Кіріспе

Француз химигі және физигі (1778–1850)

Жозеф Луи Гей-Люссак (/UK//ɡ//eɪ/'/l//uː//s//æ//k/, /US/, /g//eɪ//l//ə/'/s//æ//k/, ʒɔzɛf lwi ɡɛlysak; 6 желтоқсан 1778 – 9 мамыр 1850) – француз химигі және физигі. Ол көлем бойынша судың екі бөлігі сутектен және бір бөлігі оттектен тұратынын (Александр фон Гумбольдтпен бірге) ашқанымен, газдарға қатысты екі заңмен және көптеген елдерде алкогольдік сусындарды өлшеуге пайдаланылатын Гей-Люссак градусын енгізген алкоголь-су қоспалары жөніндегі жұмысымен танымал.

Өмірбаян

Гей Лусак қазіргі Виен департаментіне қарасты Сент-Леонард-де-Ноблатта дүниеге келген. Оның әкесі, дәрігердің ұлы Энтони Гей, адвокат және прокурор болды, сондай-ақ Ноблат көпірінде судья болып жұмыс істеді. Екі ұл мен үш қыздың әкесі, ол Лусак ауылының көп бөлігіне иелік етті және Ескі Режим дәстүрі бойынша, осы шағын ауылдың атын өз атына қоса бастады. 1803 жылға қарай әкесі мен ұлы ресми түрде Гей Лусак атын қабылдады. Революция кезінде, күдіктілер туралы заңға сәйкес, оның әкесі, бұрынғы корольдің адвокаты, 1793 жылдан 1794 жылға дейін Сент-Леонарда түрмеге қамалған болатын. Гей Лусак алғашқы білімін Бурдеистің католик аббаттығында алды. Думонтейл аббаттың қамқорлығымен ол Парижде білімін жалғастырды, соңында 1798 жылы Эколь Политехникаға қабылданды. Үш жыл өткен соң Гей Лусак École des Ponts et Chaussées мектебіне ауысты, жақын арада К. Л. Бертолеттің көмекшісі болып тағайындалды. 1804 жылы ол Эколь Политехникада Антуан Франсуа Фуркройдың репетиторы (демонстраторы) болып тағайындалды, ал 1809 жылы оның химия профессоры лауазымын иеленді. 1809 жылдан 1832 жылға дейін ол сонымен қатар Сорбоннада физика профессоры болды, бұл лауазымнан тек Jardin des Plantes химия кафедрасына ауысқанда ғана бас тартты. 1821 жылы ол Швед Корольдік ғылым академиясының шетелдік мүшесі болып сайланды. 1831 жылы ол Haute Vienne департаментін депутаттар палатасында өкілдік етті, ал 1839 жылы теңдестіктер палатасына кірді. 1832 жылы Америка өнер және ғылым академиясының шетелдік құрметті мүшесі болып сайланды. Гей Лусак 1809 жылы Женевье Мари Жозеф Рожоға үйленді. Ол оны алғаш рет зығыр матасы сататын дүкеннің сатушысы ретінде кездестірді; ол оның дүкен ішінде химия оқулығын оқып отырғанын байқады, бұл олардың танысуына себеп болды. Олардың бес баласы болды, ең үлкені (Жюль) Гиссенде Юстус Либигтің шәкірті болды. Кейбір жарияланымдар Жюльге қатысты қателіктер бар, олар әкесі Гей Лусакқа жатқызылады, себебі олардың екеуінің де әріптері бірдей (J. Гей Лусак). Гей Лусак өз заманындағы Еуропаның ең көрнекті ғалымдарының бірі ретінде танымал болды, бұл оның химия және физика саласындағы көптеген жаңалықтарымен толыққанды дәлелденді. Қайта орналасқан монархия оны Францияның жұртшылығына теңдестірді, бірақ ол дінге қарсы партиямен саяси байланыста болды. Ол Франсуа Арагомен жақын қарым-қатынаста болды. Гей Лусак Парижде қайтыс болды, оның қабірі Пере-Лашез зиратында орналасқан. Оның есімі Эйфель мұнарасына жазылған 72 есімнің бірі.

Жетістіктер

1802 жылы Гей-Люссак тұрақты қысымда кез келген газдың көлемі абсолюттік температурасына пропорционалды түрде өседі деген заңды алғаш рет жариялады. Заңды жариялаған мақаласында ол Жак Шарльдің осы тақырыпта бұрын жарияланбаған жұмысына сілтеме жасағандықтан, заң көбінесе Шарль заңы деп аталады, бірақ кейбір дереккөздер Гей-Люссак заңы деген терминді де қолданады. Бұл заңды Джон Дальтон да дербес түрде, шамамен бір уақытта айтқан. 1804 жылы Жан-Батист Биопен бірге сутек шармен көтерілді; сол жылы Гей-Люссак жеке өзі тағы бір рет көтеріліп, Жер атмосферасын зерттеу кезінде рекордты биіктікке жетті. Ол температура мен ылғалдың өзгеруін тіркеу үшін әртүрлі биіктікте ауа үлгілерін жинауды жоспарлады. 1805 жылы досы және ғылыми әріптесі Александр фон Гумбольдтпен бірге атмосфераның құрамы қысым төмендегенде (биіктік артқанда) өзгермейтінін анықтады. Олар сондай-ақ судың көлем бойынша екі бөлік сутегі мен бір бөлік оттегіден тұратынын ашты. 1808 жылы борды бірге ашты. 1808 жылы газдардың көлемдерін қосу заңын ашты және жариялады; 1809 жылы жарияланды. 1810 жылы Луи Жак Тенармен бірлесіп, калий хлоратымен толыққандай тотыққанда органикалық қосылыстан бөлінетін CO2 және H2O мөлшерін өлшеу арқылы органикалық заттарды элементтік құрамына талдау әдісін жасады. Ол сондай-ақ спирттік ашыту теңдеуін тұжырымдады. 1811 жылы ол йодты жаңа элемент ретінде танып, оның қасиеттерін сипаттап, «йод» деген атауды ұсынды. 1815 жылы цианогенді синтездеп, оның эмпирикалық формуласын анықтап, оған ат қойды. 1824 жылы ол бүйірлік түтікшесі бар буреттің жетілдірілген нұсқасын жасады және 1824 жылғы индиго ерітінділерін стандарттау туралы мақаласында «пипетка» және «бурет» терминдерін енгізді.