Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Үлкен әйел, көбінесе отты жотунн Суртрдің серігі деп есептеледі. Норвеж мифологиясында Синмара – гигр (алпастын), әдетте отты жотунн Суртрдің, Муспельхеймнің иесінің, бірақ Мимирдің әйелі саналады. Синмара тек «Фйольсвиннсмаль» поэмасында ғана айтылады, онда ол Суртрмен бірге бір (өзгертілген) шумақта еске алынады және кейінірек аңызға толы Lævateinn қаруын сақтайтын ретінде сипатталады. Оның атының шығу тегі және норвеж мифологиясындағы басқа да тұлғалармен байланысы туралы түрлі теориялар бар.
Giantess, usually considered a consort to the fiery jötunn Surtr. In Norse mythology, Sinmara is a gýgr (giantess), usually considered a consort to the fiery jötunn Surtr, the lord of Muspelheim, but wife of Mimir. Sinmara is attested solely in the poem Fjölsvinnsmál, where she is mentioned alongside Surtr in one (emended) stanza, and described as keeper of the legendary weapon Lævateinn in a later passage. Assorted theories have been proposed about the etymology of her name, and her connection with other figures in Norse mythology.
Қиын түс
Синмара атауының этимологиясы белгісіз. Дегенмен, бұл атау Арни Магнуссонның (Магней) «Поэтикалық Эддасынан» (1787-1828) бері халық фольклорындағы арман/суккубус рухымен (мара) байланыстырылып келген. «Мара» жұрнағы «мара» немесе «түнгі ат» сөздерімен туыс деп саналады. Алғашқы «күнә» элементі мұнда «көктамыр» немесе дәлірек айтқанда «жүйке» деген мағынаны білдіреді, сондықтан бүкіл тіркес «жүйкеге тиетін (немесе жүйке ауруын тудыратын) арман» ретінде түсіндіріледі. Бұл «Фйольсвиннсмаль» поэмасында оның hin fölva gýgr («сарғыш түсті алып») немесе «күл түсті алып» екендігі туралы мәліметтермен сәйкес келеді.
The etymology of the name Sinmara is obscure. However, the name has been associated with the nightmare/succubus spirit (mara) of folklore since Árni Magnússon (Magnæus)'s Poetic Edda (1787 1828). The " mara" ending is thought cognate with mara or "night mare". The initial sin element is here identified as meaning "sinew" or rather "nerves", so that the total phrase comes out as "nervous (or nerve afflicting) nightmare". This is consistent with the attestation in the poem Fjölsvinnsmál that she is hin fölva gýgr ("the pale giantess", or perhaps "ashes coloured giantess").
Теориялар
Генри Адамс Беллоус Синмараның "көптеген болжам бойынша Сурттың әйелі" екенін айтады. Виктор Ридберг теориясында Синмара – Мимирдің әйелі, Нотттің, Бёдвильдрдің және "басқа да түнгі әруактардың" анасы. Ридбергке сәйкес, Синмара деген есім "Мимир Нидхадтың" "Вёлундтың тізе буындарын кесуге бұйрық берген патшайымына" сілтеме жасайды. Хьялмар Фальк "Синмара [ ] Локидің қызы Хелден басқа ешкім емес" деп мәлімдейді. Ол Синмараның "Фьёльсвиннсмалда" "сұрғылт алып" деп аталғанын, дәл осылай классикалық римдік ақын Вергилий рим мифологиясындағы жер асты құдайы, сұрғылт Оркус туралы айтқандай, ал Хел көк немесе жартылай көк, жартылай ақ, римдік құдайы Прозерпина сияқты, Саксо оны "Геста Данорумда" Хелмен теңестіреді. Фолк Синмараның aurglasis Eirr деп аталатынын, оны "алтын жүзіктің құдайы" деп аударады және Хелдің "Форспьяллслйод" поэмасының 9-шы шумағында Gjallar sunnu gátt "жұқа алқа киетін" деп аталуын салыстырады. Бьёрн Олсен осы кенингті veðurglasir, Yggdrasill атауымен сол өлеңнің 24-шы шумағында байланыстырады және aurglasir сөзін әлем ағашының тамыр жүйесін атау ретінде аударады.
Henry Adams Bellows comments that Sinmara is "presumably Surt's wife". In the theories of Viktor Rydberg, Sinmara is the wife of Mímir, the mother of Nótt, Böðvildr, "and other night díses". According to Rydberg, the byname Sinmara refers to "Mímir Niðhad"'s "queen ordering Völund's hamstrings to be cut". Hjalmar Falk states that "Sinmara [ ] is probably no other than Hel, Loki's daughter." He says that Sinmara is specifically called hin fölva gýgr "the pale giantess" in Fjölsvinnsmál, just as the classical Roman poet Virgil speaks of the pale Orcus, a god of the underworld in Roman mythology, and that Hel is blue or half blue and half light, like the Roman goddess Proserpina, whom Saxo equates to Hel in his Gesta Danorum. Falk further notes that Sinmara is referred to as aurglasis Eirr, which he translates as "the goddess of the gold ring", and compares Hel's being called Gjallar sunnu gátt "wearer of the necklace" in stanza 9 of the poem Forspjallsljóð. Björn Olsen associates the kenning with veðurglasir, a name of Yggdrasill in stanza 24 of the same poem, and translates aurglasir as a name for the root system of the world tree.