Кіріспе
Француз физигі Пьер Виктор Огер (оʒe; 14 мамыр 1899 – 24 желтоқсан 1993) – Парижде туған француз физигі. Ол атомдық физика, ядролық физика және ғарыш сәулелері физикасы салаларында жұмыс істеді. Ол өзінің атымен аталатын Аугер эффектісін ашқандардың бірі ретінде белгілі.
Pierre Victor Auger (oʒe; 14 May 1899 – 24 December 1993) was a French physicist, born in Paris. He worked in the fields of atomic physics, nuclear physics, and cosmic ray physics. He is famous for being one of the discoverers of the Auger effect, named after him.
Ерте өмір
Пьердің әкесі химия профессоры Виктор Огер еді. Пьер Огер 1919-1922 жылдары Париждегі École normale supérieure-де оқыды, және сол жылы физикадан агрегация емтиханын тапсырды. Одан кейін ол Жан Перриннің жетекшілігімен Париж университетінің ғылым факультетінің физикалық химия зертханасында фотоэлектрлік эффект бойынша жұмыс істеуге қабылданды.
Мансап
1926 жылы Париж университетінде физика ғылымдарының докторы дәрежесін алды. 1927 жылы Париж ғылым факультетінің ассистенті және сонымен бірге l'Institut de biologie physico chimique институтының қызмет басшысының орынбасары болып тағайындалды. 1934 жылы факультет жұмыстарының басшысы, 1936 жылы тұрақтылардың жылдық кестелерінің бас хатшысы болды. 1937 жылғы 1 қарашада факультетте физика пәнінен университет оқытушысы болып тағайындалды. 1940 жылға дейін теориялық физика және астрофизика кафедрасында кванттық теорияның эксперименталдық негіздері курсын оқыды. Ол сонымен қатар физикалық химия зертханасының директорының орынбасары қызметін атқарды. Кейіннен Париж ғылым факультетінің кванттық физика және салыстырмалылық кафедрасын басқарды. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін 1945 жылдан 1948 жылға дейін жоғары білім беру директоры болып тағайындалды, бұл оған Сорбоннада Борис Эфруссиге тапсырылған алғашқы генетика кафедрасын құруға мүмкіндік берді. Аугер электрондарының атомдардан шығуы процесі материалдардың бетіндегі элементтерді зерттеу үшін Аугер электронды спектроскопиясында қолданылады.
Қорытындылар
Космикалық сәулелермен жұмыс істегенде ол ғарыштық сәулелену оқиғаларының бір уақытта болатынын, яғни олардың бір оқиға – ауа душымен байланысты екенін анықтады. Ол үлкен ауа душын тудыратын келіп түсетін бөлшектің энергиясы кем дегенде 1015 электронвольтқа (эВ) тең болуы керек екенін, бұл 106 бөлшектен 108 эВ-қа (ауадағы шекті энергия) және атмосферадан өту кезіндегі энергия жоғалту есебінен он есе артық екенін есептеді.
Құрметтер мен жетістіктер
Ол Еуропалық ғарыш зерттеу ұйымының (ESRO) алғашқы бас директоры және CERN қорының іргесін қалаушылардың бірі болды.