Кливленд қаныпезері: 1930-жылдардағы АҚШ-тағы белгісіз серийлі кісі өлтіруші. 13 құрбанды мүшелеп, Kingsbury Run аймағына тастаған. Еліот Несс тергеуге қатысты.
Кливленд торсы өлтірушісі, сондай-ақ Кингсбери Рунның ақымақ қасапшысы деп те аталады, 1930 жылдары АҚШ-тың Огайо штатының Кливленд қаласында әрекет еткен танылмаған сериялық өлтіруші. Бұл қылмыстар 13 белгілі құрбанның денелерін бөліп-бөлектеп кесумен және олардың қалдықтарын Кингсбери Рунның кедей ауданында тастаумен сипатталды. Көптеген құрбандар Кингсбери Рунның шығысындағы "Құбылалы үшінші" немесе "Хоббо джунглилері" деп аталатын аймақтан шыққан, ол барларымен, құмар ойындарымен, жезөкшелермен және қарапайым адамдармен танымал болды. Бір кездегі заңгер Элиот Несс басқарған қылмыстарды тергеуге қарамастан, өлтіруші ешқашан ұсталмады. Белгілі он екі құрбан 1935-1938 жылдар аралығында қаза тапты. Кейбір тергеушілер, соның ішінде жетекші детектив Питер Мерилло, 1920-1950 жылдар аралығында Кливленд, Янгстаун және Питтсбург аймақтарында он үш немесе одан да көп құрбан болған болуы мүмкін деп санайды. "Ресми" тізімге қосылуға екі үміткер бар: 1934 жылдың 5 қыркүйегінде табылған, "Көл ханымы" деп аталған белгісіз құрбан және 1950 жылдың 22 шілдесінде табылған Роберт Робертсон. Торс өлтірушінің құрбандары көбінесе аты-жөні анықталмаған саяхатшылар болды, бірақ кейбір ерекшеліктер де болды. 2, 3 және 8-ші құрбандар тиісінше Эдвард Андрасси, Флоренс Полильо және, мүмкін, Роза Уоллес ретінде анықталды. Андрасси мен Полильо екеуі де саусақ іздері арқылы анықталды, ал Уоллес тіс жазбалары арқылы болжамды түрде анықталды. Құрбандардың көпшілігі төменгі тапқа жататын, Ұлы депрессия кезінде оңай олжаға айналған адамдар еді. Көптеген адамдар "жұмыс істейтін кедейлер" деп аталды, олардың тұруға басқа жері болмады, сондықтан Кливленд Флэтс деп аталатын аймақтағы шалап салынған лашықтарда немесе "Хувервиллдерде" тұрды. Торс өлтіруші әрқашан құрбандардың басын кесіп, көбінесе денелерін бөліп-бөлектеп кесіп, кейде денесін екіге бөліп немесе мүшелерін кесіп тастаған. Көп жағдайда өлімнің себебі бас кесу немесе денелерді бөліп-бөлектеп кесу болды. Көптеген ер адамдар кастрацияланды. Кейбір құрбандардың денелеріне химиялық заттар қолданылғаны байқалды, бұл терінің қызыл, қатаң және былғарылы болуына әкелді. Көптеген құрбандар қайтыс болғаннан кейін ұзақ уақыттан кейін табылды, кейде бір жылдан астам. Сот-медициналық ғылымның жаңа дамыған кезеңінде, бұл факторлар анықтауды қиындатты, әсіресе, көп жағдайда адамның басын таба алмағандықтан. Несс басты күдіктілердің бірі, доктор Фрэнсис Суиниді тұтқындауға және тергеуге көмектесті, сондай-ақ жеке өзі лашықтарға рейдтер жүргізіп, оларды өртеп жіберді. Несс мұны істеудің себебін бармақ іздерін тізімдеу, жаңа құрбандарды оңай анықтау және мүмкін құрбандарды өлтіруді тоқтату үшін аймақтан шығару деп түсіндірді. Іздеу кезінде "Торс өлтірушіні" тұтқындауға және соттауға көмектесетін жаңа немесе айыптаушылық ақпарат табылмаса да, ол қаланың орталық ауданындағы нашар және антисанитарлық тұрғын үй жағдайларына жаңаша назар аударуға көмектесті. Тергеушілер жүздеген отбасылардың қауіпті өрт тұзақтарында, дәретханасыз және сусыз өмір сүріп жатқанын анықтады. Әлеуметтік реформаның мүдделері де құқық қорғау органдарымен байланысы болмаса да, ақыры көзге түсті. Бір кезде Торс өлтіруші Несске екі құрбанның қалдықтарын қала әкімдігіндегі кеңсесінің тікелей көрінетін жеріне қойып, қорқытып, келекеледі. Несс өлтіруші деп ойлаған адам кейінірек оған хаттар жіберіп, ашуландырды.
The Cleveland Torso Murderer, also known as the Mad Butcher of Kingsbury Run, was an unidentified serial killer who was active in Cleveland, Ohio, United States, in the 1930s. The killings were characterized by the dismemberment of thirteen known victims and the disposal of their remains in the impoverished neighborhood of Kingsbury Run. Most victims came from an area east of Kingsbury Run called "The Roaring Third" or "Hobo Jungle", known for its bars, gambling dens, brothels and vagrants. Despite an investigation of the murders, which at one time was led by famed lawman Eliot Ness, the murderer was never apprehended. The twelve known victims were killed between 1935 and 1938. Some investigators, including lead detective Peter Merylo, believed that there may have been thirteen or more victims in the Cleveland, Youngstown and Pittsburgh areas between the 1920s and 1950s. Two strong candidates for addition to the "official" list are the unknown victim nicknamed the "Lady of the Lake," found on September 5, 1934, and Robert Robertson, found on July 22, 1950. The victims of the Torso Murderer were usually drifters whose identities were never determined, although there were a few exceptions. Victims numbers 2, 3 and 8 were identified as Edward Andrassy, Florence Polillo and possibly Rose Wallace, respectively. Andrassy and Polillo were both identified by their fingerprints, while Wallace was tentatively identified via her dental records. The victims appeared to be lower class individualseasy prey during the Great Depression. Many were known as "working poor", who had nowhere else to live but the ramshackle shanty towns, or "Hoovervilles", in the area known as the Cleveland Flats. The Torso Murderer always beheaded and often dismembered their victims, occasionally severing the victim's torso in half or severing their appendages. In many cases the cause of death was the decapitation or dismemberment itself. Most of the male victims were castrated. Some victims showed evidence of chemical treatment being applied to their bodies, which caused the skin to become red, tough and leathery. Many were found after a considerable period of time following their deaths, occasionally in excess of a year. In an era when forensic science was largely in its infancy, these factors further complicated identification, especially since the heads were often undiscovered. Ness contributed to the arrest and interrogation of one of the prime suspects, Dr. Francis Sweeney, and personally conducted raids into shantytowns and eventually burned them down. Ness's reasoning for doing so was to catalogue fingerprints to easily identify any new victims, and to get possible victims out of the area in an attempt to stop the murders. While the search never turned up any new or incriminating information that could lead to the arrest and conviction of the Torso Murderer, it did serve to focus renewed public attention on the inadequate and unsanitary living conditions in the downtown area. Teams uncovered hundreds of families living in hazardous fire traps without toilets or running water. The interests of social reform did ultimately come to light even if those of law enforcement did not. At one point in time, the Torso Murderer taunted Ness by placing the remains of two victims in full view of his office in City Hall. The man who Ness believed to be the killer would later also provoke him by sending postcards.
Құрбандар
Зерттеушілердің көпшілігі он екі құрбан болғанын қабылдасады, бірақ кейбіреулері жиырма немесе қырыққа дейін санаған. Оның басы Шейкер Хайтс жылдам транзит теміржолдарының жанынан табылған. Құрбанның денесі жалаңаш, бірақ мүшелері зақымдалмаған, ал басынан шамамен 1500 фут қашықтықта жатыр. Жерде қан болмауы, оның басқа жерде өлтірілгенін көрсетеді. Теміржол қызметкері сол күні сағат 15:00-де бас сол жерде болмағанын куәландырды, ал бір куәгер сол күні шамамен сағат 23:00-де қылмыс орнына жақын жерде Cadillac-тың жаңа үлгісін көргенін айтты. Басын кесуге қатысты физикалық дәлелдер, құрбан тірі кезінде өлтірілгенін көрсетті, ал жасалған қазба баяндамасында денеден қанның толығымен шығарылғаны айтылды. Басы бірінші және екінші мойын омыртқалары арасында кесілген. Құрбанның денесінде есірткі немесе алкоголь табылмады, сондай-ақ, өлтіру алдында оны азаптаған немесе байлаған дегеннің қандай да бір белгісі жоқ. Джон Доу ІІ-нің алты татуировкасы болғандықтан, оны "Татуировкалы адам" деп атады.
Most researchers consider there to be twelve victims, although some have counted as many as twenty or forty. His head was found near the Shaker Heights Rapid Transit tracks. The victim's body was nude but unmutilated and found only about fifteen hundred feet away from the head. There was no blood on the ground, indicating he had been killed elsewhere. A railroad worker testified that the head was not in the vicinity at 3:00 p. m. that day, and an eyewitness described seeing a late model Cadillac close to the crime scene at about 11:00 p. m. that same night. The physical evidence of the decapitation suggested it had been done while the victim was alive, and the autopsy report stated that the body was drained of blood. The head had been cut off between the first and second cervical vertebrae. There was no evidence of drugs or alcohol in the victim’s body, and nothing to suggest that he had been tortured or bound before being killed. John Doe II had six tattoos, hence the nickname "The Tattooed Man".
Джон Доу III
1936 жылы 22 шілдеде Кливлендтен батысқа қарай Бруклиндегі Биг Крик аймағындағы үйсіздер лагерінің жанынан қатты шіріген, басы кесілген ақ нәсілді ер адамның денесі табылды. Бұл "Дене бөліктерімен өлтіруші" деп аталатын қылмыскердің Батыс жағындағы жалғыз құрбаны болды. Полиция аймақты жан-жақты қарап, адамның басын тапты, ол кезде ол бас сүйек күйінде еді. Жақын маңда қанға боялған арзан киімдер табылған. Патолог адамның денесінің астындағы жерге сіңген көп мөлшерде кепкен қанды анықтады, бұл оның сол жерде өлтірілгенін көрсетеді.
On July 22, 1936, the severely decomposed, decapitated remains of a white male were located near a homeless camp in the Big Creek area of Brooklyn, west of Cleveland. This was the only known West Side victim of the Torso Murderer. Police conducted a thorough search of the area and found the man's head, which was a skull at that point. Cheaply made, bloodstained clothing was found nearby. A pathologist discovered a large quantity of dried blood that had seeped into the ground beneath the man's body, indicating he was killed at that location.
Басқа да қылмыстар
1921 және 1942 жылдар аралығында тоғыз адам, олардың сегізі анықталмаған, Пенсильвания штатының Питтсбург қаласына жақын батпақтарда немесе пойыз станциялары маңында өлі, мүшеленген күйінде табылған. "Қорқыт батпағындағы өлтірулер" деп аталатын бұл оқиғалар "Дене өлтірушінің" (Торсо-қаза) тағы бір құрбандары болуы мүмкін деген болжам бар. Питтсбургтегі және Кливлендтегі құрбандардың өте ұқсас белгілері, екеуі де Балтимор және Огайо темір жолымен тікелей байланысты болғандықтан, Кливлендтегі тергеуші Питер Мериллоны Питтсбургтегі кісі өлтірулердің байланысты екеніне көндірді. 1936 жылдың 1 шілдесінде Нью-Касл қаласындағы жүк вагонынан басы жоқ, белгісіз ер адамның денесі табылды. 1940 жылдың 3 мамырында Маккис-Рокс маңындағы жүк вагондарынан бассыз үш адамның денесі табылған. Барлығының денесінде Дене өлтірушінің салған жарақатына ұқсас іздер болған. 1921 және 1934 жылдар аралығында, сондай-ақ 1939 және 1942 жылдар аралығында Нью-Касл маңындағы батпақтардан мүшеленген денелер де табылған. Он жыл өткен соң, бұл "мойындау" биліктің Дене өлтірушінің "Қара Далия" ісіне қатысы болуы мүмкін деген ойға келгеніне себеп болды. Бұл істе 22 жасар Элизабет Шорттың денесі 1947 жылдың 15 қаңтарында Лос-Анджелестің аяқталмаған Леймерт Парк тұрғын үй кешенінен екі бөлікке бөлінген күйінде табылған. Шорттың және Дене өлтірушінің құрбандарының екеуі де өлімнен кейін мұқият тазаланған, ал екі жағдайда да қасап пышағы қолданылған деген болжам бар. Дегенмен, Кливлендтегі құрбандардың айрықша белгісі болған бас кесілмеген. Сонымен қатар, кісі өлтіру оқиғасы хат алынғаннан шамамен он жыл өткен соң болған. Құрғақ фактілер мен болжамдардан басқа, Шортты Дене өлтірушімен байланыстыратын ешқандай дәлел жоқ.
Between 1921 and 1942, nine people, eight of them unidentified, were found dead and dismembered in swamps or around train yards near Pittsburgh, Pennsylvania. The so called "Murder Swamp Killings" have been theorized to be additional victims of the Torso Murderer. The almost identical similarities between the Pittsburgh victims to those in Cleveland, both of which were directly connected by a Baltimore and Ohio Railroad line, were enough to convince Cleveland investigator Peter Merylo that the Pittsburgh murders were related. The headless body of an unidentified male was found in a boxcar in New Castle, Pennsylvania, on July 1, 1936. Three headless victims were found in boxcars near McKees Rocks on May 3, 1940. All bore similar injuries to those inflicted by the Torso Murderer. Dismembered bodies were also found in the swamps near New Castle between 1921 and 1934 and between 1939 and 1942. A decade later, this "confession" resulted in authorities considering the possibility that the Torso Murderer had some connection to the Black Dahlia case, in which the bisected remains of 22 year old Elizabeth Short were found in the unfinished Leimert Park housing development of Los Angeles on January 15, 1947. Both Short and the Torso Murderer victims had been thoroughly cleaned after death, and a butcher knife was believed to have been used in both cases. However, Short was not decapitated, as was a signature for the Cleveland victims. Furthermore, the murder took place a near decade after the letter was received. Aside from circumstantial evidence and sheer speculation, there is nothing connecting Short to the Torso Murderer.
Күдіктілер
Билік өкілдері "Дене бөліктерімен жасалған кісі өлтірулер" ісін терген кезде шамамен 9100 адамты тексерді. Басты күдіктілер екеу ғана болды: Фрэнк Долезал және Фрэнсис Суини. 1939 жылдың 24 тамызында 52 жастағы Кливленд тұрғыны Франк Долезал (4 мамыр 1887 – 24 тамыз 1939), бір кезде Поллилломен бірге тұрған және Андрасси мен Уоллеспен байланысы болған, Поллиллоны өлтіргені үшін күдікпен ұсталды; кейіннен ол шериф Мартин О'Доннеллдің күзетінде Куяхога округінің түрмесінде күдікті жағдайда қайтыс болды. Долезал кейіннен Дене бөліктерімен жасалған кісі өлтірулерге қатысы бар деген айыптан ақталды. Екінші басты күдікті, доктор Фрэнсис Эдвард "Фрэнк" Суини (5 мамыр 1894 – 9 шілде 1964), соғыстан кейін Суини соғыс кезіндегі тәжірибесінен туындаған патологиялық алаңдаушылық пен депрессияға байланысты алкоголизмге ұшырады. 1929 жылы ол көп іше бастады; 1934 жылға қарай алкоголизмі әйелінен ажырасуға әкелді. Суини Несспен жеке сұхбаттасты. Суини емханаға жатқаннан кейін, полиция оны күдікті ретінде қарастыратын ешқандай жаңа ақпарат немесе байланыс таба алмады. Түрмеде отырған кезде Суини қорқыту хаттары жіберіп, 1950 жылдарға дейін Несс пен оның отбасын мазалады; хаттар оның қайтысынан кейін тоқтады. Суини 1964 жылдың 9 шілдесінде Огайо штатының Дейтон қаласындағы ардагерлер ауруханасында қайтыс болды. Суиниді сенімді күдікті деп есептегенімен, оған қарсы дәлелдер тек болжамға негізделген. 1929 жылы Суини Кингсбери-Ран ауданындағы Сент-Алексис ауруханасында хирургиялық интерн болды. Оның сол көшеде кеңсесі де болды. Эмиль Фронек деген адам 1934 жылы дәрігердің оны есірткімен улауға тырысқанын айтты. Фронектің әңгімесі кейіннен ескерілмеді, өйткені ол келесі күні полициямен бірге ғимаратты таба алмады. Құрбанның денесінде есірткі табылғаннан кейін, Суинидің кеңсесі Фронектің есірткі берілгенін айтқан жерге жақын жерде, сот медициналық сарапшының кеңсесінің жанында екені анықталды. Суини олардың моргінде операция жасаған, ол құрбандарды өлтіруге қолайлы және таза орын болған. Долезал мен Суиниден басқа, билік 1942 жылдың маусымында осыған ұқсас қылмыс жасаған афроамерикалық Вилли Джонсонды да қарастырды. Джонсонды бір жас қыз багаж жәшігін тастап бара жатқанда көрген, кейіннен оның ішінде 19 жасар Маргарет Фрэнсис Уилсонның денесі табылған. Уилсонның басы мен қолы жақын жердегі бұталардан табылды, ал аяқтары екі аптадан кейін Джонсонның үйінен табылды. Джонсонның Уоллеспен және, мүмкін, Поллилломен таныс болғаны айтылды, бірақ сот медициналық сарапшысы Сэмюэл Гербер оны күдікті деп атағанмен, ол Дене бөліктерімен жасалған кісі өлтірулермен байланыстырылмады. Джонсон Уилсонды өлтіргені үшін сотталып, ұзақ психологиялық сараптамадан кейін 1944 жылдың 10 наурызында электр орындығында өлім жазасына кесілді. 1997 жылы тағы бір теория бойынша, "Дене бөліктерімен жасалған кісі өлтірулерге" жауапты жалғыз адам болмаған – кісі өлтірулерді әртүрлі адамдар жасаған болуы мүмкін екені айтылды. Бұл болжамға негіз болып, жасалған сараптама нәтижелері нақты болмады. Мериллоның пікірінше, "Дене бөліктерімен жасалған кісі өлтіруші" теміржолмен саяхаттап жүрген адам болуы мүмкін, өйткені көптеген кісі өлтірулер теміржол желілеріне жақын жерде болған, сондықтан Кливлендтегі кісі өлтірулерге ұқсас кісі өлтірулер басқа штаттарда да болған. Мерилло бұл идеяны зерттеу үшін босқын ретінде жасырын өмір сүрді.
Authorities interrogated around 9,100 people during the search to find the Torso Murderer. There were only two main suspects: Frank Dolezal and Francis Sweeney. On August 24, 1939, a 52 year old Cleveland resident named Frank Dolezal (May 4, 1887 – August 24, 1939), who at one point lived with Polillo and also had connections to Andrassy and Wallace, was arrested as a suspect in Polillo's murder; he later died under suspicious circumstances in the Cuyahoga County jail while in the custody of Sheriff Martin O'Donnell. Dolezal was later posthumously exonerated of involvement in the Torso slayings. The other lead suspect, Dr. Francis Edward “Frank” Sweeney (May 5, 1894 – July 9, 1964), After the war, Sweeney became an alcoholic due to pathological anxiety and depression derived from his wartime experiences. His heavy drinking began in 1929; by 1934 his alcoholism led to a separation from his wife. Sweeney was personally interviewed by Ness. After Sweeney committed himself to an institution, there were no more leads or connections that police could assign to him as a possible suspect. From his confinement, Sweeney sent threatening postcards and harassed Ness and his family into the 1950s; the postcards only stopped arriving after his death. Sweeney died in a veterans' hospital in Dayton, Ohio, on July 9, 1964. While Sweeney was considered a viable suspect, the evidence against him was purely circumstantial. In 1929, Sweeney was a surgical resident at St. Alexis Hospital in the Kingsbury Run area. He also had an office on the same street where a man named Emil Fronek claimed a doctor had tried to drug him in 1934. Fronek's story was ultimately discounted as he could not relocate the building with police the following day. Upon finding a victim with drugs in her system and looking through buildings, it was found that Sweeney did have an office next to a coroner, in the area where Fronek had suggested he had been drugged. Sweeney would practice in their morgue, which would have been a clean and convenient location to kill victims. In addition to Dolezal and Sweeney, authorities also considered Willie Johnson, an African American male who committed a similar murder in June 1942. Johnson had been spotted by a young girl while disposing of a trunk, which was later found to contain the torso of 19 year old Margaret Frances Wilson. Wilson's head and arms were found in nearby bushes, while her legs would be found at Johnson's home two weeks later. It was claimed that Johnson was acquainted with Wallace and, possibly, Polillo, but, while Coroner Samuel Gerber touted him as a suspect, he was never conclusively linked to the Torso Murders. Johnson was tried and convicted of Wilson's murder and, after a lengthy psychological evaluation, was executed by electric chair on March 10, 1944. In 1997, another theory postulated that there may have been no single Torso Murderer—that the killings could have been committed by different people. This was based on the assumption that the autopsy results were inconclusive. Merylo believed that the Torso Murderer could have been a transient who was riding the rails, as most of the murders occurred near railroad tracks, and believed this was why there were murders in other states that were similar to the killings in Cleveland. Merylo went undercover as a hobo to investigate this idea.
Танымал мәдениетте
2018 жылы түсірілген "Кингсбери жүгіруі" фильмі сол кісі өлтірулердің заманауи үлгісіне негізделген. Кісі өлтірулер мен қылмыскерлерді ұстауға жасалған әрекеттер "Шешілмеген сырлар" телешоуының бір бөлімінде көрсетілді. Америкалық автор Джон Пейтон Кук кісі өлтірулер туралы фантастикалық әңгімесін "Торсос" романында жазды, ол 1993 жылғы "Ең жақсы гей еркектер детективі" номинациясы бойынша Ламбда әдеби сыйлығының финалисі атанды және Мэрилин Стазио "Нью-Йорк Таймс кітап шолуында" Ұлы депрессия кезеңіндегі Огайо штатының Кливленд қаласының ерекше атмосферасын көркем бейнелегені үшін атап өтті.
The 2018 film The Kingsbury Run was based on a modern copycat of the murders. The murders and the hunt for the perpetrators were covered in an episode of Unsolved Mysteries. American author John Peyton Cooke wrote a fictionalized account of the murders in his novel Torsos, which was a finalist for the Lambda Literary Award for Best Gay Men’s Mystery for 1993, and was noted by Marilyn Stasio in The New York Times Book Review for its atmospheric depiction of Cleveland, Ohio, during the Great Depression.