Говард Зинн: Американдық тарихшы және ойшыл

Кіріспе

Америкалық тарихшы және социалистік ойшыл (1922–2010)

Говард Цинн (24 тамыз 1922 – 27 қаңтар 2010) – американдық тарихшы, драматург, философ, социалистік зиялы және Екінші дүниежүзілік соғыстың қатысушысы. Ол Спилман колледжінің тарих және әлеуметтік ғылымдар кафедрасын басқарды, сондай-ақ Бостон университетінде саяси ғылымдар профессоры болды. Зинн 20-дан астам кітап жазды, оның ішінде 1980 жылы жарық көрген, ең көп таралған және ықпалды "Америка Құрама Штаттарының халық тарихы" кітабы бар. 2007 жылы ол кітабының жас оқырмандарға арналған нұсқасын – "Америка Құрама Штаттарының жас адамдар тарихы" деген атпен шығарды. Зинн өзін "бір жағынан анархист, бір жағынан социалист десем болады. Мүмкін, демократиялық социалист шығар" деп сипаттады. Ол АҚШ-тың азаматтық құқық қозғалысы, соғысқа қарсы қозғалысы және еңбек тарихы туралы көп жазды. Оның "You Can't Be Neutral on a Moving Train" (Beacon Press, 1994) атты естеліктері 2004 жылы Зинннің өмірі мен шығармашылығы туралы түсірілген деректі фильмнің атауы болды. Зинн 2010 жылы 87 жасында жүрек талмасынан қайтыс болды.

Ерте өмір

Зинн 1922 жылдың 24 тамызында Нью-Йорк қаласының Бруклин ауданында еврей иммигранттар отбасында дүниеге келді. Оның әкесі, Эдди Зинн, Австрия-Мажарстан империясында туып, Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін ағасы Самуэльмен бірге АҚШ-қа көшіп келді. Оның анасы, Дженни (Рабиновиц) Зинн, Шығыс Сібірдің Иркутск қаласынан эмигрант болған. Оның ата-анасы бір зауытта жұмыс істеген кезде танысқан. Ұлы экономикалық депрессия кезінде оның әкесі арық қазушы және терезе тазалаушы болып жұмыс істеді, ал ата-анасы қысқа мерзімге аудандық кондитерлік дүкен ашты, бірақ күнкөрісіне жете алмады. Зинннің әкесі көп жыл бойы официанттар кәсіподағында болды және тойлар мен бар-мицваларда официант ретінде жұмыс істеді. Зинн бастапқыда Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысуға қарсы болды, бұл оның достарының, Най комитетінің нәтижелері мен оқыған кітаптарының әсерінен туды. Алайда, фашизм және оның Еуропадағы күшеуі туралы көбірек білгеннен кейін, оның көзқарасы өзгерді. "Кесер шаңы" атты кітап Муссолини бейнесі арқылы оған ерекше күшті әсер етті. 1940 жылы орта мектепті бітіргеннен кейін Зинн мемлекеттік қызмет емтиханын тапсырып, 18 жасында Нью-Йорк теңіз портында кеме құрастырушының шәкірті болды. Төмен жалақы мен қауіпті еңбек жағдайлары Зиннді және басқа бірнеше шәкірттерді шәкірттер қауымдастығын құруға итермеледі. Ол кезде шәкірттер кәсіби одақтарға қабылданбады және олардың келіссөз жүргізу мүмкіндігі шектеулі болды, ал шәкірттер қауымдастығы осы мәселені шешуге бағытталған.

Білім

Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Зинн GI Bill бағдарламасы бойынша Нью-Йорк университетінде оқыды және 1951 жылы бакалавр дәрежесін алды. Колумбия университетінде ол 1952 жылы тарихтан магистр, ал 1958 жылы саяси ғылым саласында докторлық диссертациясын қорғады. Оның магистрлік диссертациясы 1914 жылғы Колорадо штатындағы көміршілер ереуіліне арналған еді. Колумбия университетіндегі оның профессорлары Гарри Карман, Генри Стил Коммагер және Дэвид Дональд болды. 1960-61 жылдары Зинн Гарвард университетінде Шығыс Азия тануы бойынша докторантурадан кейінгі тағылымдамадан өтті.

Академиялық мансап

Зинн 1956-1963 жылдары Атлантадағы Спилман колледжінде тарих профессоры, ал Париж және Болонья университеттерінде қонақ профессор болып жұмыс істеді. 1963 жылғы оқу жылының соңында Зинн бағынусыздық көрсеткені үшін Спилманнан қуылды. Колледждің алғашқы афроамерикалық президенті Альберт Мэнли оны жұмыстан босатуды ұсынды, ол Зинннің Спилман студенттерін радикалдандырып жатыр деп санады. 1964 жылы ол екі кітап жазып, Оңтүстіктегі Азаматтық құқықтар қозғалысына қатысқаннан кейін Бостон университетінде (BU) жұмысқа орналасты. Оның азаматтық бостандықтар бойынша сабақтары университеттегі ең танымал сабақтардың бірі болды, әр семестрде міндетті емес сабаққа 400-ге жуық студент жазылды. Саяси ғылымдар профессоры болған ол 24 жыл бойы BU-де сабақ берді және 1988 жылы 66 жасында зейнетке шықты. "Ол әлсіздерге әділдік пен теңдік іздеуде терең сезімталдық танытты. Бірақ ол әрқашан юморын сақтап қалды. Ол қуанышпен күрескен жауынгер еді", - деді BU-дегі журналистика профессоры Кэрил Риверс. Риверс пен Зинн 1979 жылы мектептің кеңсе қызметкерлерінің ереуілге шығу құқығын қорғаған және пикет жолынан өтпеуден бас тартқандықтан жұмыстан босатумен қорқытқан профессорлардың тобына кірді. Зинн дәстүрлі тарих кітаптарындағы көзқарастардың көбінесе шектеулі екеніне сенеді. Биограф Мартин Дуберманның айтуынша, Зинннен өзі марксист пе деп сұрағанда, ол: "Иә, мен бір жағынан марксистпін" деп жауап берген. Ол, әсіресе, жас Маркстің бөтенуді жеңу арқылы бостандыққа жету туралы көзқарасымен әсерленді және Маркстің кейінгі догматизмі деп санайтын нәрсесін ұнатпады. Өмірінің соңғы жылдарында ол анархизмге көбірек бейімделді. Америка тарихына қатысты басқа да көзқарастарды ұсыну үшін ол "Америка Құрама Штаттарының халық тарихы" атты оқулық жазды. Кітапта Американың түпкі тұрғындарының еуропалық және АҚШ-тың жаулауы мен кеңеюіне қарсы күресі, құлдардың құлдыққа қарсы күресі, кәсіподақтар мен басқа жұмысшылардың капиталистерге қарсы күресі, әйелдердің патриархатқа қарсы күресі және афроамерикалықтардың азаматтық құқықтар үшін күресі суреттелген. Бұл кітап 1981 жылы Ұлттық кітап сыйлығының финалисі атанды. 1980 жылы "Халық тарихы" алғаш рет жарық көргеннен бері көптеген колледждердегі тарих курстарында стандартты оқулықтардың орнына қолданылып келеді және ол сындық педагогиканың ең танымал мысалының бірі болып табылады. 2006 жылы "Нью-Йорк Таймс кітап шолуы" газетінде бұл кітаптың "жыл сайын 100 000-нан астам данасы сатылатындығы" жазылған. 2004 жылы Зинн Энтони Арноувпен бірлесіп "АҚШ халық тарихының дауыстары" атты кітап жариялады. "Дауыстар" - бұл "Халық тарихында" айтылған адамдардың өзінің сөздері, мақалалары, эсселері, өлеңдері мен әндерінің мәтіндерінен құралған жинақ. 2008 жылы Зинн білім беру жобасын іске қосты, ол орта және жоғары мектеп тарихының көзі ретінде "АҚШ халық тарихын" пайдаланатын педагогтарды қолдауға бағытталған. Жобаның басталуына Зинннің сабақтарын елдің барлық айманындағы студенттерге жеткізуді қалаған бұрынғы студенті Уильям Холцман қаржылық қолдау көрсетті, бұл басқа екі ұйымға – "Қайта ойлау мектептеріне" және "Өзгеріс үшін оқытуға" жобаны үйлестіруге мүмкіндік берді. Жобаның веб-сайтында "АҚШ халық тарихына" толықтыру ретінде жүздеген тегін жүктеліп алуға болатын сабақ жоспарлары бар. 2010 жылы жарық көрген "Халық сөйлейді" – бұл "АҚШ халық тарихына" негізделген және АҚШ тарихы барысындағы қысымшылық жағдайларға қарсы күрескен қарапайым адамдардың өмірінен шабыттанған деректі фильм. Зинннің баяндауымен түсірілген фильмде Мэтт Дэймон, Морган Фримен, Боб Дилан, Брюс Спрингстин, Эдди Веддер, Вигго Мортенсен, Джош Бролин, Дэнни Гловер, Мариса Томей, Дон Чидл және Сандра Оның қатысуы бар.

Zinn was professor of history at Spelman College in Atlanta from 1956 to 1963, and visiting professor at both the University of Paris and University of Bologna. At the end of the academic year in 1963, Zinn was fired from Spelman for insubordination. His dismissal came from Albert Manley, the first African American president of that college, who felt Zinn was radicalizing Spelman students. In 1964, he accepted a position at Boston University (BU), after writing two books and participating in the Civil Rights Movement in the South. His classes in civil liberties were among the most popular at the university with as many as 400 students subscribing each semester to the non required class. A professor of political science, he taught at BU for 24 years and retired in 1988 at age 66. "He had a deep sense of fairness and justice for the underdog. But he always kept his sense of humor. He was a happy warrior," said Caryl Rivers, journalism professor at BU. Rivers and Zinn were among a group of faculty members who in 1979 defended the right of the school's clerical workers to strike and were threatened with dismissal after refusing to cross a picket line. Zinn came to believe that the point of view expressed in traditional history books was often limited. Biographer Martin Duberman noted that when he was asked directly if he was a Marxist, Zinn replied, "Yes, I'm something of a Marxist." He especially was influenced by the liberating vision of the young Marx in overcoming alienation, and disliked what he perceived to be Marx's later dogmatism. In later life he moved more toward anarchism. He wrote a history text, A People's History of the United States, to provide other perspectives on American history. The book depicts the struggles of Native Americans against European and U. S. conquest and expansion, slaves against slavery, unionists and other workers against capitalists, women against patriarchy, and African Americans for civil rights. The book was a finalist for the National Book Award in 1981. In the years since the first publication of A People's History in 1980, it has been used as an alternative to standard textbooks in many college history courses, and it is one of the most widely known examples of critical pedagogy. The New York Times Book Review stated in 2006 that the book "routinely sells more than 100,000 copies a year." In 2004, Zinn published Voices of a People's History of the United States with Anthony Arnove. Voices is a sourcebook of speeches, articles, essays, poetry and song lyrics by the people themselves whose stories are told in A People's History. In 2008, the Zinn Education Project was launched to support educators using A People's History of the United States as a source for middle and high school history. The project was started when William Holtzman, a former student of Zinn who wanted to bring Zinn's lessons to students around the country, provided the financial backing to allow two other organizations, Rethinking Schools and Teaching for Change to coordinate the project. The project hosts a website with hundreds of free downloadable lesson plans to complement A People's History of the United States. The People Speak, released in 2010, is a documentary movie based on A People's History of the United States and inspired by the lives of ordinary people who fought back against oppressive conditions over the course of the history of the United States. The film, narrated by Zinn, includes performances by Matt Damon, Morgan Freeman, Bob Dylan, Bruce Springsteen, Eddie Vedder, Viggo Mortensen, Josh Brolin, Danny Glover, Marisa Tomei, Don Cheadle, and Sandra Oh.

Азаматтық құқықтар қозғалысы

1956 жылдан 1963 жылға дейін Зинн Спилман колледжінің Тарих және әлеуметтік ғылымдар кафедрасын басқарды. Ол Азаматтық құқықтар қозғалысына қатысып, тарихшы Август Мейермен бірге «Оңтүстік тарихи қауымдастығының сегрегациялық қонақүйлерде жиналыстар өткізу тәжірибасын тоқтату» мақсатымен лоббилік жұмыс жүргізді. Спилманде жұмыс істеген кезеңде Зинн Студенттік зорлық-зомбылықсыз үйлестіру комитетінің (SNCC) кеңесшісі болды және The Nation және Harper's басылымдары үшін SNCC отырыстары мен басқа да іс-қимылдары туралы жазды. 1964 жылы Beacon Press баспасы «SNCC: Жаңа аболиционистер» атты кітабын жариялады. 1964 жылы Зинн SNCC-мен бірлесіп білім беру бағдарламасын жасауды бастады. Осы бағдарламаның арқасында Оңтүстіктегі 200 ерікті SNCC мүшесі, олардың көпшілігі колледжді тастап кеткендер, азаматтық құқықтар жолындағы қызметін жалғастыра алатын болды және сонымен бірге білім беру жүйесіне қатысатын мүмкіндік алды. Осыған дейін көптеген еріктілер SNCC-дегі жұмысын жалғастыру үшін мектепті тастап кеткен. Ал басқалары колледжде көп уақыт өткізбеген. Бағдарлама 1963 жылдың желтоқсанында SNCC қолдауына ие болды және Зинн оның оқу жоспарында 20 ғасырдың әлемдік тарихындағы «басты ағымдар» туралы, мысалы, фашизм, коммунизм және отаршылдыққа қарсы қозғалыстар сияқты тақырыптарды қамтитын романдардан бастап кітаптарға дейін болатынын көздеді. Бұл оқиға Зинн Бостонда болған кезде болды. Зинн 1964 жылы Бостоннан жиі сапар шегіп, SNCC жиналыстарына қатысты. Солардың бірі 1964 жылдың қаңтар айында Миссисипи штатының Хаттисбург қаласына SNCC сайлаушыларды тіркеу науқанына қатысу үшін жасалған сапар болды. Жергілікті газет, «Хаттисбург Американ», қалада сайлаушыларды тіркеуге келген SNCC еріктілерін «сырттан келген арандатушылар» деп сипаттап, жергілікті қара нәсілділерге «болып жатқандарға назар аудармауға және араласпауға» кеңес берді. Хаттисбургке сапары барысында өткен жаппай митингте Зинн және тағы бір SNCC өкілі Элла Бейкер олардың күш-жігерімен байланысты тәуекелдер туралы айтты. Бұл мәселе олардың ойларында болған болуы мүмкін, өйткені алты ай бұрын белгілі азаматтық құқық қорғаушы Медгар Эверс Джексон (Миссисипи) қаласындағы үйінің алдындағы көлігінен түскен сәтте өлтірілген еді. Эверс NAACP штатының хатшысы болған. 1964 жылдың 20 маусымында, азаматтық құқық қорғаушылар Миссисипи штатына келе бастағанда, CORE белсенділері Джеймс Чейни, Эндрю Гудман және Майкл Швернер Нешоба округіндегі Маунт-Сион методистік шіркеуінің өртелуін тергеуге бара жатқанда, округ шерифінің орынбасары Сесил Прайс басқаратын KKK мүшелерінің екі көлігі оларды ұрлап, өлтірді. Зинн тарихшы Стаугтон Линдпен бірлесіп студент-белсенділерге кеңес берді, олардың арасында кейін «Көк түсті гүл» романын жазған Элис Уокер және Балалар қорғаныс қорының негізін қалаушы және президенті Мариан Райт Эдельман болды. Эдельман Зиннді өміріндегі маңызды тұлға деп атады және сол журналда оның студенттерді Джорджия штатының заң шығарушы органының ақ нәсілділерге арналған бөліміне алып барғанын айтты. Зинн «Бостон глобусы» газетінде әріптесі Эрик Маннмен бірге «Сол қанаттан көрініс» атты бағананы жазды. Зинн тұрақты профессор болғанымен, 1963 жылдың маусым айында сегрегацияға қарсы күресте студенттердің жағына шыққандықтан жұмыстан босатылды. Зинн «The Nation» газетінде жазғандай, Спилман әкімшілігі өзінің «нәзік қыздарды» тәрбиелеп шығаруымен мақтансады, бірақ оның студенттерін Атлантадағы қоғамдық орындардағы сегрегацияны жоюға бағытталған күресте пикет желісінде немесе түрмеде табуға болар еді. Зинннің Спилмандегі жылдары оның «Жылдам келе жатқан пойызға бейтарап бола алмайсың: Өмір тарихым» атты автобиографиясында баяндалған. Зинн өзінің Спилман колледжінде өткізген жеті жылын былай деп сипаттады: «Бұл мен үшін ең қызықты, ең қызығушылық тудыратын, ең білім беретін жылдар болды. Мен студенттерімнен олар менен көбірек нәрсе үйрендім». Грузияда тұрған кезінде Зинн Олбаниде, Грузияда, АҚШ Конституциясының Бірінші және Он төртінші түзетулерінің 30 бұзуын байқады, олар сөз бостандығы, жиналыс бостандығы және заң алдында теңдік құқығын қамтиды. Олбанидегі азаматтық құқықтар қозғалысы туралы мақаласында Зинн сегрегацияны тоқтату мақсатымен «Азаттық саяхаттарына» қатысқан адамдарды және президент Джон Ф. Кеннедидің заңды орындауға қарсылығын сипаттады. Зинн Роберт Ф. Кеннеди басқаратын Әділет министрлігі мен Дж. Эдгар Гувер басқаратын Федералдық тергеу бюросы сегрегациялықтардың азаматтық құқық қорғаушыларын қатыгездікпен ұрып-сапалауына ешқандай араласпағанын айтты. Зинн азаматтық құқықтар үшін күресті қатысушы да, тарихшы да ретінде жазды. Оның екінші кітабы «Оңтүстік мистикасы» 1964 жылы, «SNCC: Жаңа аболиционистер» кітабымен бірге жарық көрді, онда ол сегрегацияға қарсы отырыстар студенттер тарапынан басталып, белгілі бір дәрежеде ескі, беделді азаматтық құқықтар ұйымдарының күш-жігерінен тәуелсіз болғанын сипаттады. 2005 жылы, Спилманнан қуылғаннан соң қырық бір жыл өткен соң, Зинн колледжге оралды, онда оған құрметті гуманитарлық ғылымдар докторы атағы берілді. Ол «Кеңірдеуге қарсы» деген тақырыпта бас сөз сөйледі және «тарихтың сабағы – үмітсіздікке бой алмау, егер сіз дұрыс болсаңыз және табандылық танытсаңыз, жағдай өзгермек. Үкімет халықты алдауға тырысуы мүмкін, ал газеттер мен теледидар да солай істеуі мүмкін, бірақ шындық өз жолын табады. Шындықтың күші жүз жалғаннан артық» деді.

From 1956 through 1963, Zinn chaired the Department of History and Social Sciences at Spelman College. He participated in the Civil Rights Movement and lobbied with historian August Meier "to end the practice of the Southern Historical Association of holding meetings at segregated hotels." While at Spelman, Zinn served as an adviser to the Student Nonviolent Coordinating Committee (SNCC) and wrote about sit ins and other actions by SNCC for The Nation and Harper's. In 1964, Beacon Press published his book SNCC: The New Abolitionists. In 1964 Zinn, with the SNCC, began developing an educational program so that the 200 volunteer SNCC civil rights workers in the South, many of whom were college dropouts, could continue with their civil rights work and at the same time be involved in an educational system. Up until then many of the volunteers had been dropping out of school so they could continue their work with SNCC. Other volunteers had not spent much time in college. The program had been endorsed by the SNCC in December 1963 and was envisioned by Zinn as having a curriculum that ranged from novels to books about "major currents" in 20th century world history, such as fascism, communism, and anti colonial movements. This occurred while Zinn was in Boston. Zinn also attended an assortment of SNCC meetings in 1964, traveling back and forth from Boston. One of those trips was to Hattiesburg, Mississippi, in January 1964 to participate in a SNCC voter registration drive. The local newspaper, the Hattiesburg American, described the SNCC volunteers in town for the voter registration drive as "outside agitators" and told local blacks "to ignore whatever goes on, and interfere in no way " At a mass meeting held during the visit to Hattiesburg, Zinn and another SNCC representative, Ella Baker, emphasized the risks that went along with their efforts, a subject probably in their minds since a well known civil rights activist, Medgar Evers, had been murdered getting out of his car in the driveway of his home in Jackson, Mississippi, only six months earlier. Evers had been the state field secretary for the NAACP. On June 20, 1964, just as civil rights activists were beginning to arrive in Mississippi, CORE activists James Chaney, Andrew Goodman, and Michael Schwerner were en route to investigate the burning of Mount Zion Methodist Church in Neshoba County when two carloads of KKK members led by deputy sheriff Cecil Price abducted and murdered them. Zinn collaborated with historian Staughton Lynd mentoring student activists, among them Alice Walker, who would later write The Color Purple, and Marian Wright Edelman, founder and president of the Children's Defense Fund. Edelman identified Zinn as a major influence in her life and, in the same journal article, tells of his accompanying students to a sit in at the segregated white section of the Georgia state legislature. Zinn also co wrote a column in The Boston Globe with fellow activist Eric Mann, "Left Field Stands". Although Zinn was a tenured professor, he was dismissed in June 1963 after siding with students in the struggle against segregation. As Zinn described in The Nation, though Spelman administrators prided themselves for turning out refined "young ladies", its students were likely to be found on the picket line, or in jail for participating in the greater effort to break down segregation in public places in Atlanta. Zinn's years at Spelman are recounted in his autobiography You Can't Be Neutral on a Moving Train: A Personal History of Our Times. His seven years at Spelman College, Zinn said, "are probably the most interesting, exciting, most educational years for me. I learned more from my students than my students learned from me." While living in Georgia, Zinn wrote that he observed 30 violations of the First and Fourteenth amendments to the United States Constitution in Albany, Georgia, including the rights to freedom of speech, freedom of assembly and equal protection under the law. In an article on the civil rights movement in Albany, Zinn described the people who participated in the Freedom Rides to end segregation, and the reluctance of President John F. Kennedy to enforce the law. Zinn said that the Justice Department under Robert F. Kennedy and the Federal Bureau of Investigation, headed by J. Edgar Hoover, did little or nothing to stop the segregationists from brutalizing civil rights workers. Zinn wrote about the struggle for civil rights, as both participant and historian. His second book, The Southern Mystique, was published in 1964, the same year as his SNCC: The New Abolitionists in which he describes how the sit ins against segregation were initiated by students and, in that sense, were independent of the efforts of the older, more established civil rights organizations. In 2005, forty one years after he was sacked from Spelman, Zinn returned to the college, where he was given an honorary Doctor of Humane Letters. He delivered the commencement address, titled "Against Discouragement", and said that "the lesson of that history is that you must not despair, that if you are right, and you persist, things will change. The government may try to deceive the people, and the newspapers and television may do the same, but the truth has a way of coming out. The truth has a power greater than a hundred lies."

Вьетнам

Зинн АҚШ-тың Вьетнамдағы соғыстан шығуын талап ететін алғашқы кітаптардың бірін жазды. «Вьетнам: кері қашу логикасы» кітабы 1967 жылы Beacon Press баспасынан шықты, ол Commonweal, The Nation және Ramparts журналдарындағы мақалаларына негізделген. Ноам Чомскийдің пікірінше, «Кері қашу логикасы» Зинннің ең маңызды кітабы болды: «Ол бұл мәселені алғаш рет қатты, көпшілік алдында, өте убедительно айтқан адам болды: бұл дереу тоқтауы керек; біз шығуымыз керек, нүкте. Ешқандай шарттар жоқ; біздің онда болуға құқығымыз жоқ; бұл агрессиялық әрекет; кері шегіну. Сол кезде кітапқа ешқандай сын-пикир жазылмағаны таң қалдырды. Ол мені «Рампартс» журналында оны қарап шығуды сұрады, тек қана адамдар кітап туралы білсін деп». 1968 жылғы қаңтарда Тет шабуылы кезінде Зинн құрметті Даниэль Берриганмен бірге Ханойға жасаған дипломатиялық сапары нәтижесінде үш американдық ұшқыш қайтарылды – олар АҚШ Вьетнамды бомбалауды бастағаннан бері тұтқынға алынған алғашқы американдық әскери қызметшілер еді. Бұл оқиға туралы ақпарат құралдарында кеңінен хабарланды және Нэнси Зарулис пен Джеральд Салливанның «Who Spoke Up? Вьетнам соғысына қарсы американдық наразылық 1963–1975» кітабы сияқты түрлі кітаптарда талқыланды. Зинн мен Берриган ағайындылары Дан мен Филип жылдар бойы достас және одақтас болып қала берді. Сондай-ақ 1968 жылғы қаңтарда ол «Жазушылар мен редакторлар соғыс салығына қарсы» уәдесіне қол қойып, соғысқа наразылық ретінде салық төлеуден бас тартуға міндеттенді. 1969 жылғы желтоқсанда радикалды тарихшылар Америка тарихи қауымдастығын Вьетнам соғысына қарсы резолюция қабылдауға көндіруге тырысты. «Гарвард тарихшысы (және 1968 жылы AHA президенті) Джон Фэрбанк Зинннің қолынан микрофонды тартып алғанда, сәтсіздік орын алды». АҚШ-тың Оңтүстік-Шығыс Азиядағы әскери қатысуының тарихын баяндаған «Пентагон құжаттарын» жасырын түрде көшіріп алған бұрынғы RAND консультанты Дэниел Эллсберг, оның бір данасын Говард пен Рослин Зиннге берді. Ноам Чомскимен бірге Зинн сенатор Майк Гравел Конгресске оқыған және кейіннен Beacon Press баспасында жарияланған «Пентагон құжаттарының» көшірмесін редакциялады және түсіндірді. 1971 жылғы 17 тамызда жарияланған және 10 қазанда жарық көрген бұл төрт томдық, салыстырмалы түрде қымбат жинақ «Грейвл басылымы» деп аталды және оны Ноам Чомски мен Говард Зинн редакциялады. Оған соғыстың шығу тегі мен дамуы туралы талдамалық мақалалар да кірді, оларды Чомски мен Зинн бірлесіп редакциялады. Сот ісіне төрағалық еткен федералды судья оны Никсон әкімшілігінің Эллсбергтің психиатрының кеңсесіне жасаған ұрлық әрекетімен бүлдіргендігіне байланысты тоқтатып тастады. Зинннің үкіметтік құпиялылыққа қатысты мотивациясы туралы куәлігін 1989 жылы Эрвин Грисуолд растады. Ол Никсон әкімшілігінде АҚШ-тың бас заңгері ретінде 1971 жылы «Пентагон құжаттары» ісі бойынша The New York Times газетін басылымды тоқтатуға сотқа берді. Грисуолд Жоғарғы Соттың үш судьясын «Пентагон құжаттарын» жариялауды тоқтатуға дауыс беруге көндірді, бұл АҚШ Конституциясының Бірінші түзетуіне қайшы келетін «алдын ала тыйым салу» деп танылды. Бұл құжаттар бірден The Washington Post газетінде жарияланып, бұрынғы тыйым салу бұйрығының күшін жойды. 1989 жылы Грисуолд жариялаудан ұлттық қауіпсіздікке ешқандай зиян келмегенін мойындады. Осы оқиға кезінде бұрынғы әскери қызметшілер АҚШ күштерінің Вьетнамда жасаған «зорлықтарына» қатысқандары немесе куә болғандары туралы куәлік берді. Зинн 1971 жылғы 1 мамыр күнгі наразылық акцияларына да қатысты (оның ішінде Ноам Чомски мен Дэниел Эллсберг те болды). Кейінгі жылдары Зинн Қарусыздану білімі қорының кеңесшісі болды.

Zinn wrote one of the earliest books calling for the U. S. withdrawal from its war in Vietnam. Vietnam: The Logic of Withdrawal was published by Beacon Press in 1967 based on his articles in Commonweal, The Nation, and Ramparts. In the opinion of Noam Chomsky, The Logic of Withdrawal was Zinn's most important book:"He was the first person to say—loudly, publicly, very persuasively—that this simply has to stop; we should get out, period, no conditions; we have no right to be there; it's an act of aggression; pull out. It was so surprising at the time that there wasn't even a review of the book. In fact, he asked me if I would review it in Ramparts just so that people would know about the book." Zinn's diplomatic visit to Hanoi with Reverend Daniel Berrigan, during the Tet Offensive in January 1968, resulted in the return of three American airmen, the first American POWs released by the North Vietnamese since the U. S. bombing of that nation had begun. The event was widely reported in the news media and discussed in a variety of books including Who Spoke Up? American Protest Against the War in Vietnam 1963–1975 by Nancy Zaroulis and Gerald Sullivan. Zinn and the Berrigan brothers, Dan and Philip, remained friends and allies over the years. Also in January 1968, he signed the "Writers and Editors War Tax Protest" pledge, vowing to refuse tax payments in protest against the war. In December 1969, radical historians tried unsuccessfully to persuade the American Historical Association to pass an anti Vietnam War resolution. "A debacle unfolded as Harvard historian (and AHA president in 1968) John Fairbank literally wrestled the microphone from Zinn's hands." Daniel Ellsberg, a former RAND consultant who had secretly copied The Pentagon Papers, which described the history of the United States' military involvement in Southeast Asia, gave a copy to Howard and Roslyn Zinn. Along with Noam Chomsky, Zinn edited and annotated the copy of The Pentagon Papers that Senator Mike Gravel read into the Congressional Record and that was subsequently published by Beacon Press. Announced on August 17 and published on October 10, 1971, this four volume, relatively expensive set The "Gravel Edition" was edited and annotated by Noam Chomsky and Howard Zinn, and included an additional volume of analytical articles on the origins and progress of the war, also edited by Chomsky and Zinn.</blockquote> Most of the jurors later said that they voted for acquittal. However, the federal judge who presided over the case dismissed it on grounds it had been tainted by the Nixon administration's burglary of the office of Ellsberg's psychiatrist. Zinn's testimony on the motivation for government secrecy was confirmed in 1989 by Erwin Griswold, who as U. S. solicitor general during the Nixon administration sued The New York Times in the Pentagon Papers case in 1971 to stop publication. Griswold persuaded three Supreme Court justices to vote to stop The New York Times from continuing to publish the Pentagon Papers, an order known as "prior restraint" that has been held to be illegal under the First Amendment to the U. S. Constitution. The papers were simultaneously published in The Washington Post, effectively nullifying the effect of the prior restraint order. In 1989, Griswold admitted there had been no national security damage resulting from publication. during which former G. I. s testified about "atrocities" they either participated in or said they had witnessed committed by U. S. forces in Vietnam. Zinn also took part in the 1971 May Day protests (with among others Noam Chomsky and Daniel Ellsberg). In later years, Zinn was an adviser to the Disarm Education Fund.

Ирак

Зинн 2003 жылы Иракқа шабуыл жасауға және оны оккупациялауға қарсы болды және осы тақырыпта бірнеше кітап жазды. «Бруклин рельсі» газетімен сұхбатында ол: «Біз, әрине, соғыс бастамауымыз керек, себебі ол АҚШ-қа немесе оның айналасындағы біреуге де нақты және жақын қауіп төндірмейді. Егер солай болса, онда Ирактың төңірегіндегі мемлекеттер оған қарсы соғыс талап ететін еді. Ирактың айналасындағы араб елдері соғысқа қарсы және егер Ирактан қауіп болса, олар одан қорқады. Сонымен қатар, АҚШ Иракқа қарсы соғыс бастау арқылы БҰҰ хартасын бұзады. Буш Ирактың Қауіпсіздік Кеңесінің қанша қаулысын бұзғаны туралы көп айтты, және ол рас, Ирак Қауіпсіздік Кеңесінің қаулыларын орындаған жоқ. Бірақ Қауіпсіздік Кеңесінің қаулыларын бұзған алғашқы ел Ирак емес. Израиль 1967 жылдан бері жыл сайын Қауіпсіздік Кеңесінің қаулыларын бұзып келеді. Бірақ қазір АҚШ БҰҰ хартасының негізгі қағидасын бұзады, ол – мемлекеттер соғыс бастай алмайды, тек шабуылға ұшырағаннан кейін ғана соғыс жасай алады. Ал Ирак бізге шабуыл жасаған жоқ. Ол АҚШ-тың Вьетнам соғысын аяқтауға көмектескендей, әскерилер арасындағы наразылық күшейген кезде АҚШ Екінші шығанақ соғысын аяқтайтынын айтты. Зинн Ирактағы соғысты тоқтатуға шақыратын, көбейіп келе жатқан АҚШ әскери отбасыларының талабын Азамат соғысындағы Конфедерациядағы жағдаймен салыстырды, сол кезде солдаттардың әйелдері күйеулерінің қаза болуына және плантация иелерінің мақта сатудан пайда табуына наразылық білдіріп, бейбіт азаматтарға тамақ үшін астық өсіруден бас тартқан еді. Зинн АҚШ президенті Джордж Буш пен Ирактағы әл-Қаиданың бұрынғы басшысы Әбу Мусаб әл-Зарқауидің ізбасарларын, оның жеке басқаруымен Иракта азаматтық соғыстың туындауына бағытталған көптеген шабуылдар мен басып алуларға жауапты болғандарын, моральдық жағынан тең қарастыру керек деп сенді. Йель университетінің тарих және американдық зерттеулер профессоры Жан Кристоф Агню 2007 жылдың мамыр айында Йель Daily News газетіне Зинннің тарихи еңбегінің «өте ықпалды және кеңінен қолданылатынын» айтты. Ол Зинн сияқты көрнекті профессорлардың ағымдағы оқиғаларға қатысты пікір білдіруінің ерекше емес екенін атап өтті, сонымен қатар, АҚШ тарихшылар қауымдастығы жақында ратификациялаған Ирактағы соғысқа қарсы қаулыны мысалға келтірді. Агню: «Ел екіге бөлінген осы дағдарыстық сәттерде тарихшылар да екіге бөлінеді» деп қосты.

Zinn opposed the 2003 invasion and occupation of Iraq and wrote several books about it. In an interview with The Brooklyn Rail he said, We certainly should not be initiating a war, as it's not a clear and present danger to the United States, or in fact, to anyone around it. If it were, then the states around Iraq would be calling for a war on it. The Arab states around Iraq are opposed to the war, and if anyone's in danger from Iraq, they are. At the same time, the U. S. is violating the U. N. charter by initiating a war on Iraq. Bush made a big deal about the number of resolutions Iraq has violated—and it's true, Iraq has not abided by the resolutions of the Security Council. But it's not the first nation to violate Security Council resolutions. Israel has violated Security Council resolutions every year since 1967. Now, however, the U. S. is violating a fundamental principle of the U. N. Charter, which is that nations can't initiate a war—they can only do so after being attacked. And Iraq has not attacked us. He asserted that the U. S. would end Gulf War II when resistance within the military increased in the same way resistance within the military contributed to ending the U. S. war in Vietnam. Zinn compared the demand by a growing number of contemporary U. S. military families to end the war in Iraq to parallel demands "in the Confederacy in the Civil War, when the wives of soldiers rioted because their husbands were dying and the plantation owners were profiting from the sale of cotton, refusing to grow grains for civilians to eat." Zinn believed that U. S. President George W. Bush and followers of Abu Musab al Zarqawi, the former leader of al Qaeda in Iraq, who was personally responsible for beheadings and numerous attacks designed to cause civil war in Iraq, should be considered moral equivalents. Jean Christophe Agnew, Professor of History and American Studies at Yale University, told the Yale Daily News in May 2007 that Zinn's historical work is "highly influential and widely used". He observed that it is not unusual for prominent professors such as Zinn to weigh in on current events, citing a resolution opposing the war in Iraq that was recently ratified by the American Historical Association. Agnew added: "In these moments of crisis, when the country is split—so historians are split."

Социализм

Зинн өзін "бір жағынан анархист, бір жағынан социалист дейтінмін. Шынында, демократиялық социалист болса керек" деп сипаттады.

Ерекше танылу

2008 жылы Говард Зинн Біріккен Ұлттар Ұйымының 63-ші сессиясының президенті Мигель д’Эското Брокманның арнайы аға кеңесшісі болып тағайындалды. Зинннің бұрынғы Бостон университетінің студенті және оның тірі кезінде екі коммерциялық емес ұйым (Rethinking Schools және Teaching for Change) құрған Зинн білім беру жобасы – Говард Зинннің орта және жоғары мектеп мұғалімдері мен олардың оқушыларына қалдырған мұрасы. Бейбітшілік қозғалысындағы көшбасшылығы үшін Зинн 1996 жылы Peace Abbey Courage of Conscience сыйлығын алды. 1998 жылы ол Юджин В. Дебс сыйлығын, «Зинн оқырманы: мойынсұнбау және демократия туралы жазбалар» үшін саясат санатындағы Firecracker Alternative Booksellers Award сыйлығын және беллетристика емес әдебиет бойынша Lannan Literary Award сыйлығын алды. Келесі жылы ол әлеуметтік әділдік пен теңдікке деген берік ұмтылысын көрсеткендерді марапаттайтын Upton Sinclair Award сыйлығын жеңіп алды. 2003 жылы Зинн өзінің «Американың халық тарихы» атты еңбегінің француз тіліндегі нұсқасы үшін Prix des Amis du Monde diplomatique сыйлығымен марапатталды. 2006 жылдың 5 қазанында Зинн Висконсин штатының Мэдисон қаласында Haven’s Center Award сыйлығын, өмір бойы сыншыл зерттеулерге қосқан үлесі үшін алды.

Қабылдау

2013 жылдың шілдесінде Associated Press Митч Дэниелстің Индиана штатының республикалық губернаторы қызметін атқарып жүрген кезінде, штаттың K–12 мемлекеттік мектептерінде Зинннің еңбектері оқытылмайтынына кепілдік беруді білім беру кеңесшілерінен сұрағанын хабарлады. AP ақпарат еркіндігі туралы заңға сәйкес Дэниелстің электрондық поштасына қол жеткізді. Дэниелс сондай-ақ K–12 кәсіби даму курстарын "пропагандадан тазалау" және (бар болса) "пайдалы ұсыныстарды" бөліп көрсетуді қалаған. Электрондық хаттарының бірінде Дэниелс Зинннің қайтысына деген жек көруін білдірді: text=«Осы қорқынышты, Америкаға қарсы ғалым, соңғы демі тынды. Оның «Америка тарихы. Халық тарихы» атты кітабы туралы некрологтар мен пікірлерде, ол елдің жоғары сыныптарындағы және колледждеріндегі оқулық ретінде танымал екені айтылды. Бұл әр бетінде Америка тарихын бұрмалайтын, шындыққа келмейтін, қорқынышты дезинформация. Біреу маған Индианада қолданылмайтынына сендіре ала ма? Егер қолданылса, жас адамдардың тарихымыздың тотал жалған нұсқасымен тамақтанбай тұрып, одан қалай құтылуға болады?» Электрондық хаттар жарияланған кезде Дэниелс Пурдью университетінің президенті болып қызмет етіп жатқан. Жауап ретінде 90 Пурдью профессоры өз алаңдаушылықтарын білдіретін ашық хат жариялады. Зинннің кітабын алып тастауға жасаған тырысы үшін бұрынғы губернатор цензура жасады деп айыпталды, бірақ Дэниелс өзінің көзқарасы бұрмаланғанын, егер Зинн тірі болса және Пурдью факультетінің мүшесі болса, ол оның сөз бостандығы мен жариялау құқығын қорғайтынын мәлімдеді. Бірақ ол Зиннге «осы еңбекті мемлекеттік мектептердегі оқушыларға таңуға» құқық бермейтінін айтты. Стэнфорд университетінің білім беру профессоры Сэм Вайнбург Зинннің зерттеулерін сынады. Вайнбург «Америка тарихы. Халық тарихы» кітабының қарастырылмаған балама көзқарастар үшін маңызды үлес болғанын мойындады, бірақ кітаптың 1930-жылдардың ортасынан бастап Ұлы Отан соғысына дейінгі кезеңді жабуын сынады. Стэнфордтан шыққан сыншы Дэвид Плотниковтың айтуынша, Вайнбург «Халық тарихы» кітабы түзетуге тырысқан тарихи еңбектермен салыстыруға болатын қателіктерге толы екенін көрсетіп берді, себебі «Зинннің тарихи әділетсіздік деп санайтын нәрсеге жарық түсіру ниеті күмәнді дереккөздерге негізделген, ақтаушылық дәлелдерді жою, жетекші сұрақтар мен дәлелдер мен қорытындылар арасындағы нашар байланысқа негізделген крест жорығы болды». Консервативті «The American Spectator» журналының авторы және тілшісі Дэниел Флинн Зинннің тарихында баяулық бар екенін жазды. Джорджтаун университетінің профессоры және солшыл «Dissent» журналының тең редакторы Майкл Казин Зинннің «Америка тарихы. Халық тарихы» кітабын элитаның халықты қанауын кескілді түрде айыптағаны және әлеуметтік бүлікшілер мен революционерлердің цитаталарын кеңінен пайдаланғаны үшін мақтады, бірақ оны біршама оңайлатылған деп сипаттады. Казин «Халық тарихы» кітабын сынға алып, «жақсы ниетпен алтынға боялған болса да, жаман тарих. Зинн өткенді манихейлік аңызға айналдырады» деді. Батыс өркениетін зерттеу жөніндегі Александр Гамильтон институтының ғалымы Мэри Грабар Зинннің «Халық тарихы» кітабында романшы және Вьетнам соғысына қарсы белсенді Ханс Конингтің айтысын плагиаттағанын және Конингтің баяндамасын өңдеп, Грабардың айтуынша, «католик Колумбтың жергілікті тұрғындар туралы қамқорлығын» алып тастағанын айыптады. 2017 жылдың басында заң шығарушы Ким Хендрен Арканзас штатының мемлекеттік мектептерінде Зинннің кітаптарын тыйым салуға тырысты.

In July 2013, the Associated Press revealed that Mitch Daniels, when he was the sitting Republican Governor of Indiana, asked for assurance from his education advisors that Zinn's works were not taught in K–12 public schools in the state. The AP had gained access to Daniels' emails under a Freedom of Information Act request. Daniels also wanted a "cleanup" of K–12 professional development courses to eliminate "propaganda and highlight (if there is any) the more useful offerings." In one of the emails, Daniels expressed contempt for Zinn upon his death:
text=This terrible anti American academic has finally passed away The obits and commentaries mentioned his book, A People's History of the United States, is the 'textbook of choice in high schools and colleges around the country.' It is a truly execrable, anti factual piece of disinformation that misstates American history on every page. Can someone assure me that it is not in use anywhere in Indiana? If it is, how do we get rid of it before more young people are force fed a totally false version of our history? At the time the emails were released, Daniels was serving as the president of Purdue University. In response, 90 Purdue professors issued an open letter expressing their concern. Because of Daniels' attempt to remove Zinn's book, the former governor was accused of censorship, to which Daniels responded by saying that his views were misrepresented, and that if Zinn were alive and a member of the Purdue faculty, he would defend his free speech rights and right to publish. But he said that would not give Zinn an "entitlement to have that work foisted on school children in public schools." Stanford education professor Sam Wineburg has criticized Zinn's research. Wineburg acknowledged that A People's History of the United States was an important contribution for overlooked alternative perspectives, but criticised the book's coverage of the mid thirties to the Cold War. According to reviewer David Plotnikoff from Stanford, Wineburg shows that "A People's History perpetrates the same errors of historical practice as the tomes it aimed to correct", for "Zinn's desire to cast a light on what he saw as historic injustice was a crusade built on secondary sources of questionable provenance, omission of exculpatory evidence, leading questions and shaky connections between evidence and conclusions". Daniel J. Flynn, an author and columnist at the conservative The American Spectator, wrote that Zinn's history was biased. Michael Kazin, professor at Georgetown University and co editor of the leftist magazine Dissent,, praised Zinn's A People's History of the United States for its dramatic condemnation of the exploitation of the masses by an elite few, and for its lavish use of quotes from social rebels and revolutionaries, though he describes it as somewhat simplified. Kazin has also provided criticism saying "A People's History is bad history, albeit gilded with virtuous intentions. Zinn reduces the past to a Manichean fable." Mary Grabar, a resident fellow at the Alexander Hamilton Institute for the Study of Western Civilization, accused Zinn of plagiarizing a polemic by novelist and anti Vietnam War activist Hans Koning in The People's History, and editing Koning's narrative to remove what Grabar said was the "devout Catholic Columbus’s concern for the natives". In early 2017, lawmaker Kim Hendren attempted to ban books written by Zinn from Arkansas public schools.

Қатысушы

Ars Americana Ars Politica: Қазіргі американдық әдебиет пен мәдениеттегі партизандық көрініс. Питер Свирски (2010) Керемет радикал: Стаутон Линд және суық соғыс қайшылықтары, 1945–1970 (2010), Кент мемлекеттік университетінің баспасы Карл Мира Микки Z-дің үлкен қателігі (2004) Питер Х. Айронстың Жоғарғы соттың халық тарихы (2000) Солтүстік Айдаходағы саяси династия, 1933–1967 Рэндалл Дойл (2004) Американдық саяси тұтқындар: Шпиондық және бүлікшілдік актілері бойынша қудалаулар Стивен М. Кохн (1994) Американдық билік және жаңа мандариндер Ноам Хомски (2002) Американың бұзылған уәделері: үйде және шетелде, өткен мен қазіргі заман: біздің заманымыз үшін энциклопедия (Дуглас Ф. Доуд (2004) Өлімнен құтылу: Батыс Еуропадан хабарлар, 1950–2000 Дэниел Сингер (2005) Американың жергілікті халықтарының экологиясы: үнді жерлері мен халықтарының қоршаған ортаның жойылғандығы Дональд Гринде, Брюс Йохансен (1994) Юджин В. Дебс оқырман: социализм және тап күресі Уильям А. Пелц (2000) Туған жерден: Индигенизм бойынша таңдамал эсселер, 1985–1995 Уорд Черчилль (1996) Жасыл попугайлар: Соғыс хирургының күнделігі Джино Страда (2005) Апатты ұрлау: 9/11, қорқыныш және американдық империяны сату Сют Джхалли редактор, Джереми Эрп редактор (2004) Егер сен террорист емессің, онда сұрақ қоюды тоқтату керек! Мика Иан Райт (2004) Ирак: Шегіну логикасы Энтони Арнове (2006) Президентті импичмент: Буш пен Чейниге қарсы іс Денис Лу (редактор), Питер Филлипс (редактор), Жеті әңгіме баспасы (2006) Анархист өмірі: Александр Беркман оқырман Александр Беркман Джин Фелнер, редактор (2004) Ұзақ көлеңкелер: Бейбітшілікке ардагерлердің жолдары Дэвид Гиффи редактор (2006) Соғыс шеберлері: Латын Америкасы және АҚШ агрессиясы Куба революциясынан Клинтон жылдарына дейін Клара Нието, Крис Брандт (аударған) (2003) Бейбітшілік белгілері: Соғысқа қарсы қозғалыстың суреттері Джеймс Манн, редактор (2004) Таңертеңгі мақалаларға дұға: Өмір мен өлімнің қасиеттілігі туралы Дэниел Бериган (өлең) және Адриана Амари (фотосурет) (2007) Саяси қарсылықты үнсіздікке салу: 9/11-ден кейінгі терроризмге қарсы шаралар азаматтық бостандықтарымызға қалай қауіп төндіреді Нэнси Чанг, Конституциялық құқықтар орталығы (2002) Қорғаныстағы сарбаздар: Вьетнам соғысы кезіндегі әскери қарсылық Дэвид Кортрит (2005) Ең жоғары бағаға сатылды: Дуайт Д. Эйзенхауэрден Джордж У. Бушқа дейінгі президенттік сайлаулар Дэниел М. Фриденберг (2002) Абби Хоффманның өмірбаяны Норман Мейлерден кіріспе, HZ-ден соңғы сөз (2000) Социализмге жақтау Алан Маасс (2004) Американдық империяның қалыптасуы: Революциядан Вьетнамға дейін, АҚШ империализмінің тарихы Сидни Ленс (2003) Жоғары заң: Тороның азаматтық мойынсұну және реформа туралы еңбектері Генри Дэвид Торо, Венделл Глик, редактор (2004) Темір өкше Джек Лондон (1971) 60-шы жылдардың тәжірибесі: Қазіргі Америка туралы қиын сабақтар Эдвард П. Морган (1992) Сен шабуылды қолдайсың, біз қалағанымызды бомбалаймыз Мика Иан Райт (2003) Американдық революцияның халық тарихы Рей Рафаэль (2002) Ховард Зинн New Press People's History Series-іне алғысөз.

Ars Americana Ars Politica: Partisan Expression in Contemporary American Literature and Culture. by Peter Swirski (2010) Admirable Radical: Staughton Lynd and Cold War Dissent, 1945–1970 (2010), Kent State University Press by Carl Mirra A Gigantic Mistake by Mickey Z (2004) A People's History of the Supreme Court by Peter H. Irons (2000) A Political Dynasty In North Idaho, 1933–1967 by Randall Doyle (2004) American Political Prisoners: Prosecutions Under the Espionage and Sedition Acts by Stephen M. Kohn (1994) American Power and the New Mandarins by Noam Chomsky (2002) Broken Promises Of America: At Home And Abroad, Past And Present: An Encyclopedia For Our Times by (Douglas F. Dowd (2004) Deserter From Death: Dispatches From Western Europe 1950–2000 by Daniel Singer (2005) Ecocide of Native America: Environmental Destruction of Indian Lands and Peoples by Donald Grinde, Bruce Johansen (1994) Eugene V. Debs Reader: Socialism and the Class Struggle by William A. Pelz (2000) From a Native Son: Selected Essays in Indigenism, 1985–1995 by Ward Churchill (1996) Green Parrots: A War Surgeon's Diary by Gino Strada (2005) Hijacking Catastrophe: 9/11, Fear And The Selling Of American Empire by Sut Jhally editor, Jeremy Earp editor (2004) If You're Not a Terrorist Then Stop Asking Questions! by Micah Ian Wright (2004) Iraq: The Logic of Withdrawal by Anthony Arnove (2006) Impeach the President: The Case Against Bush and Cheney Dennis Loo (Editor), Peter Phillips (Editor), Seven Stories Press: 2006 Life of an Anarchist: The Alexander Berkman Reader by Alexander Berkman Gene Fellner, editor (2004) Long Shadows: Veterans' Paths to Peace by David Giffey editor (2006) Masters of War: Latin America and United States Aggression from the Cuban Revolution Through the Clinton Years by Clara Nieto, Chris Brandt (trans) (2003) Peace Signs: The Anti War Movement Illustrated by James Mann, editor (2004) Prayer for the Morning Headlines: On the Sanctity of Life and Death by Daniel Berrigan (poetry) and Adrianna Amari (photography) (2007) Silencing Political Dissent: How Post 9 11 Anti terrorism Measures Threaten Our Civil Liberties by Nancy Chang, Center for Constitutional Rights (2002) Soldiers In Revolt: GI Resistance During The Vietnam War by David Cortright (2005) Sold to the Highest Bidder: The Presidency from Dwight D. Eisenhower to George W. Bush by Daniel M. Friedenberg (2002) The Autobiography of Abbie Hoffman Intro by Norman Mailer, Afterword by HZ (2000) The Case for Socialism by Alan Maass (2004) The Forging of the American Empire: From the Revolution to Vietnam, a History of U. S. Imperialism by Sidney Lens (2003) The Higher Law: Thoreau on Civil Disobedience and Reform by Henry David Thoreau, Wendell Glick, editor (2004) The Iron Heel by Jack London (1971) The Sixties Experience: Hard Lessons about Modern America by Edward P. Morgan (1992) You Back the Attack, We'll Bomb Who We Want by Micah Ian Wright (2003) A People's History of the American Revolution by Ray Raphael (2002) Howard Zinn Foreword for New Press People's History Series.