Кіріспе
Уайтчепельдегі кісі өлтіру құрбаны (1840 – 1888) басқа да ұқсас есімдері бар адамдар. Энни Чэпман (туған Елиза Энн Смит; 25 қыркүйек 1840 – 8 қыркүйек 1888) – әйгілі аты-жөні белгісіз сериялық кісі өлтіруші Джек Жіберілгеннің екінші канондық құрбаны. Ол 1888 жылдың тамыз айының соңынан қараша айының басына дейін Лондонның Уайтчепель және Спитальфилдс аудандарында кем дегенде бес әйелді өлтіріп, мүкілдеген. Джек Жіберілгенге байланысты бұрынғы кісі өлтірулер (сол кезде "Уайтчепель қастандықшысы" деп аталған) баспасөз бен қоғамның қызығушылығын тудырғанмен, Энни Чэпманның өлтірілуі Лондонның шығыс бөлігінде үрейге себеп болды, полиция кінәліні ұстау үшін күшейтілген қысымға тап болды.
other people with similar names
Annie Chapman (born Eliza Ann Smith; 25 September 1840 – 8 September 1888) was the second canonical victim of the notorious unidentified serial killer Jack the Ripper, who killed and mutilated a minimum of five women in the Whitechapel and Spitalfields districts of London from late August to early November 1888. Although previous murders linked to Jack the Ripper (then known as the "Whitechapel murderer") had received considerable press and public attention, the murder of Annie Chapman generated a state of panic in the East End of London, with police under increasing pressure to apprehend the culprit.
Ерте өмір
Энни Чэпман 1840 жылдың 25 қыркүйегінде Паддингтонда Елиза Энн Смит болып дүниеге келді. Ол Джордж Смит пен Рут Чапманның бес баласының үлкені болды. Джордж Смит 1834 жылдың желтоқсанында 2-ші гвардия полкіне қатысып, солдат болды. Деректерге сәйкес, Чапманның балалық шағының алғашқы жылдары әкесінің Лондон мен Виндзордағы әскери қызметімен байланысты болды. Чапманның ата-анасы оның туған кезде үйленбеген, бірақ 1842 жылдың 22 ақпанында Паддингтонда неке қиып алды. 1844 жылы екінші баласы дүниеге келгеннен кейін отбасы Найтсбриджге көшіп, онда Джордж Смит жеке қызметкер болып жұмыс істеді. Соңынан отбасы 1856 жылы Беркширге көшті. Оның ағасы Фонтайннің айтуынша, Энни "өте жас кезінде алғаш рет ішімдік ішкен", ол тез арада алкогольге құмар болып, одан айнымайтын. Ол және оның тағы екі қарындасы оны алкоголь ішпеуге уәде беруге көндіргенімен, ол "әртүрлі уәделерге бағынып, құлдырады", бауырларының оны көндіруге жасаған қайта-қайта әрекеттеріне қарамастан.
Отбасылық көшіру
1861 жылғы санақ деректері бойынша, Энниден басқа Смит отбасының барлық мүшелері Клевер қауымына көшіп кеткен. Чэпман Лондонда қалған болуы мүмкін, себебі ол үй қызметшісі ретінде жұмыс істегендіктен міндеттемелері болған. Оның әкесі Джордж Смит (сонымен қатар Уильям Смит деп те белгілі) Денбигширлік атты әскер полкінің капитаны Томас Нейлор Лиландтың жеке қызметшісі болды. 1863 жылдың 13 маусымында Смит жұмыс берушісімен бірге ат жарысына қатысты. Ол сол күні кешке жұмыс берушісімен бірге "Элефант пен Касл" мейрамханасында түнеді. Сол түні Джордж Смит өзіне-өзі қол жұмсады – тамырын кесіп өлді. Замандастары Энни Чэпманды ақылды және қоғамдық әйел деп сипаттайды, оның алкогольге, әсіресе ромға құмарлығы болған. Оның бойы 1,5 метр шамасында, көк көзі және толқынды, қара қоңыр шашы болған, сондықтан таныстары оны "Қара Энни" деп атаған.
Неке
1869 жылы 1 мамырда Энни анасының туысы Джон Джеймс Чэпманға үйленді. Салтанатты рәсім Лондонның Найтсбридж ауданындағы Әулиелер шіркеуінде болды. Оған оның әпкесі Эмили Латисия және күйеуінің әріптесі Джордж Уайт куә болды. Чэпмендердің неке куәлігінде мекенжайы 29 Монпельер Плейс, Бромптон деп көрсетілген, алайда олар қысқа мерзімге Уайт пен оның әйелімен Бейсуотерде тұрған деген болжам бар.
Балалар
Олардың үш баласы болды: Эмили Рут (д. 25 маусым 1870 ж.); Энни Георгина (ту. 5 маусым 1873 ж.); және Джон Альфред (ту. 1880 жылдың 21 қарашасы). Эмили Рут Чепменнің анасының үйінде, Монпелье Плейс, Найтсбриджде дүниеге келді; Энни Георгина Оңтүстік Брутон Мьюс, Мейфэрде дүниеге келді; ал Джон Альфред Беркширдегі Брей ауылында дүниеге келді. Чэпмандар ұлы Джонға Лондонның бір ауруханасынан медициналық көмек іздестіріп, кейіннен оны Виндзорға жақын дене мүгедектеріне арналған мекемеге орналастырды. Чэпмен ересек болғанда алкоголизммен күрескенмен, 1880 жылға қарай ішімдіктен бас тартқан. Ұлының мүгедектігі оның қайтадан ішімдікке тәуелді болуына себеп болды деп есептеледі. 1881 жылы Чэпмен отбасы Батыс Лондоннан Виндзорға көшіп келді, онда Джон Чэпмен Джозиа Уикс есімді фермалық сот орындаушысының кочманы болып жұмысқа орналасты, ал Чэпмен отбасы Сент-Леонард Хилл фермалық коттеджінің шатыр бөлмелерінде тұрды. Келесі жылы Эмили Рут Чэпман 12 жасында, ағасының екінші туған күнінде менингиттен қайтыс болды.
Бөлу
Чэпмен күйеуімен 1884 жылы өзара келісіммен ажырасты, ал Энни Лондонға көшіп кетті. Күйеуі оған пошта арқылы апта сайын 10 шиллинг жөнелтіп тұруға міндетті болды. Ерлі-зайыптылардың ажырасуының нақты себебі белгісіз, бірақ кейінірек полиция есебінде ажырасу себебі Энни Чэпменнің "масты және адалсыз өмір салты" деп көрсетілген. Екі жыл өткен соң, 1886 жылы Джон Чэпмен денсаулығының нашарлауына байланысты жұмысынан кетіп, Нью-Уиндзорға көшіп барды. Денсаулығы нашарлағандықтан және ісіну салдарынан 25 желтоқсанда қайтыс болды, бұл апталық төлемдердің тоқтатылуына әкеп соқты. Чэпмен күйеуінің өлімі туралы күйеуінің інісінен білді.
Уайтчепельдегі өмір
Күйеуінен ажырасқаннан кейін Энни Чэпман Уайтчепелге көшіп келді, негізінен күйеуінен аптасына 10 шиллинг көмек алып тұрды. Келесі жылдары ол Уайтчепел және Спиталфилдс қалаларындағы жалпы тұрғын үйлерде тұрды. 1886 жылы ол сым торы жасап күнкөріс табатын бір ер адаммен бірге тұрғаны белгілі болды, соның салдарынан кейбір таныстары оны "Энни Сиви" немесе "Сиффи" деп атады. 1886 жылдың соңында оның апталық төлемақысы күрт тоқтады. Неге апталық төлемдер кенеттен тоқтағанын білу үшін сұрағанда, Чэпман күйеуінің алкогольге байланысты аурудан қайтыс болғанын білді. Джон Чэпманның қайтысынан кейін көп ұзамай, бұл торы жасаушы Чэпманды тастап кетті – мүмкін оның төлемақысы тоқтағандықтан – және Ноттинг-Хиллге көшіп кетті. Чэпманның достарының айтуынша, ол осы ажырасудан кейін депрессияға түсіп, өмір сүруге деген құштарлығын жоғалтқан.
1888 жыл
1888 жылдың мамыр немесе маусым айында Чэпман Доссет көшесіндегі 35 нөмірдегі Кроссингэмнің қонақ үйінде тұрды. Қонақ үйдің орынбасары Тимоти Донованның айтуынша, 47 жастағы кірпішшінің жұмысшысы Эдвард "Зейнеткер" Стэнли Чэпменмен әдетте сенбі күнінен дүйсенбіге дейін қонақ үйде бірге тұратын, кейде оның төсегінің ақысын төлейтін. Ол тігізген заттардан, антимакасарлар жасап, гүлдер сатудан, сондай-ақ кездейсоқ секс-жұмыстан кіріс тапты. Чэпменнің қазасына дейін сегіз күн бұрын ол Кроссингэмнің қонақ үйінің тұрғыны Элиза Купермен ұрысқан. Олар Гарри есімді жергілікті саудагердің махаббаты үшін бәсекелесіп жүрген, бірақ Купер кейіннен олардың ұрысының себебі Чэпмен одан сабын сұрап алып, қайтаруды өтінгенде, Чэпмен ас үй үстеліне жарты пенни лақтырып, "Жарты пенниге сабын ал кел" дегенін мәлімдеді. Кейін Британия пабында болған ұрыс кезінде Купер Чэпманның бетіне және кеудесіне соққы берді, нәтижесінде оның көзі қарауытып, кеудесі көгерді. 7 қыркүйекте Амелия Палмер Дорсет көшесінде Энни Чэпманмен кездесті. Палмер кейін полицияға Чэпманның сол кезде өте әлсіз көрінгенін, сол күні Уайтчепел ауруханасының жеңіл науқастар бөлімінен шығарылғанын айтты. Чэпмен Палмерге "ешнәрсе істеуге тым нашармын" деп шағымданды. Чэпменнің қазасынан кейін оның мәйітін қараған дәрігер оның өкпесі мен ми қабықшаларының аурудың соңғы сатысында екенін анықтады, бұл оның бірнеше ай ішінде қайтысына себеп болар еді.
8 қыркүйек
Мейрамхананың орынбасары Тимоти Донован мен күзетші Джон Эванстың сөзіне сәйкес, 8 қыркүйек күні түн ортасынан кейін Чапманның түнгі жатақхана үшін қажетті ақшасы жетпеген. Ол шамамен сағат 12:10-да Фредерик Стивенспен бірге ас үйде бір кружка сыра ішкен. Содан кейін ол басқа бір тұрғынға бұрын Воксхоллдағы әпкесіне барғанын және отбасының оған 5 пенни бергенін айтқан. Стивенс Чапманның қалтасынан таблеткалар қорабын алып жатқанын көрген. Бірақ қорап сынды, содан кейін Чапман таблеткаларды үйден кетер алдында мансардадан алған конверттің бөлігіне орап алған. Шамамен сағат 1:35-те Чапман пісірілген картоппен мейрамханаға оралды, оны жеп болған соң, қайтадан үйден шығып, төсек үшін ақы төлеу үшін жезөкшелікпен ақша табуға тырысқан болуы мүмкін, соны айтып: "Брумми, күтші, Тим төсегімді сақтап тұрсын". Эванс Чапманды соңғы рет Шпиталфилдс базарына қарай бара жатқанда көрген. Кейіннен Чапманның өліміне қатысты сотта Елизавета Лонг атты әйел куәлік берді. Ол Чапманның таңғы сағат 5:30-да бір ер адаммен сөйлесіп жатқанын көрген. Лонг бұл ер адамды 40 жастан асқан, Чапманнан сәл биік, қара шашты және шетелдік, "жасық, әдепті" сыртқы түрі бар деп сипаттады. Лонгтың айтуынша, ол ер адам Чапманнан "Келесің бе?" деп сұраған, ал Чапман "Иә" деп жауап берген. Лонг Чапманның кім екеніне және осы кездесу уақытына сенімді болды, себебі ол Ханбери көшесіне кірер алдында жақын жердегі сағаттың жарты сағатты соққан дыбысын естіген. Егер ол шындығында Чапманды көрген болса, ол оны соңғы рет тірі көрген адам және оның қанын төккен адаммен бірге болған болуы мүмкін.
Өлтіру
8 қыркүйек күні таңғы сағат 5:00-ден сәл бұрын 29 Ханбери көшесінің тұрғыны Джон Ричардсонның ұлы, үйдің артқы ауласына кірді. Ол ауладағы кілтпен бекітілген жертөле әлі де тұрған жерінде екенін тексеру және аяқ киімінен еріншекті кесу үшін кірді. Ричардсон жертөле есігінің әлі де кілтпен бекітілгенін тексерді, содан кейін үйдің артқы сатысына отырып, аяқ киімінің еріншегін кесу үшін, ештеңе байқамады. Содан кейін ол үш минуттан кейін үйден шығып, артқы аулаға қарай қадам баспады. Таңғы сағат 5:15-те Ханбери көшесінің 27-ші үйінің тұрғыны Альберт Кадош дәретхананы пайдалану үшін үйдің ауласына кірді. Кейіннен Кадош полицияға "Жоқ, жоқ!" деген әйелдің дауысын естігенін айтты, содан кейін Ханбери көшесінің 27 және 29-шы үйлерінің ауласын бөліп тұрған қоршауға біреудің немесе бір нәрсенің құлап түскенін естіді. Ол бұл дыбыстарды зерттемеді. Энни Чэпманның мүсілденген денесін таңғы сағат 6:00-ден сәл бұрын Ханбери көшесінің 29-шы үйінің қарт тұрғыны Джон Дэвис тапты. Дэвис алдыңғы есіктің ашық екенін, ал артқы есіктің жабық екенін байқады. Оның денесі ауланың есігіне жақын жерде, ал басы үйдің сатыларынан 15 сантиметр қашықтықта жатқан еді. Дэвис Джеймс Грин, Джеймс Кент және Генри Холланд есімді үш адамға өзінің тапқаны туралы хабарлады, олардың үшеуі де Коммерциялық көшеге полиция қызметкерін іздеп жүгірді, ал Дэвис жақын полиция бөлімшесіне хабарлаған. Грин, Кент және Холланд Ханбери көшесінің қиылысында дивизиондық инспектор Джозеф Лунис Чендлерді тауып, оған: "Тағы бір әйел өлтірілді!" деді. Чендлер полиция хирургі доктор Джордж Багстер Филлипстің және басқа да офицерлердің көмегін сұрамас бұрын, жігіттерді Чэпманның денесіне дейін ертіп барды. Бірнеше минуттан соң бірнеше полиция қызметкері келді. Олар дәрігердің кіруіне мүмкіндік беру үшін аулаға кіретін жолды тазалауды тапсырды. Филипс Ханбери көшесіне таңғы сағат 6:30-да келді. Доктор Филипс тез арада Чэпманның өлтірілуі мен 31 тамызда болған Мэри Энн Николстің өлтірілуі арасындағы нақты байланысты анықтады. Николс сонымен қатар екі рет мойынның сол жағынан оңға қарай терең жарақат алған, ол кісі оның құрсағын қиып алғаннан кейін болған. Екі рет де дәл осындай өлшемді және ұқсас пішінді пышақ қолданылған. Сондай-ақ, Филипс Ханбери көшесінің 27 және 29-шы үйлерін бөліп тұрған сатылар мен ағаш тақтайшалар арасындағы үйдің қабырғасына қан шашыраған алты жерді байқады. Кейбір шашыраған жерлер жер бетінен 45 сантиметр биіктікте орналасқан. Екі таблетка, олар Чэпманға өкпе ауруына тағайындалған, жыртылған конверттің бір бөлігі, кішкентай сыпырылған ірі мусселиннің бір бөлігі және тарақ оның денесіне жақын табылды. Метрополитен полиция қызметінің жергілікті инспекторы Эдмунд Рид 1889 жылы тергеу кезінде бұл монеталарды атап өткені туралы хабарланған, ал қалалық полиция комиссарының міндетін атқарушы майор Генри Смит өз естеліктерінде осы монеталарға сілтеме жасаған. Смиттың естеліктерінде медицина студенттері жиі "фартинг" шанақтарын жылтыратып, Ист-Энд қаласындағы жезөкшелерді "суверендер" деп алдап отыратындығы айтылған. Қылмыс орнында екі "фартинг" шанағының болуы қылмыскердің медицина студенті болғанын көрсетеді. Алайда, шығыс бөлігіндегі жезөкшелердің қызмет көрсетуін сұратудың бағасы 4 динарға тең болды, бұл суверендік құнынан әлдеқайда төмен. Бұл тергеуді Мидлсекстің коронері Уинн Эдвин Бакстер басқарды. Тергеудің бірінші күні төрт куәгердің куәліктері тыңдалды, оның ішінде Джон Дэвис те болды, ол Чэпманның денесін тапқанын айтты. Дэвис екі апта бойы Ханбери көшесінде тұрғанын және үйдің ауласына кіретін есікті ешқашан құлыптағанын көрмегенін айтты. Ол үйдің есігінің бұғазының қайда екенін білетін кез келген адам оны ашып, аулаға кіруді жеңілдете алатынын айтты. Сонымен қатар, Тімоти Донован мен Джон Эванс куәлік етті, екеуі де қайтыс болған адамның денесі Энни Чэпман екендігін растады. Донован сонымен қатар, 8 қыркүйек күні таңғы сағат 1:50-де Чэпменді соңғы рет тірі көргенін және оның өзіне айтқан соңғы сөздері: "Менің төсегім үшін жеткілікті ақшам жоқ. Оған жол бермеңіз. Мен көп уақыт бұрын мен боламын."
Dr Phillips was quickly able to establish a definite link between Chapman's murder and the murder of Mary Ann Nichols, which had occurred on 31 August. Nichols had also suffered two deep slash wounds to the throat, inflicted from the left to the right of her neck, before her murderer had mutilated her abdomen, and a blade of similar size and design had been used in both murders. Phillips also observed six areas of blood spattering upon the wall of the house between the steps and wooden palings dividing 27 and 29 Hanbury Street. Some of these spatterings were 18 inches (45 cm) above the ground. Two pills, which Chapman had been prescribed for a lung condition, a section of a torn envelope, a small piece of frayed coarse muslin, and a comb were recovered close to her body. The local inspector of the Metropolitan Police Service, Edmund Reid of H Division Whitechapel, was reported as mentioning these coins at an inquest in 1889, and the acting Commissioner of the City Police, Major Henry Smith, also referenced these coins in his memoirs. refn|group=n|Smith's memoirs also claimed medical students frequently polished farthings in order that they could deceive East End prostitutes into believing they were sovereigns, and as such, the presence of two farthings at the crime scene suggested the culprit may have been a medical student. However, the price to solicit the services of an East End prostitute was as little as 4d—much less than the value of a sovereign. This inquest was presided over by the Middlesex coroner, Wynne Edwin Baxter. The first day of the inquest heard testimony from four witnesses, including John Davies, who testified to his discovery of Chapman's body. Davies testified he had lived at Hanbury Street for two weeks and had never seen the door to the yard of the property locked. He added that any individual who knew where the latch to the front door of the property was could open it to facilitate access to the backyard. Also to testify were Timothy Donovan and John Evans, both of whom testified they had positively identified the body of the deceased as Annie Chapman. Donovan also testified he had last seen Chapman alive at approximately 1:50 a. m. on 8 September, and the last words she had spoken to him were: "I have not sufficient money for my bed. Don't let it. I shan't be long before I am in."
Қасиетті куәлік
Кроссингэм пансионатының тұрғыны Амелия Палмер тергеудің бірінші күні Чэпменді бірнеше жылдан бері таныстығын және оған хат жазумен айналысқанын айтты. Палмердің сөзіне қарағанда, Чэпмен ішімдікке құмар болғанымен, ол оны сыйлы әйел санап, жамандау тіл қолданбағанын мәлімдеді. Сондай-ақ, Чэпмен "тұрақты табыс көзі ретінде" ақшаға жыныстық қызмет көрсетумен айналысқанын, көбінесе тігізбен жұмыс істеу арқылы немесе аз пайда табу үшін сіріңке мен гүлдер сату арқылы күнкөріс істегенін, ал 1886 жылдың желтоқсанында күйеуі қайтыс болғаннан кейін ғана жезөкшелікке жүгінгенін айтты. Чэпмен әр жұма сайын Стратфордқа "барлық нәрсесін сатуға" баратын. Джон Ричардсон тергеудің екінші күні куәлік беріп, үйдің артқы ауласына кіретін дәліздің құлыпталмағанын, себебі ол күннің кез келген уақытында тұрғындардың жүріп-келуіне арналған екенін, ал Чэпменнің денесі табылған кезде алдыңғы есік кең жайылған күйде болғанын мәлімдеді. Ричардсон сондай-ақ, ол үйдің дәлізінде жиі жат адамдарды, әйелдер мен ерлерді көріп жүргенін айтты. 13 қыркүйекте доктор Джордж Багстер Филлипс 29 Ханбери көшесіндегі үйдің артқы ауласында таңғы сағат 6:30-да денесін қарап, былай сипаттады: text=Сол қол сол жақ кеудеге орналасқан. Аяқтары бүгіліп, аяқтары жерге тіреліп, тізелері сыртқа қарай бұрылған. Беті ісіп, оң жаққа қараған. Тіл алдыңғы тістерінің арасынан шығып тұрған, бірақ еріндерден тыс емес. Тілдің анық ісінгені байқалды. Алдыңғы тістері жоғарғы және төменгі жағындағы бірінші молярға дейін жетілген, өте әдемі тістер еді. Дене қатты қираған, аяқ-қолдардың қатаю белгілері байқалмаған, бірақ басталып кеткені көрініп тұрды. Ол мойынның терең кесілгенін байқады, тері арқылы жасалған кесіктер ойшау және мойынның айналасын толық айналып өткен. Аула мен келесі аула арасындағы ағаш қоршаудың үстінде, қаны мазалау, қаза тапқанның басы жатқан жерге сәйкес келетін қан дақтары байқалды. Бұл дақтар жерден 14 дюйм биіктікте, ал мойындан тамған қанның үстінде орналасқан. Тамақ пен құрсаққа жасалған жарақаттар бір құралмен жасалған. Бұл өте өткір, жіңішке, тар пышақ болған, ұзындығы кем дегенде 6-8 дюйм, тіпті одан да ұзын болған. Ол жарақаттарды штык немесе семсер штығымен жасау мүмкін емес екенін айтуы керек. Оларды дәрігерлернің өлімнен кейін қолданатын құралдарымен жасауға болар, бірақ әдеттегі хирургиялық жағдайларда мұндай құралдар болмауы мүмкін. Сойымшылар қолданатын, жақсы ұнтақталған пышақтар да оларды жасауға мүмкін болды. Ол былғарымен айналысатын адамдар қолданатын пышақтардың қақпағы жеткіліксіз деп ойлады. Анатомиялық білімнің белгілері байқалды, ол қаза тапқанның кем дегенде екі сағат бұрын, тіпті одан да ертерек қайтыс болғанын айтуы керек, бірақ таңертең салқын болғанын және дене қанның көп мөлшерін жоғалтқандықтан тез суынуға бейім болатынын атап өту қажет. Күрес болған белгілер жоқ. Ол қаза тапқанның аулаға тірі кіргеніне сенімді болды. Таңертең денесін қарағанда, оның мойнына орамал байланған. Ол оның мойны кесілгеннен кейін байланбағанын айтуы керек. Чэпменнің мойны солдан оңға қарай кесілген, омыртқа бағанасының сүйектерінде сызаттар қалған, ішегі ашылып, асқазанның бір бөлігі сол иығына, ал басқа бір бөлігі тері мен ет, сондай-ақ жұқа ішегі алынып, оң иығының үстіне қойылған. Мәйітханадағы тексеруде оның жатыры мен көк қуысының бір бөлігі жоғалғаны анықталды. Чэпменнің тілін шығарып, бетінің ісінуі доктор Филлипске оның мойны кесілгенге дейін орамалмен тұншықтырылып өлтірілгенін және оны өлтіруші бұл әрекетті жасағанда оның жауын ұстағанын болжауға мүмкіндік берді. Аулаға қан жолы болмағандықтан, ол оның табылған жерінде өлтірілгеніне сенімді болды. Филипс Чапменнің ұзақ жылдар бойы өкпе ауруынан зардап шеккенін, ол қайтыс болған кезде ашық есілгенін және ол өлім алдында кем дегенде бірнеше сағат бойы алкогольді ішімдіктер ішпегенін айтты. Оның пікірінше, қастандық жасаған адам анатомиялық білімге ие болған болуы керек, өйткені ол оның жыныстық мүшелерін шамамен 6-8 дюйм (15-20 см) ұзындықтағы пышақпен бір қозғалыста кескен. Алайда, басқа мамандар кісі өлтірушінің хирургиялық шеберлігі бар деген пікірді жоққа шығарды. Денесі оқиға орнында толық зерттелмегендіктен, органды мәйітті ашқан қызметкерлер алып, хирургиялық үлгі ретінде сату үшін органдарды іздеуге пайдаланған деген болжам бар. Соңында коронер Бакстер, америкалық адам Лондон медицина мектебінде осындай мүшелерді сатып алу туралы сұраныс қойғаны негізінде, Чапманның жатырды алу үшін әдейі өлтірілгені мүмкін деген болжам айтты. The Lancet Бакстердің ұсынысын қабылдамады, "кейбір ықтималсыздықтар мен абсурдтылықтарды" атап көрсетіп, бұл "өте қате үкім" екенін айтты. British Medical Journal да осы пікірмен келіспеді және сұраныс білдірген дәрігердің аты-жөні жарияланбаған, өте беделді дәрігер екенін, ал ол кісі өлтіруге дейін 18 ай бұрын елден кеткенін хабарлады. Бакстер бұл теориядан бас тартып, оған ешқашан қайта оралмады. Chicago Tribune американдық дәрігердің Филадельфиядан екенін мәлімдеді, ал автор Филип Сугден кейінірек бұл адамның әйгілі Фрэнсис Тамблети болғанын болжады. Чапменнің қайтыс болу уақыты туралы талқылағанда, доктор Филлипс оның таңғы сағат 4:30-ға дейін немесе одан бұрын қайтыс болғанын айтты, бұл тергеу куәгерлері Ричардсон, Лонг және Кадоштің сөзіне қайшы келді, олардың барлығы Чэпменнің кісі өлтіруі осы уақыттан кейін болғанын көрсетті. Алайда, дене температурасын өлшеу сияқты, адамның қайтыс болу уақытын анықтаудың викториандық әдістері қазіргі әдістерге қарағанда жаман болды. Филипс өзі тергеуде Чапменнің дене температурасы күтілгеннен гөрі тез суынуы мүмкін екенін атап өтті.
text=The left arm was placed across the left breast. The legs were drawn up, the feet resting on the ground, and the knees turned outwards. The face was swollen and turned on the right side. The tongue protruded between the front teeth, but not beyond the lips. The tongue was evidently much swollen. The front teeth were perfect as far as the first molar, top and bottom and very fine teeth they were. The body was terribly mutilated the stiffness of the limbs was not marked but was evidently commencing. He noticed that the throat was dissevered deeply; that the incision through the skin were jagged and reached right round the neck On the wooden paling between the yard in question and the next, smears of blood, corresponding to where the head of the deceased lay, were to be seen. These were about 14 inches from the ground, and immediately above the part where the blood from the neck lay. The instrument used at the throat and abdomen was the same. It must have been a very sharp knife with a thin narrow blade and must have been at least 6 to 8 inches in length, probably longer. He should say that the injuries could not have been inflicted by a bayonet or a sword bayonet. They could have been done by such an instrument as a medical man used for post mortem purposes, but the ordinary surgical cases might not contain such an instrument. Those used by the slaughtermen, well ground down, might have caused them. He thought the knives used by those in the leather trade would not be long enough in the blade. There were indications of anatomical knowledge he should say that the deceased had been dead at least two hours, and probably more when he first saw her but it was right to mention that it was a fairly cool morning and that the body would be more apt to cool rapidly from its having lost a great quantity of blood. There was no evidence of a struggle having taken place. He was positive the deceased entered the yard alive
A handkerchief was round the throat of the deceased when he saw it early in the morning. He should say it was not tied on after the throat was cut. Chapman's throat had been cut from left to right so deeply the bones of her vertebral column bore striations, and she had been disembowelled, with a section of the flesh from her stomach being placed upon her left shoulder and another section of skin and flesh—plus her small intestines—being removed and placed above her right shoulder. The morgue examination revealed that part of her uterus and bladder was missing. Chapman's protruding tongue and swollen face led Dr Phillips to believe that she may have been asphyxiated with the handkerchief around her neck before her throat was cut, and that her murderer had held her chin as he performed this act. As there was no blood trail leading to the yard, he was certain that she was killed where she was found. Phillips concluded that Chapman suffered from a long standing lung disease, that she was sober at the time of her death, and that she had not consumed alcoholic beverages for at least some hours before death. He was of the opinion that the murderer must have possessed anatomical knowledge to have sliced out her reproductive organs in a single movement with a blade about 6–8 inches (15–20 cm) long. However, the idea that the murderer possessed surgical skill was dismissed by other experts. As her body was not examined extensively at the scene, it has also been suggested that the organ was removed by mortuary staff, who took advantage of bodies that had already been opened to extract organs that they could then sell as surgical specimens. In his summing up, Coroner Baxter raised the possibility that Chapman was murdered deliberately to obtain the uterus, on the basis that an American had made enquiries at a London medical school for the purchase of such organs. The Lancet rejected Baxter's suggestion, scathingly pointing out "certain improbabilities and absurdities", and saying it was "a grave error of judgement". The British Medical Journal was similarly dismissive, and reported that the physician who requested the samples was a highly reputable doctor, unnamed, who had left the country 18 months before the murder. Baxter dropped the theory and never referred to it again. The Chicago Tribune claimed the American doctor was from Philadelphia, and author Philip Sugden later speculated that the man in question was the notorious Francis Tumblety. Discussing Chapman's time of death, Dr Phillips estimated that she had died either at or before 4:30 a. m., contradicting the inquest eyewitnesses Richardson, Long and Cadosch, all of whom indicated Chapman's murder had occurred after this time. However, Victorian methods of estimating the time of death of an individual, such as measuring body temperature, were crude by modern methodology. Phillips himself highlighted at the inquest that Chapman's body temperature could have cooled more quickly than normally expected.
Қорытынды
Чэпменнің кісі өлтіру ісі бойынша сот отырысы бес күнге созылды, ал соңғы тыңдау 26 қыркүйекке шабуылды. Бұл күні қосымша куәгерлер куәлік берген жоқ, бірақ сот судьясы Бакстер қазылар алқасына: «Егер осы қорқынышты қылмысты жасаған адам табылса, біздің тырысқандарымыз құрғақ кетпес» деді. Ұзақ ойланудан кейін, қазылар алқасы Чэпменнің қалай, қашан және қандай жолмен қаза тапқанын анықтауға бағытталған нұсқау алды және белгісіз адам немесе адамдарға қарсы қасақана кісі өлтіру туралы үкім шығарды.
Тергеу
15 қыркүйекте Шотландия Ярдағы бас инспектор Дональд Свонсон Чапманның кісі өлтіруін тергеуге жалпы жетекшілік етіп тағайындалды. Свонсон кейінірек "барлық жалпы жатақ үйлерде дереу және жан-жақты тексеру жүргізіліп, таңертең [жайға] қанға боялған қолы немесе киімімен немесе күдікті жағдайда кіреушілердің бар-жоғы анықталды" деп мәлімдеді.
Теріден жасалған алжапқыш
Джон Ричардсонға тиесілі былғары алжапқыш Ханбери көшесі, 29 үйдің ауласындағы су шүңқырының астында жатыр. Бұл алжапқышты оның анасы 6 қыркүйекте жуып, сол жерге қойған еді. Ричардсон полиция тарапынан жан-жақты тексерілді, бірақ тергеуден алынды. Дегенмен, осы алжапқыштың табылуы туралы баспасөз хабарлары, 4 қыркүйекте «The Star» газетінде Мэри Энн Николстің қанымен өлтірілуінен кейін, «былғары алжапқыш» деп белгілі аудандық еврейдің Уайтчепельдегі кісі өлтірулерге жауапты деген жергілікті әңгімелерді қозғады. Қылмыстық тергеу департаментінің тергеудің көптеген егжей-тегжейін жұртшылыққа жариялауға құлшынбауына наразы болған және Уайтчепельдегі кісі өлтірулерге байланысты өрбудегі қоғамдық алаңдаушылықтан пайда табуға ұмтылған журналистер, көбінесе күмәнді дұрыс екенін білмейтін хабарларды жазуға көшті. Баспасөзде «былғары алжапқыш» туралы, еврейлерге қатысты дөңгелек стереотиптерді қолданатын, қияли сипаттамалар пайда болды. «Манчестер Гардиан» газеті былай деп хабарлады: «Полицияның қолында қандай ақпарат болса да, оны құпия сақтау қажет деп санайды. Олардың назары әсіресе «былғары алжапқыш» деп танылатын жаман атқа ие тұлғаға аударған болып есептеледі». Бәсекелес журналистер бұл есептерді «репортердің қиялынан туған миф» деп жоққа шығарды. Джон Пизер, 38 жастағы поляк еврейі, былғарыдан аяқ киім жасайтын, «былғары алжапқыш» деген есіммен танымал болды. Пизер жиі жергілікті әйелдерді пышақпен қорқытып, қысым көрсетті. Ол 1888 жылдың 4 тамызында Темза судьялар алдындағы сотта, ұятсыздық жасады деген айыппен отырды. Пизердің 1887 жылы бір ер адамды қолынан пышақтап жарақаттағаны да белгілі. Пизерге қарсы тікелей дәлелдер болмаса да, оны 10 қыркүйекте сержант Уильям Тикке тұтқындады. Пизер бұған қарсы болғанымен, Тик Пизердің жергілікті беделін және оның «былғары алжапқыш» лақап атын білді. Пизер 11 қыркүйекте полиция Чэпмен мен Николстің өлтірілген түндеріне қатысты оның алибилерін растағаннан кейін босатылды. Ол Чапменнің өліміне қатысты тергеудің екінші күні куә ретінде шақырылды, өзінің атын ақтап, оны кісі өлтіруші деп күдіктенгендердің барлығын жоққа шығару үшін. Пизер сондай-ақ, Уайтчепельдегі кісі өлтірулердегі басты күдікті ретінде оның есімін атаған кем дегенде бір газеттен ақшалай өтемақы алды.
Күрделі несиелер
Екі мыс жүзік – біреуі жалпақ, біреуі сопақ – Чепменнің таққаны белгілі болды, бірақ олар қылмыс орнынан табылған жоқ. Оның оларды кепілге бергені немесе оларды ұрлаған, мүмкін, оның қанын төккен адам ұрлаған болуы мүмкін. Осы әшекейлерді кепілге сату үшін алып кеткен болуы мүмкін деген болжаммен полиция Шпитальфилдс және Уайтчепелдегі барлық кепілханаларды іздеп шықты, бірақ нәтижесіз болды.
Эдвард Стэнли
Чепменнің денесіне жақын жерде табылған, Royal Sussex Regiment гербі бар және "Лондон, 1888 жылғы 28 тамыз" пошта таңбасы қойылған жыртылған конверттің бөлігі бастапқыда Эдвард Стэнлиге қатысты деп есептелді, осылайша оны Чепменнің қанына батырылған жерге орналастырды. Бірақ Стэнли күдіктен тез алынды, өйткені Никколс пен Чепменді өлтірген түндердегі оның айғақтары жылдам расталды. 6 тамыз бен 1 қыркүйек аралығында ол Госпорттағы Гэмпшир милициясымен активті қызметте болғаны белгілі болды, ал Чепмен өлтірілген түні куәгерлер Стэнлидің жатақханасында болғанын куәландырды.
Қосымша тергеулер мен тұтқындаулар
Джон Пизер мен Эдвард Стэнлиден өзге, полиция Чэпменнің кісі өлтіруін терген барысында тағы бірнеше адамды тергеді немесе ұстады, олардың барлығы қамақтан босатылды. 9 қыркүйекте 53 жастағы кеме аспазы Уильям Генри Пигготт, Gravesend пабына жақында қол жарақатымен келгеннен кейін және әйелдерге қарсы ұятсыз сөздер айтқаннан кейін ұсталды. Ол жергілікті балық дүкенінде қалдырған қанға боялған көйлектің іздері арқылы анықталды, ол өзін әйелдің шаққандығын және көйлектегі қанның өзіне тиесілі екенін мәлімдеді. Ол тергелді, бірақ көп ұзамай босатылды. Швейцариялық сойышшы Якоб Исеншмид, Чэпменнің кісі өлтірілген күні таңертең қанға боялған күйде күдікті әрекет жасап жүргенін мейрамхана иесі, миссис Фиддимонт көргенін куәгерлер растады. Исеншмидтің ерекше белгісі – үлкен қызыл сақалы болды және оның психикалық ауру тарихы бар екені белгілі болды. Ол 13 қыркүйекте Чэпменді өлтірген күдікпен тұтқындалды. 18 қыркүйекте 40 жастағы неміс шаштаразы Шарль Людвиг, мас күйінде кофе стендінде Александр Финлей есімді жас жігітті пышақтап жарақаттауға тырысқаннан кейін тұтқындалды. Людвиг осы оқиғадан кейін көп ұзамай, қатты қорқып, полицияға хабарлаған жезөкшемен бірге ұсталды: "Ойбай! Ол үлкен пышақ шығарғанда мені қатты үркітті". Людвиг бұрын Лондон полициясының әйелдің тамырын кесуге әрекеттенгені үшін іздеп жатқан адамы болды. Исеншмид пен Людвиг екеуі де полиция күзетінде болған кезде бір күні тағы екі кісі өлтірілгендіктен, күдіктен тазаланды. Кейін Исеншмид психиатриялық емханаға жатқызылды. Чэпменнің кісі өлтіруін терген полицияның қазіргі заманағы жазбалары мен газеттерде Фридрих Шумахер есімді жергілікті саудагер, сатушы Эдвард Маккенна, дәріханашы және психикалық науқас Освальд Пакридж, сондай-ақ ақылсыз медицина студенті Джон Сандерс сияқты күдіктілердің есімдері де кездеседі. Бұл адамдардың ешқайсысына қарсы ешқандай дәлел жоқ.
БАҚ атағы
27 қыркүйекте Орталық ақпарат агенттігі кісі өлтірушімін деп мәлімдеген адам жазған "Қымбат мырза" деген хатты алды. Хат авторы баспасөзде оны "Тері алжапқыш" деп атағандығына сілтеме жасап: "Осы 'Тері алжапқыш' әзілі маған қынжылды" деп жазды. Автор хатты "Шын көңіліммен, Джек Риппер" деген сөздермен аяқтады. Бұл есім "Тері алжапқыш" атауын қысқа мерзімде басып озды және бұқаралық ақпарат құралдарында кісі өлтірушінің танымал лақабына айналды.
Жерлеу рәсімі
Чэпменнің денесі Ханбери көшесінен Монтегю көшесіндегі, Мэрилебондағы марқұмдар үйіне сержант Эдвард Бадхам бір табынға сыятын үлкен қол арбамен жеткізілді. Бұл арба бұрын Мэри Энн Николстің денесін тасымалдау үшін қолданылған арбаға ұқсас болды. Чэпмен 1888 жылдың 14 қыркүйегінде сағат 9:00-ден кейін, отбасы төлеген ақшаға жерленді. Ол Лондонның шығысындағы Форст-Гейт қаласындағы Манор Парк зиратындағы жалпы қабірге қойылды. Чэпменнің отбасының тілегі бойынша, жерлеу рәсімі жарияланбады, қандай да бір жоқтау машиналары қолданылмады, ал бұл шара туралы тек жерлеуші, полиция және оның туыстары ғана білді. Сондықтан, қызметке тек туыстары ғана қатысты. Ханбери көшесіндегі жерлеуші Генри Смиттен алынған мәйіт көлігі таңғы сағат 7:00-де Чэпменнің денесін алу үшін Монтегю көшесіндегі Уайтчепель марқұмдар үйіне барды. Оның денесі қара матамен жабылған шыршадан жасалған табынға салынды, содан кейін жерлеуді ұйымдастырған Спиталфилдс жерлеушісі Гарри Хоуске жеткізілді. Чэпменнің туыстары зираттың сыртында мәйіт көлігін күтіп алды. Оның табынында "Энни Чэпмен, 8 қыркүйек 1888 жылы, 48 жасында қайтыс болды" деген жазу болды. Энни Чэпменнің Манор Парк зиратындағы нақты жерленген орны қазір белгісіз. 2008 жылы зиратқа орнатылған тақтада: "Оның денесі осы аумақта жерленген" деп жазылған.
Фильм
Террорлық зерттеу (1965). Бұл фильмде Барбара Виндзор Энни Чэпмен рөлін ойнайды. "Сүйіспеншілік қан төгуде" (1999). Уильям Таннен режиссерлік еткен драмалық фильм. Чэпмен рөлін Михаэла Ханс ойнайды. "Тозақтан" (2001). Хьюз ағайындыларының режиссерлік еткен фильмде Энни Чэпмен рөлін Катрин Картлидж ойнайды.
Теледидар
Жарақатты жабатын Джек (1988). Майкл Кейннің қатысуымен «Темза теледидары» фильм-драмалық сериясы. Энни Чэпман рөлін актриса Дейрдре Костелло ойнайды. Нағыз Жарақатты жабатын Джек (2010). Дэвид Мортиннің режиссерлік еткен бұл сериясында Шарон Бухагиар Энни Чэпман рөлінде ойнады және алғаш рет 2010 жылдың 31 тамызында көрсетілді. Жарақатты жабатын Джек: Шешуші оқиға (2011). Екі сағаттық деректі фильмде Уайтчепелдегі кісі өлтірушіге қатысты түпнұсқа полиция есептері мен куәгерлердің айғақтары келтірілген. Чэпман рөлін Дианн Лирмут ойнайды.
Драмалық
Жек, соңғы құрбан (2005). Бұл мюзиклде Мишель Джеффри Энни Чэпмен рөлінде ойнайды.