Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Италиялық жарыс жүргізушісі (1932–1998)
Italian racing driver (1932–1998)
Чезаре Пердиза (21 қазан 1932 – 10 мамыр 1998) – Болония қаласынан шыққан итальяндық жарыс жүргізушісі. Ұзаққа солмаған жарыс мансабында, мүмкін, жас болғандықтан, Пердизаға көлігін қиындыққа тап болған тәжірибелі әріптестеріне беруді жиі сұраған. Мысалы, 1956 жылғы Бельгия Гран-приінің 11-ші айналымында Стерлинг Мосс өзінің «Мазератиінің» оң артқы дөңгелегін жоғалтты. Мосс машинасымен тоқтап, шамамен 400 метр қашықтықты жүгіріп пит-стопқа жетіп, Пердизаның «Мазератиін» алып, осымен финиш сызығына жетті. 1957 жылғы қаңтарда Аргентина Гран-приінде Пердиза Хуан Мануэль Фангионың «Мазератидегі» басымдығын тоқтату үшін алдымен Вольфганг фон Трипс, содан кейін Питер Коллинске өзінің «Феррариін» берді. Бар күштерін салғандарына қарамастан, үштік Фангиодан қалысып, алтыншы орынды иеленді. 1957 жылғы наурызда Пердиза Себрингтегі 12 сағаттық жарысқа қатысуға дайын болды, бірақ командаласы Эухенио Кастеллотти Модена автодромында қаза тапқаннан кейін қатысуын кері алып, жарыстан бас тартты. Кастеллотти жарысқа дайындалып жатқан «Феррари» машинасымен апатқа ұшырап, алған жарақатынан көз жұмды. Пердиза бастапқыда шешімінің уақытша екенін мәлімдегенімен, Кастеллоттиді жоғалтудан болған шоқ оны жарыстан толығымен зейнеткерлікке шығуға итермеледі.
Cesare Perdisa (21 October 1932 – 10 May 1998) was an Italian racing driver from Bologna. During the course of his brief racing career, possibly due to his young age, Perdisa was often asked to give his car to his more experienced teammates when they encountered troubles. This happened, for example, on the 11th lap of the 1956 Belgian Grand Prix, when Stirling Moss lost the right rear wheel of his Maserati. Moss brought his car to a stop and ran a quarter of a mile back to the pits where he took over Perdisa's Maserati, which he drove to the finish. In January 1957 at the Argentine Grand Prix Perdisa gave his Ferrari to Wolfgang von Trips first and then to Peter Collins in an attempt to stop Juan Manuel Fangio's dominance on his Maserati. Despite their best efforts, the trio couldn't keep up with Fangio and finished sixth. In March 1957 Perdisa was set to participate to the 12 Hours of Sebring but he withdrew his entry after he learned of the death of his teammate Eugenio Castellotti at the Modena Autodrome. Castellotti succumbed to his injuries after crashing a Ferrari he was testing for the event. Although Perdisa initially declared his decision to be of a temporary nature, his inability to overcome the shock for the loss of Castellotti eventually brought him to permanently retire from racing.
Жарыстан кейінгі өмір
Зейнетке шыққаннан кейін бірнеше ай өткен соң, 1957 жылдың қыркүйегінде Пердиза Хуан Мануэль Фангио мен оның әйелі Андреаны Болоньядағы ауруханаға жеделдетіп жеткізіп, қайтадан жаңалықтарға түсті. Жұбайлар 2,5 литрлік "Лансия Аурелия" көлігінен автомагистральге кіре жатқан жүк көлігінен қашуға тырысқанда құлап кеткен. Шамамен 160 км/сағ жылдамдықпен келе жатқан Фангионың машинасы электр тірегіне соқтығысқан, бірақ ол және оның әйелі жеңіл жарақаттар алды. 1960 жылдардың ортасында әкесі зейнетке шыққаннан кейін Пердиза мен оның бауыры Серхио "Terra e Vita" журналын шығаруды жалғастырды. Бастапқыда "Rizzoli" баспасынан жарық көрген журналды Италияның ең ірі ауыл шаруашылығы компаниясы "Calderini Agricole" сатып алып, оның бағытын шаруашылық ережелері мен технологиялық дамуға бұрды.
A few months after his retirement, Perdisa hit the news again in September 1957 when he rushed Juan Manuel Fangio and his wife, Andrea, to a hospital in Bologna. The couple had been thrown from their 2.5 litre Lancia Aurelia while trying to avoid a truck entering the highway. Travelling at close to 100 mph, Fangio's car had smashed into a utility pole, although he and his wife only sustained minor injuries. Following their father's retirement in the mid 1960s, Perdisa and his brother Sergio continued to edit Terra e Vita. The magazine, initially published by Rizzoli, was eventually purchased by Calderini Agricole, the largest agricultural company in Italy, and switch its focus on farming regulations and technological development.