Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жорж Лекланше (9 қазан 1839 – 14 қыркүйек 1882) – француз электр инженеры, ең көп танылғаны – Лекланше батареясын ойлап табуы, ол алғашқы заманауи электр батареяларының бірі және қазіргі құрғақ батареяның алдағысы болды.
Georges Leclanché (9 October 1839 – 14 September 1882) was a French electrical engineer chiefly remembered for his invention of the Leclanché cell, one of the first modern electrical batteries and the forerunner of the modern dry cell battery.
Өмірбаян
Лекланше 1839 жылы Францияның Пармен қаласында (Сен-э-Уаз) Леопольд Лекланше мен Вильнёвтің Евгениясының ұлы болып дүниеге келді. Франциядағы саяси жағдай мен оның әкесі бұрынғы министр болғандықтан, сондай-ақ оның ата-анасы жазушы Виктор Гюгоның достары болғандықтан, олар Ұлыбританияға жер аудару жолын таңдады. Ол Англияда білім алды, бірақ білімін Франциядағы ең үздік инженерлік мектептердің бірі – Эколь Сентраль дез Ар э Мануфактур (Эколь Сентраль Париж) –де аяқтады. 1860 жылы инженер ретінде жұмыс істеу үшін бітірді. Алғашқыда ол француз теміржол компаниясында жұмыс істеді, онда уақытты электрлік таратуға байланысты коммуникациялық инфрақұрылымды басқарды. Оның тиімді электр элементтерін дамытуға деген қызығушылығы сол кездегі теміржолдарда қолданылатын элементтердің жұмыс істеуімен байланысты проблемалардан туындады. Франциядағы саяси жағдайға байланысты ол Бельгияның Брюссель қаласына көшіп, кішкентай зертхана құрды. Дәл сол жерде ол мыс карбонатына негізделген алғашқы элементті, содан кейін мыс тотығуын азайтушы агент және марганец тотығын тотықтырушы агент ретінде пайдаланатын электр элементін жасады. Оның өнертабысы Бельгия телеграф басқармасы және Нидерланды теміржол компаниясы тарапынан жылдам қабылданып алынды. Наполеон III құлағаннан кейін ол Францияға, Парижге оралды, онда Эрнест Барбьермен бірлесіп "Лекланше Барбьер" элементтер фабрикасын құрды. Ол Францияда элементтердің негізгі өндірушісі болды. Жорж Лекланше 1882 жылдың 14 қыркүйегінде Парижде 43 шамасында жұтқыншақ ісігінен қайтыс болды. Оның қайтысынан кейін оның інісі Морис бизнеске иелік етті, ал оның ұлы Макс та оның өнертабысын жетілдіруді және коммерцияландыруды жалғастырды.
Leclanché was born in 1839 in Parmain (Seine et Oise), France, the son of Léopold Leclanché and Eugenie of Villeneuve. Due to the political situation in France, and because his father was a former minister, his parents, also friends of the writer Victor Hugo, decided to take the way of exile in the United Kingdom. He was thus educated in England but completed his education at École Centrale des Arts et Manufactures (École Centrale Paris), one of the top engineering schools in France, graduating in 1860 to begin work as an engineer. He first worked for a French railways company where he was in charge of communication infrastructures related to the electrical transmission of time. His interest for the development of efficient electrical cells arose from the problems affecting the existing generation of cells used at this time in the railways. Because of the political situation in France, he emigrated in Brussels in Belgium where he built a small laboratory. It is there that he developed a first cell based on copper carbonate and then his electrical cell based on zinc reducing agent and manganese oxide oxidizing agent. His invention was rapidly adopted by the Belgian telegraph administration and the railways company of The Netherlands. After the fall of Napoléon III, he came back in France in Paris where he became associated with Ernest Barbier to found the cells factory "Leclanché Barbier". He was the main manufacturer of cells in France. Georges Leclanché died from a throat cancer on 14 September 1882 in Paris around the age of 43. After his death, his brother Maurice took over the business and his son Max also continued to improve and to commercialise his invention.
Лекланше жасушасы
1866 жылы ол Лекланше элементін ойлап тапты, ол алғашқы электр батареяларының бірі және қазіргі құрғақ батареяның алдағысы. Ол аммоний хлоридінен тұратын өткізгіш ерітінді (электролит), теріс терминалы мырыштан (анод/окистену) және оң терминалы марганец диоксидінен (катод/тотығу) құралды. Лекланшенің "ылғалды элементі" (халық арасында осылай аталған) әлемдегі алғашқы кеңінен қолданылған мырыш-көміртек батареясының алдағысы болды. 1876 жылы Лекланше аммоний хлоридіне крахмал қосып, электролитін гель тәрізді етіп жасады, бұл оның элементін көшіруге ыңғайлырақ етті.
In 1866 he invented the Leclanché cell, one of the first electrical batteries and the forerunner of the modern dry cell battery. It comprised a conducting solution (electrolyte) of ammonium chloride with a negative terminal of zinc (anode/oxidation) and a positive terminal of manganese dioxide (cathode/reduction). Leclanché's "wet cell" (as it was popularly called) was the forerunner to the world's first widely used battery, the zinc–carbon battery. In 1876, Leclanché jellifies the electrolyte of his cell by adding starch to the ammonium chloride, making his cell more portable.
Leclanché компаниясы
Leclanché зауыты 20 ғасырдың басына дейін сәтті дамыды, бірақ Wonder cells (1914 жылы құрылған) сияқты көптеген жаңа өндірушілердің бәсекесіне тап болды. Кәсіпорын бірнеше рет қожайындары ауысты, Fulmen аккумулятор компаниясы және соңында CGE тобы сатып алды. Қазіргі уақытта Leclanché атауын 1909 жылы құрылған, Швейцарияның Ивердон қаласындағы компания пайдаланады. 2006 жылы бұл компания неміс Bullith фирмасын сатып алды, ол "Leclanché Lithium GmbH" болып қайта аталды және бүгінде Германияның Баден-Вюртемберг аймағындағы Willstätt қаласында орналасқан.
The Leclanché factory successfully developed until the beginning of the 20th century when it encountered the concurrence of many new producers such as the Wonder cells (founded in 1914). The enterprise changed several times of hands, was bought by the Fulmen battery company and finally by the CGE group. The name Leclanché is presently used by a company based in Yverdon in Switzerland and founded in 1909. In 2006, this company acquired the German society Bullith which became the "Leclanché Lithium GmbH", based today in Willstätt (Baden Württemberg in Germany).