«Тракстун» эсминец классының бас кемесі

Кіріспе

Трукстун класының эсминеці

Екінші USS Truxtun (DD 14) – АҚШ Әскери-теңіз күштеріндегі Трукстун класының жетекші кемесі болды. Ол коммодор Томас Трукстуннің құрметіне аталған. Трукстун 1899 жылдың 13 қарашасында Мэриленд штатының Спарроуз Пойнт қаласындағы Мэриленд болат компаниясында салынды; 1901 жылдың 15 тамызында суға түсірілді; Изабель Трукстун ханым демеушілік етті; және 1902 жылдың 11 қыркүйегінде қолданысқа берілді.

Бірінші дүниежүзілік соғыстан бұрын

Құрылғыға кіргеннен кейін «Трукстун» 2-ші торпедалық флотилияға тағайындалды, ал оның командалық офицері флотилия командирі болып тағайындалды. Ол 1903 жылғы 14 қаңтарға дейін Норфолктан сынақтар жүргізді және 24 сәуірде толық қабылдауды алды. Тамыз айында ол Мэн штатының Фрэнчмен-Бей маңында, Теодор Рузвельттің Ойстер-Бейдегі президенттік қарауында және Мэн штатының Портленд қаласында Армия-Теңіз күштерінің бірлескен жаттығуына қатысты. 26 қыркүйекте 2-ші торпедалық флотилия Солтүстік Атлантика флотының жағалау эскадрильясының құрамына кірді. «Трукстун» сол эскадрильямен Массачусетс жағалауында нысананы жаттығу кезінде бірге болды, ал кейін сол көктемде Норфолкке оралды. Келесі төрт жыл бойы «Трукстун» Атлантика жағалауы мен Кариб теңізінде жұмыс істеді. 1905 жылғы 31 қазанда ол Вирджиния штатының Норфолк қаласында өте шағын соқтығысу кезінде баржаға тиді. 1907 жылғы желтоқсанда ол және тағы бес эсминец Атлантика флотының линкорларымен Хэмптон-Роудста жиналды. Президент Рузвельт флотты тағы бір рет қарап шықты, содан кейін «Ұлы Ақ Флот» өзінің әйгілі әлемді айналу сапарына шығу үшін Чарльз және Генри мүйістері арасынан өтті. «Трукстун» флоттың алғашқы кезегінде батыс жағалауға дейін сүйемелдеді. Сапар барысында ол Бразилия, Чили, Перу, Панама және Мексика порттарына тоқтады. 1908 жылғы мамыр айында Сан-Францискоға жеткенде, эсминецтер бөлініп, Тынық мұхит торпедалық флотына қайта тағайындалды – бұл ұйым әкімшілік тұрғысынан Тынық мұхит флотына бағынбады. Сол жазда «Мэр-Айленд» әскери-теңіз кемежайында жөндеуден өткеннен кейін «Трукстун» өзінің бауырлас эсминецтерімен бірге Гавайи және Самоаға жаттығу сапарына аттанды. Ол желтоқсанның басында Сан-Диегоға, өзінің жаңа операциялық базасына оралды. Солтүстік Американың Тынық мұхиты жағалауындағы қызметін Аляска суларына сапармен бастады, Сиэтл, Ситка, Сьюард, Скагвей және Джуно қалаларын аралады. «Трукстун» 1917 жылдың жазына дейін Тынық мұхитында болды. Осы аралықта ол Сан-Диегодан шығып, Тынық мұхит торпедалық флотында белсенді қызметін жалғастырды. 1912 жылғы 25 наурызда контр-адмирал Альфред Рейнольдстың басшылығымен Тынық мұхит резервтік флоты құрылды. Бұл ұйым адам күшінің жетіспеушілігіне жауап ретінде құрылды және қазіргі заманғы резервтік немесе «моутбол» флотына ешқандай ұқсас емес еді. 1 маусымда «Трукстун» Тынық мұхит резервтік флотына қосылды, бірақ ол белсенді болды, машиналарын тексеру үшін және «теңізге тұрақты дайындықпен» болу үшін мерзімді түрде теңізге шығатын болды. Оның резервтік мәртебесі ұзаққа соқпады. 12 қазанда кеме толыққанды қызметке қайта қосылып, жағалаудағы қалыпты қызметін жалғастырды. 1914 жылғы жазда және 1916 жылғы жазда екі рет торпедалық кеме Мексика суларына Америка мүдделерін қорғау үшін келді. 1916 жылғы шілдеде ол жартылай әрекетсіздікке оралды – ол жағалаулық торпеда күштерінің резервтік бөлімшесінің құрамына кірді, кейін 2-ші бөлім (резерв), жағалаулық торпеда күштерінің бөлімшесі болып қайта тағайындалды. Алайда ол да, бұрынғыдай, Калифорния жағалауында кездейсоқ сапарларды жүргізіп, дайындық күйін сақтап тұрды.

Upon commissioning, Truxtun was assigned to the 2nd Torpedo Flotilla, and her commanding officer was appointed commander of the flotilla. She conducted trials out of Norfolk until 14 January 1903 and received her final acceptance on 24 April. In August, she participated in maneuvers off Frenchman Bay, Maine, in the Presidential review by Theodore Roosevelt at Oyster Bay, and in a joint Army Navy exercise off Portland, Maine. On 26 September, the 2nd Torpedo Flotilla became a unit of the Coast Squadron, North Atlantic Fleet. Truxtun joined that squadron in target practice off the Massachusetts coast before returning to Norfolk later that fall for repairs. For the next four years, Truxtun operated along the Atlantic coast and in the Caribbean. On 31 October 1905 she ran into a barge in a very minor collision at Norfolk, Virginia. In December 1907, she and five other destroyers assembled in Hampton Roads with the battleships of the Atlantic Fleet. President Roosevelt reviewed the fleet once more and then, this "Great White Fleet" passed between Capes Charles and Henry to embark upon its famous round the world voyage. Truxtun escorted the fleet on the first leg of its voyage, going as far as the west coast. Along the way, she visited ports in Brazil, Chile, Peru, Panama, and Mexico. The fleet reached San Francisco in May 1908, and the destroyers were detached and reassigned to the Pacific Torpedo Fleet, an organization not administratively assigned to the Pacific Fleet. After repairs at Mare Island Navy Yard that summer, Truxtun joined her sister destroyers in a training voyage to Hawaii and Samoa. She returned to the west coast at San Diego, her new base of operations, early in December. She began her duty along the Pacific coast of North America with a voyage to Alaskan waters, visiting Seattle, Sitka, Seward, Skagway, and Juneau. Truxtun remained in the Pacific until the summer of 1917. During the intervening period, she continued to be active with the Pacific Torpedo Fleet making cruises out of San Diego. On 25 March 1912, the Pacific Reserve Fleet was established under the command of Rear Admiral Alfred Reynolds. This organization was established in response to severe manpower shortages and was not similar in any respect to the contemporary reserve or "mothball" fleet. By 1 June, Truxtun joined the Pacific Reserve Fleet; however, she remained somewhat active, periodically putting to sea to check her machinery and to maintain herself " in constant readiness for sea." Her reserve status was short lived. She was placed back in full commission on 12 October and resumed normal activity along the coast. On two occasions, in the summer of 1914 and again in the summer of 1916, the torpedo boat destroyer steamed to Mexican waters to protect American interests during the series of political convulsions that plagued that nation during the second decade of the twentieth century. By July 1916, she had returned to semi inactivity as a unit of the reserve division of the Coast Torpedo Force — later re designated Division 2 (Reserve), Coast Torpedo Force. As before, however, she conducted sporadic cruises along the California coast to maintain herself in a state of readiness.

Бірінші дүниежүзілік соғыс

1917 жылғы 18 ақпанда «Трукстун» үшінші және соңғы рет толыққанды қызметке кірісті. Алғашқыда ол Панама каналы аймағында күзеттік қызметке тағайындалды. 6 сәуірде, АҚШ Бірінші дүниежүзілік соғысқа қадам басқан күні, ол Колон портынан шығып, оңтүстікке қарай Пуэрто-Колумбияға бет алды, онда портта тұрған неміс кемесін бақылады. 14 сәуірде «Стюарт» оны алмастырып, келесі күні Колонға оралды. Шамамен үш ай бойы ол Панама мен Колумбияның Тынық мұхитының жағалау суларында патрульдеді, кейде суасты кемесіне қызмет көрсететін кеме ретінде де жұмыс істеді. 1917 жылғы тәуелсіздік күні ол Панама каналын кесіп өтіп, келесі күні «Стюарт», «Пребл» және «Уиппл» эсминецтерімен бірге Панаманың Балбоа қаласынан жолға шықты. Төрт эсминец 13 шілдеде Хэмптон Роудсқа жетті. Тамыздың соңына дейін «Трукстун» Чесапик шығанағында патрульдеді және жағалауда маневрлер жасады. Ол Нью-Йорк және Филадельфия порттарына атырып өтті, бір рет «Техас» кемесіне сүйемелдеуші болып қызмет етті. 31 тамызда «Трукстун» Азор аралдарына қарай Филадельфиядан жолға шықты. Бермудада қысқа тоқтағаннан кейін, ол 16 қыркүйекте Понта-Делгадаға келді. Эсминец желтоқсанның басына дейін Понта-Делгададан жұмыс істеді. 30 қыркүйекте «Уиппл» эсминецімен кездесіп, 3 қазан күні оны Понта-Делгадаға сүйемелдеді. Қазанның ортасында ол Фуншал, Мадейраға және кері қысқа сапар жасады. Сол айда ол торпедалық шабуылдан аман қалғандарды іздеуге қатысты. «Трукстун» 6 желтоқсанда Понта-Делгададан шығып, Гибралтар арқылы Францияға бет алды. Ол 15 желтоқсанда Брестке жетті. Осы порттан жұмыс істеп, эсминец сауда кемелерін сүйемелдеді және Бірінші дүниежүзілік соғыстың қалған бөлігінде неміс суасты қайықтарына қарсы патрульдік іс-шаралар жүргізді. Келесі жылы ол екі қиын жағдайға тап болды. Біріншісі 1918 жылғы 17 сәуірде Квиберон шығанағында жарылғыш заттармен толтырылған пароходтың өртке тұтанғанда болды. Өртенген соғыс кемесінің айналасындағы отты теңізге бағыттап, оның көптеген экипаж мүшелерін құтқаруға көмектескені үшін «Трукстунның» командирі лейтенант Уэрге «Құрметті қызмет медалі» табысталды. Екінші жағдай жаумен болды. 18 мамыр күні сағат 09:00-де конвойды сүйемелдеп бара жатқанда, ол су астындағы қозғалысты байқап, дереу шабуылға көшті. Соғыс кемесі бірнеше тереңдік зарядтарын тастап, өз қаруларынан бірнеше оқ атты. Алайда, тереңдік зарядтарының көп бөлігі дұрыс жұмыс істемеді. Суасты қайығы, деп есептеледі, қашып құтылды және «Трукстун» шамамен 09:30-да конвойға оралды. Бірінші дүниежүзілік соғыстың аяқталуы туралы келісімге қол қойылғаннан кейін бір айдан астам уақыт өткен соң ғана «Трукстун» Еуропамен қоштасты. 18 желтоқсанда Бресттен «Флюссер», «Стюарт», «Уиппл» және «Уорден» эсминецтерімен бірге Понта-Делгада және Бермуда арқылы АҚШ-қа қайтып келді. 1919 жылғы 3 қаңтарда Делавэр өзеніне кіріп, 18 шілдеде Филадельфияда қызметтен босатылды. Оның аты 15 қыркүйекте Әскери-теңіз кемелерінің тізілімінен өшірілді. 1920 жылғы 3 қаңтарда Филадельфиядағы Генри А. Хитнер ұлдары компаниясына сатылып, моторлы жеміс тасымалдаушы ретінде коммерциялық қызметке ауыстырылды. 1956 жылы бұзылып, металлға тапсырылды.

On 18 February 1917, Truxtun was returned to full commission for the third and final time. Initially, she was assigned to patrol duty in the area of the Panama Canal. On 6 April, the day the United States entered World War I, she departed Colon harbor and headed south to Puerto Colombia, Colombia, where she watched the German ship which was anchored in the harbor. She was relieved by Stewart on 14 April and returned to Colon the following day. For almost three months, she patrolled the Pacific coastal waters of Panama and Colombia, periodically doubling as a submarine tender. On Independence Day 1917, she transited the Panama Canal and, the following day, departed Balboa, Panama, in company with Stewart, Preble, and Whipple. The four destroyers reached Hampton Roads on 13 July. Through the end of August, Truxtun patrolled Chesapeake Bay and conducted maneuvers off the coast. She made port calls at New York and Philadelphia, on one occasion acting in the escort for Texas. On 31 August, Truxtun departed Philadelphia for duty in the Azores. After a short stop over in Bermuda, she arrived at Ponta Delgada on 16 September. The destroyer operated from Ponta Delgada until early December. She and Whipple met on 30 September and escorted her into Ponta Delgada on 3 October. In mid October, she made a short voyage to Funchal, Madeira, and back. Later that month, she participated in a search for the survivors of a torpedoed ship. Truxtun cleared Ponta Delgada on 6 December and headed — via Gibraltar — for France. She reached Brest on 15 December. Operating from that port, the destroyer convoyed merchant ships and conducted patrols against German U boats for the remainder of World War I. During the ensuing year, she experienced two adventures. The first came on the night of 17 April 1918 when the explosives laden steamship exploded into flame in Quiberon Bay. For steering his destroyer into the flaming seas surrounding the stricken munitions carrier and helping to rescue many of her crewmen, Truxtuns commanding officer, Lieutenant Ware, was awarded the Distinguished Service Medal. Her second scrape involved the enemy. At about 0900 on 18 May, while escorting a convoy, she sighted an underwater disturbance and immediately charged to the attack. The warship dropped several patterns of depth charges and fired several rounds from her guns. However, many of the depth charges failed to function properly. The U boat, believed to have been , made good her escape; and Truxtun returned to the convoy at about 0930. Just over a month after the armistice ended World War I, Truxtun bade farewell to Europe. Departing Brest on 18 December in company with Flusser, Stewart, Whipple, and Worden, she steamed, via Ponta Delgada and Bermuda, back to the United States. She entered the Delaware River on 3 January 1919 and was decommissioned at Philadelphia on 18 July. Her name was struck from the Naval Vessel Register on 15 September. She was sold to Henry A. Hitner's Sons Company of Philadelphia on 3 January 1920 for conversion to mercantile service as a motor fruit carrier. She was scrapped in 1956.

Ерекше әскербасы

Лейтенант Дэниел Дж. Каллаган (5 қыркүйек 1915 – 11 қараша 1942) (кейін вице-адмирал)