Лондондық Жек Рипердің құрбаны – Элизабет Страйд

Кіріспе

Уайтчепельдегі кісі өлтіру құрбаны Элизабет "Ұзын Лиз" Страйд (Густафсдоттер; 27 қараша 1843 – 30 қыркүйек 1888) 1888 жылдың тамыз айының соңынан қараша айының басына дейін Лондонның Уайтчепель және Спитальфилдс аудандарында кем дегенде бес әйелді өлтіріп, мүкіс еткен, белгісіз сериялық кісі өлтіруші, "Джек-Жарққыш" деп аталатын адамның үшінші құрбаны болды деп есептеледі. Басқа төрт канондық құрбаннан айырмашылығы, Страйд өлтірілгеннен кейін мүкіс етілмеген, бұл кейбір тарихшыларды Страйдты "Джек-Жарққыш" өлтірмеген деген күдікке жетеді. Дегенмен, Страйдтің өлтірілуі, "Жарққыштың" төртінші канондық құрбаны Кэтрин Эддоуестің өлтірілуінен бір сағат бұрын, жаяу арақашықтықта болды, және оның кісі өлтіру әрекеті екі дөңгелекті арбамен келген адамның қылмыс орнына келуімен тоқтатылған болуы мүмкін. Сонымен қатар, екі әйел де мойнына кесік жаралармен өлтірілді, осыған байланысты көптеген авторлар мен зерттеушілер Страйдты "Жарққыштың" бес канондық құрбанының үшіншісі деп санайды. Страйдты "Ұзын Лиз" деп лақап атады. Осы лақапқа бірнеше түсіндірме бар; кейбіреулер оның үйленген фамилиясынан шыққан деп санайды (stride – ұзын қадамға сілтеме), ал басқалары оның бойына немесе жалпы бет пішініне байланысты деп есептейді.

Ерте өмір

Стрид Елизавета Густафская қызы ретінде 1843 жылғы 27 қарашада Швецияның Гетеборг қаласынан батысқа қарай Торсланда ауданындағы шағын Стора Тумлехед ауылында дүниеге келді. Ол швед фермері Густаф Эрикссонның (32 жаста) және оның әйелі Беата Карлсдоттердің (33 жаста) төрт баласының екіншісі болды. Бала кезінде Густафсдоттер осы ауылдық шаруашылықта өсті. Төрт баланың барлығы лютеран дінінде тәрбиеленді және барлығына шаруашылықта көптеген жұмыстар жүктелді. Густафсдоттер 1859 жылғы 14 тамызда 15 жасында Торсланда шіркеуінде дінге бекітілді, сол кездегі жазбалар оның діни білімінің терең болғанын көрсетеді. Келесі жылы ол жұмыс іздеу үшін Стора Тумлехедтен Гетеборг қаласына көшіп кетті, содан кейін Густафсдоттер Гетеборгтің тағы бір ауданына көшіп, қайтадан үй қызметшісі болып жұмысқа орналасты. Оның бойы 5 фут 2 дюйм болатын. Уайтчепельдегі басқа құрбандардан өзгеше, кем дегенде үшеуі бұрынғы некелерінен кейін кедейлікке ұшырап, осыдан кейін ғана жезөкшелікке жүгінген. Гетеборг полициясының 1865 жылғы наурыз айындағы мәліметтері оның осы айып бойынша тұтқындалғанын растайды. Ол кем дегенде екі рет желілік аурумен емделді. 1865 жылғы 21 сәуірде Густафсдоттер тірі тумаған қызды дүниеге әкелді.

Лондонға көшіру

1866 жылы ақпанда Густавсдоттер Гётеборгтан Лондонға көшіп келді. Оның Швециядан Англияға көшіп келуінің нақты себебі белгісіз, себебі ол таныстарына көшіп келу себебі туралы екі түрлі оқиға айтқан. Бір топ адамға Густавсдоттер Хайд-парк маңында тұратын "адамның" үй шаруасында жұмыс істегендіктен Англияға көшіп келгенін айтқан. Лондонға келген соң Густавсдоттер өз ана тілінен бөлек, ағылшын және идиш тілдерін де үйренді. Ол 1860 жылдардың соңында бір полиция қызметкерімен қысқа уақытқа қарым-қатынаста болғаны да мәлім.

Неке

1869 жылы 7 наурызда Густафсдоттер Ширнесс қаласынан келген, өзінен 22 жас үлкен кеме ұстасы Джон Томас Стридке үйленді. Олар Сент-Джайлз-ин-Филдс шіркеуінде шағын тойда неке қиды. Олардың балалары болмады. Некелерінен кейін бірнеше жыл бойы олар Шығыс Үндістан док-роудында тұрып, Шығыс Лондондағы Поплар қаласында кофехана ашты. Алғашқыда бұл бизнес Үстіңгі Солтүстік жолда орналасқан, бірақ шамамен 1871 жылы Поплар Хай-стритке көшірілді. Осы жылдары олардың табысын Джон Стридтің ағаш ұстасы ретінде жұмыс істеуі де толықтырды. 1874 жылға қарай Стридтердің арақатынасы нашарлай бастады, бірақ олар бірге тұруын жалғастырды. Келесі жылы Джон Стрид, ықтимал қаржылық қиындықтарға байланысты, кофехананы сатты.

Бөлу

1877 жылдың наурыз айында Стрид Поплар жұмыс үйіне қабылданды, бұл олардың осы кезде ажырасқанын көрсетеді. Олар Боу ауданында бірге тұрған, бірақ сол жылдың соңына қарай толық ажырасып кеткен. Стрид 1881 жылдың желтоқсан айында бронхиттен зардап шегіп, Уайтчепел жұмыс үйінің ауруханасына түскен. Ол 1882 жылдың 4 қаңтарында ауруханадан шығарылды және одан кейін көп ұзамай Уайтчепелдегі Фловер мен Дин көшесіндегі бірнеше жалпы тұрғын үйлердің біріне қоныстанған деп есептеледі. Екі жыл өткен соң, 1884 жылдың 24 қазанында Джон Стрид туберкулезден Поплар мен Степни ауруханасында қайтыс болды. Некесінің ажырасуы мен күйеуінің қайтысынан кейінгі жылдары Стрид бірнеше адамға күйеуінің және тоғыз баласының екеуінің 1878 жылы Темза өзеніндегі «Принцесса Элис» кемесінің апатта суға батқанда қаза болғанын айтқан. Стридтің сөзіне қарағанда, ол күйеуімен бірге осы кемеде жұмыс істеген, бірақ ол кеме мачтасына көтеріліп апаттан аман қалған. Алайда, ол көтерілген кезде, кеме апаттан аман қалған басқа біреу оны аузынан тепкен, нәтижесінде аузындағы жарақат салдарынан ол өмір бойы кекеңдеген.

Ортақ қонақ үйлер

Жалпы қонақ үйлерде тұрған кезде Стрид кейде Лондондағы Швеция шіркеуінен қайырымдылық көмек алды, ал 1885 жылдан қайтыс болғанға дейін көп уақытын жергілікті док жұмысшысы Майкл Киднимен бірге өткізді. Олардың қарым-қатынасы шиеленіскен, жиі ажырасып тұратын. Стрид жергілікті қонақ үйлерде түнеп, кейін Киднимен қайтадан бірге тұратын. 1887 жылдың сәуірінде Стрид Кидниге қарсы шабуыл жасады деген ресми айып тақты, бірақ ол бұл айыпты сотқа жеткізбеді және іс жабылды. Оның Киднимен қарым-қатынасы 1885 және 1888 жылдар аралығында үзіліс-үзіліс болып жалғасты. Проституциядан басқа, Стрид кейде тігін тігуден және үй жинаудан да табыс табатын. Оны танысқандардың бірі тыныш мінезді деп сипаттады, бірақ ол Темза судьялық сотында шамамен сегіз рет мас күйде болу және тәртіпсіздік жасау, сондай-ақ қопаң сөздер айту айыптарымен сотталды, соңғы рет 1888 жылдың 3 қыркүйегінде болды. Кейде Стрид осы сот отырыстарында Энни Фицджеральд деген атпен таныстырды.

1888 жыл

1888 жылғы 26 қыркүйекте болған даудан кейін Стрид пен Кидней қайтадан ажырасып кетті, ол қайтадан 32 Гүл және Дин көшесінде (сол кезде жаман атқа ие болатын қаңқа және қылмыстық ошақ) тұруға көшті, сонда ол бірге тұратын Кэтрин Лейн есімді әйелге олар Киднеймен "бірнеше сөз айтысқандарын" айтты. Келесі күндері ол тұрақты түрде үйді тазалау арқылы ақша тапты, қонақ үйде де, жергілікті тұрғындар үшін де, үй шаруасының қызметкері Элизабет Таннер оны жергілікті еврей қауымы үшін кейде тазалау жұмыстарын жасайтын тыныш әйел деп байқады. Доктор Барнардо кейінірек осы әйелдердің бірінің: "Біздің бәріміз жамандыққа ұмтыламыз! Бізді ешкім де қажетсінбейді! Мүмкін, біздің арамызда келесілер өлтірілер!" - дегенін еске алды.

29 қыркүйек

Өліміне бір күн бұрын Стрейд өз тұрған үйінің екі бөлмесін тазалаған, оның үшін алты пенс төленді.

30 қыркүйек

Сағат 12:35-те, PC Уильям Смит Стридті қатты тоқылған бас киім киген бір ер адаммен, Уайтчепелдегі Бернер көшесі 40 (қазіргі Генрикс көшесі) орналасқан Халықаралық жұмысшылар білім беру клубының алдында тұрғандығын көрді. Бұл клуб социалистік және көбінесе еврейлерден құралған әлеуметтік клуб еді. Адамның қолында шамамен 45 см ұзындығындағы пакет болған. Смит күдікке түсерлік ешқандай себеп таппағандықтан, Коммерциялық жолға қарай өзінің қадағалау маршрутын жалғастырды. 12:35 пен 12:45 аралығында докер Джеймс Браун Бернер көшесінің бұрышында қабырғаға сүйеніп тұрған, Стрид деп ойлаған әйелді көрді. Ол әйел бойы орташа екен, ұзын қара пальто киген бір ер адаммен сөйлесіп жатқан. Браун Стридтің: "Жоқ. Бүгін емес. Басқа күні" деген сөздерін естіді.

Өлтіру

Стрейдтің денесі 1888 жылғы 30 қыркүйекте сағат 1:00 шамасында Халықаралық жұмысшылар білім беру клубының басқарушысы Луи Димшутц Дутфилдс-Ярдтың іргесінде тапты. Димшутц атымен және екі дөңгелекті арбасымен нашар жарықтанған аулаға кіргенде, аты жерде жатқандай көрінген бір нәрседен қашуға тырысып, кенеттен солға бұрылды. Кейін ол жерде жатқан "қара нысанды" байқады және оны тексеру үшін арбасынан түспес бұрын, қамшы сабымен көтеруге әрекет етті. Димшутц оттық жағып, еденде жатқан адамды көрді. Ол дереу әйелінің қауіпсіздігін тексеру үшін клубқа жүгірді. Оны аман-есен тапқаннан кейін, ол табылғандығы туралы хабарлады, ал топ көмек іздеу үшін шашырап кетті. Стридтің мойнына жасалған бір ғана пышақ жарасынан қан әлі ағып жатты, қолы суық болса да, денесінің басқа бөліктері сәл немесе "қатты" жылы еді. Бұл Стрейдтің Димшутц аулаға келгенге дейін өлтірілгенін көрсетеді. Жұмысшылар білім беру клубының бірнеше қонағы, 12:30 мен 12:50 аралығында ғимараттан шыққандары, кейін полицияға ештеңе байқамағанын мәлімдеді.

Өлімнен кейін

Алғашқы келген дәрігер Фредерик Уильям Блэкуэлл болды. Полиция дәрігері доктор Джордж Багстер Филлипс, ол Уайтчепелдегі бұрынғы құрбан болған Энни Чэпманның денесін қараған, шамамен 10 минуттан кейін келді. Филлипстің ресми тілмарлық құжаттарында былай делінген: text=Денесі қабырғаға қарай жатқан, беті қабырғаға бұрылған, басы аулаға, ал аяқтары көшеге қараған. Сол қолы созылған, сол қолында кашоудың бір бумасы болған. Оң қолы қарнының үстінде болды; қолының арқасы мен білегінде қан ұйыған. Аяқтары қабырғаға жақын тартылған. Денесі мен беті жылы, ал қолы суық еді. Аяқтары жылы болды. Қайтыс болған әйелдің мойнында жібек орамал болған, ол сәл жыртылғандай көрінді. Кейін анықтағанда, ол кесілген екен. Бұл жақ сүйегінің тік бұрышына сәйкес келді. Жұлын терең жарылған, ал оң қабағының астында диаметрі шамамен бір дюйм төрттен бір бөлігі болатын терінің зақымдануы байқалды, көрінеу қанмен боялған. Дүйсенбі күні сағат 15:00-де Санкт-Джордж мәйітханасында доктор Блэкуэлл екеуміз тілмарлық сараптамасын жасадық. Өлім қаттылығы әлі де анық байқалды. Бетінің сол жағында лай болды, ал шашы лаймен жабысқан. Денесі жеткілікті тамақтандырылған. Екі иығында, әсіресе оң жағында, және жағалаудың астында және кеуденің алдында көгілдір түс байқалды, мен оны бақылап, екі рет көрдім. Мойынның үстінде анық кесік болды. Оның ұзындығы алты дюйм, және жақ сүйегі бұрышының төменінен тік сызық бойынша екі жарым дюйм қашықтықта басталды, үштен бір дюйм бөлінбеген бұлшық еттің үстінен, содан кейін тереңдеп, қабықтың ішін бөліп өтті. Кесік өте таза және сәл төмен қарай бұрылған. Қабықтағы артериялар мен басқа да тамырлар толығымен кесілген. Оң жақтағы тінді кесуі үстірт болды және жақ сүйегінің оң бұрышынан екі дюйм төменге дейін азайды. Сол жақтағы терең тамырлар зақымдалмаған. Осыдан қан кетудің сол жақ қарын артериясының ішінара жарылуынан болғаны анық болды және кішкентай пышақ қолданылған болуы мүмкін. Теріде шіру процесі басталған. Сол жақ жақтың алдыңғы бетінде қоңыр дақтар байқалды. Оң аяғының сүйектері деформацияланған, тік емес, алға иілген. Мойыннан басқа жақында сыртқы жарақаттар жоқ еді. Денесін жақсылап жуғанда, жазылып жатқан жараларды көрдім. Сол құлақтың күлдіресі құлаққапты алып тастау немесе тозу нәтижесінде жыртылған сияқты, бірақ ол толығымен жазылған. Бас терісін алып тастағанда, көк дөңес немесе қанның шығуына ешқандай белгі болған жоқ. Жүрек кішкентай, сол жақ қарыншасы қатты жирылған, ал оң жағы сәл жирылған. Өкпе артериясында қан ұйыған жоқ, бірақ оң жақ қарыншасы қара қанмен толы болды. Сол жағы мүлдем бос болу үшін қатты жирылды. Асқазан үлкен, шырышты қабықшасы ғана қабынып ісінген. Ол ішінара сіңген тағамнан тұратын, көрінеу ірімшік, картоп және ұннан жасалған ұннан тұратын. Төменгі сол жақ жақ сүйегіндегі барлық тістер жоқ еді. Блэкуэлл Стридтің өлтірушісі оны мойнынан ұстап, жерге сүйреп тастаған болуы мүмкін деп болжады (орамалының лентасының тым тар екені байқалды), содан кейін оның жұлынын кесіп тастады. Филлипс бұл пікірмен келісіп, Стридтің мойнына солдан оңға қарай бірден кесілген жарақаты түскен кезде, ол, мүмкін, арқасында жатқан болуы мүмкін екенін айтты, бұл оның өлтірушісінің оң жақ қолды болғанын анық көрсетеді. Стридтің кеудесіндегі көк дөңестер оның мойнына жарақаты түскенге дейін жерге бекітілгенін көрсетеді.

The first doctor to arrive was Frederick William Blackwell. Police surgeon Dr George Bagster Phillips, who had examined the body of previous Whitechapel murder victim Annie Chapman, arrived about 10 minutes later. Phillips's official post mortem documents state:

text=The body was lying on the near side, with the face turned toward the wall, the head up the yard and the feet toward the street. The left arm was extended and there was a packet of cachous in the left hand. The right arm was over the belly; the back of the hand and wrist had on it clotted blood. The legs were drawn up with the feet close to the wall. The body and face were warm and the hand cold. The legs were quite warm. The deceased had a silk handkerchief round her neck, and it appeared to be slightly torn. I have since ascertained it was cut. This corresponded with the right angle of the jaw. The throat was deeply gashed, and there was an abrasion of the skin about one and a quarter inches in diameter, apparently stained with blood, under her right brow. At 3 p. m. on Monday at St. George's Mortuary, Dr Blackwell and I made a post mortem examination. Rigor mortis was still thoroughly marked. There was mud on the left side of the face and it was matted in the head. The body was fairly nourished. Over both shoulders, especially the right, and under the collarbone and in front of the chest there was a blueish discolouration, which I have watched and have seen on two occasions since. There was a clear cut incision on the neck. It was six inches in length and commenced two and a half inches in a straight line below the angle of the jaw, three quarters of an inch over an undivided muscle, and then, becoming deeper, dividing the sheath. The cut was very clean and deviated a little downwards. The arteries and other vessels contained in the sheath were all cut through. The cut through the tissues on the right side was more superficial and tailed off to about two inches below the right angle of the jaw. The deep vessels on that side were uninjured. From this, it was evident that the haemorrhage was caused through the partial severance of the left carotid artery and a small bladed knife could have been used. Decomposition had commenced in the skin. Dark brown spots were on the anterior surface of the left chin. There was a deformity in the bones of the right leg, which was not straight but bowed forwards. There was no recent external injury save to the neck. The body being washed more thoroughly, I could see some healing sores. The lobe of the left ear was torn as if from the removal or wearing through of an earring, but it was thoroughly healed. On removing the scalp there was no sign of bruising or extravasation of blood. The heart was small, the left ventricle firmly contracted, and the right slightly so. There was no clot in the pulmonary artery, but the right ventricle was full of dark clot. The left was firmly contracted as to be absolutely empty. The stomach was large and the mucous membrane only congested. It contained partly digested food, apparently consisting of cheese, potato, and farinaceous powder [flour or milled grain]. All the teeth on the lower left jaw were absent. Blackwell opined his belief that Stride's murderer may have pulled her backwards onto the ground by her neckerchief (the bow of which was observed to be markedly tight) before cutting her throat. Phillips concurred with this opinion, stating that Stride had probably been lying on her back when she was killed by a single, swift slash wound from left to right across her neck, strongly indicating her murderer had been right handed. Bruising on Stride's chest suggested that she had been pinned to the ground prior to the wound to her neck being inflicted.

Тергеу

Полиция қылмыс орнын қарап шығып, Халықаралық жұмысшылар білім беру клубында болғандардың барлығын, сондай-ақ аудан тұрғындарының бәрін сұраққа тарды. Израиль Шварц тергеушілерге, шамамен сағат 12:45-те Датфилдс-Ярдтың сыртында Стрейдке қара шашы, кішкентай қоңыр мұрты және бойы шамамен 5 фут 5 дюйм болатын бір ер адам шабуыл жасағанын көргенін айтты. Шварцтың сөзіне қарағанда, ол ер адам Стридті көшеге сүйреп әрекеттенген, сосын оны бұрып, жерге құлатқан. Шварц осы шабуылды көрген кезде, Стридтің шабуылдаушысы «Липски» деп айқайлаған, бұл айқай Шварцқа немесе осы төбелес кезінде клубтан шығып, құрылысын жағып кеткен екінші бір ер адамға қаратылған. Шварц Стрейд ісі бойынша куәлік берген жоқ, мүмкін ол венгр тегі болғандықтан және ағылшын тілін өте аз білгендіктен. «Риппер» ісін терген Стивен Найт 1970 жылдары іс материалдарынан Шварцтың көрсетмесін тапты. Солай шамамен бір уақытта, Стридті (немесе оған ұқсас әйелді) Джеймс Браун Бернер көшесіне жақын (Фейрклоу көшесінде) өзінен сәл ірілеу, денелі бір ер адамның қылықтарын қабылдамайтынын көрген. Ішкі істер министрлігінің іс бойынша құжаттарындағы жазбада Стридтің қазасы мен оны соңғы рет көру арасында басқа бір адаммен кездесуге жеткілікті уақыт болғаны көрсетілген. Стридтің денесінен немесе жанынан ақша табылған жоқ. Бұл оның ақшасы Израиль Шварц куә болған төбелес кезінде немесе одан кейін, не болмаса, оны өлтірген адам алып кеткен болуы мүмкін екенін көрсетеді. Ол Датфилдс-Ярдқа өз еркімен кірген секілді, онда ол өлтірушісімен кездескен немесе шабуылға ұшырамас бұрын онымен бірге келген болуы мүмкін. Фанни Мортимер ханым, клубтан екі үй қашықтықта тұратын, Стридтің өлтірілген уақытында Бернер көшесіндегі халық әндерін тыңдаған, бірақ аулаға кімнің кіргенін көрмеген және ештеңе естімеген. Мортимер жылтыраған қара сөмкемен жүгіріп өткен бір ер адамды көрген, бұл туралы баспасөзде кеңінен жарияланды. Алайда, клуб мүшелерінің бірі Леон Голдштейн Мортимер көрген адамның өзі екенін мәлімдеді және ол тез арада тергеуден алынды. 19 қазанда Бас инспектор Свонсон Уайтчапель айналасында кісі өлтіру туралы ақпарат беруге шақыратын 80 000 дана листовка таратылғанын, сондай-ақ оның өліміне қатысты 2000-ға жуық жалдамалы тұрғын сұраққа тартылғанын немесе тексерілгенін хабарлады.

Police searched the crime scene and interrogated everyone who had been at the International Working Men's Educational Club, as well as all residents of the area. Israel Schwartz told investigators he had seen Stride being attacked outside Dutfield's Yard at approximately 12:45 a. m. by a man with dark hair, a small brown moustache and approximately 5 feet 5 inches in height. According to Schwartz, this man attempted to pull Stride onto the street before turning her around and shoving her to the ground. As Schwartz had observed this assault, Stride's assailant shouted the word "Lipski" either to Schwartz himself or to a second man who had exited the club amidst this altercation and lit a pipe. Schwartz did not testify at the inquest on Stride, possibly because he was of Hungarian descent and spoke very little, if any, English. Ripper investigator Stephen Knight found Schwartz's statement in case files in the 1970s. At approximately the same time, Stride (or a woman matching her description) was seen by James Brown rejecting the advances of a stoutish man slightly taller than her in the adjacent street to Berner Street (Fairclough Street). A note in the margin of the Home Office files on the case points out that there was sufficient time for Stride to meet another individual between her death and the latest sightings of her. No money was found on or near Stride's body. This indicated that her money could have been taken during or after the altercation witnessed by Israel Schwartz, or by her murderer if it were not the same person. It seemed she had willingly entered Dutfield's Yard and had either encountered her murderer within or had walked there with the person before being attacked. Mrs Fanny Mortimer, who lived two doors away from the club, had stood in Berner Street to listen to the communal singing at about the time Stride had been murdered, but had not seen anyone entering the yard or heard anything amiss. Mortimer did see a man with a shiny black bag race past, and this was reported widely in the press. However, one of the club's members, Leon Goldstein, identified himself as the man Mortimer had seen and he was soon eliminated from the inquiry. On 19 October, Chief Inspector Swanson reported that 80,000 leaflets appealing for information about the murder had been distributed around Whitechapel, noting that, among other lines of enquiry, some 2,000 lodgers had been interrogated or investigated in relation to her death.

Сұрау салу

Стрейдтің өліміне қатысты сот отырысы 1 қазанда Шығыс Сент-Джордждегі Кейбл-стриттегі Вестри-холлда басталды. Бұл сот отырысын Мидлсекстің коронері Уинн Эдвин Бакстер басқарды. Сот отырысының алғашқы күні үш куәгердің куәлігі тыңдалды: Стрейдтің қанына қонған түні ғимаратта болған Халықаралық жұмысшылар білім беру клубының екі мүшесі және Луи Димшуц. Екі мүше – Уильям Уэс және Моррис Игл – куәліктерде Стрейдтің денесі табылған кезде клубта шамамен 25-30 адам болғанын, клубта болғанда ештеңе естімегендерін айтты. Сондай-ақ, Уэс Стрейдтің денесі Димшуц оны үй-жайдан шамамен сағат 12:15-те шыққан кезде тапқан жерде болмағанын мәлімдеді. Димшуц Стрейдтің денесін тапқан сәтін баяндады.

Сот отырысының екінші күні қайтыс болғанның кім екеніне қатысты қайшылықты куәліктер тыңдалды. Полиция бұл әйелдің Стрейд екеніне сенімді болғанымен, Мэри Малколм дененің оның әпкесі Элизабет Уоттсқа тиесілі екеніне кұлақтандырды. Дәрігер-хирург Фредерик Блэкуэллдің айтуынша, ол 30 қыркүйек күні сағат 1:16-да полиция қызметкерімен қылмыс орнына шақырылған, ал 20 минуттан кейін доктор Филлипс қосылған. Блэкуэлл куәлік бергендей, қан әлі де Стрейдтің мойын жарасынан арыққа және оның аяқтарына жақын жердегі дренажға ағып жатқан, ал ол өлімнің оның келгеніне дейін "жиырма минуттан жарты сағатқа дейін" болғанын болжады. Стрейдтің мойнының тек бір жағындағы қан тамырлары кесілген және соқпа артериясы толық кесілмегендіктен, Блэкуэлл оның өлімінің "салыстырмалы түрде баяу" болғанын және Стрейдтің көмекке шақыруға мүмкіндігі болмағанын айтты.

Қасиетті куәлік

3 қазанда Стридтің өлтірілген кезінде тұрған жалпы тұрғын үйдің үй басшысы Элизабет Таннер Стридті "Ұзын Лиз" деп білетінін, ол "соңғы алты жыл бойы" 32 Гүл және Дин көшесінде "кезең-кезеңімен" тұрғанын айтты. 26 қыркүйекке дейін ол "менің [тұрғын үйімнен] шамамен үш айдай кетіпті". Таннер Стридтің "өте тыныш" және ішімдікке құмар емес әйел болғанын мәлімдеді. Таннердің сөзіне қарағанда, Страйд швед тегінен болғанымен, ол "ағылшын әйелідей жақсы ағылшын тілінде сөйлейтін". Стрид оған күйеуі мен балаларының 1878 жылы "Принцесса Элис" аяқ кемесінің апатқа ұшырауынан қаза болғанын айтқан. Тазалаушы Кэтрин Лэйн де Стридті Лонг Лиз есімді швед ретінде білетінін, оны шамамен алты айдан бері танитынын айтты. Лэйн Стридтің өліміне аз уақыт қалғанда оған серігімен "сөз соғысқандарын" және осы себепті Фловер мен Дин көшесіне қайта оралғанын айтқанын жеткізді. Стрид Лейнге өлім алдында тұрғын үйден шығар алдында үлкен жасыл барқыт матаны беріп, оған қайтып келгенше киімді "сақтап тұруын" өтінді. 3 қазанда Майкл Кидни Стридтің денесін ресми түрде таныды, олардың "шамамен үш жылға жуық" қарым-қатынаста болғанын мәлімдеді. Ол Стридтің көп ішімдік ішуі салдарынан кейде ажырасып кететінін, бірақ ол әдетте оған қайта оралатынын қосты.

Медициналық куәлік

Доктор Филлипс өлімнің себебі "көзді жоғалту, сол қарын артериясынан қан кету және кеңеспе бөлінуі" болғанын куәландырды. Ол Стридті "иықтарынан ұстап, жерге түсіріп, оның кісі өлтірушісі оның оң жағына тізе бүгіп отырған" деп сенді, ол оның тамағына жарақат салған кезде.

Қорытынды

Стрейдтің қанына батқан өлтіру ісі жөніндегі тергеу бес күнге созылды, ал соңғы тыңдаулар 23 қазанға дейін шегерілді. Сот отырысының соңғы күні үш куәгер куәлік берді, олардың бәрі қаза тапқанның кім екенін растады. Сот отырысының соңғы күнінің соңында сот тағайындалған Бакстер Стрейдке жылдам, күтпеген шабуыл жасалғанын, оның өлімі сөзсіз кісі өлтіру екенін және қылмысты қарақшылыққа дейін төмендетуге болатын ешқандай жағдай жоқ екенін мәлімдеді. Бұрын Филипс айтқандай, өлтіруші Стрейд киген шарфын пайдаланып, оның мойнын кесіп өлтіруден бұрын, оны артынан ұстаған болуы мүмкін. Алайда, Бакстер көмекке шақырудың естілмегені және күрестің айқын белгілерінің болмауы Стрейдтің жараланғанға дейін ерікті түрде жерге жатқанын көрсетті деп ойлады. Стрейдтің сол қолындағы қашықтарды әлі де ұстап тұрғаны анықталды, бұл оның өзін қорғауға уақыты болмағанын және шабуыл күтпеген жерден жасалғанын білдіреді. Қылмыс орнына қатысты Бакстер қаза тапқан әйелге аулаға апаратын жолда шабуыл жасалғанын атап өтті. Онда бірнеше отбасы оның денесі табылған жерден бірнеше метр қашықтықтағы коттедждерде тұратын. Бұл жер қараңғы болғанымен, Бакстер бұл орынның Датфилд ауласы сияқты кем қоныстанған жер болғандықтан таңдалған болуы екіталай екенін айтты. Бакстер Халықаралық жұмысшылар білім беру клубының терезелері ашық болғанын және Стрейд пен шабуылшысының, әрине, клубтан ән мен бидің шуын естігенін атап өтті. Стрейдтің денесі табылғанға дейінгі екі сағат ішінде оның ілесінде болған адамға қатысты куәгерлердің куәліктеріне қатысты Бакстер оның ілесінде болған адамның дене бітіміне қатысты көптеген ұқсастықтар айтылғанын, сонымен қатар кейбір айырмашылықтар да болғанын мәлімдеді. Алайда, Бакстер бұл қайшылықтар Стрейдтің ілесінде сағат 11:00 мен 12:45 аралығында бірден көп адам болғанын нақты дәлелдемейді, бірақ куәгерлердің сипаттамалары оның соңғы сағаттарында кем дегенде екі адамның ілесінде болғанын немесе бір немесе бірнеше куәгерлер көрген адамның сипаттамасын қате түсіндіргенін көрсетеді. Ұзақ ойланудан кейін, қазылар алқасы Стрейдтің қалай, қашан және қандай жолмен қаза тапқанын анықтау бойынша нақты нұсқау алды және бірауыздан келесі үкім шығарды: "Кейбір белгілі емес адам немесе адамдар тарапынан жасалған қасақана кісі өлтіру".

The inquest into Stride's murder lasted five days, with the final day of hearings being adjourned until 23 October. This final day of the hearing saw three witnesses testify—all of whom provided testimony confirming the identity of the decedent. At the conclusion of this final day of hearings, coroner Baxter stated his belief that Stride had been attacked in a swift, sudden manner, with her death undoubtedly being a homicide, and no known circumstances being available which could reduce the crime to one of manslaughter. The murderer could have taken advantage of the checked scarf Stride was wearing to grab her from behind before slitting her throat, as had earlier been suggested by Phillips. Baxter, however, thought the absence of a shout for assistance and the lack of obvious marks of a struggle indicated that Stride had willingly lain down on the ground before the wound had been inflicted. Stride was still clenching a packet of cachous in her left hand when she was discovered, indicating that she had not had time to defend herself and that the attack had been sudden. In relation to the actual crime scene, Baxter noted the decedent had been attacked in the passageway leading into a courtyard in which several families resided in cottages located a matter of yards from where her body was discovered, and that although this location afforded darkness, it was unlikely the murderer would have selected the location on account of Dutfield's Yard being an unfrequented location. Baxter further noted the windows of the International Working Men's Educational Club had been open, and that both Stride and her assailant would undoubtedly have heard the patrons' singing and dancing. With regard to the witness testimony pertaining to the man or men seen in Stride's company in the two hours before the discovery of her body, Baxter stated many points of similarity had been given with regards to the physical description of the individual in her company, but also some of dissimilarity. However, Baxter stated these discrepancies did not conclusively prove there had been more than one man in the company of Stride between 11:00 p. m. and 12:45 a. m., but that the eyewitness descriptions suggested either that she had been in the company of a minimum of two men in her final hours, or that one or more eyewitness was mistaken in details of the description of the man he had seen. Following a short deliberation, the jury, having been instructed to deliberate precisely how, when, and by what means Stride came about her death, returned a unanimous verdict: "Wilful murder against some person or persons unknown."

Жемшек Жэкпен байланысы

Стридтің қаны төгілуі, оның өлімінен бұрын Уайтчепель қасірлері және былғары алжапқыш ретінде танылған серийлі қылмыскерге, ал оның өлімінен бір күн бұрын Скотланд-Ярдқа «Джек Жүтірткіш» деген атпен жіберілген хатқа байланысты болды. Дегенмен, осы қылмыскерге жатқызылған кем дегенде үш басқа құрбаннан (әрқайсысы мойнындағы бір немесе бірнеше кесу жарақатынан өзге, ішкі мүшелеріне ауыр зақым келген) ерекшелік ететін Стридтің денесінде мүжіліске ұшыраған жарақаттар табылған жоқ. Оның жалғыз жарақаты – жақ астынан екі жарым дюйм терең кесу болды, ол сол жақ каротид артериясы мен трахеясын кесіп, оң жақ жағына дейін жеткен. Алдыңғы айда Уайтчепель және Спиталфилд аудандарында Мэри Энн Николс пен Энни Чэпманның қаны төгілді, екеуі де бастапқыда мойынға пышақпен жасалған жарақаттардан қайтыс болғандықтан, Стридтің қаны төгілуі Уайтчепельдегі кісі өлтірулерге қосылды және оны бір адам жасады деген сенімге келді. Алайда, кейбір зерттеушілер Стридтің қаны төгілуінің басқа қастандықтармен байланысы жоқ деген қорытындыға келді. Бұл пікір денеде мүжіліске ұшыраған жарақаттардың болмауымен және бұл кісі өлтірудің «Джек Жүтірткіш» есімімен танылғандардың арасында Уайтчепель жолынан оңтүстікке қарай болған жалғыз оқиға екендігімен негізделген. Сонымен қатар, Стридтің мойнына жара салған пышақтың қалған төрт құрбанды өлтірген және мүжіліске ұшыратқан пышақтан өзгеше дизайнға ие болуы мүмкін деп есептеледі. Дегенмен, көптеген сарапшылар осы оқиғаның ұқсастығын Стридтің қаны төгілуін екі бұрынғы «Жүтірткіш» кісі өлтірулерімен, сондай-ақ сол түні Кэтрин Эддоустың қаны төгілуімен байланыстырады. Стридтің қаны төгілуі, құрбанның жалпы физикалық және өмір салты, қаны төгілген күні, уақыты, орны және өлтіру әдісі сияқты көптеген факторларға байланысты канондық «Жүтірткіш» кісі өлтірулерінің бірі саналады. Стридтің қаны төгілуіне кінәлі адам Димшуцтың атты және екі дөңгелекті арбасы Датфилд алаңына жақындап келе жатқанын немесе кіре жатқанын естігенде шабуылды тоқтатқан болуы мүмкін. Қаскөй Димшуц келген кезде Датфилд алаңының ішінде болған болуы мүмкін, өйткені Бернер көшесіндегі қақпа – кірудің жалғыз жолы еді. Ол Димшуц Халықаралық жұмысшылар білім беру клубына кірген кезде қашып кеткен болуы мүмкін. Бір сағаттан кейін Кэтрин Эддоуес Митр алаңында қаны төгілді, ал Стрид пен Эддоуес екеуі де Гүл және Дин көшесінде тұрған. Эддоуес пен Стридтің қаны төгілуі Лондонды жаңа дүрбелеңге ұшыратты, өйткені бұл «Жүтірткіш» есімімен танылған екі кісі өлтірудің бір түні ішінде болған алғашқы оқиғасы еді.

Stride's murder occurred in the midst of the spree of murders attributed to a serial offender known prior to her death as both the Whitechapel Murderer and Leather Apron, and due to a letter forwarded to Scotland Yard the day immediately prior to her death as Jack the Ripper. However, unlike at least three other murder victims then ascribed to this perpetrator (each of whom had received extensive abdominal injuries in addition to one or more slash wounds across her neck), Stride had received no mutilation injuries, with her sole injury being a deep cut measuring two and a half inches beneath her jaw, which had severed her left carotid artery and trachea and had terminated beneath her right jaw. As two other murders (those of Mary Ann Nichols and Annie Chapman) had occurred in the districts of Whitechapel and Spitalfields—both of which had been initially caused by knife wounds to the throat—within the previous month, Stride's murder was added to the Whitechapel murders investigation, and was widely believed to have been perpetrated by the same killer. However, some commentators on the case conclude that Stride's murder was unconnected to the other canonical murders This opinion is upon the basis that the body had not been subjected to any mutilation and that this murder was the only murder ascribed to Jack the Ripper to occur south of Whitechapel Road. Furthermore, it is believed that the blade used to cause the wound to Stride's neck may have been shorter and of a different design than that used to murder and subsequently mutilate the other four canonical murder victims. Most experts, however, consider the similarities in this case distinctive enough to connect Stride's murder with the two earlier Ripper murders, in addition to the murder of Catherine Eddowes later that same night. The murder of Stride is regarded as one of the canonical Ripper killings due to numerous factors, including the general physical and lifestyle characteristics of the victim, the day of the week she had been murdered, the time of death, the murder location, and the method of her murder. It is suspected that when Stride's murderer heard Diemschutz's horse and two wheeled cart approaching or entering Dutfield's Yard, he ceased his attack. The killer may have still been inside Dutfield's Yard upon Diemschutz's approach, as the gate on Berner Street was the only point of entry. He may have escaped when Diemschutz entered the International Working Men's Educational Club. Less than one hour later, Catherine Eddowes was murdered in Mitre Square, and both Stride and Eddowes had lived in Flower and Dean Street. The deaths of Eddowes and Stride sent London into a renewed state of general panic, as this was the first occasion in which two murders ascribed to the Ripper had occurred in one night.

Хат-хабар

1 қазанда Орталық ақпарат агенттігі "Солси Джеки" деп аталған, сондай-ақ "Жаршы Жек" деген қолтаңбасы бар хат алды. Бұл хатта Стрейд пен Эддоустың қанына жауапты екендігі айтылып, екі әйелдің өлтірілуін "қос оқиға" деп сипаттады – осы атау қазірге дейін қолданылып келеді. Бұл хаттың өлім туралы жарияланбастан бұрын жіберілгені айтылды, сондықтан жалған адамның қылмыстың осыншалық детальды мәліметтерін білуі күмәнді. Дегенмен, хатқа мөр басылған кезде өлтіру оқиғасы болғаннан кейін 24 сағаттан астам уақыт өткен еді, журналистер мен жергілікті тұрғындар бұл туралы білгеннен кейін. Полиция қызметкерлері кейіннен хаттың авторы журналист екенін мәлімдеді, осылайша бұл хатты алдау деп есептеді, көптеген Риппер тарихшылары осы пікірмен келісті. Екі аптадан кейін, 16 қазанда, Уайтчепелдегі бақылау комитетінің төрағасы Джордж Ласкқа жартылай сақталған адамның бүйрегі бар парцел келді. Бұл хат "Ласк хаты" және "Тозақтан" хаты деп белгілі болды, себебі хаттың қайтарым адресі "Тозақтан" деп көрсетілген. Хат авторы жоғалған бүйректің жартысын "қуырып жегенін" мәлімдеді. Бұл хаттың қолжазбасы мен жалпы стилі "Солси Джеки" хатынан едәуір өзгеше. Бүйректің бөлігі жақын маңдағы Лондон Корольдік ауруханасына, доктор Томас Хоррокс Опеншоуға жеткізілді. Ол бүйректің адамнан алынғанын және сол жақтан алынғанын анықтады. Доктор Опеншоу сондай-ақ, мүше поштаға жіберу алдында спиртте сақталғанын айтты. Қалалық полиция комиссарының міндетін атқарушы, майор Генри Смит, өзінің естеліктерінде бұл бүйректің Кэтрин Эддоустың денесінен жоғалған бүйрекпен сәйкес келетінін, себебі бүйрекке бекітілген бүйрек артериясының ұзындығы Эддоустың денесінен жоғалған ұзындыққа сәйкес келетінін және Эддоустың денесі мен бүйректің бөлігіне жасалған сот-медициналық сараптама Брайт ауруының белгілерін көрсеткенін мәлімдеді. Кейбір тарихшылар Смиттың оқиғасын оның драматикалық естелігі деп санайды.

On 1 October, a postcard dubbed the "Saucy Jacky" postcard and also signed "Jack the Ripper", was received by the Central News Agency. This letter claimed responsibility for the murders of both Stride and Eddowes, and described the killing of the two women as a "double event"; a designation which has endured. It has been argued that this postcard was mailed before the murders were publicised, making it unlikely that a crank would hold such detailed knowledge of the crime. However, the letter was postmarked more than 24 hours after the killings had occurred; long after details of the murders were known by both journalists and residents of the area. Police officials later claimed to have identified a journalist as the author of the postcard, leading this letter to be dismissed as a hoax, an assessment shared by most Ripper historians. Two weeks later, on 16 October, a parcel containing half a preserved human kidney, accompanied by a note, was received by the Chairman of the Whitechapel Vigilance Committee, George Lusk. This note has become known as both the "Lusk letter" and the "From hell" letter, because of the return address used by the writer: "From hell". The author of this letter claimed to have "fried and ate" the missing half of the human kidney. The handwriting and general style of this letter significantly differ from that of the "Saucy Jacky" postcard. The section of kidney was taken to Dr Thomas Horrocks Openshaw at the nearby Royal London Hospital. He believed that the kidney was human and originated from the left side of the individual from whom it had been taken. Dr Openshaw also stated the organ had been preserved in spirits prior to postage. Acting Commissioner of the City Police, Major Henry Smith, claimed in his memoirs that this kidney matched the one missing from the body of Catherine Eddowes, because the length of renal artery attached to the kidney matched the missing length from Eddowes's body, and that the forensic examination conducted upon Eddowes's body and the section of kidney revealed signs of Bright's disease. Smith's story is considered by some historians to be a dramatic recollection on his part.

Басқа теориялар

Жазушы Стивен Найт өзінің "Жетірткіш Джек: соңғы шешім" атты кітабында белгілі дәрігер сэр Уильям Галл мен Стридті байланыстырды, себебі екеуінің де жүзім алып жүргені туралы хабарланған; алайда, осы теорияны басқа автор Мартин Фидо "негіссіз айыптау" деп жоққа шығарды. Полициямен сұхбаттасқанда Пакер көрген адамның жасы 25-тен 30-ға дейін болған, Стридтен сәл биік және жұмсақ фетролық бас киім кигенін айтты. Пакердің бұл сипаттамалары басқа куәгерлердің көрсетулерімен келіспеді, олар Стридті өлтірілгенге дейін әлеуетті клиенттерімен көрген болуы мүмкін. Дегенмен, жалпы алғанда, полицияға берілген куәгерлердің сипаттамалары, Стридпен бірге немесе оның өлтірілген жеріне жақын көрінген адамдардың сипаттамаларынан айқайықтап өзгеше болды. Сонымен қатар, Пакер Стивен Уайт есімді полиция сержантына, ол дүкенін қылмыс күні ешқандай күдікті тұлғаларды немесе күдікті әрекеттерді көрмей жапқанын мәлімдеді. Стридтің өлімі бойынша сотта патологтар марқұмның өліміне дейін бірнеше сағат ішінде жүзім жемегенін, жұтпағанын немесе ұстамағанын нақты айтты. Блэкуэлл де, Филлипс те Стридтің асқазанындағы мазмұнды "ірімшік, картоп және ұн ұнтағы" деп сипаттады. Пакердің өзіне қарсы айғақтарға қарамастан, тергеушілер Датфилд ауласында бір жүзім сабағын тапты, ал оның оқиғасы 3 қазан күні Лондонның кешкі жаңалықтарында жарияланды. Бірақ, Риппердің кісі өлтірулерін тергеудің бас инспекторы Дональд Свонсон "дәлел ретінде [базардағы сатушы Мэтью Пакердің] берген кез келген мәлімдемесінің құндылығы жоқ" екенін және оның Пакердің әңгімесін баспасөзге сату үшін жасалған болуы мүмкін екенін мәлімдеді. Le Grand (сондай-ақ Чарльз Гранд, Чарльз Гранди, Чарльз Грант, Кристиан Нилсон және Кристиан Нельсон деп танылған) кісісінің жалпы мінез-құлқы Пакердің айтқандарына одан әрі күмән тудырады. Ол кең ауқымды қылмыстық тарихы бар, оның ішінде проституткаға шабуыл жасау және ұрлық жасағаны үшін сотталған. 1889 жылы ол алаяқтық жасады деп айыпталып, екі жылға бас бостандығынан айырылды. Бостандыққа шыққаннан кейін, ол револьвермен ұсталды және қорқытып ақша талап етумен айыпталды; осы қылмыс үшін оған жиырма жылға бас бостандығынан айырылды.

In his book Jack the Ripper: The Final Solution, author Stephen Knight linked the prominent physician Sir William Gull to Stride on the basis that both were reported to carry grapes; a theory which another author, Martin Fido, has dismissed as a "wild allegation". When interviewed by the police, Packer described the man he had seen as being aged between 25 and 30, slightly taller than Stride, and wearing a soft felt hat. Neither of Packer's descriptions of this individual matched witness statements provided by other witnesses who may also have seen Stride with potential clients shortly before her murder. However, overall, the witness descriptions given to police of individuals seen either in the company of Stride or the vicinity of her murder differed significantly. Moreover, Packer is known to have also informed a police sergeant named Stephen White that he had closed his shop on the date of the murder without seeing any suspicious characters or activity. At the inquest into Stride's murder, pathologists had stated emphatically that the decedent had not held, swallowed or consumed grapes in the hours before her death. Both Blackwell and Phillips described the contents of Stride's stomach as being "cheese, potatoes and farinaceous powder". Despite Packer's self contradictory statements, investigators did discover a single grape stalk in Dutfield's Yard, and his story was reported in the London Evening News on 3 October. Nonetheless, the overall commander of the investigation into the Ripper murders, Chief Inspector Donald Swanson, is known to have stated that "any statement [made by grocer Matthew Packer] would be rendered almost valueless as evidence" and had likely been fabricated in order that Packer could sell his story to the press. Further doubt is cast on the truthfulness of Packer's accounts by the general character of Le Grand (also known as Charles Grand, Charles Grandy, Charles Grant, Christian Neilson, and Christian Nelson). This individual had accrued an extensive criminal record, which included assault on a prostitute and conviction for theft. He was convicted of conspiracy to defraud in 1889 and served two years' imprisonment. After his release, he was arrested while in possession of a revolver and charged with demanding money with menace; a crime for which he was sentenced to twenty years' imprisonment.

Жерлеу рәсімі

Элизабет Стрейд 1888 жылғы 6 қазанда Шығыс Лондон зиратына жерленді, ол Лондонның шығыс бөлігіндегі Плейстоу ауданында орналасқан. Оның қоштасу рәсіміне шамалы адамдар қатысты, ал жерлеу шығындарын жерлеуші, Хоукс мырза, еншілес қауымның қаражатынан төледі. Оның қабір тасына аты-жөні, туған және қайтыс болған жылдары жазылған.

Фильм

Террорлық зерттеу (1965). Бұл фильмде Норма Фостер Элизабет Стрейд рөлін сомдайды. "Сүйіспеншілік қан төгуде" (1999). Уильям Таннен режиссерлік еткен драмалық фильм. Осы фильмде Стрейдтің рөлін Алиса Бендова ойнайды. "Тозақтан" (2001). Хьюз ағайындыларының режиссерлік жұмысы, фильмде Сьюзан Линч Элизабет Стрейд рөлінде ойнайды.

Теледидар

Жек Жарақаттандырушы (1988). Майкл Кейннің басты рөлде ойнаған "Темза Телевизиясы" фильм-драмасы. Бұл сериалда Элизабет Страйд рөлін актриса Анжела Кроу сомдайды. Нағыз Жек Жарақаттандырушы (2010). Дэвид Мортиннің режиссерлік еткен бұл сериалда Тина Стерлинг Элизабет Страйд рөлінде ойнайды және алғаш рет 2010 жылдың 31 тамызында көрсетілді. Жек Жарақаттандырушы: Шешуші оқиға (2011). Уайтчепелдегі кісі өлтірушіге қатысты түпнұсқа полиция есептері мен куәгерлердің айғақтарына сілтеме жасайтын екі сағаттық деректі фильм. Бұл деректі фильмде Страйд рөлін актриса Элизабет Элстуб сомдайды.

Драмалық

Жек, соңғы құрбан (2005). Бұл мюзиклде Элизабет Стрейд рөліне Салли Ллойд тартылған.