Кіріспе

Бұрынғы итальяндық ұшақ жасаушы компания, қазіргі Aermacchi компаниясы итальяндық ұшақтар өндірушісі болды. Бұрын Aeronautica Macchi деп аталған компания 1912 жылы Джулио Макки Италияның солтүстік-батысындағы Ломбардиядағы Варезе қаласында Nieuport Macchi деп құрылды. Мақсаты – Италия әскері үшін лицензия бойынша Nieuport монопландарын жасау еді. Варезе көлінің жағасында орналасқан зауыты бар компания бастапқыда Nieuport үлгілерінің сериясын, сондай-ақ гидроұшақтарды өндірді. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін компания соғыстан кейінгі арзан, тиімді көлік қажеттілігін қанағаттандыру үшін мотоциклдер шығара бастады. Кейіннен компания азаматтық және әскери ұшқыштарды даярлауға арналған ұшақтарға маманданды. 2003 жылдың шілдесінде Aermacchi компаниясы Finmeccanica тобына (қазіргі Leonardo) Alenia Aermacchi ретінде енді, бұл компанияның үлесін 99%-ға дейін арттырды.

Азаматтық бағдарламалар

1990 жылдардың ортасынан бері Alenia Aermacchi азаматтық ұшақтарға қозғалтқыш қаптамаларын (engine nacelles) жеткізу бағдарламаларына қатысып келеді. Ол қозғалтқыш қаптамаларының суық бөліктерін: ауа түсіру тесіктерін (inlets), желдеткіш қаптамаларын (fan cowls) және қозғалтқышпен байланыс жүйесін (EBU) шығарады. 1999 жылы компания Hurel Dubois (қазіргі Hurel Hispano, SNECMA тобы) компаниясымен бірлескен кәсіпорын (joint venture) құрды. Бұл – 100 орынға дейінгі ұшақтарға орнатылатын қаптамаларды әзірлеуге толық жауапкершілікті алу мақсатында, қозғалтқыш түйреуішін (thrust reversers) әзірлеуге және өндіруге маманданған француз компаниясы.

Соғыс аралығы

Nieuport Macchi N.29 – екіұшақты ұшқыш (лицензия бойынша Nieuport Delage NiD.29)
Macchi M.7bis – Шнайдер Трофи жарыс су ұшағы (1920)
Macchi M.15 – барлау, бомбалау және оқу ұшағы (1922)
Macchi M.16 – спорттық ұшақ (1919)
Macchi M.17bis – Шнайдер Трофи жарыс су ұшағы (1922)
Macchi M.18 – жолаушылар, бомбалау және барлау ұшу қайығы
Macchi M.19 – Шнайдер Трофи жарыс су ұшағы (1920)
Macchi M7ter – ұшақ ұшағы (1923), M.7-нің негізгі қайта жасалуы
Macchi M.20 – азаматтық оқу ұшағы (шамамен 1919)
Macchi M.24 – ұшатын қайық бомбалаушы (1924)
Macchi M.26 – ұшатын қайық ұшқыш прототипі (1924)
Macchi M.33 – Шнайдер Трофи жарыс су ұшағы (1925)
Macchi M.39 – Шнайдер Трофи жарыс су ұшағы (1926)
Macchi M.40 – барлау су ұшағы (1928)
Macchi M.41 – ұшатын қайық ұшқышы (1927)
Macchi M.52 – Шнайдер Трофи жарыс су ұшағы (1927)
Macchi M.52R – Шнайдер Трофи жарыс су ұшағы (1929)
Macchi M.53 – барлау поплавокты ұшағы (1929)
Macchi M.67 – Шнайдер Трофи жарыс су ұшағы (1929)
Macchi M.70 – жеңіл екіұшақты жер/су ұшағы (шамамен 1929)
Macchi M.71 – ұшатын қайық ұшқышы (1930)
Macchi M. C.72 – Шнайдер Трофи жарыс су ұшағы (1931)
Macchi M. C.73 – екі орындық туристік ұшақ
Macchi M. C.94 – ұшатын қайық авиалайнері (1935)
Macchi M. C.100 – жолаушылар ұшатын қайығы (1939)
Macchi M. C.200 Saetta – ұшқыш (1939)

Екінші дүниежүзілік соғыс

Macchi M. C.202 Folgore – жойғыш ұшақ (1941)
Macchi M. C.205 Veltro – жойғыш ұшақ (1942)

1950 жылдар

Aermacchi 1951 жыл шамасында мотоциклдерді өндіруді бастады; көпшілікке сатылатын алғашқы Aermacchi мотоцикл-скутер гибриді "Конвертибель" деп аталды, оның жұмыс істейтін көптеген бөліктері жартылай жабық, қозғалтқышы отырғыш астында және аяқ тіректері, дәстүрлі мотоциклдің жанармай бакінің орны және дөңгелектері болды. 1953 жылы "Zeffiro" 125 см³ немесе 150 см³ екі тактілі қозғалтқышпен ұсынылды; бұл кейінгі модельдердің аспасы жақсартылды, бірақ сыртқы түрі ұқсас қалды. 1955 жылы 125 см³ "Монсон", содан кейін 150 см³ "Корсаро" шығарылды, екеуінде де иілмелі артқы аспа және телескопиялық алдыңғы аспа болды. Олар ерте модельдер сияқты екі тактілі және 4 жылдамдық беріліс қорабымен жұмыс істеді. 1956 жылы олар "Chimera" моделінде горизонтальды орнатылған алғашқы төрт тактілі қозғалтқышын жасады, бұл марка үшін стандартқа айналды. Алғашқы нұсқасындай, "Chimera" көптеген жұмыс істейтін бөліктерін сақтап қалды. 1957 жылы олар 175 см³ немесе 250 см³ көлемді бір цилиндрлі OHV қозғалтқышымен жабдықталған спорттық модельдер сериясын шығарды. Aermacchi скутер өндірісін жалғастырды, бірақ сату нашар болды және олар жақсы орныққан "Vespa" және "Lambretta" арасында нарықта бәсекелесе алмады, сондықтан тек мотоциклдер өндірісіне назар аударды.

1960 жылдар және одан кейінгі жылдар

1960 жылы АҚШ-тың Harley Davidson компаниясы Aermacchi мотоциклдері бөлімшесінің 50 пайызын сатып алды. Брендтің итальяндық тармағы "Aermacchi Harley Davidson" деп аталды, ал алғашқы мотоцикл американдық нарыққа сәйкес өңделген "Ala Verde" үлгісінің өзгеруі болды. Осы жылы "Chimera" өндірісі тоқтатылды. Қалған мотоциклдерді 1974 жылы AMF Harley Davidson компаниясына сатылды, мотоциклдер Варезеде жасауын жалғастырды. 1978 жылы бизнес Cagiva компаниясына сатылды.

Жарыс тарихы

Harley Davidson инвестицияларынан кейін Aermacchi 250 куб.см көлемді Ala d'Oro моделін жол жарыстарына қатыстыру арқылы жарыс спортына қадам басты. Алғашқы нәтижелер әртүрлі болды, бірақ жылдар бойы мотоциклді жетілдіру нәтижесінде команда 1966 жылы 350 куб.см Әлем чемпионатында Ренцо Пазолинимен үшінші орынды, ал 1968 жылы Келвин Карратерспен қайтадан үшінші орынды иеленді. Келесі жылы Карратерс Мэн аралы ТТ жарысына қатысты. 1971 жылы жаңа дәуір басталды, онда Aermacchi-дің бас инженеры Инг. Уильям Сончини жобалаған 250 куб.см және 350 куб.см көлемді екі цилиндрлі екі тактылі жарыс мотоциклі жасалды. Бірінші 250 куб.см жарыс машинасы өте жылдам болды, 11 000 айналымда 46 ат күшіне ие және салмағы бар болғаны 250 фунтты құрады. 1972 жылы Harley Davidson Aermacchi-дің 100% акциясын сатып алғаннан кейін, Aermacchi зауытында жарыс машиналарын одан әрі дамытуға қаржы бөлді, ал жарыс мотоциклінің жанармай багінде Harley Davidson логотипі орналастырылды. Осы екі тактылі егіздер Harley Davidson-ға олардың жалғыз Гран-при жеңісін және төрт Әлем чемпионатын сыйлады: 1974, '75 және '76 жылдары 250 куб.см Әлем чемпионаты, сондай-ақ 1976 жылы 350 куб.см Әлем чемпионаты, барлығы Walter Villa жүргізушісінің басшылығымен.