Кіріспе
Америкалық инженер және өнеркәсіпші, американдық өнеркәсіпші және авиациялық инженер Лерой Рэндл "Рой" Грумман (4 қаңтар 1895 – 4 қазан 1982) – американдық авиациялық инженер, сынақ ұшқышы және өнеркәсіпші. 1929 жылы ол Grumman Aircraft Engineering Co. компаниясын бірлесіп құрды, кейіннен Grumman Aerospace Corporation деп аталды, қазіргі кезде Northrop Grumman компаниясының құрамында.
the American industrialist and aeronautical engineer
Leroy Randle "Roy" Grumman (4 January 1895 – 4 October 1982) was an American aeronautical engineer, test pilot, and industrialist. In 1929, he co founded Grumman Aircraft Engineering Co., later renamed Grumman Aerospace Corporation, and now part of Northrop Grumman.
Ерте өмір
Грамман Нью-Йорктің Хантингтон қаласында дүниеге келген. Оның ата-бабалары Коннектикут штатынан шыққан және сыра зауытына ие болған. Бала кезінде оның әкесі, Джордж Тайсон Грамман, ат арбасын жасау және сату шеберханасын иеленді, кейін пошта бөлімінде жұмыс істеді. Ерте жасынан бастап "Қызыл Майк" (қызыл-сары шашы үшін алған лақап аты) 1916 жылы Корнелл университетінде механикалық инженерия саласы бойынша бакалавр ғылыми дәрежесін алды.
Grumman earned a Bachelor of Science degree in mechanical engineering from Cornell University in 1916.
Авиациялық мансап
Грамман ұшқыш болуға өтініш бергенімен, медициналық тексеруден өте алмады, себебі емтихан комиссиясы оның табаны жалпақ деп қате диагностикалады. Бірақ кеңселік қателік нәтижесінде ол Массачусетс технология институтында ұшқыштарға арналған ұшақтарды тексеру курсына бағытталды. Классификациядағы қате туралы жасыра отырып, ол Майами әскери-теңіз базасында алғашқы ұшу курсын бастады және 1918 жылдың қыркүйегінде Флорида штатының Пенсакола қаласындағы жоғары деңгейдегі ұшу курсын сәтті аяқтады. Курсты аяқтағаннан кейін, Грумманның алғашқы қызмет орны, лейтенант шенімен бірге, Лейг-Айленд теңіз кеме жасаушылығында Куртисс және Әскери-теңіз күштері жасаған ұшу қайықтарын қабылдауға сынақтан өткізуші ұшқыш болып тағайындалды. Кейстоун Манхэттендегі зауытын жабып, өндірісін Пенсильвания штатының Бристол қаласына көшірді.
Компанияның құрылуы
Лонг-Айлендтен Кейнстоунға жұмыс істеуді жалғастыруға ниеті болмаған Грэмман, Лонинг компаниясының қызметкерлері Джейк Свирбул мен Уильям Швендлермен бірге жұмыстан кетіп, өз компаниясын құрудың ең дұрыс шешім екеніне келісті. Грэмман үйін 16 950 долларға ипотекаға берді, ал Свирбулдың анасы жұмыс берушілерінен 6000 доллар қарыз алып, Grumman Aeronautical Engineering Co. компаниясын құруға көмектесті. Ұзақ өтпей, серіктестерге Гровер Лонингтің бизнес-менеджері Эд Пур және Уолл-стриттен келген Э. Клинтон Тоул қосылды. Осы бесік адам келесі 50 жылға жуық компанияның басқарушылық орталық шеңберін құрады. Лонинг пен оның інісі Альберт П. Лонинг те инвесторлар болды. Компанияның аты ең ірі акционері және бірінші президентінің есімімен аталды. Отбасы мен жақын достары оны әдетте "Рой" деп атады. Ауыр әрі сенімсіз конструкциядан берік үлгіге жетілген инновациялық, қолмен басқарылатын қону шасси компанияға АҚШ Әскери-теңіз күштерінен келісімшарттар алуға көмектесті. Grumman компаниясы екі орындық биплан ұшағы FF 1 үшін АҚШ Әскери-теңіз күштерінен алғашқы өндірістік келісімшарт алғанда, Grumman компаниясының айқын ерекшелігі – "жазылған" қону шасси пайда болды. Ол F4F 4 Wildcat ұшағының модификациясында кеңінен қолданылған, тасымалдаушы ұшақтарды сақтау және басқаруды революциялаған әйгілі "Sto Wing" қанатты панельді бүктеу жүйесін өзі ойлап тапты. Ол шешімін табу үшін сабынның резеңкесіне қағаз қыстырғыштарды тығып, Sto Wing-ті мүмкін ететін айналу нүктесін анықтады. Грэмман АҚШ Әскери-теңіз күштерімен жақын қарым-қатынастың маңыздылығын түсінгенмен, 1930 жылдардың ортасында ол коммерциялық нарық үшін ұшақтарды жобалай бастады, G 21 "Goose" амфибиялық және G 22 "Gulfhawk" ұшақтарын жасады, соңғысы Grumman F3F тасымалдаушыға арналған ұшақтың азаматтық нұсқасы болды.
Кеңейту
Компания кеңейген сайын, ол 1931 жылы Valley Stream-ге, 1932 жылы Farmingdale-ге, ал 1937 жылы Bethpage-ге көшті – жаңа, үлкен ғимараттарға. 1934 жылы компания тарихында "250" саны аңызға айналды, Грумман үшін бұл кеңеюдің шегі болды. Ол былай деді: "Егер 250-ден астам қызметкер болса, басқару қиындап, бақылаудан шыға бастайды. Осы деңгейде тоқтағанымыз жөн". Компания бухгалтері Тоул ақыры Грумманға жалақы тізімінде 256 адам бар екенін хабарлауға міндеттелді.
Басқару стилі
Оның туа біткен ұяңдылығына қарамастан, Грумманның басқару стиліне "жеке араласу" кіретін, ол басшылармен де, фабрика жұмысшыларымен де оңай сөйлесе алатын тәсіл еді. Оның Свирбулмен қарым-қатынасы ерекше болды. Олар серіктестік құрғанда бір кеңседе жұмыс істеуге келісті; екеуі де араларында туындаған кез келген мәселе не дауды көбейтіп жібермейтініне және түсіністікке келгенше кеңседен шықпайтындарына уәде берді. 1944 жылдың аса қарбалас жазында Грумман кернеуді сейілтудің ерекше жолын іздеді. Компанияның сынақ ұшқышы Селден "Конни" Конверске жүгініп, "ыстық машинаны" сынап беруін сұрады: бірінші қатардағы F6F Hellcat ұшағын. 10 минуттық кабинаны тексеруден кейін Грумман Конверске қол бұлғап, қозғалтқышты іске қосып, жарты сағаттық қызықты саяхатқа ұшып кетті. Ол көп жылдар бойы ұшпаса да, бұрынғысы сияқты, жағдай шиеленіскенде "қиындықтарын жоғары көтеріп, сол жерде қалдыратын" еді. Зауыттың сынақ ұшқыштары Грумманның ұшу жолағына қайтып келгенде қанаттарын төмендеткенін байқады және ұшу ережесін бұзғаны үшін стандартты 1 доллар айыппұл төлеуін талап етті. Грумман партия қорына бес доллар салып, "көзімен көрмеген әуедегі істері үшін өтеме төлеймін" деді. Ол толық соқыр болмаса да, көру қабілеті нашарлағандықтан, компанияда "көзге көрінбейтін" болып бара жатты.
Соғыстан кейінгі
1945 жылдың наурызына қарай Грумман өндірістің барлық түрлері бойынша бір айда рекордтық 664 ұшақ өндірілгенін қамтамасыз етті, бірақ Свирбул өндірісті еншілес және лицензияланған өндіріс орналастыруларының кең желісіне "тапсырған" еді. Соғыс аяқталғаннан кейін, "басқа жұмысқа өтуге" ниет білдірген қызметкерлердің саны сұралғанда, бар болғаны 126 адам өтініш білдірді. Свирбул соғыс кезеңіндегі кеңеюді тоқтату қажеттігін түсінді және Грумманмен бірге барлық қызметкерлерді толықтай босату туралы шешім қабылдады. Дегенмен, Грумман мүмкіндігінше көптеген тәжірибелі қызметкерлерді сақтап қалды, ең білікті және тәжірибелі "жұмыскерлерді", көбінесе 10 жыл қызмет еткендерді қайта шақырды. Грумман 1946 жылы компания президенті лауазымынан кетті, бірақ басқаруда белсенді қатыса берді. Грумманның АҚШ Әскери-теңіз күштерімен орнаған байланысы компанияның сәттілігінің кіндігі болғанымен, жаңа технологияларды зерттеуге міндеттелген сегіз инженерден тұратын кішкентай ядролық инженерлік бөлім құрылып, жаңа жобалар бастау алды – бұл оның өзі бастаған жолмен жасалды. 1960 жылдың 28 маусымында Свирбулдың қазасы Грумманды жақын досынан ғана емес, компанияның болашағына қатысты маңызды шешімдер қабылдауға тура келгендегі "оң қолынан" айырды. Ол компанияны жаңа өнімдерге жаңа нарықтар табуға сәтті бағыттады. Диверсификацияға көшу кезінде ол қайтадан коммерциялық азаматтық авиация нарығына еніп, Ag Cat әуе шашығыш және егістік тозаңдағыш бипланы, сондай-ақ Gulfstream I, Gulfstream II, Gulfstream III және Gulfstream IV сериялы атқарушы турбовинттік және реактивтік көлік ұшақтары сияқты жаңа үлгілерді ұсынды. Оның төрағалық лауазымы төмендегенімен, Грумманның кеңесі маңызды болды және Gulfstream жобасы басталғанда оның кеңсесінің сыртында жоғары және төмен қанатты конфигурациясы бар екі модель орнатылды. Грумман жеке өзі "төмен қанатты" үлгіні таңдауға шешім қабылдады. Компанияның теңіз авиациясы үшін ұшақ өндіру дәстүрін жалғастыра отырып, Грумман басымдықтарды өзгертуді қадағалады, нәтижесінде Ғарыш бағыттары тобы құрылды. Бұл ғарыш бағдарламасы 1969 жылы Аполлон бағдарламасының Айға қондыру модулін (LEM) жобалау және өндірумен аяқталды. Сол жылы компанияның атауы Grumman Aerospace Corporation болып өзгертілді. Осы кезеңде Грумманның көру қабілеті нашарлай берді және ол "қою көзілдірік тақты", бұл оның қимыл-қозғалысын одан әрі шектеді. 1950 жылы Бруклин политехникалық институтының инженерлік ғылымдарының құрметті докторы, 1972 жылы авиация саласындағы инновациялық еңбектері үшін Даниэль Гуггенхайм медалі, 1973 жылы Халықаралық ғарыш және авиация даңқы залына, ал 2002 жылы Лонг-Айленд технология даңқы залына енгізілді. 1988 жылы оның үш қызының атынан USNS Leroy Grumman (T AO 195) – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің жанармай құю кемесі салтанатты түрде суға түсіріліп, 1989 жылы АҚШ Әскери-теңіз күштеріне тапсырылды. 2011 жылдың қаңтар айында Нью-Йорк штатының Лонг-Айленд аймағындағы Нортпорт қаласындағы Азаматтық әуе патрулі эскадрильясы оның құрметіне қайта аталды: бұрынғы Суффолк округінің VII кадет эскадрильясы енді Лерой Р. Грумман кадет эскадрильясы деп аталады. 1953 жылы Грумман өзінің бітірген оқу орны Корнелл университетінің қамқорлар кеңесіне сайланды және жаңа сквош ғимаратына 110 000 доллар сыйлық ретінде берді, ол қазір оның есімін тасымалдайды, сондай-ақ кампуста кеңсе және зертхана кеңістігі де оның атымен аталады. Біз әрқашан жақсы жұмыс істеуге тырыстық.
In 1972, Grumman was inducted in the National Aviation Hall of Fame, the International Air & Space Hall of Fame in 1973, and the Long Island Technology Hall of Fame in 2002. The USNS Leroy Grumman (T AO 195), a United States Navy fleet replenishment oiler, christened by his three daughters, was launched in 1988 and delivered to the U. S. Navy in 1989. In January 2011, a Civil Air Patrol Squadron from Northport, Long Island, New York, was renamed in his honor: the former Suffolk County Cadet Squadron VII now calls itself the Leroy R. Grumman Cadet Squadron. In 1953, Grumman was elected to the board of trustees of his alma mater, Cornell University, and donated $110,000 for a new squash building which now bears his name, as does an office and lab space on the campus. text = We always tried to do a solid job.|author=Leroy Grumman|source=1982(from one of his last public appearances)