Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Стюарт Найджел Льюис Эванс (20 сәуір 1930 жыл - 25 қазан 1958 жыл) - Англиядан шыққан британдық жарыс жүргізушісі. Ол 19 мамыр 1957 жылы тұңғыш рет Formula One әлем чемпионатының 14 Гран-присіне қатысты. Ол екі мәрте тұғырға көтерілді және барлығы 16 чемпионат ұпайы жинады. Ол екі мәрте де pole position-ды жеңіп алды.
Stuart Nigel Lewis Evans (20 April 1930 – 25 October 1958) was a British racing driver from England. He participated in 14 Formula One World Championship Grands Prix, debuting on 19 May 1957. He achieved two podiums, and scored a total of 16 championship points. He also achieved two pole positions.
Ерте өмір
Стюарт Льюис Эванс Бедфордшир графтығының Лутон қаласында дүниеге келді, бірақ көбінесе Кентте өсті, онда оның әкесі Льюис "Поп" Льюис Эванс гараж бизнесін иеленді және басқарды. Поп Льюис Эванс бұрын танымал жарыс жүргізушісі Эрл Хоудың механикі болған, бірақ өзі бұрын жарысқа қатыспаған.
Stuart Lewis Evans was born in Luton, Bedfordshire, but largely grew up in Kent, where his father, Lewis "Pop" Lewis Evans, owned and ran a garage business. Pop Lewis Evans had previously been a mechanic for the well known racing driver Earl Howe, but had not previously raced himself.
Мансап
Льюис Эванс 1951 жылы әкесінің қолдауымен және кейде оған қарсы жарысқан «Купер 500» Формула-3 машинасымен жарысқа қатысты. Ол көптеген жеңістер мен марапаттау тұғырларына көтерілді және 1956 жылға дейін 500-ге дейін жарыстарға қатысып, соңғы жылдары Фрэнсис Бирт дайындаған қозғалтқыштармен жабдылды. Оның ішінде 1954 жылғы мамырда Нюрбургрингте «Купермен» Стерлинг Мосспен бірге 1:2 есебімен жеңіске жетті, Мосс «Бирт Куперде» бірінші орын алса, Льюис Эванс «Бирт дайындаған қозғалтқышы бар «Куперде» екінші орынды иеленді. 1957 жылы ол «Гловер Трофи» жарысын жеңіп алды. Формула-1 біріншілігіндегі алғашқы жарысы – 1957 жылғы Монако Гран-присінде Льюис Эванс «Коннаут Тип B» машинасымен төртінші орынды алды, одан жоғары тек бірнеше дүркін жеңімпаздар Фанхио, Брукс және «Мазерати 250F» машинасымен Мастен Грегори ғана шықты. Бұл жетістігі оны «Vanwall» командасының иесі Тони Вандервеллдің назарына іліктірді, ал келесі Гран-приде Льюис Эванс үшінші «Vanwall» машинасының тізіміне енді. 1957 жылғы «Vanwall» машинасының қозғалтқышы жұмыс істегенде жылдам болды, бірақ әрқашан сенімді емес еді. Льюис Эванс «Vanwall» үшін ең жақсы нәтижені сол жылғы Марокко Гран-присінде 2-орын алып көрсетті. Ол соңғы әлем чемпионатының жарысы – Италия Гран-присінде pole position-ға ие болды, бірақ қозғалтқыш бұзылуына байланысты жарыстан шығуға мәжбүр болды. 1958 жылғы Формула-1 маусымы, кем дегенде бастапқыда, «Vanwall» командасының барлық мүшелері үшін жақсы жыл болды. Басты пилоттар Стерлинг Мосс пен Тони Брукс әрқайсысы үш рет жеңіске жетті, ал Льюис Эванс Бельгия және Португалия Гран-прилерінде марапаттау тұғырына көтеріліп, команданың ұпай жинауына үлкен үлес қосты. Ол Голландия Гран-присінде де pole position-ға ие болды, бірақ жарысты аяқтамады. Бұл оның сол жылғы жалғыз шығуы емес еді, шын мәнінде, оның басқа жалғыз аяқтауы, ұпай жинаған, Британ Гран-присінде төртінші орын болды. Луис Эванс маусымды аяқтаған Марокко Гран-присінде шаңды Айн Диаб трассасында ауыр апатқа ұшырады. Оның «Vanwall» машинасының қозғалтқышы істен шығып, оны жоғары жылдамдықпен кедергілерге қарай лақтырып жіберді, ал машинасы өртке ұшырады. Ол Ұлыбританияға тікұшақпен жеткізілді, бірақ апаттан алты күн өткен соң ауруханада күйіктен қайтыс болды. Оның өлімі «Vanwall» командасының 1958 жылғы Формула-1 өндірушілерінің халықаралық кубогындағы жеңісіне көлеңке түсірді, бұл жетістікке Льюис Эванс үлкен үлес қосты. Вандервелл Льюис Эванстың өлімінен толыққанды айығуға ешқашан мүмкіндік таппады және 1958 жылдың соңында автоспорттан шығып қалды.
Lewis Evans began racing in 1951 with a Cooper 500 Formula 3 car, encouraged by and sometimes racing against his father. He achieved many wins and podia and continued to race in 500s until 1956, with the engines prepared by Francis Beart during the later years, including a 1 2 victory at Nurburgring in May 1954 with Stirling Moss in Coopers, with Moss, first, in a Beart Cooper and Lewis Evans, second, in a Cooper with a Beart prepared engine. In 1957, he won the 1957 Glover Trophy, run to Formula One rules at Goodwood. In his first championship Formula One race, the 1957 Monaco Grand Prix, Lewis Evans finished fourth in an inferior Connaught Type B, beaten only by multiple winners Fangio and Brooks, and Masten Gregory in one of the dominant Maserati 250F cars. This performance brought him to the attention of Tony Vandervell, owner of the rising Vanwall team, and by the next Grand Prix Lewis Evans was driving the third Vanwall. The 1957 Vanwall was fast when its engine held together, but not always reliable. Lewis Evans achieved his best finish for Vanwall when he was 2nd at the year's non championship Moroccan Grand Prix. He took pole position at the final World Championship event, the Italian Grand Prix, but had to retire with engine problems. The 1958 Formula One season would prove to be a much better year, at least initially, for the entire Vanwall team. Principal drivers Stirling Moss and Tony Brooks took three victories each, and Lewis Evans added to the team's points haul with podium finishes in the Belgian and Portuguese events. He also took pole position at the Dutch Grand Prix, but failed to finish in the race. This was not his only retirement of the year – indeed his only other finish, although points scoring, was a fourth place at the British Grand Prix. Lewis Evans crashed heavily at the dusty Ain Diab Circuit during the season ending Moroccan Grand Prix. His Vanwall's engine seized and sent him lurching into barriers at high speed, and his car burst into flames. He was airlifted back to the UK, but died in hospital of his burns six days after the accident. His death cast a pall over Vanwall's victory in the 1958 International Cup for F1 Manufacturers, an achievement to which Lewis Evans had contributed significantly. Vandervell never fully recovered from Lewis Evans's death and withdrew from motorsport at the end of 1958.