота өзенінің аңғары, ол күтілгеннен әлдеқайда кең болды. Кейбір жерлерде аңғардың ені 8 шақырымға, ал тереңдігі 80 метрге жетеді. Уоррен 1868 жылы алғаш рет аймақтың гидрологиясын түсіндіріп, бұл шатқалдың 11 700 мен 9 400 жыл бұрын Агасзиз көлін құрғатқан үлкен өзенге байланысты екенін айтты. Оның өлімінен кейін оның құрметіне сол өзен Глациалдық Уоррен өзені деп аталды.

Америка Азаматтық соғысы

Соғыс басталғанда Уоррен бірінші лейтенант және АҚШ әскери академиясының математика оқытушысы болды. Ол жергілікті полкті АҚШ армиясында қызмет етуге көмектесті және 1861 жылғы 14 мамырда 5-ші Нью-Йорк жаяу әскер полкінің подполковнигі болып тағайындалды. Уоррен және оның полкі алғашқы шайқасын 10 маусымда Вирджиниядағы Биг-Бетел шайқасында көрді, бұл соғыстың алғашқы ірі құрлықтағы қақтығысы болды. 1862 жылғы Жарым арал науқанында Уоррен өзінің полкін Йорктаунды қоршауда басқарды және Потомак армиясының бас топографиялық инженері, бригада генералы Эндрю А. Хамфриске қолдау көрсетті, барлау миссияларын жүргізіп, Вирджиния түбегі бойымен әскердің ілгерілеуі үшін қажетті бағыттардың егжей-тегжейлі карталарын жасады. Ол жеті күндік шайқаста өзінің 5-ші Нью-Йорк және 10-шы Нью-Йорк полктерінен құралған кіші бригадаға (V корпус, 2-ші дивизия, 3-ші бригада) басшылық етті. Гейнс-Миллде оқ сынығынан тізесін жарақаттады, бірақ шайқас алаңында қалды. Ол бригаданы екінші Булл-Ран шайқасында, жаудың күшті шабуылына қарсы батыл тұрып, ауыр шығынға ұшырады, сондай-ақ Антиетам шайқасында басқарды, онда V корпус резервте болды және ешқандай қақтығысқа қатыспады. Грант кейіннен жеке естеліктерінде былай деп жазды:

1865 жылғы 1 сәуірдегі Бес бұралыс шайқасында Шеридан V корпустың шабуылға тым баяу жылғанын байқап, Уорренды колонналарының алдында болмағаны үшін қатты сынады. Уоррен Самуэль В. Кроуфордтың дивизиясын іздеуге мәжбүр болды, ол орманның ішінде адасып қалған еді. Бірақ жалпы алғанда, ол корпусын тиімді басқарды және олардың шабуылы Бес бұралыстағы шайқастың жеңісімен аяқталды, бұл соңғы күндердің шешуші шайқасы болды. Ол тіпті конфедераттардың қатарын жарып өткен соңғы шабуылға жетекшілік етті. Дегенмен, Шеридан Уорренды сол жерде-ақ қызметтен шеттетуге бел буды. Уоррен Шериданнан қайта қарауды сұрады, ол: "Қайта қарау ма? Мен ешқашан қайта ойланбаймын! Бұйрыққа бағыныңдар!" деді. Мид Уорренге оны қызметтен шеттету туралы біраз уақыттан бері ойланып жүргенін айтты, бірақ ол ойын өзгертіп, кейіннен Грантке V корпусының қолбасшысы ретінде қайта тағайындауын ұсынды, армиядағы жағдайды жеңілдету үшін. Ол Петербургтің қорғанысына тағайындалды, содан кейін қысқа мерзімге Миссисипи департаментінің басшылығына тағайындалды. Өкінішке орай, бұл нәтижелер Уорреннің өлімінен кейін ғана жарияланды. 1867 жылы ол Америка философиялық қоғамының мүшесі болып сайланды. Уорреннің армиядағы соңғы қызметі Ньюпорт, Род-Айлендтің аудандық инженері болды, ол 1882 жылғы 8 тамызда қант диабетінен туындаған асқынулар салдарынан қайтыс болды. Ол Ньюпорттағы арал зиратында азаматтық киімде және өзінің тілегі бойынша әскери салтанатсыз жерленді. Оның соңғы сөздері: "Ту! Ту!" болды.

Мұра

Уорреннің қола мүсіні Геттисбург ұлттық әскери паркіндегі Кішкентай дөңгелек үстіңгі бетінде орналасқан. Оны Карл Герхардт (1853–1940) жасаған және 1888 жылы ашылған. Генри Бейердің (1837–1908) жасаған тағы бір қола мүсіні Нью-Йорк штатының Бруклин қаласындағы Grand Army Plaza алаңында орнатылған. Онда Уоррен әскери формада тұр, қолында далалық биноклі және Литтл Раунд Топтан алынған гранит тастан жасалған тұғырдың үстінде тұр. Калифорниядағы Уоррен тауы оның құрметіне аталған.