Кіріспе
Неміс драматургы және Гёте мен Шиллердің жақын досы Шарлотта Альбертина Эрнестин фон Штайн (Шарлотта Эрнестин Бернадина фон Штайн деп те аталады), тумысы фон Шардт; 25 желтоқсан 1742 жылы Эйзенах қаласында дүниеге келген, 6 қаңтар 1827 жылы Веймарда қайтыс болды. Ол Веймар сарайындағы күтімші және Фридрих Шиллер мен Иоганн Вольфганг фон Гётенің жақын досы болды, олардың өмірі мен шығармашылығына оның ықпалы зор болды.
Charlotte Albertine Ernestine von Stein (also mentioned as Charlotta Ernestina Bernadina von Stein ), born von Schardt; 25 December 1742, Eisenach – 6 January 1827, Weimar, was a lady in waiting at the court in Weimar and a close friend to both Friedrich Schiller and Johann Wolfgang von Goethe, whose work and life were strongly influenced by her.
Кәсібі мен отбасы
1758 жылы Шарлотта Саксен-Веймар-Эйзенах герцогинясы Анна Амалияның күтімшісі болды және герцогиняның 1807 жылы қайтыс болуына дейін оған қызмет етті. 1764 жылдың 17 мамырында Шарлотта барон Готтлоб Эрнст Иосиас Фридрих фон Штайнға (1735–1793) үйленді. Бұл махаббатқа негіделмеген, әлеуметтік және саяси мүдделермен байланысты неке болды. Күйеуі Дженадағы Саксен-Веймар герцогының қызметінде көп саяхат жасағандықтан, Шарлотта көбінесе Веймарда жалғыз қалды. 1764 жылдан 1773 жылға дейін ол жеті бала тауып алды. Төрт қызы қайтыс болды; үш ұлы – Карл, Эрнст және Фриц – тірі қалды. Жетінші баласы дүниеге келгеннен кейін Шарлотта физикалық тұрғыдан шаршап, бірнеше ем-домдардан өтті. Ол сондай-ақ Швеция Корольдік музыка академиясының мүшесі болған Амалия фон Хелвигтің тәтесі болды.
Шарлотта мен Гёте
1774 жылы Иоганн Вольфганг фон Гёте мен Шарлотта фон Штайн Веймарда танысты. Бұл он екі жылға созылған терең достықтың бастауы болды. Осы жылдар ішінде ол Гётенің өмірі мен шығармашылығына зор әсер етті. 1783 жылдың мамыр айында Гёте оның он бір жасар ұлы Фрицті (жақын жаны) үйіне қабылдап, баланың тәрбиесін өз қолына алды, Шарлоттаның қалауынша. Бұл кезең оның өміріндегі ең бақытты шақтардың бірі болуы мүмкін, себебі ол қоғамдық өмірдің орталығында болды, көптеген белгілі тұлғалармен, мысалы, Фридрих Шиллер, Карл Людвиг Кнебель және Иоганн Георг Циммерманмен қарым-қатынас жасады. Ол Шиллердің әйелі Шарлоттамен үнемі хат алмасып тұрды.
Жалғыздық пен өлім
1786 жылы Шарлотта мен Иоганн Вольфганг фон Гете арасындағы терең достық оның Италияға кетуімен, тіпті оның бару ниетін оған айтпай аяқталды. 1800 жылдан кейін ғана олардың қарым-қатынасы жақсара бастады, бірақ бұрынғыдай тығыз болған жоқ. 1793 жылы күйеуі қайтыс болғаннан кейін Шарлотта қоғамдық өмірден шеттеді және көбірек жалғыздыққа ұшырады. 1794 жылы ол Гёте мінез-құлқына деген көңілін қалдырған "Дидо" драмасын жазды – бұл оның өзінің көркем бейнесі және сол кездегі Веймардағы жағдайды бейнелейтін туынды. Вергилийдің баяндауындағыдай, Дидо (Карфаген патшайымы) өзінің сүйіктісі Энейдің Италияға аттанғанынан айырылды – бұл Шарлоттаның өзі мен Гёте арасындағы оқиғаға айқын параллель. Шарлотта фон Штайн 1827 жылдың 6 қаңтарында 84 жасында дүние салды.
Мұра
Неміс ақыны Питер Хакс 1974 жылы "Геспрох им Хаузе Штайн убер ден абвезенден Херрн фон Гете" ("Гете мырзаның қатыспағандығы туралы Штайн үйіндегі әңгіме") атты пьесасын қойды. Бұл монодрама әлемдік деңгейде сәттілікке ие болды және Шарлотта фон Штайнның тағдырының нәзік талдауы саналады.