Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Корей-американдық ұшқыш (1932–2022)
Korean American aviator (1932–2022)
Но Кум сок (hangul=노금석; 10 қаңтар 1932 – 26 желтоқсан 2022) Отаршылдық үкімде Ноға жапондық Окамура Киёши есімін қабылдау талап етілді. Кейін ол Кеннет Х. Роу деген ағылшын есімін қабылдады.
No Kum sok (hangul=노금석; January 10, 1932 – December 26, 2022) Under colonial rule, No was required to adopt a Japanese name, Okamura Kiyoshi. He then adopted the English name Kenneth H. Rowe.
Ерте өмір және білім
Но 1932 жылдың 10 қаңтарында Кореяның Канкёнан-до облысында, Жапон империясында (қазір Солтүстік Кореяда) дүниеге келген. Оның әкесі компанияның бейсбол командасында ойнаған. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Но Жапонияны қолдаған және камикадзе ұшқышы болуды ойлаған, бірақ әкесі бұған қатаң қарсы болды. Ноның Жапон империясына деген қолдауы әлсіреп, ол Батысқа бейімделді, алайда сол кездегі Солтүстік Кореяда оның көзқарастары анықталса қауіпті болғандықтан, мұны жасыруға мәжбүр болды. Ноның сөзінше, ол 1948 жылдың басында Ким Ир Сеннің сөйлеген сөзін тыңдаған; Но коммунизмге қарсы болғанымен, Кимді шебер сөйлеуші деп санады. Дегенмен, Солтүстік Корея билігі оның коммунизмге қарсы көзқарасын білсе, қандай жазаға тартылатынынан қорқып, Но оны жасыруға мәжбүр болды.
No was born on January 10, 1932 in Shinko, Kankyōnan dō, Korea, Empire of Japan (now in North Korea). His father was a baseball player for a company's team. During World War II, No supported Japan and considered becoming a kamikaze pilot, but his father was adamantly against it. No's support for Imperial Japan waned and he became pro Western, though he had to hide these views due to the dangers of being recognized in northern Korea at the time. According to No, he attended a speech by Kim Il Sung in early 1948 as a teenager; although No was opposed to communism, he found Kim to be a capable orator. However, No had to keep his anti Communist views hidden, due to the danger of what would happen if North Korean authorities had found out about them.
Корей соғысы
Корея соғысы кезінде Но Корея Халықтық Әскери-теңіз күштеріне қабылдану үшін өтініш берді және іріктеу сынағында жалған мәлімдеме жасағаннан кейін қабылданды. Теңіз академиясында Но тарих профессорының құрметіне ие болды, ол кейіннен Ноға ұшқышқа іріктеу сынағында көмектесті. Іріктеу сынағынан өткен соң Но прапорщик атағына көтерілді және ұшуға дайындықтан өту үшін Маньчжурияға жіберілді. Содан кейін ол лейтенант, одан кейін аға лейтенант шеніне өрледі. Соғыс барысында ол 100-ден астам жауынгерлік миссияны орындады.
During the Korean War, No applied to join the Korean People's Navy and was accepted after he lied in the selection test. At the naval academy, No won the favor of his history professor who later helped No in the pilot selection test. After passing the selection test, No was promoted to ensign, and brought to Manchuria for flight training. He subsequently received promotion to the rank of lieutenant and then to senior lieutenant. He flew more than 100 combat missions during the war.
Қатысушыдан шығу
1953 жылғы 21 қыркүйекте Но Микоян-Гуревич МиГ-15 ұшағымен Пхеньянның сыртындағы Сунаннан Оңтүстік Кореядағы Кимпо әуе базасына ұшты. Солтүстік Кореядан ұшып, Оңтүстік Кореяға қонғанға дейінгі уақыт 17 минутты құрады, ал ұшу барысында МиГ-ке ешқандай қуып жететін Солтүстік Корея ұшағы жоқ болды (өйткені ол тым алыс болғандықтан), сондай-ақ американдық әуе немесе құрлық әскерлері де оны тоқтатпады. Но, Солтүстік Корея ұшқыштарына Оңтүстік Корея радиосын тыңдауға рұқсат берілмейтінін, марапат туралы хабарлайтын парақшалар ұшқыштардың орналасқан жері – Маньчжурияда таралмайтынын, тіпті егер олар марапатты естіген болса да, АҚШ долларының құнын түсінбейтінін түсіндірді. Оның айтуынша, егер бағдарлама Солтүстік Америкада жақсы жұмыс пен тұру орнын ұсынғанда тиімдірек болар еді. Президент Дуайт Д. Эйзенхауэр дезертирлерге ақы төлеуге қарсы болды. Ноның қашқандығының салдары болды. Корей Халық Армиясының Әуе және Әуе қорғаныс күштерінің ұшқыш-нұсқаушысы, Нодан екі жыл кейін Оңтүстік Кореяға дезертир болған капитан Ли Ун Ённың сөзіне сәйкес, Корей Халық Армиясының Әуе және Әуе қорғаныс күштерінің бас қолбасшысы генерал Ван Ён лауазымынан төмендетілді, ал Ноның әуе күшіндегі бес әріптесі мен командирі өлім жазасына кесілді.
On the morning of September 21, 1953, No flew his Mikoyan Gurevich MiG 15 from Sunan just outside Pyongyang to Kimpo Air Base in South Korea. The time from take off in North Korea to landing in South Korea was 17 minutes, with the MiG reaching During the flight, he was not chased by North Korean aircraft (as he was too far away), nor was he interdicted by American air or ground forces; No explained that North Korean pilots were not allowed to listen to South Korean radio, the leaflets broadcasting the award were not dropped in Manchuria where the pilots were based, and even if they had heard about the reward, the pilots would not have understood the purchasing power of the US dollar; he said the program would have been more effective if they had offered a good job and residence in North America. President Dwight D. Eisenhower was against paying defectors. There were repercussions for No's defection. According to Captain Lee Un yong, a Korean People's Army Air and Anti Air Force flight instructor who defected to South Korea two years after No, General Wan yong, the top commander of the Korean People's Army Air and Anti Air Force, was demoted, and five of No's air force comrades and commanders were executed.
МиГ-15 жоқ
Но ұшағын тапсырғаннан кейін ол Окинаваға жеткізілді, онда оған USAF белгілері қойылды және капитан Х. Э. Коллинз бен майор Чак Йегер оны сынақтан өткізді. МиГ-15 ұшағы кейіннен АҚШ оны заңды иесіне қайтару туралы ұсынысын қабылдамағаннан соң Райт-Паттерсон әуе базасына жіберілді. 1970 жылы ол бас тартқан әріптесінен оның ең жақын досы, лейтенант Кун Су Сонгтың, өз бастығындағы тағы төрт ұшқышпен бірге атылғанын естіді. Бұл ұшқыштардың бірі және оның эскадрильясындағы досы Корея Халық Армиясының генералы болды. 2009 жылы Ұлттық қорғаныс комиссиясы төрағасының орынбасары болған генерал О Кук Рёльді кейбір адамдар Солтүстік Кореядағы екінші ең беделді адам деп санайтын. Блейн Харденнің Но туралы жазған биографиясы 2015 жылы «Ұлы көшбасшы және ұшқыш: Солтүстік Кореяны құрған тиран мен бостандыққа қадам басқан жас лейтенанттың шын оқиғасы» деген атпен жарық көрді. Харден Номен сұхбат алып, оның жаңадан ашылған құпия мәліметтеріне қол жеткізді.
After No surrendered his aircraft, it was taken to Okinawa, where it was given USAF markings and test flown by Captain H. E. Collins and Major Chuck Yeager. The MiG 15 was later shipped to Wright Patterson Air Force Base after a U. S. offer to return it to its rightful owner was ignored. In 1970, he learned from a fellow defector that, as punishment for his defection, his best friend, Lieutenant Kun Soo Sung, had been executed along with four other pilots in his chain of command who were also executed by firing squad. One of the pilots and a friend in his squadron became the General of the Korean People's Army. General O Kuk ryol, who became the vice chairman of the National Defence Commission in 2009, was considered by some the second most powerful man in North Korea. A biography of No by Blaine Harden was published in 2015 as The Great Leader and the Fighter Pilot: The True Story of the Tyrant Who Created North Korea and The Young Lieutenant Who Stole His Way to Freedom. Harden had interviewed No and access to newly released intelligence about him.
Жеке өмір
Ол ағылшын, жапон және корей тілдерін еркін меңгерген. Ол Флорида штатының Дейтона-Бич қаласында тұрған, 2022 жылғы 26 желтоқсанда 90 жасында қайтыс болды. Ол Солтүстік Кореядан қашып, Америкада жаңа өмір бастау шешіміне ешқашан күмәнданбағанын айтты. Қайтыс болған кезде оның әйелі, қызы, кіші ұлы және бір немересі бар еді.
No spoke fluent English, Japanese, and Korean. He lived in Daytona Beach, Florida, where he died on December 26, 2022, at the age of 90. No stated that he never second guessed his decision to defect from North Korea and make a new life in America. At the time of his death, No was survived by his wife, daughter, younger son and one grandson.