Кіріспе

Американдық актер, әнші және биші (1930–1991)

Лоуренс Фредерик Керт (5 желтоқсан 1930 – 5 маусым 1991) – американдық актер, әнші және биші. Ол "Вест-Сайд Стори" мюзиклінің түпнұсқа Бродвей қойылымындағы Тони рөлімен ең көп танылды. "Компания" (1970) музыкалық комедиясындағы жұмысы үшін ол "Тони" сыйлығына (1971) ұсынылды.

Ерте өмір

Керт Лос-Анджелесте православиелік еврей ата-анасы Гарри мен Лилианның (қыз есімі Пирсон; бастапқыда Перец) төрт баласының ең кішісі болып дүниеге келді (кейбір дереккөздерде отбасылық тегі Курт деп көрсетіледі). Керттің үлкен әпкесі Анита әнші болды, ол Рита Хейворт пен ән айтпайтын басқа жұлдыздарды фильмдерде дубляждағанымен танымал. Ол бауырларымен бірге Голливуд орта мектебін бітірді. 1963 жылғы "Мен сізге оны көтерме бағамен аламын" спектаклінің Шуберт театры бағдарламасында Керт туралы былай делінген: "Ол Лос-Анджелес қалалық колледжінде оқыды. Жасөспірім шағында ол жабайы жылқыларды мінгізуге үйретті, содан кейін 100-ге жуық фильмде дублер, көмекші актер және эпизодтық рольдерде ойнап, жасөспірім кезінде каскадерлік мансапқа ие болды". Керттің алғашқы кәсіби жұмысы 1950 жылы Бродвейдегі "Билеттер, сұраңыз!" ревюінде "Билл Норвас және Жаңадан бастаушылар" атты театр труппасының құрамында болды. Жеті айлық қойылымнан кейін ол 1957 жылға дейін Бродвей, Бродвейден тыс және балет қойылымдарында биші ретінде сирек жұмыс істеді, содан кейін "Вест-Сайд Сториде" түсуге шақырылды.

Батыс жағындағы оқиға

1955 жылы Сэмми Дэвис, жұбайының шоуында хорда билеп жүргенде, Кертті оның әріптесі және досы Чита Ривера ұсынды. Чита Ривера кейін "Вест-Сайд Стори" мюзикліндегі Анита рөлін жеңіп алды. Керт Артур Лоуренц, Леонард Бернстайн және Стивен Сондхаймның "Вест-Сайд Стори" мюзиклінің алғашқы дайындық кезеңінде "Гангвей" спектакліне биші ретінде қатысу үшін сынақтан өтті. Бұл мюзикль Ромео мен Джульеттаның адаптауын құрайды және 1950 жылдардағы Манхэттеннің орталық бөлігіндегі батыс жағында өтеді. Керт 150 үміткердің арасында 18-ші болып сынақтан өтті, бірақ ең бірінші болып іріктеуден өтпеді. Бірнеше айдан кейін, ол Esquire компаниясында жарнамалық шоуда жұмыс істеп жатқанда, Стивен Сондхайм оның өнерін көріп, Тони рөліне қатысу үшін сынақ ұйымдастырды. Керт ұсынысты қабылдауға құлшынбады, бірақ бірнеше аптадан кейін оған рөл берілгені хабарланды. "Вест-Сайд Стори" мюзиклінің авторы Артур Лоуренц Кертті "калифорниялық көңілді, күлкіге толы, ерекше қызық, ашық гей" деп сипаттады. Режиссер-хореограф Джером Роббинс Кертпен жиі келіспейтін, оны "әдеттен тыс" деп ашық сынаған. Бұл Роббинстің өзі, әріптес биші Томми Эбботт және шығармашылық команданың көп бөлігінің гей екендігіне қарамастан болды. 1975 жылы ол үш ай ғана сахнада болған "Музыкалық той" атты ревюде ойнады. "Жыртықтар" (1986) спектаклі премьерадан кейін екі күннен соң жабылды. Соңғы "Аяқ алмасы" (1988) шоуында ол жұлдыз Питер Алленнің дублері болды. Керттің соңғы жазбаларының бірі – Джордж және Ира Гершвиннің екі мюзиклінің толық саздық жинағынан тұратын 1987 жылғы 2 дискілік студиялық альбомы: "Of Thee I Sing" және оның жалғасы "Let 'Em Eat Cake". Бұл партитуралар толығымен жазылған алғашқы рет еді. Керт "Джентльмендер блондинкаларды жақсы көреді" (1953) және "Нью-Йорк, Нью-Йорк" (1977) фильмдерінде эпизодтық рөлдерде ойнады. Оның теледидардағы жұмыстарына "The Sorcerer's Apprentice" (Альфред Хичкок таныстырады), "Kraft Suspense Theatre", "The Bell Telephone Hour", "Combat!" (1966 жылы көрсетілген 4-ші маусымның "Бір-бірлеп" атты эпизоды), "Hawaii Five O", "Кожак: Қорқынышты қастандық" (1973) және "Американдық стильдегі махаббат" кірді. Ол сондай-ақ Джонни Карсонның "Tonight Show" бағдарламасында бірнеше рет пайда болды.

Өлім

Керттің соңғы сахналық өнері "La Cage aux Folles" атты гастрольдік труппада болды, бірақ денсаулығының нашарлауына байланысты бірнеше қойылымға қатыса алмады. Керт 60 жасында 1991 жылы Манхэттендегі үйінде СПИД қоршауынан көз жұмды. Оның өмірінің соңғы жылдарындағы серіктесі Рон Пуллен болған, алайда бұл мәлімдеме оның қазасынан кейін ғана жарияланды.