Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фредерик Робертс Джерард (19 қаңтар 1914, Лестер – 26 қаңтар 1990, Саут Крокстон, Лестершир) – Англиялық автокөлік спортымен айналысушы және кәсіпкер. Ол Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін және одан кейін көптеген жоғары деңгейдегі автокөлік жарыстарына қатысты, соның ішінде сегіз Formula One Grand Prix әлем чемпионатына қатысып, чемпионат ұпайларын жинамады.
Frederick Roberts Gerard (19 January 1914, Leicester – 26 January 1990, South Croxton, Leicestershire) was a racing driver and businessman from England. He participated in numerous top level motor racing events on either side of World War II, including eight World Championship Formula One Grands Prix, scoring no championship points.
Ерте мансап
Боб Жерард механикалық көліктермен жақсы таныс отбасында дүниеге келді. Оның отбасының бизнесі Parr's Ltd. болды, бастапқыда велосипед өндіруші, Triumph сияқты көптеген компаниялармен бірге, 20 ғасырдың басында жаңадан дамып келе жатқан автокөлік нарығына көшті. Алайда, Parr фирмасы жоғары өнімділікке емес, көбінесе тасымалдаумен айналысты. Дегенмен, әкесі күнделікті жүру үшін спорттық Riley маркасын ұнатты, және Боб Жерард 1933 жылғы MCC Land's End сынағында Riley Nine көлігімен алғаш рет автоспортқа қатысты. Жеңіс бірден келді, және осы алғашқы жарыста Жерард тек қиын жолды ғана емес (өздігінен маңызды жетістік), сонымен қатар Премьер жүлдесіне ие болу үшін лайықты түрде аяқтады. Бұл оның нашар көру қабілетіне қарамастан болды. 1930 жылдардың қалған бөлігінде Жерард сынақтар мен спринт жарыстарында бәсекелесуді жалғастырды, ал 1½ литрлік Riley Sprite сатып алғаннан кейін трассалық жарыстарға да қатыса бастады. Оның Шығыс Мидлендс аймағындағы үй трассасы Донингтон Парктегі ерте клубтық жарыстарда сәттілігі жалғасты, Жерард әлдеқайда үлкен қозғалтқыштармен жабдықталған көліктерден екі жеңіске жетті, сондай-ақ беделді Донингтон TT жарысында тоғызыншы орын алды. Отбасылық бизнесті басқарумен қатар Жерард Донингтонде мүмкіндігінше көп жарысқа қатысты, 1938 және 1939 жылдары Нюфилд Трофисіне қатысты, бірақ сәттілікке жете алмады. Соғыс жақындағандықтан, 1939 жылы ол кішкентай Riley көлігін Суррейдегі Бруклендс трассасына алып барды. Сол жылғы ашылу жарысында ол өте лайықты үшінші орын алды, сондай-ақ сол жылдың соңында Кемпбелл трассасының кедергі жарысында жеңіске жетті.
Bob Gerard was born into a family well acquainted with mechanical transport. His family's business was Parr's Ltd., initially a bicycle manufacturer who, like many others such as Triumph, moved into the newly evolving motor vehicle market at the turn of the 20th century. Parr's, though, was far from a high performance firm, concentrating mostly on haulage. However, as daily transport his father favoured the sporting Riley brand, and it was with a Riley Nine that Bob Gerard made his first foray into motorsport in the 1933 MCC Land's End trial. Success came immediately, and in this first event Gerard not only completed the demanding course (in itself a significant achievement) but did so in sufficient style to earn himself a Premier Award. This despite him being severely near sighted. Throughout the remainder of the 1930s Gerard continued to compete in trials and sprint races, and after purchasing a 1½ litre Riley Sprite he also began to participate in circuit racing. Early club races at his East Midlands home circuit Donington Park continued his success, with Gerard taking two victories over cars with much larger engines, as well as ninth in the prestigious Donington TT race. In between running the family business, Gerard continued to compete at Donington as often as he could, driving in the Nuffield Trophy in 1938 and 1939, although without success. With war looming, in 1939 he also took the little Riley down to the Brooklands circuit in Surrey. At that year's Opening Meeting he took a highly creditable third place, and won a Campbell circuit handicap race later in the year.
Соғыстан кейінгі жарыстар мансабы
Соғыстың соңына қарай Джерард өзінің алғашқы нағыз жарыс машинасына ие болды, Reg Parnell-ге ERA R4A үшін 1000 фунт төледі. Инженерлік білімі мен егжей-тегжейге мінсіз назар аудару арқасында, сондай-ақ R6B машинасынан қосалқы бөлшектер алып, Джерард 1945 жылдың ортасында Кокфостерде демонстрацияға қатысу үшін R4A-ны жұмыс істеуге қол жеткізді. Осы жарыста Джерардтың әйелі Джоан да ескі Riley Sprite машинасымен өнер көрсетті. 1946 жылғы маусымға дейін Джерард өзін күштірек машинамен жабдықтауды шешті. Боб пен Джоан Джерард R4A-ны дөңгелекке көтерілу және спринт жарыстарында жеңіске жеткізуді жалғастырғанда, жаңадан сатып алынған ERA R14B қайта құралып, жарыс трассаларына бейімделді. Джерардтың соғысқа дейінгі дизайнға енгізген маңызды өзгерістері – алдын ала таңдау қорабын орнату және Zoller типіндегі компрессорды кішірек, бірақ тиімді Murray Jamieson дизайнымен алмастыру болды. Кейіннен ол машинаның сыртқы түрін де өзгертті, ескі тік радиаторды көлбеу капотпен алмастырып, осы өзгеріске сәйкес капот сызығын төмендетті. Келесі бес жыл ішінде Боб Джерард R14B-ді тиімді пайдаланды. 1947 мен 1949 жылдар аралығында ол Империя кубогінде үш рет, Джерси жол жарысында екі рет жеңіске жетті, сондай-ақ көптеген халықаралық жарыстарда үздік ондыққа кірді. 1948 жылғы алғашқы Британ Гран-приінде Джерард он жылдық тарихы бар R14B-ді үшінші орынға жеткізді, одан тек итальяндық легендалар Луиджи Виллорези мен Альберто Аскаридің жаңа Maserati 4CLT/48 машиналары ғана озып кетті. Келесі жылы ол одан да жақсы нәтиже көрсетіп, екінші орынды иеленді, бұл жолы швейцариялық Toulo de Graffenried басқарған Maserati машинасынан жеңілді. Оның екі жеңісі және Гран-приде екінші орын, сондай-ақ 1949 жылғы Сильверстоун Халықаралық кубогінде жетінші орын алғандығы үшін Джерард 1949 жылы Британ жарыс жүргізушілер клубының беделді Алтын жұлдыз сыйлығына ие болды. Джерард 1950 жылы F1 маусымында жаңа FIA Әлем чемпионатының бірінші жылында R14B машинасымен жарысқа қатысты. Оның машинасы мен қалған бәсекелестер арасындағы үлкен айырмашылыққа қарамастан, Боб Джерардтың машиналарын мұқият дайындауы және олардың сенімділігін арттыруға баса назар аударуы оның жарысты күткеннен де жоғары нәтижемен аяқтауын қамтамасыз етті. 1950 жылғы Ұлыбритания Гран-приі – Әлем чемпионатының алғашқы жарысы болды, онда Джерардтың R14B машинасы ұпай алуға жақын болды, бірақ алтыншы орынға ғана ие болды, тіпті 13-ші орыннан старт алған болатын. Маусым соңында ол Монакода R4A машинасымен де алтыншы орынды алды, бұл жолы 16-шы орыннан старт алды. Алайда, жарыс машиналарын дамытудың қарқынды өсуі, Чемпионат ұсынған мүмкіндіктерге байланысты, 1952 жылғы F1 маусымында Джерард өзінің ескі ERA машинасынан заманауирақ машинаға көшуге мәжбүр болды. Ұлттық сезімін сақтай отырып, Джерард Cooper T23 Bristol сатып алды, оны 1957 жылғы F1 маусымына дейін Чемпионат және Чемпионат емес жарыстарда пайдаланды, содан кейін жаңа, ортада қозғалтқышы бар T43 шассиіне көшті. Cooper машиналарында Чемпионат жарыстарында тек екі рет үздік ондыққа кірді – 1954 жылы және 1957 жылғы Ұлыбритания Гран-приіндегі соңғы жарысында, бірақ Джерард Ұлыбританиядағы ұлттық деңгейдегі жарыстарда бәсекеге қабілетті болды. 1950 жылдары ол көптеген жарыстарда жеңіске жетті, соның ішінде Ұлыбританияның көптеген трассаларында, және кеңінен құрметтелген бәсекелес болды. Боб Джерардтың жетістіктері оның туған жері Лестерширдегі Mallory Park трассасының иелері тарапынан құрметтенді, олар трассаның ең маңызды бұрылысын Джерард бұрылысы деп атады. Джерардтың өзі 1960 жылдарға дейін Turner спорттық машинасымен жарысқа қатысты, сондай-ақ 1980 жылдарға дейін көптеген жаңадан келген таланттарға көмектесе отырып, дайындық тәжірибесін пайдаланды.
Towards the end of the war Gerard purchased his first true racing car, paying Reg Parnell £1000 for ERA R4A. Using his engineering background and immaculate attention to detail, and by cannibalising sister car R6B for spares, Gerard managed to get R4A running in time for the Cockfosters demonstration in mid 1945. At the same run Gerard's wife, Joan, also demonstrated the old Riley Sprite. Prior to the 1946 season Gerard decided to equip himself with a more potent mount. While both Bob and Joan Gerard continued to use R4A for a string of hillclimbing and sprint victories, newly purchased ERA R14B was rebuilt and modified for circuit racing. Gerard's major changes to the pre war design were to fit a preselector gearbox and to change the Zoller type supercharger for a smaller, but more efficient Murray Jamieson design. He also later changed the car's outward appearance, switching the old fashioned upright radiator to one with a far more raked cowl, lowering the bonnet line to accommodate this. Over the next five years Bob Gerard used R14B to great effect. He scored three consecutive victories in the Empire Trophy and two victories in the Jersey Road Race between 1947 and 1949, as well as regularly finishing in the top ten in many international standard events. In the first British Grand Prix, in 1948, Gerard drove the decade old R14B to third place, beaten only by the brand new works' Maserati 4CLT/48s of Italian greats Luigi Villoresi and Alberto Ascari. The following year he went one better, taking second, again to a Maserati, this time driven by Swiss ace Toulo de Graffenried. His two wins and a Grand Prix second placing, along with seventh in the 1949 International Trophy race at Silverstone, earned Gerard the British Racing Drivers' Club's prestigious Gold Star award for 1949. Gerard continued to campaign R14B for the first year of the new FIA World Championship in F1 season of 1950. Despite the ever increasing age gap between his car and the majority of the rest of the field, Bob Gerard's meticulous preparation of his cars, and his emphasis on increasing their reliability, meant that he often finished a race much higher in the placings than expected. At the very first World Championship event, the 1950 British Grand Prix, the Gerard R14B pairing only narrowly missed out on the points, finishing in sixth place, despite having started as low as 13th on the grid. He also finished in sixth in R4A at the Monaco event later in the season, this time from 16th at the start. However, the rapid evolution of racing machinery, inspired by the rewards offered from the Championship, meant that for F1 season of 1952 Gerard would have to abandon his old ERA in favour of something more modern. Retaining a degree of patriotism, Gerard bought a Cooper T23 Bristol, which he would continue to use for both Championship and non Championship races until F1 season of 1957 when he upgraded to the new, mid engined T43 chassis. While he only twice finished in the top ten in Championship races in his Coopers – in 1954 and in his final Championship event at the 1957 British Grand Prix – Gerard remained a force in UK national level race events. During the 1950s he won many races, at most British circuits, and was a widely respected competitor. Bob Gerard's achievements were honoured by the owners of the Mallory Park track, in his native Leicestershire, when they named the circuit's most prominent bend Gerard's. Gerard himself continued to race into the 1960s, in a Turner sports car, and used his preparation expertise for the benefit of other drivers by acting as entrant for many promising newcomers right into the 1980s.
Өлім
1990 жылы Жерар 76 жасқа толғаннан кейін бір апта өткен соң дүние салды.
Gerard died, one week after his 76th birthday, in 1990.
Британдық лилондар чемпионатының толық нәтижелері
(key) (Қаралы әріппен жазылған жарыстар pole position-ді көрсетеді; көлбеу әріппен жазылған жарыстар ең жылдам айналымды көрсетеді.) Жыл Команда Көлік Сыныбы 1 2 3 4 5 6 7 8 9 DC Ұпай Сыныбы 1958 Боб Джерард Остин А35 BRH BRH MAL3† BRH BRH CRY BRH BRH BRH ? ? ? 1959 Александр Инжиниринг Ко. Остин А35 GOO AIN SILRet CRY SNE? BRH BRH ? ? ? † Әртүрлі сыныптар үшін екі жарыс өткізілген жарыстар.
(key) (Races in bold indicate pole position; races in italics indicate fastest lap.) Year Team Car Class 1 2 3 4 5 6 7 8 9 DC Pts Class 1958 Bob Gerard Austin A35 BRH BRH MAL3† BRH BRH CRY BRH BRH BRH ? ? ? 1959 Alexander Engineering Co. Austin A35 GOO AIN SILRet CRY SNE? BRH BRH ? ? ? † Events with 2 races staged for the different classes.