Престон Йорк: Бейсбол жұлдызы және жаттықтырушысы

Кіріспе

Американдық бейсболшы және менеджер

Престон Рудольф Йорк (17 тамыз 1913 – 5 ақпан 1970) – американдық кәсіби бейсболшы, жаттықтырушы, скаут және менеджер. Ол 1937 жылдан 1947 жылға дейін негізгі лигада ойыншы ретінде қақпашы және бірінші базалық ойыншы болып өнер көрсетті, ең бастысы «Детройт Тайгерс» командасының құрамында. Жеті рет All-Star атанған Йорк, 1937 жылы жаңа ойыншы ретінде бір айда 18 хоум-ран соғып, Бэйб Руттың рекордын жаңартты. 1943 жылы ол 34 хоум-ран, 118 RBI, .527 slugging пайызы және 301 жалпы базасымен Америка лигасын жетекшілік етті. 1945 жылғы әлем чемпионатын жеңіп алған «Детройт» командасының бірінші базалық ойыншысы және ең көп ұратын ойыншысы болды. 1937 мен 1947 жылдар аралығында Йорк негізгі лигаларда хоум-рандар (277), RBI (1,143) және жалпы базалар (2,838) бойынша көшбасшы болды. Ол сонымен қатар «Бостон Ред Сокс», «Чикаго Уайт Сокс» және «Филадельфия Атлетикс» командаларында да ойнады. Ойыншылық карьерасын аяқтағаннан кейін 1951 жылдан 1964 жылға дейін кәсіби бейсбол менеджері, жаттықтырушысы және скауты болып жұмыс істеді. 1959 жылдан 1962 жылға дейін төрт жыл бойы «Бостон Ред Сокс» командасының соққылау жаттықтырушысы болды, соның ішінде 1959 жылдың шілде айында команданың уақытша менеджері ретінде бір ойын өткізді. Ол қайтыс болғаннан кейін Мичиган, Джорджия және Алабама штаттарының спорттық даңқ залдарына енгізілді.

Алғашқы жылдар

Йорк 1913 жылы Алабама штатының Рагленд қаласында дүниеге келді, бірақ Йорк кішкентай бала кезінде отбасы Грузияға көшіп барды. Йорктің әкесі Артур отбасымен сирек байланысқа түсті. Оның анасы Беула (Локлир) Йорк Грузияның тоқыма фабрикаларында жұмыс істеп, Йорк пен оның төрт бауырларын өсірді. Оның анасының әжесі Элизабет Джейн Барретт (Медоуз) толыққанды чероки тайпасынан шыққан.

Кіші лигалар (19331936)

Йорк 19 жасында кәсіби бейсбол ойнай бастады. 1933 жылғы маусымда ол Оңтүстік лигасының «Ноксвилл Смокис» командасымен үш ойын, «Дикси» лигасының «Шревпорт Спортс» командасымен 12 ойын және Техас лигасының «Бомонт Экспортерс» командасымен 15 ойын өткізді. Йорк 1934 жылы кіші лигаларда өсуін жалғастырды, «Бомонт» және Техас лигасының «Форт-Уорт Кэтс» командаларында ойнады. Техас лигасындағы жақсы өнер көрсетуіне қарамастан, «Детройт» командасында оған орын болмады, себебі Хэнк Гринберг бірінші базада 152 ойын толық ойнап, 36 хоум-ранмен және 168 RBI-мен Америка лигасын жетекке шығарды. Гринберг 1936 жылғы маусымның көп бөлігін қол-аяғы сынғандықтан өткізіп жіберді, бірақ «Тайгерс» Йоркқа шақырудың орнына Джек Бернспен алмасты. Бернс «Детройт» командасында 4 хоум-ран соғып, .283-ке дейін соқты, ал Йорк Америка лигасының «Милвоки Брюэрс» командасында бірінші базада ойнады. Ол 157 ойында ойнап, .334-ке дейін соғып, 37 хоум-ран соқты және Америка лигасының ең құнды ойыншысы деп таңдалды.

Детройт Тайгерлері (1937-1945)

1937 жылы Йорк «Тайгерс» командасымен толық маусым өткізді. Гринберг жарақатынан жазылғаннан кейін Йорк ойын уақытын іздеуге басқа позицияларға көшті. Ол 104 ойында қатысты, 41 ойында үшінші базадан бастап, содан кейін 54 ойында қақпашыға ауысты. Қорғаныс жағынан Йорк соншалықты мықты емес еді: оның 12 өткізген добы лигада ең көп болды, ал қақпашы ретінде өткізген 54 ойындағы тоғыз қатесі лигада үшінші орынды иеленді. Гринберг пен Йорктың күшті дуэті «Тайгерс» командасын 90–64 есебімен Американ лигасының жеңімпазы титулына жеткізуге көмектесті. 1940 жылғы әлем чемпионатына қатысқан «Тайгерс» командасы «Цинциннати Редс» командасына есе жіберіп, Йорк .231-ді (26-дан 6 соққы) көрсетіп, бір рет үйден шығып, екі рет ұпай тапты. «Тайгерс» 1941 жылғы маусымда Гринбергті әскери қызметке жіберді, соның салдарынан Йорк команданың негізгі шабуылдық күшіне айналды. Бірінші базада екінші жыл қатарынан 155 ойын бастаған Йорк «All Star» ойынына екінші рет шақырылды. Оның соққы беру орташа көрсеткіші 0,259-ға төмендеді, бірақ ол 27 рет үйден шығып (1 қыркүйекте Детройт қаласында үш рет үйден шықты) және 111 ұпай тауып, күшпен соққы беруді жалғастырды. Ол 21 рет үйден шығып, 90 ұпай жинады. 1943 жылғы маусымның бірінші жартысында Йорк нашар ойнап, жанкүйерлер оны сынай бастады. Детройт спорт жазушысы Х.Г. Салсингер сол кезде былай деп жазды: «Йорк нашар бастады және көп ұзамай өзін қатты құлдырауда тапты. Ол жаманнан жаманға қарай кетті. Оның қорғанысы соққы беруімен бірдей нашар болды және ол нервтік күйзеліске ұшырағанын сезінді. Бриггс стадионындағы көрермендер Рудиді «жазалап» отырды. Тарихында осылай «жазаланған» ойыншылар санаулы. Олар оның атын старттық құрамда жариялағаннан бастап, соңғы ойыншы шыққанға дейін оны сынай берді. Олар оның әрбір соққысында, әрбір добын ұстағанда, әрбір қимылында оны сынай берді. Бұл сынайлау осы жылы басталған жоқ. Жанкүйерлер өткен маусымда да Йоркке наразылық білдірген. 1942 жылы ол үнемі сынайлауға ұшырады, ал осы маусымның басында наразылық күшейді». Йорк 1943 жылғы маусымның екінші жартысында қайта жанданып, тамыз айында 17 рет үйден шықты, соңында 34 рет үйден шығып, 118 ұпай тауып, .527 slugging көрсеткішімен, 67 қосымша базалық соққысымен және 301 жалпы базасымен Американ лигасының үздік ойыншысы атанды. Ол бесінші рет «All Star» командасына шақырылды және Американ лигасының ең құнды ойыншысы сыйлығына дауыс беруде үшінші орынды иеленді.

York finally spent a full season with the Tigers in 1937. With Greenberg recovered from his injury, York had to look to other positions for playing time. He appeared in 104 games, beginning at third base for 41 games and then moving to catcher for 54 games. Defensively, York was not as strong; his 12 passed balls led the league, and his nine errors in just 54 games at catcher ranked third in the league. The power duo of Greenberg and York helped propel the Tigers to the American League pennant with a 90–64 record. In the 1940 World Series, the Tigers lost to the Cincinnati Reds as York batted .231 (6 for 26) with one home run and two RBIs. The Tigers lost Greenberg to military service for the 1941 season, leaving York as the team's principal offensive weapon. Starting 155 games at first base for the second consecutive year, York received his second selection to the All Star game. His batting average declined to .259, but he continued to hit for power with 27 home runs (including a three home run game on September 1st at Detroit) and 111 RBIs. He ended up hitting .260 with 21 home runs and 90 RBIs. York slumped badly at the plate for the first half of the 1943 season, drawing boos from the fans. Detroit sport writer H. G. Salsinger wrote at the time:"York got away to a bad start and soon found himself in a severe slump. He went from bad to worse . His fielding became as bad as his batting and he appeared to be on the verge of a nervous breakdown . The crowds at Briggs Stadium were 'riding' Rudy. Few players in history have ever been 'ridden' harder. They booed him from the time his name was announced in the starting lineup until the last man was out. They booed him every time he came to bat, every time he went after a batted ball, every time he took a throw. The razzing didn't start this year. The fans were ‘aboard’ York last season. He took an unmerciful booing all through 1942, and the booing increased with the start of the present season." York rebounded in the second half of the 1943 season, hitting 17 home runs in August, and ended up leading the American League with 34 home runs, 118 RBIs, a .527 slugging percentage, 67 extra base hits, and 301 total bases. He was selected to his fifth All Star team and finished third in the voting for the American League Most Valuable Player award.

Бостон Ред Сокс (1946-47)

1946 жылы Йорк Бостон үшін бірінші базада 154 ойын бастады және Америка лигасының көшбасшыларының қатарында 1326 қабылдаумен (бірінші орын), бірінші базада 116 көмек көрсетумен (бірінші орын), бірінші базада 154 қос ойынмен (бірінші орын) және 119 RBI (үшінші орын) аяқтады. Йорк, Тед Уильямс және Бобби Доеррдің үйлесімі Бостонды Америка лигасының жеңімпазы титулына жеткізді. 1946 жылғы әлем чемпионатына қатысып, Сент-Луис Кардиналдарына қарсы өткен бірінші ойында 10-шы иннингте жеңіс әкелген соққы жасады, ал үшінші ойында үш ұпайлық жеңіс соққысын соқты. Нәтижесінде, Сент-Луис серияны 4:3 есебімен жеңіп алды. 1947 жылы Йорк Red Sox үшін бірінші базада 48 ойын бастады. 26 сәуірде Йорк Бостондағы қонақүйінде таңертең болған өрттен құтылды, себебі ол қолында темекімен ұйықтап қалғанда және бөлмесінде алкоголь бөтелкелері шашырап жатқанда. Оның соққы беру орташа көрсеткіші .212-ге дейін төмендеді, алты хоум-ран соғып, 27 RBI жинады. Маусымның басында Йорктың нашар ойыны мен тұрақсыз еңбегі "Бостон глобусының" "Үлкен Руди Йоркпен не істеу керек?" деген мақала жариялауына себеп болды. 1947 жылдың 14 маусымында Red Sox Йоркты Джейк Джонсқа алмастырып, Чикаго Уайт Сокс клубына сатты.

Чикаго мен Филадельфия (1947-1948)

Бостоннан саудадан кейін Йорк бірінші базада 102 ойын өткізіп, .243-ке жуық соққы орташасымен, 15 хоум-ран және 64 RBI көрсетті. 1948 жылдың қаңтарында Йорк "Уайт Сокс" командасынан толықтай босатылды. 1948 жылдың 12 ақпанында, "Уайт Сокс" командасынан босатылғаннан кейін екі апта өткен соң, Йорк "Филадельфия Атлетикасы" командасымен келісім жасады. Ол тек 31 ойынға қатысып, .157 соққы орташасын көрсетті. Йорк 1948 жылдың 20 қыркүйегінде соңғы маңызды лига ойынын өткізді.

Мансап статистикасы

13 маусым бойы Үлкен лигада Йорк .275 соққы беру орташасын көрсетті, 5891 соққы жасағанда 1621 рет ұрып, .483 соққылау көрсеткішіне, 291 екі базалық соққы, 52 үш базалық соққы, 792 таңбалау, 277 хоум-ран және 1603 ойында 1149 рет ұпай жинады. Үш әлем чемпионаттарында ол .221-ге (77 соққыдан 17) жетіп, үш хоум-ран мен 10 ұпай жинады. Ол жеті рет All-Star ойынына шақырылды. Ол жүріп өткен жылдардың әрқайсысында (1938, 1940, 1941, 1943, 1944, 1946) таңбалау бойынша топ ондыққа кірді; жалпы алғанда, ол тағы үш рет ең үздік бестікке енді (1942, 1945, 1947). Ол 1/8 бөлігі шаруа тегінен шыққан және өте жақсы қорғанысқа ие емес еді, сондықтан бір спорт журналисі оны былай сипаттады: "Ол жартылай үнді, жартылай бірінші базалық ойыншы". Дегенмен, оның қорғаныстағы нашарлығын асыра көрсеткен болуы мүмкін. Ол 1941, 1944 және 1945 жылдары бірінші базалық ойыншылардың қателіктері бойынша Америка лигасын жетектегенімен, 1947 жылы лиганың бірінші базалық ойыншыларының арасында қорғаныс көрсеткіші бойынша бірінші орынды иеленді, 1942, 1943 және 1946 жылдары көмектесуде, 1946 және 1947 жылдары ұстауда, ал 1944 және 1946 жылдары екі рет ойнауда жеңіліссіз болды. Оның ойынға шаққандағы қашықтығы 1940, 1941, 1942, 1944, 1945, 1946 және 1947 жылдары лиганың алдыңғы бестігіне кірді. 1958 жылдың қаңтарында Йорк алты жылдық келісім шарт бойынша Бостон Ред Сокс клубына оралды. Ол алғаш рет "Мемфис Чикс" командасының жаттықтырушысы болып жұмысқа орналасты, бұл Bosox командасының Double A филиалы еді. 1959 жылы ол MLB Red Sox командасының соққылау жаттықтырушысы болып тағайындалды. 1959 жылдың 3 шілдесінде Пинки Хиггинстің жұмыстан босатылуы мен Вашингтон Сенаторларының жаттықтырушысы Билли Джурджестің Хиггинстің орнына тағайындалуы арасындағы кезеңде ол Бостон командасының басқарушысы қызметін атқарды. Йорк басқарушы болып тұрғанда Ред Сокс Балтимор Ориолс командасына 6:1 есебімен жеңіліп қалды. 1963 жылы Джонни Пескиді Бостонның жаттықтырушысы етіп тағайындағанда Йорк команданың соққылау жаттықтырушысы лауазымынан босатылды. Алайда, Red Sox иесі Том Яуки Йоркты жібермеуге шешім қабылдады және оны 1963 жылғы маусымда Reading Red Sox командасының жаттықтырушыларына тағайындады. 1964 жылы Йорк өзінің жаттықтырушылық мансабын Statesville Colts командасының басқарушысы ретінде аяқтады, бұл команда Red Sox және Houston Colt 45s командаларының бірлескен филиалы еді. Бұрынғы Tiger командасының әріптесі Пол Ричардс оны 1965 жылы Хьюстон командасының скауты ретінде жұмысқа алды, бұл команда кейіннен Astros деп аталды.

In 13 major league seasons, York compiled a .275 batting average with 1,621 hits in 5,891 at bats, a .483 slugging percentage, 291 doubles, 52 triples, 792 walks, 277 home runs, and 1,149 RBIs in 1,603 games. In three World Series he hit .221 (17 for 77) with three home runs and 10 RBIs. He was selected for the All Star Game seven times. In each of the time he was in the top ten for walks (1938, 1940, 1941, 1943, 1944, 1946), he also ranked in the top five for strikeouts; in total, he also went in the top five for strikeouts three further times (1942, 1945, 1947) in strikeouts to make nine times. With 1/8 Cherokee ancestry and less than perfect fielding abilities, York prompted one sportswriter to declare: "He is part Indian and part first baseman". However, his defensive weakness may have been exaggerated. While he did lead the American League in errors by a first baseman in 1941, 1944, and 1945, he also led the league's first basemen in fielding percentage in 1947, in assists in 1942, 1943, and 1946, in putouts in 1946 and 1947, and in double plays turned in 1944 and 1946. And his range factor per game ranked among the top five in the league in 1940, 1941, 1942, 1944, 1945, 1946, and 1947. In January 1958, York returned to the Boston Red Sox for a six year association. He was first hired as a coach for the Memphis Chicks, the Bosox' Double A affiliate. In 1959, he was promoted to the MLB Red Sox as the team's batting coach. On July 3, 1959, he served as Boston's acting manager for one game during the interim period between Pinky Higgins' firing and the hiring of Washington Senators coach Billy Jurges as Higgins' permanent successor. In York's one game as manager, the Red Sox lost to the Baltimore Orioles, 6–1. In 1963, with the hiring of Johnny Pesky as Boston's manager, York lost his job as the team's batting coach. However, Red Sox owner Tom Yawkey decided not to let York go and assigned him to the coaching staff of the Reading Red Sox for the 1963 season. In 1964, York concluded his managing career as the manager of the Statesville Colts, a joint affiliate of the Red Sox and the Houston Colt 45s in the Western Carolinas League. Hired by former Tiger teammate Paul Richards, he then was listed as a scout for the Houston franchise, renamed the Astros, in 1965.

Басқарушылық жазба

Команда Жыл Тәртіптік маусым Плей-оффОйындарЖеңісЖеңілісЖеңіс %Қорытынды нәтижеЖеңісЖеңілісЖеңіс %НәтижесіBOS 1010.000 уақытша Жалпы 1 0 1 0.000 0 0 –

Отбасы, кейінгі жылдары және құрмет көрсету

1931 жылы Йорк Вайолет Дюприге (1913-1988) үйленді. Олардың үш баласы болды: Мэри Джейн (Йорк) Пруит (1932 жылы туған); пастор Джо Уилберн Йорк (1936 жылы туған); және Бланш (Йорк) Хайнс (1940 жылы туған). Йорк Картерсвиллдегі Сансет Мемори Бақшасына жерленді. 1972 жылы Картерсвиллдегі бұрынғы Атко алаңы Руди Йорк алаңы деп аталды. Салтанатты ашылуда әкім Лестер Мэддокс 1,5 метрлік мәрмәр ескерткіш және Йоркқа арналған қола тақтаны ашты. 1972 жылы Йорк қайтыс болғаннан кейін Мичиган спорттық даңқ залына енгізілді. Оның жесірі мен үш баласы Детройтте өткен салтанатқа қатысты. 1977 жылы Йорк Джорджия спорттық даңқ залына да енгізілді.