Джордж Огастус Генри Фэрфилд Сала: Британ журналисінің өмірі мен қызметі
George Augustus Sala
Жордж Огастус Генри Фэрфилд Сала (1828-1895) – британ журналисі, жазушы. "Illustrated London News" және "Daily Telegraph" газеттерінде мақалалар жариялаған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Британдық журналист (1828–1895)
British journalist (1828–1895)
Джордж Август Генри Фэрфилд Сала (24 қараша 1828 – 8 желтоқсан 1895) – жазушы және журналист, ол G.A.S. псевдонімімен Illustrated London News үшін көп жазды және The Daily Telegraph газеті үшін жазған мақалаларымен және редакциондықтарымен танымал болды. Ол жеке басылым, "Сала журналы", және "Сиднейдің жабайылар клубын" құрды. Біріншісі сәтсіз болды, ал екіншісі бүгінге дейін жұмыс істеп келеді.
George Augustus Henry Fairfield Sala (24 November 1828 – 8 December 1895) was an author and journalist who wrote extensively for the Illustrated London News as G. A. S. and was most famous for his articles and leaders for The Daily Telegraph. He founded his own periodical, Sala's Journal, and the Sydney Savage Club. The former was unsuccessful but the latter still continues.
Өмір
Сала 1828 жылғы 24 қарашада Лондонда дүниеге келген. Оның заңды әкесі Аугуст Джон Джеймс Сала (1789–1829) – Лондонға театрларда балеттер қою үшін келген итальянның ұлы. Оның нағыз әкесі және куәгері анасының танысы капитан Чарльз "Генри" Фэрфилд болды. 1839 жылдан бастап Парижде оқыды, бірақ қаладағы саяси жағдайдың тұрақсыздығына байланысты отбасы Англияға оралды. Лондонда сурет салуды үйренді, ал жас кезінде Джон Медекс Мэддокс үшін (Лондондағы Принцесс театрында) декорация жасау және кітаптарды иллюстрациялау сияқты жұмыстармен айналысты. Анасы мен ағасы (Чарльз Керрисон Сала) театрмен байланысты болғандықтан, ол авторлар мен суретшілермен танысуға мүмкіндік алды. Ол ерте кезден жазуға тырысып, 1851 жылы Чарльз Диккенстің назарын аударды, ол оның мақалалары мен әңгімелерін «Үй ішіндегі сөздер» журналында, кейіннен «Жыл бойы» журналында жариялады. Содан кейін 1856 жылы оны арнайы тілші ретінде Ресейге жіберді. Осы кезеңде ол Эдмунд Йейтспен танысты, олар журналистік жобаларында тығыз байланыста болды, сонымен қатар ақша табуға құмар баспагер Эдвин Бреттпен өмір бойы дос болды. 1860 жылы «G. A. S.» әріптерімен «Echoes of the Week» атты мақалалар сериясын «Illustrated London News» газетінде жаза бастады және 1886 жылға дейін осы газетте жариялап тұрды, содан кейін олар бірнеше апталық газеттер тобында жарық көрді, тіпті өмірінің соңына дейін. Уильям Мейкпис Такерей, «Cornhill» журналының редакторы болған кезде, 1860 жылы Хогарт туралы мақалаларын жариялады, олар 1866 жылы бағандар түрінде шықты. Ал бір жыл бұрын оған «Temple Bar» журналының редакторы қызметі берілді, ол 1863 жылға дейін осы қызметте болды. Осы аралықта 1857 жылы «The Daily Telegraph» газетіне үлес қоса бастады, және осы газетте оның ең ерекше жұмыстары жарық көрді, ол әлемнің түкпір-түкпіріндегі тілші ретінде немесе «бас мақалалардың» және арнайы мақалалардың авторы ретінде жұмыс істеді. Оның көркем стильі, аса жарқын және сөзді, біртіндеп «Daily Telegraph» газетінің имиджімен байланысты болды. Әдеби ортаның кейбір өкілдері оны сынға алғанмен, оның мақалалары әрдайым қызықты материалға толы болды және газеттің беделін арттыруға көмектесті. Ол үлкен кітапхана жинады және әртүрлі жазбаларды жүйелеудің күрделі әдісін қолданды, соның арқасында кез келген тақырыпта мақала жазуға дайын болды және оның мақалаларында нақты ақпаратты жеткізе білді, бұл оны сыншыл емес оқырмандар үшін қызықты оқуға айналдырды. Сонымен қатар, оның бір ойды екі рет бірдей жеткізбеу қабілеті тіпті оны сынға алғандарға да қызығушылық тудырды. 1857 жылы Сала Сиднейдегі «Savage Club» клубының негізін қалаушылардың бірі болды, ол бүгінгі күнге дейін жұмыс істеп келеді. Ол «Telegraph» және басқа да көздерден үлкен табыс тапты, бірақ ақшасын сақтай алмады. 1879 жылы Сала «Harlequin Prince Cherrytop» атты әдепсіз пантомима жазды, кейіннен ол «Сод операсы» деп аталатын монолог ретінде бейімделді, және оны жиі Гилберт пен Салливан жазған деп қате айтады. Үш жылдан кейін ол «Вербена үйінің құпиялары» атты эротикалық романын (Etonensis псевдонимімен) және Солтүстік Америкаға саяхаты туралы очерктер жинағын жариялады. 1892 жылы, оның танымалдығы шарықталу кезінде, ол «Sala's Journal» атты апталық газет шығара бастады, бірақ ол сәтсіздікке ұшырады. 1895 жылы ол 13 000 томдық кітапханасын сатуға мәжбүр болды. Лорд Розбери оған жылына 100 фунт көлемінде зейнетақы тағайындады, бірақ ол мүңкіп, 1895 жылғы 8 желтоқсанда Англияның Брайтон қаласында қайтыс болды. 1890 жылы Сала екінші әйелі Беси Станнардқа үйленді, ол жазушы Джон Стрэндж Винтердің [Генриетта Воган Станнардтың] қарындасы болды.
Sala was born on 24 November 1828 in London. His legal father Augustus John James Sala (1789–1829) being the son of an Italian who came to London to arrange ballets at the theatres. His natural father and godfather was Captain Charles "Henry" Fairfield, an acquaintance of his mother, He was at school at Paris from 1839 but his family returned to England due to the political unrest in the city. He learnt drawing in London, and in his earlier years he did odd jobs in scene painting (for John Medex Maddox at the Princess's Theatre, London) and book illustration. The connection of his mother and elder brother (Charles Kerrison Sala) with the theatre gave him useful introductions to authors and artists. At an early date he tried his hand at writing, and in 1851 attracted the attention of Charles Dickens, who published articles and stories by him in Household Words and subsequently in All the Year Round, and in 1856 sent him to Russia as a special correspondent. About the same time he got to know Edmund Yates, with whom, in his earlier years, he was constantly connected in his journalistic ventures and also become a lifelong friend of the penny dreadful publisher Edwin Brett. In 1860, over his own initials "G. A. S.", he began writing "Echoes of the Week" for the Illustrated London News, and continued to do so until 1886, when they were continued in a syndicate of weekly newspapers almost to his death. William Makepeace Thackeray, when editor of the Cornhill, published articles by him on Hogarth in 1860, which were issued in column form in 1866; and in the former year he was given the editorship of Temple Bar, which he held until 1863. Meanwhile, he had become in 1857 a contributor to The Daily Telegraph, and it was in this capacity that he did his most characteristic work, whether as a foreign correspondent in all parts of the world, or as a writer of "leaders" or special articles. His literary style, highly coloured and bombastic, gradually became associated by the public with their conception of the Daily Telegraph; and though the butt of the more scholarly literary world, his articles were invariably full of interesting matter and helped to make the reputation of the paper. He collected a large library and had an elaborate system of keeping common place books, so that he could be turned on to write upon any conceivable subject with the certainty that he would bring into his article enough show or reality of special information to make it excellent reading for a not very critical public; and his extraordinary faculty for never saying the same thing twice in the same way had a sort of "sporting" interest even to those who were more particular. Also in 1857, Sala became one of the founders of the Sydney Savage Club, which still flourishes today. He earned a large income from the Telegraph and other sources, but he never could keep his money. In 1879, Sala wrote a bawdy pantomime called Harlequin Prince Cherrytop, which subsequently was adapted as a monologue sometimes called The Sod's Opera and is often falsely attributed to Gilbert and Sullivan. Three years later, he published a pornographic novel of flagellation erotica entitled The Mysteries of Verbena House (under the pseudonym Etonensis) and a travelogue of North America. In 1892, when his popular reputation was at its height, he started a weekly paper called Sala's Journal, but it was a disastrous failure; and in 1895 he had to sell his library of 13,000 volumes. Lord Rosebery gave him a civil list pension of £100 a year, but he was a broken down man, and he died at Brighton, England, on 8 December 1895. In 1890, Sala married a second wife, Bessie Stannard, who was the sister in law of writer John Strange Winter [Henrietta Vaughan Stannard].