Михаэль Шумахер: Формула-1 жұлдызының өмірі мен мансабы

Михаэль Шумахер – неміс автожарысшысы, 7 рет әлем чемпионы. Формула-1 тарихындағы ең табысты пилоттардың бірі, рекордтардың иесі. Карьерасы, жетістіктері туралы оқыңыз!

46 мин оқу

100%

Дереккөз: Michael Schumacher — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

Неміс жарыс жүргізушісі (1969 жылы туған), зейнеткер неміс жарыс жүргізушісі Майкл Шумахер (; 3 қаңтар 1969 жылы туған) – Формула-1 жарыстарында «Жордан», «Бенетон», «Феррари» және «Мерседес» командалары үшін қатысқан неміс бұрынғы жарыс жүргізушісі. Шумахер жеті рет Әлемнің жүргізушілер чемпионатының жеңімпазы атанды (Льюис Хэмилтонмен тең); 2012 жылы спорттан зейнетке шыққан кезде ол ең көп жеңіс (91), поул-позиция (68) және мәуеж орындар (155) бойынша рекордты иеленді, бірақ бұл көрсеткіштер кейін Хэмилтонмен жаңаланды, ал ол тізбектеп жүргізушілер чемпионатының саны және жалпы ең жылдам айналымдардың саны (77) бойынша рекордты сақтап тұр. Жұмысшы отбасында дүниеге келген Шумахер өзінің жарыс жолын картингтен бастады. Алты жасында ол қолдан жасалған картпен алғашқы картинг чемпионатын жеңіп алды. Картингте сәттілікке қол жеткізгеннен кейін – 1987 жылғы Еуропа чемпионатында жеңіске жеткеннен кейін, Шумахер «Жордан» командасымен Формула-1-де бір рет қатысты. 1991 жылғы F1 маусымының қалған бөлігіне ол «Бенетонмен» келісімшарт жасады, және осы командамен 1994 және 1995 жылғы F1 маусымдарында бірінші және екінші жүргізушілер титулдарын тізбектеп жеңіп алды. Шумахер 1996 жылғы F1 маусымында күресіп жатқан «Феррари» командасына ауысты. Командадағы алғашқы жылдары Шумахер 1997 және 1998 жылғы F1 маусымдарының соңғы жарысында титулдан қағылды, ал 1999 жылғы F1 маусымында тежегіш бұзылу салдарынан аяғы сынды. Ол «Ферраримен» бірге 2000 жылдан 2004 жылға дейін F1 маусымында бес рет тізбектеп жеңіске жетті, соның ішінде бес және жеті титулдарды жеңіп алды, сондай-ақ бірнеше рекордты жаңартты. 2005 жылғы F1 маусымында үшінші орынды және 2006 жылғы F1 маусымында екінші орынды алғаннан кейін Шумахер спорттан зейнетке шықты, бірақ кейіннен «Мерседеспен» 2010 жылғы F1 маусымынан 2012 жылғы F1 маусымына дейін қысқа уақытқа қайта оралды. Шумахер жарыстар кезінде машинасын ұзақ уақыт бойы шекті мүмкіндікке дейін жүргізуімен, жаңашыл фитнес режимімен және командаларды біріктіру қабілетімен ерекшеленді. Ол және оның кіші інісі Ральф – Формула-1 жарыстарында жеңіске жеткен жалғыз бауырлар, сондай-ақ бір жарыста бірінші және екінші орындарды алған алғашқы бауырлар, олар бұл жетістікті келесі төрт жарыста қайталады. 2002 жылы ЮНЕСКО-ның спорт жөніндегі елшісі болып тағайындалған Шумахер гуманитарлық жобаларға қатысты және қайырымдылыққа ондаған миллион доллар сыйлады. 2013 жылдың желтоқсан айында шаңғы тебу кезінде Шумахер ауыр ми жарақатын алды. Ол 2014 жылдың маусымына дейін медициналық комаға енгізілді. Ол Гренобльдегі ауруханадан Лозанна университетінің ауруханасына одан әрі оңалту үшін ауыстырылды, содан кейін 2014 жылдың қыркүйегінде жеке медициналық емдеу мен оңалту үшін үйіне көшірілді.

German racing driver (born 1969)
the retired German racing driver

Michael Schumacher (; born 3 January 1969) is a German former racing driver who competed in Formula One for Jordan, Benetton, Ferrari, and Mercedes. Schumacher has a joint record seven World Drivers' Championship titles (tied with Lewis Hamilton); at the time of his retirement from the sport in 2012, he also held the records for the most wins (91), pole positions (68), and podium finishes (155)—which have since been broken by Hamilton—while he maintains the record for consecutive Drivers' Championships and number of total fastest laps (77), among others. Born to working class parents, Schumacher started his racing career in karting. He won his first karting championship aged six in a kart built from discarded parts. After having enjoyed success in karting—such as winning the 1987 European karting championship—and in several single seater series, Schumacher made a one off Formula One appearance with Jordan at the He was signed by Benetton for the rest of the F1 season of 1991 season, winning his first and second drivers' titles consecutively in F1 season of 1994 and F1 season of 1995 with the team. Schumacher moved to the struggling Ferrari team in F1 season of 1996. During his first few years with the team, Schumacher lost out on the title in the final race of the season in F1 season of 1997 and F1 season of 1998, and suffered a broken leg from a brake failure in F1 season of 1999. He and Ferrari won five consecutive titles from F1 season of 2000 to F1 season of 2004, including unprecedented sixth and seventh titles, while breaking several records. After finishing third in F1 season of 2005 and second in F1 season of 2006, Schumacher retired from the sport, although he later made a brief return with Mercedes from F1 season of 2010 to F1 season of 2012. Schumacher was noted for pushing his car to the very limit for sustained periods during races, a pioneering fitness regimen, and ability to galvanise teams around him. He and his younger brother Ralf are the only siblings to win races in Formula One and the first siblings to finish first and second in the same race, a feat they repeated in four subsequent races. Schumacher was twice involved in collisions in the final race of a season that decided the title: first with Damon Hill at the , and later with Jacques Villeneuve at the
Appointed UNESCO Champion for Sport in 2002, Schumacher has been involved in humanitarian projects and has donated tens of millions of dollars to charity. In December 2013, Schumacher suffered a severe brain injury in a skiing accident. He was placed in a medically induced coma until June 2014. He left the hospital in Grenoble for further rehabilitation at the Lausanne University Hospital, before being relocated to his home to receive medical treatment and rehabilitation privately in September 2014.

Алғашқы жылдар

Майкл Шумахер 1969 жылдың 3 қаңтарында Батыс Германияның Хюрт қаласында, Солтүстік Рейн-Вестфалияда, қара жұмысшы отбасында дүниеге келді. Оның әкесі Рольф – кірпіш қалаушы, кейін жергілікті картинг трассасын басқарды, ал анасы Элизабет Шумахер (1948–2003) трассадағы кафеде жұмыс істеді. Шумахер төрт жасқа толғанда, әкесі оның педальді картын кішкентай мотоцикл қозғалтқышымен жабдықтады. Керпендегі шамға соғылғаннан кейін, ата-анасы оны Керпен Хорремдегі картинг трассасына апарып, ол клубтың ең жас мүшесі болды. Әкесі оған қолданылған бөлшектерден карт жасап берді. Алты жасында Шумахер алғашқы клубтық чемпионатын жеңіп алды. Жарысқа қатысуына қолдау көрсету үшін Шумахердің әкесі екінші жұмысқа орналасып, карттарды жалға беріп, жөндеумен айналысты, ал анасы трассадағы кафеде жұмыс істеді. Дегенмен, Шумахерге 800 марка тұратын жаңа қозғалтқыш қажет болғанда, ата-анасы оны сатып ала алмады. Ол жергілікті кәсіпкерлердің көмегімен жарысын жалғастыра алды. Германия заңдарына сәйкес, картинг лицензиясын алу үшін жүргізушінің жасы 14-ке толуы керек. Осы талапты оралымдау үшін Шумахер 12 жасында Люксембургте лицензия алды. 1983 жылы ол неміс лицензиясын алды, бұл неміс жасөспірімдер чемпионатында жеңіске жеткеннен кейін бір жыл өткен соң болды. 1985 жылы Шумахер Eurokart дилері Адольф Нойбертке қосылды, ал 1987 жылы неміс және еуропалық картинг чемпионы атанды. Содан кейін ол мектепті тастап, механик болып жұмыс істеді. 1988 жылы ол бір орындық автокөлік жарыстарына алғашқы қадамын жасады, неміс Формула Форд және Формула Кениг серияларына қатысып, соңғысында жеңіске жетті. 1989 жылы Шумахер Вилли Вебердің WTS Formula Three командасымен келісімшарт жасады. Вебердің қаржылық қолдауымен ол Германия Формула 3 чемпионатында өнер көрсетіп, 1990 жылы Германия Формула 3 чемпионатында жеңімпаз атанды. Хаккиненнің жарысы аяқталғанда, Шумахер артқы қанатысыз жеңіске жетті. Шумахер жарыстан алған сыйлық ақшасын отбасына берді, себебі олардың қарызы болған. 1990 жылы Формула 3 қарсыластары Хайнц Харальд Френцен және Карл Вендлингермен бірге Шумахер Mercedes Benz жасөспірімдер жарыс бағдарламасына қатысты. Бұл жас жүргізуші үшін ерекше жағдай болды, өйткені Шумахердің көптеген құрбылары Формула 1-ге өту үшін Формула 3000-да жарысқан. Вебер Шумахерге кәсіби баспасөз конференцияларына қатысу және ұзақ қашықтықтағы жарыстарда қуатты машиналарды жүргізу оның мансабына көмектесетінін кеңес берді.

Michael Schumacher was born in the West German town of Hürth, North Rhine Westphalia, on 3 January 1969, to working class parents Rolf—a bricklayer who later ran the local kart track—and Elisabeth Schumacher (1948–2003), who operated the track's canteen. When Schumacher was four, his father modified his pedal kart by adding a small motorcycle engine. After he crashed it into a lamp post in Kerpen, his parents took him to the karting track at Kerpen Horrem, where he became the youngest member of the karting club. His father built him a kart from discarded parts; at the age of six, Schumacher won his first club championship. To support his racing, Schumacher's father took on a second job renting and repairing karts, while his mother worked at the track's canteen. Nevertheless, when Schumacher needed a new engine costing 800 DM, his parents were unable to afford it; he was able to continue racing with support from local businessmen. Regulations in Germany require a driver to be at least 14 years old to obtain a kart license. To get around this, Schumacher obtained a license in Luxembourg at the age of 12. In 1983, he obtained his German license, a year after he won the German Junior Kart Championship. Schumacher joined Eurokart dealer Adolf Neubert in 1985, and by 1987 was the German and European kart champion, then he quit school and began working as a mechanic. In 1988, he made his first step into single seat car racing by participating in the German Formula Ford and Formula König series, winning the latter. In 1989, Schumacher signed with Willi Weber's WTS Formula Three team. Funded by Weber, he competed in the German Formula Three Championship, winning the 1990 German Formula Three Championship. While Häkkinen's race was ended, Schumacher drove to victory without a rear wing. Schumacher gave the prize money from winning the race to his family as they had debts. During 1990, along with his Formula Three rivals Heinz Harald Frentzen and Karl Wendlinger, Schumacher joined the Mercedes Benz junior racing programme in the World Sportscar Championship. This was unusual for a young driver, as most of Schumacher's contemporaries competed in Formula 3000 on the way to Formula One. Weber advised Schumacher that being exposed to professional press conferences and driving powerful cars in long distance races would help his career.

Профиль

Шумахер өзінің мансабында жылдамдығымен және жарыс шеберлігімен, жарыстың шешуші сәттерінде жоғары жылдамдықта жүру қабілетімен және ұзақ уақыт бойы машинасын шегіне дейін сығумен ерекшеленді. Ол еңбекқорлығымен, жаңашыл фитнес режимімен және командаларды біріктіру қабілетімен де танымал болды. 2004 жылы Slate журналы Шумахерді «нағыз жүргізу машинасы» және «әлемдегі ең үстем спортшы» деп сипаттады, себебі ол «сайысқа қарағанда жылдам, күшті және дене шынықтыру жағынан басым болды, олардың салмақ залындағы еңбегі арқасында». Журнал сондай-ақ Шумахердің спортты өзгерткенін, басқа жүргізушілерге жаңа стандарт қойғанын және өзінің командасы мен технологияларын құрғанын айтты. Шумахер күніне төрт сағат жаттықты, көбінесе жарыстардағы G күштеріне төтеп беру үшін мойын бұлшықтарын нығайтуға. Жатығудан кейін ол көбінесе сынақтар үшін жарыс трассасына баратын. 2003 жылы F1 Racing журналы телеметриялық деректерді пайдаланып Шумахердің жүргізу стилін талдады. Байқағандары, Шумахер газ және тежегіш педальдарын өте сезімтал және икемді басқарады. Ferrari командаласы Рубенс Барричелло көбінесе бұрышта тежейтін немесе жылдамдығын арттыратын болса, Шумахер әдетте бұрышқа кешірек тежейтін және газ педалін аздап басып машинасын тұрақтандыратын, тіпті тежегіш пен газ педальдарын бір уақытта қолданатын. Бұрыштан шығарда Шумахер жылдамдығын күрт арттырып, жеңіл тежеу арқылы машинасын теңгертетін. Мартин Брундл Шумахердің Сузука трассасындағы бірінші бұрылысты толық газбен өтетінін көрсеткен телеметрияны көріп, әсерленгенін айтты. Осы жүргізу стилімен Шумахер Сузуканың шашыраңқы бұрышынан Барричеллодан 25 км/сағ жылдамдықпен өтті, ал Барричелло осы бұрышта Шумахерден 0,3 секунд қалып қойды. Шумахердің ең сәтті өнер көрсетулері осындай жағдайларда болды, оған «Жаңбыр патшасы» («Regenkönig») немесе «Жаңбыр шебері» («Regenmeister»), «Шуэй» және «Шу» деген лақап аттары берілді. Шумахер Формула-1 спортын бүкіл әлемде, әсіресе Германияда танымал етуге үлкен үлес қосты, онда бұл спорт бұрын маргиналды деп есептелген. 2006 жылы FIA жүргізген сауалнамада ол Формула-1 жанкүйерлері арасында маусымның ең танымал жүргізушісі деп танылды. Мансабы бойы Шумахерге, әсіресе британдық БАҚ-та, антигермандық көзқарастармен қарады. 1994 жылы Шумахермен болған соқтығысу туралы британдық жүргізуші Деймон Хилл былай деп жазды: «Майклды Формула-1-дегі басқа жүргізушілерден ерекшелендіретін екі нәрсе бар – оның таланты мен мінезі. Мен біріншісіне ризамын, бірақ екіншісі маған ұнамайды». Хиллтен басқа Шумахердің Мика Хаккиненмен де бәсекелестігі болды, оны ол Ferrari-дегі алғашқы әлем чемпионаты үшін жеңіп, команданың 1979 жылғы F1 маусымынан бергі бірінші жүргізушілер чемпионатының иегері атанды, сондай-ақ Фернандо Алонсомен де бәсекелестікке түсті, ол 2000-жылдарда Шумахердің бес тізбектей жеңісін тоқтатты. Льюис Хэмилтон Шумахердің 2010-жылдардағы қысқа қайта оралу кезінде ғана оған қарсы тұрғанына қарамастан, олардың ұқсас жетістіктері мен жүргізу стиліне байланысты бәсекелес саналады және оны шабыт көзі деп атады. Шумахер 2006 жылы алғаш рет зейнеткерлікке шыққанда, сол жылғы жүргізушілер рейтингісінің алғашқы ондығында үш неміс жүргізушісі болды, бұл басқа ұлттан көп. Себастьян Феттель сияқты жас неміс жүргізушілері Шумахердің Формула-1 жүргізушісі болуына көмектескенін сезінді. 2020 жылы Феттель Шумахерді барлық уақыттағы ең үздік Формула-1 жүргізушісі деп атады. Формула-1 мансабының көп бөлігінде Шумахер Гран-при жүргізушілері қауымдастығының президенті болды, бұл ұйым 1961 жылы құрылып, 1982 жылы таратылған және Шумахердің 1994 жылы қайта іске қосуға көмектескен. 2006 жылы Формула-1 бәсекелесі Дэвид Коултард Шумахерді спорт тарихындағы ең жақсы жарыс жүргізушісі деп атады, ал үш дүркін әлем чемпионы Ники Лауда: «Ол ең үздік. Біз тірі болғанда оны ешкім жеңе алмайды» деді. 2020 жылы Шумахер Формула-1 тарихындағы ең ықпалды тұлға деп танылды.

Schumacher was noted throughout his career for his speed and racecraft, and his ability to produce fast laps at crucial moments in a race and to push his car to the very limit for sustained periods. He was also noted for his work ethic, pioneering fitness regimen, and ability to galvanise teams around him. In 2004, Slate magazine described Schumacher as "the ultimate driving machine" and "the most dominant athlete in the world" due to him having become "quicker, stronger, and fitter than the competition by outworking them in the weight room". The magazine also stated that Schumacher changed the sport as he set a new benchmark for other drivers and built the team and technologies around him. Schumacher exercised four hours a day, mostly to strengthen his neck muscles to better withstand G forces during races. After his gym session, he would often head to the race track for testing. In 2003, F1 Racing magazine analysed Schumacher's driving style using telemetry data. It was observed that Schumacher was very sensitive and flexible on the gas and brakes. Compared with his Ferrari teammate Rubens Barrichello, who often either braked or accelerated in a corner, Schumacher usually braked later into a corner and stabilised his car by accelerating slightly, often using both the brake and accelerator pedals at the same time. Exiting a corner, Schumacher accelerated considerably and balanced his car by braking lightly. Martin Brundle talked about being in awe upon seeing Schumacher's telemetry showing he took turn one on full throttle at the Suzuka circuit. With his driving style, Schumacher also went 25 km/h faster through the hairpin corner of Suzuka compared to Barrichello, who lost 0.3 seconds to Schumacher in this corner. Some of Schumacher's best performances occurred in such conditions, earning him the nicknames Regenkönig ("Rain King"), or Regenmeister ("Rain Master"), "Schuey", and "Schu". Schumacher has often been credited with popularising Formula One worldwide, especially in Germany, where it was formerly considered a fringe sport. In a 2006 FIA survey, he was voted the most popular driver of the season among Formula One fans. Throughout his career, Schumacher was subject to anti German prejudices, especially from the British media. About his collision with Schumacher in 1994, British driver Damon Hill wrote: "There are two things that set Michael apart from the rest of the drivers in Formula One − his sheer talent and his attitude. I am full of admiration for the former, but the latter leaves me cold." In addition to Hill, Schumacher also had rivalries with Mika Häkkinen, whom he beat for his first World Championship at Ferrari and the team's first Drivers' Championship since the F1 season of 1979 season, and Fernando Alonso, who ended Schumacher's five consecutive titles in the 2000s. Despite only facing him during Schumacher's brief comeback in the 2010s, Lewis Hamilton is also seen a rival due to their similar achievements and driving styles, and cited him as inspiration. When Schumacher first retired in 2006, three of the top ten drivers in that year's Drivers' standings were German, more than any other nationality. Younger German drivers, such as Sebastian Vettel, felt Schumacher was key in their becoming Formula One drivers. In 2020, Vettel named Schumacher the greatest Formula One driver of all time. During a large part of his Formula One career, Schumacher was the president of the Grand Prix Drivers' Association, a representative body originally set up in 1961 that had been disbanded in 1982 and Schumacher had helped to relaunch in 1994. In 2006, Formula One rival David Coulthard hailed Schumacher as the greatest all round racing driver in the history of the sport, while three time World Champion Niki Lauda stated: "He is the greatest. Nobody will ever beat him, as long as we are alive." In 2020, Schumacher was voted the most influential person in Formula One history.

Иордания (1991)

Шумахер Формула-1-де алғаш рет ирландиялық "Джордан Форд" командасымен 1991 жылы 32-нөмірлі машинамен түрмеде отырған Бертран Гашоның орнына жарысқа шықты. "Мерседес" келісімшарты бойынша жұмыс істейтін Шумахерді Эдди Джордан "Мерседес" Джорданға оның дебюті үшін 150 000 доллар төлегеннен кейін шартқа алды. Жарыс алдындағы аптада Шумахер "Сильверстоун" трассасында сынақ жүргізу кезінде Джорданның дизайнері Гэри Андерсон мен команданың менеджері Тревор Фостерді таң қалдырды. Шумахердің менеджері Вебер Джорданға Шумахердің қиын "Спа-Франкоршамп" трассасын жақсы білетінін айтты, бірақ шын мәнінде ол оны көрермен ретінде ғана көрген еді. Жарыс аптасында командаласы Андреа де Чезарис Шумахерге трассаны көрсетуі керек еді, бірақ ол келісімшарт келіссөздерімен айналысып қалды. Содан кейін Шумахер жолды өзімен бірге алып келген жиналмалы велосипедпен айналып үйренді. Дебютінде Шумахер жетінші орынды алып, падокта қызығушылық тудырды; Бұл команданың маусымдағы ең жақсы старт позициясына сәйкес келді, және Шумахер тәжірибелі де Чезаристі оқсып өтті. "Motor Sport" журналисі Джо Савард квалификациядан кейін "неміс журналистерінің тобы Стефан Беллофтан бері ең жақсы талант туралы әңгімелесіп жатыр" деп хабарлады. Шумахер жарыстың бірінші айналымында тізгіш бұзылғандықтан жарыстан шықты.

Бенетон (1991-1995)

Бельгия Гран-присіндегі дебютынан кейін, Джордан мен Шумахердің «Мерседес» басшылығы арасында маусым қалдығында неміс гонщик Ирландия командасы үшін жарысатындығы туралы принциптік келісім болғанына қарамастан, Шумахер келесі жарысқа «Бенеттон Форд» командасымен келісім жасады. Джордан британдық соттарға Шумахердің «Бенеттон» үшін жүргізуіне тыйым салуға шара қолданып, бірақ олар әлі соңғы келісімшартқа қол қоймағандықтан, сот ісін ұтырып қалды.

1991-1993: бірінші ұпайлар, тұғырлар мен жеңістер

1991 жылғы F1 маусымын Шумахер алты жарыстың төртеуі бойынша төрт ұпаймен аяқтады. Оның ең жақсы нәтижесі екінші жарысында, командаласы және үш дүркін әлем чемпионы Нельсон Пикеден алға шығып, бесінші орынды иеленді. Ол сонымен қатар Пикетті бес реттен төрт рет озып өтті және олар бірге болған уақытта одан жарты ұпай ғана кем жинады. 1992 жылғы F1 маусымының басында Sauber командасы келесі жылы Мерседес қолдауымен Формула-1 дебютін жоспарлап, Шумахердің келісім-шартындағы бапты қолданды, онда егер Мерседес Формула-1-ге кірсе, Шумахер олар үшін жүреді делінген. Ақырында Шумахер Бенеттонмен қалатыны туралы келісімге келді; Питер Заубер: "[Шумахер] біз үшін жүргізуді қаламайды. Неге мен оны мәжбүрлеуім керек?" Жыл бойы Найджел Манселл мен Риккардо Патрезедің Williams FW14B машинасы басымдық танытты, ол қуатты Renault қозғалтқыштарымен, жартылай автоматты беріліс қораптарымен және автомобильдің жолдан тыс биіктігін басқаруға арналған белсенді серікпен жабдықталған. Стандартты Benetton B192 машинасымен Шумахер тұңғыш рет подиумға көтеріліп, тактикалық шедевр деп аталған жарыста үшінші орынды иеленді. Бұл сонымен қатар H үлгісіндегі қолмен басқарылатын беріліс қорабымен Гран-приде жеңіске жеткен соңғы Формула-1 машинасы болды. 1992 жылғы Португалия Гран-приінен 1998 жылғы Монако Гран-приіне дейін екі машина да финиш сызығын кезіп өткенде Шумахер командаласынан жеңілген жоқ. 1992 жыл Шумахердің командаласын толық маусым бойы жеңген көптеген жағдайлардың біріншісі болды, нәтижесінде Мартин Брундл жұмыстан босатылды. Benetton командасының басшысы Флавио Бриаторе кейін бұл шешіміне өкінді, өйткені ол екі пилоттың да қабілетін дұрыс бағаламағанын айтты. Шумахер 1992 жылғы Жүргзушілер чемпионатында 53 ұпаймен үшінші орынды иеленді, бұл Патрезеден үш ұпай кем, ал бразилиялық Айртон Сеннадан үш ұпай көп. Сенаның жақын досы Жо Рамирес айтуынша, бразилиялық Шумахерді "сол кездегі барлық басқа пилоттардан әлдеқайда жоғары тұрған келесі үлкен қауіп" деп есептеген. Шумахер бір жарыста жеңіске жетіп, тоғыз рет подиумға көтерілді, ал қалған 16 жарыстың жетісінде жарыстан шығып қалды. Ол маусымды 52 ұпаймен төртінші орында аяқтады, командаласы Патрезеден оқшау артта қалды, сондықтан Бриаторе мен оның командасы Патрезе өзінің күшін жоғалтты деп ойлады және олардың машинасымен ешқандай мәселелері жоқ деп санайды.

Schumacher finished the F1 season of 1991 season with four points out of six races. His best finish was fifth in his second race, the , in which he finished ahead of his teammate and three time World Champion Nelson Piquet. He also outqualified Piquet four times out of five in the season run in, and scored only half a point less than him in the time they were together. >

At the start of the F1 season of 1992 season the Sauber team, planning their Formula One debut with Mercedes backing for the following year, invoked a clause in Schumacher's contract that stated that if Mercedes entered Formula One, Schumacher would drive for them. It was eventually agreed that Schumacher would stay with Benetton; Peter Sauber stated that "[Schumacher] didn't want to drive for us. Why would I have forced him?" The year was dominated by the Williams FW14B of Nigel Mansell and Riccardo Patrese, featuring powerful Renault engines, semi automatic gearboxes, and active suspension to control the car's ride height. In the conventional Benetton B192, Schumacher took his place on the podium for the first time, finishing third in the Through what has been described as a tactical masterstroke, That also marked as the last Formula One car to win a Grand Prix while sporting a H pattern manual gearbox. From the 1992 Portuguese Grand Prix to the 1998 Monaco Grand Prix, Schumacher was not beaten by his teammate when both cars finished. 1992 was also the first of many times that Schumacher beat his teammate through a full season, and Martin Brundle was fired as a result. Benetton team boss Flavio Briatore later regretted this decision, saying that he had underestimated the ability of both his drivers. Schumacher finished third in the Drivers' Championship in 1992 with 53 points, three points behind runner up Patrese and three in front of the Brazilian Ayrton Senna. According to Jo Ramírez, a close friend of Senna, the Brazilian considered Schumacher "the next big threat, way ahead of all the other drivers around at the time". Schumacher won one race, the where he beat Prost, and had nine podium finishes; he retired in seven of the other 16 races. He finished the season in fourth, with 52 points, beating Patrese as teammate, so much so that Briatore and his team thought that Patrese was washed up and that they had no problem with their car.

19941995: бірінен соң бірі өткен әлем чемпионаты жылдары

Шумахер өзінің алғашқы жүргізушілер чемпионатын 1994 жылғы Ф1 маусымында жеңіп алды. Формула 1 әлем чемпионатындағы ең нашар жеңімпаз машинасы деп аталған Benetton B194 машинасына отырып, басқаруы өте қиын болғандықтан, Шумахер үш түрлі командаласымен (JJ Lehto, Jos Verstappen және Johnny Herbert) жарысқан, себебі олар апатқа ұшыраған. Шумахер алғашқы төрт жарысты жеңіп, маусымды сегіз жеңіспен аяқтады. Ол алғашқы жеті жарыстың алтауын жеңіп алды, соның ішінде барлық қатысушыларды айналып өтетін жарысқа қатысты.

1994 жылғы маусымда Айртон Сеннаның қазасы орын алды, оған тікелей Сеннаның артында болған Шумахер куә болды, сондай-ақ Роланд Раценбергер де қаза тапты; 1994 жылғы Формула 1 маусымында бірнеше командалар, әсіресе Шумахердің Benetton командасы, спорттың техникалық ережелерін бұзды деген айыптамалар таралды. Сан-Марино Гран-приінен кейін Benetton, Ferrari және McLaren командалары FIA-ның электрондық көмекші құралдарға тыйым салуын бұзды деген күдікпен тергелді. Benetton және McLaren бастапқыда тергеу үшін бастапқы кодты ұсынудан бас тартты. Олар ұсынғаннан кейін, FIA екі команданың бағдарламалық жасақтамасында жасырын мүмкіндіктерді тапты, бірақ олар жарыста қолданылған деген дәлел жоқ. Екі команда да бастапқыда ынтымақтастық көрсетпегені үшін 100 000 АҚШ долларына айыппұл салынды. McLaren бағдарламалық жасақтамасы автоматты ауысуды қамтамасыз ететін беріліс қорабының бағдарламасы болды және заңды деп танылды. Керісінше, Benetton бағдарламалық жасақтамасы Шумахерге тамаша старт алуға мүмкіндік беретін стартты басқару жүйесінің бір түрі деп саналды, бұл ережелерге сәйкес тыйым салынған; Benetton және Виллем Тоет, 30 жылдан астам уақыт бойы Формула 1 аэродинамигі және 1994 жылға дейін Benetton-да жұмыс істеген, сүйреуді басқару айналу инерциясы арқылы заңды түрде жүзеге асырылған деп мәлімдеді. Бағдарламалық жасақтама қолданылған деген ешқандай дәлел болған жоқ. Алдымен Шумахер Хиллді жарысқа кіру кезінде басып өткені үшін айыппұл төледі. Ол және Benetton айыппұлды және одан кейінгі қара жалауды, жүргізуші бірден пит-стопқа оралуы керек екенін көрсететін жалауды елемеді, осылайша ол дисквалификацияланды және кейін екі жарысқа қатысудан шеттетілді. Benetton оқиғаға себепті стюардтар мен команда арасындағы байланыс қатесі деп түсіндірді. Шумахер машинасының тежегіш блогында заңсыз тозу болғандықтан жеңіске жеткеннен кейін де дисквалификацияланды, бұл Имладағы апаттардан кейін төменгі күш пен бұрылыс жылдамдығын шектеу үшін қолданылатын шара болды. Benetton Шумахердің бұрылыс кезінде кедергіге соқтығысқанда тежегіш блогының зақымдалғанын мәлімдеді; FIA блоктан көрінетін тозу мен зақымдану үлгісіне байланысты олардың шағымын қабылдамады. Екі жарысқа қатысудан шеттету көптеген бақылаушылар тарапынан ұсақ және маңызсыз деп қарастырылды, бұл Benetton-ның FIA-мен араздығының нәтижесі болды, Шумахер құрбан болды және FIA оның алғашқы әлем чемпионатын жеңуіне кедері келтіруге тырысты. Бұл оқиғалар Деймон Хиллге ұпай айырмасын қысқартуға көмектесті, ал Шумахер соңғы жарысқа бір ұпаймен басымдықпен келді. 36-шы айналымда Шумахер көш бастап бара жатқанда жолдың сыртындағы қоршауға соқтығысты. Хилл оны өткізіп жіберуге тырысты, бірақ Шумахердің машинасы жолға қайтып келгенде бұрышта соқтығысып, екеуі де жарыстан шықты. Нәтижесінде Шумахер жүргізушілер чемпионатында жеңіске жетті. Жарыс стюардтары оқиғаны жарыс кезінде болған жағдай деп бағалады және ешқандай шара қолданбады. Дегенмен, жүргізушілер чемпионаты 1989 және 1990 жылдары ұқсас жағдайда шешілген, ал Шумахер британдық БАҚ-та сынға ұшырады. Жарыстан кейін FIA конференциясында Шумахер өзінің жеңісін Сенаға арнады. 1995 жылғы F1 маусымында Шумахер Benetton командасымен титулын сәтті қорғады, енді олар Williams сияқты Renault қозғалтқышына ие болды; Motor Sport авторы Маркус Симмонстың айтуынша, Benetton командасы жақсырақ болды, ал Williams машинасы жақсырақ болды. Шумахер екінші орын алған Хиллге қарағанда 33 ұпайға артық жинады. Герберт командаласы ретінде, ол Benetton командасын алғашқы Конструкторлар чемпионатына жеткізіп, McLaren және Williams командаларының үстемдігін бұзды және Формула 1 тарихындағы ең жас екі дүркін әлем чемпионы атанды. Маусымда Хиллмен бірнеше соқтығысулар болды, әсіресе Хиллдің басып өту маневрі екеуін де 45-ші айналымда жарыстан шығарды, сондай-ақ 23-ші айналымда да соқтығысты; ол өзінің мансабындағы ең жақсы овертейктердің бірін жасады, Жан Алесиге қарсы жеңіспен, Хиллден 16 секунд алдымен аяқтады.

The 1994 season was marred by the death of Ayrton Senna, which was witnessed by Schumacher who was directly behind Senna, and that of Roland Ratzenberger during the ; there were also allegations of cheating during the 1994 Formula One season involving several teams, most particularly Schumacher's Benetton, having allegedly broken the sport's technical regulations. Following the San Marino Grand Prix, the Benetton, Ferrari, and McLaren teams were investigated on suspicion of breaking the FIA imposed ban on electronic aids. Benetton and McLaren initially refused to hand over their source code for investigation. When they did so, the FIA discovered hidden functionality in both teams' software but no evidence that it had been used in a race. Both teams were fined $100,000 for their initial refusal to cooperate. The McLaren software, which was a gearbox program that allowed automatic shifts, was deemed legal. By contrast, the Benetton software was deemed to be a form of launch control that would have allowed Schumacher to make perfect starts, which was explicitly outlawed by the regulations; Benetton and Willem Toet, a Formula One aerodynamicist for over thirty years who worked at Benetton until 1994, stated that traction control was legally achieved through rotational inertia. There was no evidence to suggest the software was used. At the , Schumacher was penalised for overtaking Hill on the formation lap. He and Benetton then ignored the penalty and the subsequent black flag, which indicates that the driver must immediately return to the pits, for which he was disqualified and later given a two race ban. Benetton blamed the incident on a communication error between the stewards and the team. Schumacher was also disqualified after winning the , after his car was found to have illegal wear on its skid block, a measure used after the accidents at Imola to limit downforce and hence cornering speed. Benetton protested that the skid block had been damaged when Schumacher spun over a kerb; the FIA rejected their appeal because of the pattern of wear and damage visible on the block. The two race ban punishment was seen by many observers as petty and insignificant, and that it was a result of Benetton feud with the FIA, with Schumacher being a victim and the FIA trying to deny him his first World Championship. These incidents helped Damon Hill close the points gap, and Schumacher led by a single point going into the final race at the On lap 36, Schumacher hit the guardrail on the outside of the track while leading. Hill attempted to pass but as Schumacher's car returned to the track there was a collision on the corner causing them both to retire. As a result, Schumacher won the Drivers' Championship, The race stewards judged it as a racing accident and took no action against either driver. Although the Drivers' Championship had been decided in a similar manner in 1989 and 1990, and Schumacher was vilified in the British media. At the FIA conference after the race, Schumacher dedicated his title to Senna. In F1 season of 1995, Schumacher successfully defended his title with Benetton, which now had the same Renault engine as Williams; according to Motor Sport author Marcus Simmons, Benetton had the better team, while Williams had the superior car. Schumacher accumulated 33 more points than second placed Hill. With Herbert as teammate, he took Benetton to its first Constructors' Championship, breaking the dominance of McLaren and Williams, and became the youngest two time World Champion in Formula One history. The season was marred by several collisions with Hill, in particular an overtaking manoeuvre by Hill took them both out of the on lap 45, and again on lap 23 of the ; it also saw one of his career's best ovetakes, with the one over Jean Alesi giving him the win at the , finishing 16 seconds ahead of Hill,

Ferrari (19962006)

1996 жылғы F1 маусымында Шумахер Ferrari командасына қосылды, бұл команда соңғы рет 1979 жылғы F1 маусымында Жүргізушілер Чемпионатын және 1983 жылғы F1 маусымында Конструкторлар Чемпионатын жеңіп алған еді. Ол Benetton командасымен жасасқан келісімшартының мерзімі аяқталғанға дейін бір жыл бұрын кетіп қалды. Кейін ол 1994 жылы команданың келтірген зиянының себебімен келісімнен бас тартқанын айтты. Бір жыл өткен соң Шумахер Benetton қызметкерлері Рори Берн (дизайнер) және Росс Браунды (техникалық директор) Ferrari-ге шақырды. Ferrari бұрын 1982 және 1990 жылғы F1 маусымдарында чемпионатқа жақын келген болатын. 1990-шы жылдардың басында команда күрт құлдырады, себебі оның танымал V12 қозғалтқышы қарсыластарының кішкентай, жеңіл және жанармайды үнемдейтін V10 қозғалтқыштарына қарағанда бәсекеге қабілетсіз болды. Әртүрлі жүргізушілер, әсіресе Ален Прост, көліктерге «көлік», «доңыз» және «апат күтуде» сияқты жағымсыз атаулар берді. Сонымен қатар, Ferrari командасының нашар пит-стоп жұмысы әдеттегі қызық оқиға болып есептелді. Шумахер Ferrari F310 машинасының чемпионатты жеңуге лайықты екенін мәлімдеді, бірақ кейін оның әріптесі Эдди Ирвин F310-ды «жаман машина», «қоқыс», «жақсы емес» деп сипаттады, ал дизайнер Джон Барнард машинаның «өте жақсы емес» екенін мойындады. Ирвин кейінірек: «1996 жылғы [Ferrari] машинасы апатқа ұшырап, оны жүргізуге жарамсыз еді. Тек Михаэль Шумахердің қабілетіне ие адам – және мүмкін Сена – оны жүргізе алды» деді. Алези мен Бергерге 1995 жылы Әлем Чемпионатын жеңіп алған Шумахердің Benetton B195 машинасымен жүргізуге рұқсат берілді, олар Шумахердің осы машинамен қалай жеңгеніне сенбеді, оны «құрлы-құрлы өрдектің» (ugly duckling) сияқты деп атады, себебі оны жүргізу өте қиын және көптеген апаттарға себеп болды. 1999 жылы 1994 және 1995 жылғы Әлем Чемпионатындағы қарсыласы Деймон Хиллмен сұхбаттасқанда Шумахер: «Benetton командасынан кеткенімді және [Жан] Алеси мен [Герхард] Бергердің сол Benetton машинасымен алғашқы қадамдарын жасағанын есіңізде ме? Олардың қанша апатқа ұшырағанын есіңізде ме? Бұл машина шынымен де керемет еді. Оны жүргізу өте қиын. Ол өте сезімтал болды. Бірақ сіз оны дәл сол шекте жүргізсеңіз, ол жылдам болды. Бірақ қазір машиналардың аэродинамикалық жағынан көптеген жақсартулар жасалды, сондықтан мен жүргізген машиналар әлдеқайда тұрақты болды. Бұл бүгінгі көліктердің көпшілігіне қатысты» деді. Шумахер, Браун, Берн және Жан Тодт команданы қиын жағдайдағыдан Формула 1 тарихындағы ең табысты командаға айналдырды, Шумахер Формула 1 және жалпы автоспорттың символына айналды. Ferrari-де Шумахер 72 Гран-приде жеңіске жетті және 2000 жылдан 2004 жылға дейін бес рет қатарынан Жүргізушілер Чемпионатын жеңіп алды. Браунның айтуынша, егер Шумахер 2012 жылы зейнетке шықпаса және 2013 жылы шаңғыдан жарақаттанбаса, 2014 жылғы F1 маусымында өзінің сегізінші Әлем Чемпионатын жеңуге мүмкіндігі болар еді. 2023 жылы Williams командасының директоры Джеймс Воулз, 2010 және 2012 жылдар аралығында Шумахердің командадағы кезінде Mercedes командасының бас стратегі болған және 2010 жылдардың ортасы мен соңында команданың табысына үлкен үлес қосқан, Шумахер Mercedes командасын біріктіргенін айтты. Воулз былай деп қосты: «[Шумакер] өзінің өнерінің бірдей деңгейде емес екенін де білді, бірақ ол оған жұмсаған еңбек пен берілгендігімен толықтырды. Осыдан Нико көп нәрсе үйренді, ал керісінше, Льюис Никодан көп нәрсе үйренді».

In F1 season of 1996, Schumacher joined Ferrari, a team that had last won the Drivers' Championship in F1 season of 1979 and the Constructors' Championship in F1 season of 1983, for a salary of $60 million over two years. He left Benetton a year before his contract with them expired; he later cited the team's damaging actions in 1994 as his reason for opting out of his deal. A year later, Schumacher lured Benetton employees Rory Byrne (designer) and Ross Brawn (technical director) to Ferrari. Ferrari had previously come close to the championship in F1 season of 1982 and F1 season of 1990. The team had suffered a disastrous downturn in the early 1990s, partially as its famous V12 engine was no longer competitive against the smaller, lighter, and more fuel efficient V10s of its competitors. Various drivers, notably Alain Prost, had given the vehicles disparaging labels, such as "truck", "pig", and "accident waiting to happen". Furthermore, the poor performance of the Ferrari pit crews was considered a running joke. Schumacher declared the Ferrari F310 good enough to win a championship, although afterwards his teammate Eddie Irvine labelled the F310 "an awful car", a "piece of junk", and "almost undriveable", while designer John Barnard admitted that the car "wasn't very good". Irvine also later commented: "The '96 [Ferrari] car was a disaster and was nearly undriveable. Only someone of Michael Schumacher's ability − and maybe Senna – could have driven it." Alesi and Berger were allowed to drive Schumacher's Benetton B195 with which he won the World Championship in 1995, and they could not believe how Schumacher had won with it, calling it "the ugly ducking" for being so ugly to drive and having many crashes. In a 1999 interview with his 1994 and 1995 World Championship rival Damon Hill, Schumacher recalled: "You remember when I left Benetton, and [Jean] Alesi and [Gerhard] Berger took their first steps in that Benetton? You remember how many crashes they had? I mean, that car was really unbelievable. Really difficult to drive. It was so edgy. But it was fast when you just drove it exactly on that edge. Now, though, there have been a lot of aerodynamic improvements to the cars and so the cars I have driven have been a lot more stable. And that applies to most of the cars today." Schumacher, Brawn, Byrne, and Jean Todt have been credited as turning the struggling team into the most successful team in Formula One history, Schumacher became the byword for Formula One and motorsports in general. At Ferrari, Schumacher scored 72 Grand Prix wins and won five consecutive Drivers' titles from 2000 to 2004. According to Brawn, had Schumacher not retired in 2012 and not suffered a skii injury in 2013, he would have had a shot at winning his eight World Championship in F1 season of 2014. In 2023, Williams team principal James Vowles, who was Mercedes chief strategist during Schumacher's time at the team between 2010 and 2012 and was instrumental in the team's success in the mid to late 2010s, said that Schumacher brought Mercedes together. Vowles added: "[Schumacher] also knew his performance was perhaps not quite at the same level, but he made up for it in terms of the amount of work and dedication he put in. From that, Nico learned a lot and conversely, Lewis learned a lot from Nico."

19961999: Әлем чемпионатының қиындықтары

1996 жылы Шумахер Жүргізушілер Чемпионатында үшінші орынды иеленді және «Феррариге» өзінің бұрынғы командасы «Бенетоннан» алда Конструкторлар Чемпионатында екінші орынға көтерілуге көмектесті. Маусым бойы машинаның сенімділік проблемалары болды; Шумахер 16 жарыстың 7-інде аяқтай алмады. Ол кезде Шумахер поул-позицияны иеленсе де, құрама айналымда қозғалтқыштың істен шығуынан зардап шекті. Ол 1991-1995 жылдар аралығында команданың жетістіктерінен асып түсетін үш жарыста жеңіске жетті. «Феррари» үшін алғашқы жеңісін ол жаңбырлы жағдайда үшінші орынға дейін барлық алаңды жауып өткен жарыста жеңіп алды. Сонымен қатар, ол «Феррари» жанкүйерлерінің алдындағы жарыста бірінші орынды иеленді. 1997 жылы Шумахер мен Вильнёв, ешқашан подиумды бөліспегеніне және трассада тікелей шайқаспағанына қарамастан, спорттың ең драмалық және даулы маусым финалы деп сипатталған жарыста титул үшін күресті. Вильнёв, жоғары деңгейдегі Williams FW19 машинасын айдап, маусымның алғашқы бөлігінде чемпионатты басқарды. Осы маусымдағы алғашқы жеңісі Шумахердің жаңбырлы жарыста болды, ол бір айналымнан кейін алты секундтық көшбасшылыққа шықты. Шумахер чемпионатта алдыңғы орынға шығып, бес жарыста жеңіске жетті және маусымның финалына (Херез трассасында) бір ұпай артықшылықпен кірді. Іске қосылғанда Шумахер Вильнёв пен Хайнц Харальд Френцен сияқты жылдамдық көрсетті. Ол екінші орыннан шықты, өйткені Вильнёв ең жылдам айналымды бірінші орынға қойды, бірақ оны бастау кезінде секіре алды. Жарыс соңында Шумахердің «Феррариде» салқындатқыштан ағып, өнімділігі төмендеді, бұл оның жарысты аяқтамауы мүмкін екенін көрсетті. Вильнёв 48-ші айналымда қарсыласын басып өтуге жақындаған кезде, Шумахер оған бұрылып, жарыстан шығып кетті. Вильнёв төрт ұпай жинап, чемпион атанды. Қоғамның наразылығына қарамастан, жарыстың стюардтары бастапқыда ешқандай айыппұл тағайындамады, өйткені олар оны жарыс оқиғасы деп санады; жарыстан екі апта өткен соң, бұрын-соңды болмаған қадаммен, Шумахер 1997 жылғы Жүргізушілер Чемпионатынан шығарылды. Бастапқыда өзін кінәлі сезінген Шумахер шешімді қабылдады және қателік жасағанын мойындады. Кейінгі жылдары Вильнёв өзі «Шумахердің итермелеуісіз ешқашан бұрышты жасамаса керек еді» деп мойындады, ал Шумахер 2009 жылы өзінің мансабын қайтадан бастаса, «кейбір нәрсені басқаша істейтіні» туралы айтты, Херезтегі 1997 жылғы жарысты өмірінде өзгерткісі келетін нәрсе ретінде атады. 1998 жылғы F1 маусымында фин жүргізушісі Мика Хаккинен Шумахердің басты атақ бәсекелесі болды. McLaren MP4/13 машинасын айдап, Хаккинен маусымның алғашқы екі жарысында жеңіске жетіп, Шумахерге 16 ұпай артықшылыққа ие болды, ол кейін жеңімпаз атанды. «Феррари» маусымның екінші жартысында айтарлықтай жақсарып, Шумахер алты жеңіске жетті және тағы бес рет подиумға шықты. Оның бір жеңісі «Макларен» үшін қиын трассада болды. Браун оған: «Майкл, 25 секундқа дейін 19 айналым жасауың керек. Бізге 19 айналым қажет» деді. Полдан бастаған Хаккинен сенімділік мәселелеріне байланысты бір ұпайға қол жеткізді. «Феррари» 1990 жылдан бері бірінші рет 1–2 нәтиже көрсетті. 1998 жылғы маусымда екі дау болды. Шумахер соңғы айналымда жетекшілік етіп, пит-лейнге бұрылып, старт сызығынан өтіп, он секундтық тоқтату жазасын өтеу үшін тоқтады, бұл қауіпсіздік машинасы кезеңінде Александр Вурцтың машинасын басып өткенімен байланысты. Бұл жазаны өтеу ретінде есептелетіндігіне күмән болды; өйткені ол пит-лейнге кіргенде финиш сызығынан өтіп кеткендіктен, FIA 25 минут шекте емес, 31 минутты алуына байланысты жазаны күшін жойды және «Маклареннің» наразылығын қабылдамады. Мүмкін үш ұпайдан бастап, Шумахер әлі де Хаккинен жеті ұпайға артта қалды. Соңғы жарысқа қарай бара жатқанда, Хаккинен Шумахерге қарағанда төрт ұпай артықшылыққа ие болды, ол полюстен бастады, бірақ тоқтап қалды және старт тоқтатылды, яғни ол алаңның артқы жағынан бастауға мәжбүр болды. Ол үшінші орынға дейін қайта оралды, бірақ апаттан қалған қалдықтарға тап болғаннан кейін зейнеткерлікке шықты. Хаккинен соңғы екі жарыста Шумахердің екі рет полюс-ситтер болғанына қарамастан жеңіп, «Ферраридің» әлем чемпионатында ең ұзақ уақыт қалмауын жалғастырды. 1999 жылғы F1 маусымында Шумахердің күш-жігері «Феррариге» Конструкторлар Чемпионатында жеңіс, команданың 1983 жылдан бері алғашқы титулын жеңуге көмектесті. Ол Stowe Corner жоғарғы жылдамдықтағы Шоферлер Чемпионатында жеңіс мүмкіндігін жоғалтты; оның машинасының артқы тежегіші істен шығып, оны жолдан шығарып, кедергілерге жіберді және аяғы сынды. 98 күндік жұмыстан босаған кезде оны фин жүргізушісі Мика Сало ауыстырды. Оның оралуы туралы Шумахердің командаласы Эдди Ирвин еске алды: «Бұл таңғажайып болды. Мен есімде сақтаймын, біз Мика Саломен әлемдегі ең қиын трассалардың бірі – Муджеллода сынақтан өтіп жатқанбыз, ал ол [Шумахер] сегіз айдан бері машина айдамаған. Ол машинаға отырып, бір айналымнан кейін менің көрсеткен нәтижемнен бір-екі секундқа ғана қалып қойды. Мұндай нәрсені қалай істейсің? Ал кейін бірнеше айналымнан кейін ол жарты секундқа жылдамдады – бұл мүмкін емес. Бұл өте мазасыз, бірақ оның телеметриясын көруге және оның машинамен не істей алатынын көруге мүмкіндік болғаны үшін мақтан тұтамын». Ирвин чемпионатта бір ұпай артықшылықпен жетекшілік етіп тұрды. Шумахердің рөлі туралы Ирвин былай деді: «Ол әлемдегі ең жақсы жүргізуші ғана емес, сонымен қатар әлемдегі ең жақсы екінші нөмірлі жүргізуші». Маусымның соңғы жарысында Хаккинен жеңіске жетіп, екінші рет тізбектеп титул жеңді. Шумахер кейін Хаккинен «менің ең жақсы қарсыласым» және оған ең көп құрмет көрсеткені айтты.

In 1996, Schumacher finished third in the Drivers' Championship and helped Ferrari to second place in the Constructors' Championship ahead of his old team Benetton. During the season, the car had reliability problems; Schumacher did not finish in 7 of the 16 races. At the , Schumacher took pole position but suffered engine failure on the formation lap. He won three races, more than the team's total tally for the period from 1991 to 1995, despite a poor chassis. He took his first win for Ferrari at the , where he lapped the entire field up to third place in the wet. He also took first place at the to win in front of the tifosi (Ferrari fans). Schumacher and Villeneuve competed for the title in F1 season of 1997, despite never sharing a podium and almost never battling directly on the track, in what has been described as the sport's most dramatic and controversial season finale. Villeneuve, driving the superior Williams FW19, led the championship in the early part of the season. Schumacher first win of the season came at the wet , in which he took a six second lead after one lap. Schumacher had taken the championship lead, winning five races, and entered the season's finale (the at the Jerez circuit) with a one point advantage. In qualifying, Schumacher set the same fastest lap as Villeneuve and Heinz Harald Frentzenn. He started in second position as Villeneuve set his fastest lap first but was able to jump him at the start. Towards the end of the race, Schumacher's Ferrari developed a coolant leak and loss of performance indicating he might not finish the race. As Villeneuve approached to pass his rival on lap 48, Schumacher turned in on him but retired from the race. Villeneuve went on and scored four points to take the championship. Despite public outcry, the race stewards did not initially award any penalty, as they had deemed it a racing incident; two weeks after the race, in an unprecedented move, Schumacher was disqualified from the entire 1997 Drivers' Championship after an FIA disciplinary hearing found that his "manoeuvre was an instinctive reaction and although deliberate not made with malice or premeditation, it was a serious error." Initially feeling wronged, Schumacher accepted the decision and admitted having made a mistake, In later years, Villeneuve himself admitted that he "would never have made that corner without [Schumacher's] push", and Schumacher stated in 2009 that if he could have his career over again, he would "do some things differently", citing Jerez 1997 as something that he would have changed in his career. In F1 season of 1998, Finnish driver Mika Häkkinen became Schumacher's main title rival. Driving the superior McLaren MP4/13, Häkkinen won the first two races of the season, gaining a 16 point advantage over Schumacher, who then won the With the Ferrari improving significantly in the second half of the season, Schumacher took six victories and had five other podium finishes. One of his victories was at the , a track where overtaking is difficult and that favoured McLaren; Brawn had told him: "Michael, you have 19 laps to pull out 25 seconds. We need 19 qualifying laps from you." Häkkinen, who started on pole, achieved only a point due to reliability issues. Ferrari took a 1–2 finish at the , the first Ferrari 1–2 finish since 1990, and at the ,

There were two controversies during the 1998 season. At the , Schumacher was leading on the last lap when he turned into the pit lane, crossed the start finish line, and stopped to serve his ten second stop go penalty, which was a result of overtaking the lapped car of Alexander Wurz during a safety car period. There was some doubt whether this counted as serving the penalty; because he had crossed the finish line when he came into the pit lane, The FIA rescinded the penalty due to taking 31 minuites, rather than within the 25 minutes limit, and rejected McLaren's protest. From a possible three point lead, Schumacher was still seven points behind Häkkinen. Heading into the final race, the , Häkkinen held a four point advantage over Schumacher, who started on pole but stalled and caused the start to be aborted, which meant he had to start from the back of the field. He made a comeback up to third but retired after hitting debris from an accident. Häkkinen won the Drivers' Championship by winning the final two races despite Schumacher being the polesitter both times, continuing Ferrari's longest World Championship drought. In F1 season of 1999, Schumacher's efforts helped Ferrari win the Constructors' Championship, the team's first title since 1983. He lost his chance to win the Drivers' Championship at the at the high speed Stowe Corner; his car's rear brake failed, sending him off the track into the barriers and resulting in a broken leg. During his 98 day absence, he was replaced by Finnish driver Mika Salo. About his return, Schumacher's Eddie Irvine teammate recalled: "It was amazing. I remember me and Mika Salo were testing at Mugello, which is one of the hardest circuits in the world – and he [Schumacher] hadn't driven for eight months. He got in the car and within a lap he was a tenth or two tenths slower than I was. How do you do that? And then of course a couple of laps later he's half a second quicker and – it's just impossible. It's really really annoying, but it was an honour to be able to see his telemetry and see the things he could do with a car." with Irvine leading the championship by one point. About Schumacher's role, Irvine stated: "He is not only the best driver in the world, he is also the best number two in the world." In the last race of the season, the , Häkkinen won his second consecutive title after he beat him off the line. Schumacher later said that Häkkinen was "the best opponent I've had" and the one he respected the most.

2000-2004: бес рет қатарынан әлем чемпионаты

2000 жылы F1 маусымында Шумахер үшінші рет жүргізушілер чемпионатын жеңіп алды, Ферраримен алғаш рет, бір жыл бойы Хаккиненмен күрескеннен кейін. Шумахер маусымның алғашқы үш жарысын және алғашқы сегізінің бесеуінде жеңіске жетті. Жылдың ортасында Шумахердің мүмкіндіктері үш рет қатарынан финиш сызығын кеспеуіне байланысты төмендеді, бұл Хаккиненге турнирлік есептегі айырмашылықты қысқартуға мүмкіндік берді. Жартылай құрғақ ауа райындағы біліктілік сессиясының алғашқы 10 минутында шешілген жарыста Шумахер соңғы секундтарда уақытын жақсарта алды және екінші орынға ие болды. Жарыста ол старттағы апаттан кейін шығып қалды, ал оның жаңа командаласы Рубенс Барричелло 18-ші орыннан алғашқы жеңісін алды. Чемпионат үшін күрес маусымның соңғы жарысына дейін созылды, поул-позициядан бастаған Шумахер стартта Хаккиненге көшбасшылықты жоғалтты. Кейін ол бұл күресті өміріндегі ең қиын күрес деп сипаттады. Шумахер Хаккиненге қарағанда екі есе көп Гран-прилерде жеңіске жеткенімен, BBC Sport журналисі Эндрю Бенсон "Мика Хаккинен мен Макларен Мерседестің қарсыластығы шикі статистика көрсеткеннен әлдеқайда күшті болды" деді және Адриан Ньюи жасаған Макларен "F1-де үшінші жыл қатарынан ең жылдам машина" екенін атап өтті. Бенсон Шумахерді "өз дәуірінің сөзсіз ең ұлы жүргізушісі" деп атады. 2001 жылы F1 маусымында Шумахер төртінші рет жүргізушілер титулын жеңіп алды. Тағы төрт жүргізуші жарыстарда жеңіске жетті, бірақ ешқайсысы чемпионат үшін маусым бойы күресе алмады. Шумахер рекордтық 9 жеңіске қол жеткізіп, әлем чемпионатының жеңімпазы атанды. Ол чемпионатты 123 ұпаймен аяқтады, екінші орынды иеленген Коултардтан 58 ұпаймен озып кетті. Маусымның жарқын сәттерінің бірі ол жеңіске жеткен жарыс болды, онда Хаккиненнің машинасының қозғалтқышы соңғы айналымда жарылып кетті, Шумахер оған өте қиын болғанын айтты және олар "зор бақытқа ие болды". 2002 жылы F1 маусымында Шумахер жүргізушілер чемпионатын сақтап қалды. Жүргізушілер чемпионатында жеңіске жетіп, ол Хуан Мануэль Фанхионың бес рет әлем чемпионы болған рекордын теңестірді. Ferrari 17 жарыстың 15-інде жеңіске жетті, ал Шумахер маусымның қалған алты жарысында чемпион атанды, бұл әлем чемпионы атанған жүргізуші үшін маусымның ең ерте нүктесі болып табылады. Шумахер өзінің бұрынғы рекордын, Найджел Манселлмен бөліскен, бір маусымда тоғыз жарыста жеңіске жеткен рекордын жаңартты, 11 рет жеңіске жетіп, әр жарысты подиумда аяқтады. Ол 144 ұпай жинап, рекордтық 67 ұпаймен командаласы Барричеллодан озып кетті. Бұл екеуі 17 жарыстың тоғызында бірінші екі орында болды. 2002 жылғы маусымда Барричелло көш бастап тұрған жарыста дау туырады, бірақ жарыстың соңғы метрлерінде команданың бұйрығы бойынша Шумахер жеңіске жетті. Орын ауыстыру нақты спорттық немесе техникалық ережелерді бұзбаса да, өткен жылы Шумахер екінші, Барричелло үшінші орынға ие болған кезде Ferrari осыған ұқсас әрекет жасағандықтан, жанкүйерлер наразылық білдірді және команданың әрекеттері спорттық рухқа және көрермендерге деген құрметсіздік деп саналды. Көптегендер Шумахерге маусымның алтыншы жарысында жеңіске жетудің қажеті жоқ деп, ол кез келген жағдайда жеңіске жетер еді, бұл пікірді кейін Жан Тодт пен Росс Браун да қолдады, өйткені ол алдыңғы бес Гран-придің төртеуін жеңіп алған және Барричелло сол күнгә дейін жарыс апталығында үстемдік танытқан еді. Подиумда Шумахер Барричеллоны жоғарғы сатыға итеріп жіберді, Шумахер Барричеллоға есесін қайтаруға уәде берді және сол жылы бірнеше жарыста оған екінші орынды иеленуге көмектесті. Шумахер Барричеллоға жеңіске 0,011 секунд айырмамен жеңіске жетіп, Формула-1 тарихындағы екінші ең жақын фиништік сызық көрсеткішін тіркеді. Бұл жоспарланбаған финиш болды, Шумахердің түсіндіруі Австриядағы жағдайды "қайтару" немесе финиш құрамын жасауға тырысу арасында болды. Бұл спортта мүмкін емес деп саналды, өйткені уақыт секундының мыңнан бір бөлігіне дейін өлшенді. Маусым аяқталғаннан кейін FIA "жарыс нәтижесіне кедергі келтіретін командалық бұйрықтарды" тыйым салды, бірақ 2011 жылғы маусымда бұл тыйым алынып тасталды, өйткені бұл шешімді орындау қиын болды. Шумахер 2003 жылы F1 маусымында Фанхионың бес жүргізушілер чемпионатының 46 жылдық рекордын бұзып, жүргізушілер титулын алтыншы рет жеңіп алды, бұл оның негізгі бәсекелестерімен өткен қатаң күрес пен Мишлен шиналарына қатысты лоббилеудің нәтижесі болды. Ең үлкен қарсыластар McLaren Mercedes және Williams BMW командалары болды. Бірінші жарыста Шумахер трассадан шығып кетті, ал келесі екі жарыста апатқа ұшырады. Ол McLaren-нің Кимми Райкконеннен 16 ұпайға қалып қойды. Анасы Элизабеттің қазасы жарысқа дейін бірнеше сағат бұрын болғаніна қарамастан, Шумахер бірінші айналымда көшбасшылықты жоғалтқан жарысты жеңіп алды. Шумахер Bridgestone шиналарында жүріп, келесі екі жарыста жеңіске жетті. Монтойя жазаланғаннан кейін, Шумахер мен Райкконен ғана титул үшін күресе алды. Соңғы жарыста Шумахерға бір ұпай жеткілікті болды, ал Райкконен жеңіске жеткеніне қарамастан, Шумахер сегізінші орында аяқтады және алтыншы жүргізушілер титулын қамтамасыз етті, Райкконеннен екі ұпаймен озып кетті. 2004 жылы F1 маусымында Шумахер маусымның алғашқы 13 жарысының рекордтық 12-сінде жеңіске жетті, соның ішінде тұңғыш рет өткен жарыс және, Монте-Карлодағы апаттан кейін, Монтойямен болған апаттан кейін финиш сызығын кесе алмады. 2004 жылдың тамызында Шумахердің жарыстағы жеңісі Ferrari-дің қатарынан алтыншы құрылысшылар чемпионатында жеңіске жетуіне көмектесті, ал кейін ол Италиядағы жарыста жетінші жүргізушілер чемпионатын жеңіп алды. Шілде айының басында өткен жарыста Шумахер төрт тоқталымдық стратегияны пайдаланып, поул-позициядан бастаған Фернандо Алонсоны жеңіп шықты. Ол маусымды рекордтық 148 ұпаймен аяқтады, екінші орынды иеленген Барричеллодан 34 ұпаймен озып кетті және 2002 жылғы маусымдағы бұрынғы рекордын 11 жеңістен асып, 18 мүмкіндіктен 13 жарыста жеңіске жетті. 2000 жылдан 2004 жылға дейін Шумахер бес жүргізушілер чемпионатын, 48 жеңіске және Формула-1 рекордтарының көп бөлігін жеңіп алды. Қатарынан бес жүргізушілер чемпионатымен ол Фанхионың шамамен елу жыл бойы сақталған қатарынан титулдар рекордын бұзды.

in F1 season of 2000, Schumacher won his third Drivers' Championship, his first with Ferrari, after a year long battle with Häkkinen. Schumacher won the first three races of the season and five of the first eight. Midway through the year, Schumacher's chances suffered with three consecutive non finishes, allowing Häkkinen to close the gap in the standings. At the qualifying session, which was largely decided in the opening 10 minutes of semi dry weather, Schumacher was able to improve his time in the final seconds and qualified second. In the race, he reitired after crashing out at the start, as his new teammate Rubens Barrichello took his maiden win from 18th. The championship fight came down to the penultimate race of the season, the Starting from pole position, Schumacher lost the lead to Häkkinen at the start. he later described it as the fight of his life. Although Schumacher won more than twice as many Grands Prix as Häkkinen, BBC Sport journalist Andrew Benson stated that "the challenge from Mika Hakkinen and McLaren Mercedes was far stronger than the raw statistics suggest" and that the Adrian Newey designed McLaren was "the fastest car in F1 for the third straight year". Benson also hailed Schumacher as "unquestionably the greatest driver of his era". In F1 season of 2001, Schumacher took his fourth Drivers' title. Four other drivers won races but none sustained a season long challenge for the championship. Schumacher scored a record tying nine wins and clinched the World Championship with four races yet to run. He finished the championship with 123 points, 58 ahead of runner up Coulthard. Season highlights included the , where he won after Häkkinen retired on the last lap due to his car's engine blowing up leading Schumacher to say he was sorry for him and that they had been "bloody lucky"; and the , in which Schumacher scored his 52nd career win, breaking Alain Prost's record for most career wins that had stood since 1993. In F1 season of 2002, Schumacher retained his Drivers' Championship. In winning the Drivers' Championship, he equalled the record set by Juan Manuel Fangio of five World Championships. Ferrari won 15 out of 17 races, and Schumacher won the title with six races remaining in the season, which is still the earliest point in the season for a driver to be crowned World Champion. Schumacher broke his own record, shared with Nigel Mansell, of nine race wins in a season, by winning 11 times and finishing every race on the podium. He finished with 144 points, a record breaking 67 points ahead of the runner up, his teammate Barrichello. This pair finished nine of the 17 races in the first two places. During the 2002 season, there was some controversy at the , where Barrichello was leading but in the final metres of the race, under team orders, slowed down to allow Schumacher to win the race. Although the switching of positions did not break any actual sporting or technical regulation, as Ferrari did the same at the the previous year where Schumacher finishe second and Barrichello third, it angered fans and it was claimed that the team's actions showed a lack of sportsmanship and respect to the spectators. Many argued that Schumacher did not need to be given wins in only the sixth race of the season, which he would have won anyway, a view also shared by Jean Todt and Ross Brawn in retrospect, particularly given that he had already won four of the previous five Grands Prix, and that Barrichello had dominated the race weekend up to that point. At the podium ceremony, Schumacher pushed Barrichello onto the top step, Schumacher vowed to pay back Barrichello, and later that same year returned the favour in several races to help him finish second in the standings. At the , Schumacher returned the favour, by giving Barrichello the win by 0.011 seconds, the second closest margin on the finishing line in Formula One history in a failed dead heat finish. In an unplanned finish, Schumacher's explanation varied between it being him "returning the favour" for Austria, or trying to engineer a formation finish—a feat derided as near impossible in a sport where timings are taken to within a thousandth of a second. After the end of the season, the FIA banned "team orders which interfere with the race result"; the ban was lifted for the 2011 season because the ruling was difficult to enforce. Schumacher broke Fangio's 46 year record of five Drivers' Championships by winning the drivers' title for the sixth time in F1 season of 2003, after a closely contested battle with his main rivals, which was also a result of lobbying regarding the Michelin tyres. The biggest competition came from the McLaren Mercedes and Williams BMW teams. In the first race, Schumacher was run off track, and he was involved in collisions in the following two. He fell 16 points behind McLaren's Kimi Räikkönen. Despite the death of his mother Elisabeth just hours before the race, Schumacher won the despite being losing the first position into turn one. Schumacher, running on Bridgestone tyres, won the next two races. After Montoya was penalised in the , only Schumacher and Räikkönen remained in contention for the title. At the final round, the , Schumacher needed only one point whilst Räikkönen needed to win. By finishing the race in eighth place, Schumacher took one point and assured his sixth Drivers' title, ending the season two points ahead of Räikkönen. In F1 season of 2004, Schumacher won a record 12 of the first 13 races of the season, including the inaugural and the , only failing to finish in Monaco after an accident with Montoya during a safety car period. In August 2004, Schumacher's win at the contributed to Ferrari's sixth consecutive Constructors' Championship, and he later clinched a seventh Drivers' Championship at the Earlier in July at the , Schumacher beat polesitter Fernando Alonso with a four stop strategy. He finished the season with a record 148 points, 34 points ahead of the runner up Barrichello, and set a new record of 13 race wins out of a possible 18, surpassing his previous best of 11 wins from the 2002 season. Between 2000 and 2004, Schumacher achieved five Drivers' Championships, 48 wins, and almost all Formula One records. With his fifth Drivers' Championship in a row, he also broke Fangio's record of consecutive titles that had stood for nearly fifty years.

2005-2006 жж.: ережелерді өзгерту және алғашқы зейнетке шығу

2005 жылғы F1 маусымындағы ережелерге өзгерістер, шиналардың бүкіл жарысқа дейін созылуын талап етті, бұл жалпы басымдықты Мишелиндерді қолданатын командаларға, Бриджстон шиналарына сүйенген Феррари сияқты командаларға қарағанда арттырды. Бұл ережелерді өзгертудің бір себебі - Ферраридің үстемдігін төмендету және серияны қызықты ету. Маусымның жартысына жетпеген кезде Шумахер: "Мен бұл шайқаста өзімді есептеуге болатынымды ойламаймын. Бұл - өткірленбеген қарумен күресу сияқты. Егер қару-жарағың әлсіз болса, сенің ешбір мүмкіндігің жоқ". 2005 жылы Шумахердің жалғыз жеңісі Рубенс Барричелломен 1:2 финиште болды. Бұл жарыстан бұрын Мишлен шиналарында қауіпсіздік мәселесі анықталды. Командалар мен FIA арасында келісімге қол жеткізілмегенде, Bridgestone шиналарын пайдаланатын үш командадан басқасының бәрі жарыстан шығып, тек алты жүргізуші қалды. Шумахер 19 жарыстың 6-сында жеңіске жетті және 62 ұпаймен маусымды үшінші орында аяқтады, бұл әлем чемпионы Алонсоның ұпайларынан жартысынан да аз. 2006 жылғы F1 маусымы Шумахердің Феррари мансабының соңғы маусымы болды. Үш жарыстан кейін Шумахердің 11 ұпай ғана болды және ол Алонсодан 17 ұпайға артта қалды. Ол келесі екі жарыста жеңіске жетті; оның поул-позициясы 66-шы болды, Айртон Сеннаның 12 жылдық рекордын бұзып, бұл спорттағы ең үлкен рекорд ретінде сипатталды. Шумахер поул-позициядан айырылып, жарысты grid-тың соңынан бастады, өйткені ол өзінің көлігін тоқтатып, трассаның бір бөлігін блоктады, ал Алонсо біліктілік айналымын өткізіп жатқанда; ол Монако трассасында бесінші орынға дейін көтерілді. Маусымның он төртінші жарысы, , жарысының алдында FIA Renault-ның массалық демпферін тыйым салды, нәтижесінде Renault R26 бәсекеге қабілеттілігін жоғалтты. Маусымның тоғызыншы жарысы, , жарысының алдында Шумахер Алонсодан 25 ұпайға артта қалды; ол келесі үш жарыста жеңіске жетті, оның ішінде Хоккенхаймда, оның кемшілігін 11-ге дейін, ал Түркияда 10-ға дейін қысқартты. Канададан бері Феррари жеті жарыстың алтысында жеңіске жетті, соның ішінде Монцада, Шумахер бесінде жеңіске жетті. Италиядағы жеңісінен кейін Ferrari баспасөз хабарламасында Шумахердің 2006 жылғы маусым соңында жарыстан зейнетке шығатынын, бірақ командада жұмыс істеуін жалғастыратынын мәлімдеді. Тифоси мен итальяндық баспасөз, олар Шумахердің салыстырмалы түрде салқын қоғамдық бейнесіне әрқашан жақсы қарамаған, ол зейнетке шығуды жариялағаннан кейін жылы жауап берді. Екінші орын алғаннан кейін, Шумахер Алонсодан екі ұпайға артық болып, маусымның финалына жолдама алды. 16 айналым қалғанда, оның машинасы 58 жарысты механикалық тоқтатусыз аяқтап, Алонсо жеңіс алды. Ол сондай-ақ атақты мойындады; Жүргізушілер чемпионатын жеңу үшін Шумахер соңғы жарыста жеңіске жетуі керек еді, ал Алонсо кез-келген ұпай жинауға үлгермеуі керек еді, және ол атақты осылай жеңуді қаламады. Маусымның соңғы жарысының жарысқа дейінгі рәсімдері кезінде, бұрынғы футболшы Пеле Шумахерге Формула 1-дегі жетістіктері үшін кубок тапсырды. Отын қысымындағы проблема Шумахерге үшінші біліктілік сессияларында бір айналымды аяқтауға мүмкіндік бермеді, сондықтан ол жарысты оныншы орыннан бастауға мәжбүр болды. Жарыс басында Шумахер алтыншы орынға көтерілді, бірақ Жанкарло Физикелланың Renault-ның алдыңғы қанаты салған тесіктен зақымдалды. Шумахер 19-орынға түсіп, команда мүшесі және жарыстың көшбасшысы Фелипе Массадан 70 секундқа артта қалды. Шумахер қалпына келіп, Физикелла мен Рэйкконенді, зейнеткерлікке шыққаннан кейін Ферраридегі оның мұрагері, басып алды және баспасөзде "қаһармандық", "деміңді кесіп тастайтын" және "карьерасын қорытындылайтын өнер көрсету" деп сипатталды. Ол кезде Шумахердің 91 жеңісі оның ең жақын қарсыласы Ален Простке қарағанда 40 есе көп болды. Шумахер кем дегенде отыз бір рекордты ұстады, соның ішінде ең көп чемпионат атақтары (7), қатарынан атақтар (5), жарыстардағы жеңістер (91), қатарынан жеңістер (7, 2004), бір командамен жеңістер (72, Ferrari), бір Гран-приде жеңістер (8, Франция), әр түрлі Гран-приде жеңістер (20), бірінші және соңғы жеңістер арасындағы уақыт (14 жыл, 1 ай және 2 күн), екінші орындар (43), подиумдар (154), қатарынан подиумға шығу (19, 2001–2002), ұпайлар (190), алдыңғы қатарда өткізген уақыт (4741, немесе 22,155 км), поул-позициялар (68), ең жылдам айналымдар (76), қос жеңіс (поул және жеңіс, 40), шляпалық трюктар (поул, ең жылдам айналым және жеңіс, 22), чемпионат ұпайлары (1,369), қатарынан жарыстар (24, 2001–2003), қатарынан ұпайлар (24), маусымдағы екінші орын үшін жиналған ұпайлар (121, 180, 2006), маусымдағы екінші орын үшін жеңістер (7, 2006), бір машина және қозғалтқыш өндірушісімен өткізген жарыстар (180, Ferrari), Индианаполисте жеңістер (5), Монцада жеңістер (5), маусымдағы жеңістер (13, 2004), маусымдағы ең жылдам айналымдар (10, 2004), маусымда жиналған ұпайлар (148, 2004), маусымдағы подиумдар (17, 2002), қалған жарыстардың ең көп санымен жеңілген чемпионат (6, 2002) және қатарынан жеңіс жылы (15).

Rule changes for the F1 season of 2005 season required tyres to last an entire race, tipping the overall advantage to teams using Michelins over teams like Ferrari that relied on Bridgestone tyres. The rule changes were partly in an effort to dent Ferrari's dominance and make the series more interesting. Less than halfway through the season, Schumacher stated: "I don't think I can count myself in this battle any more. It was like trying to fight with a blunted weapon. If your weapons are weak you don't have a chance." Schumacher's sole win in 2005 came at the in a 1–2 finish with Rubens Barrichello. Before that race, the Michelin tyres were found to have significant safety issues. When no compromise between the teams and the FIA could be reached, all but the three teams using Bridgestone tyres dropped out of the race after the formation lap, leaving only six drivers on the grid. Schumacher retired in 6 of the 19 races, and finished the season in third with 62 points, fewer than half the points of World Champion Alonso. F1 season of 2006 became the last season of Schumacher's Ferrari career. After three races, Schumacher had just 11 points and was already 17 points behind Alonso. He won the following two races; his pole position at was his 66th, breaking Ayrton Senna's 12 year old record, which was described as perhaps the greatest record that stood in the sport, Schumacher was stripped of pole position at the and started the race at the back of the grid, as he stopped his car and blocked part of the circuit while Alonso was on his qualifying lap; he still managed to work his way up to fifth place on the notoriously cramped Monaco circuit. Before the , the fourteenth race of the season, the FIA banned Renault's mass damper, with the superior Renault R26 suddenly no longer as competitive. By the , the ninth race of the season, Schumacher was 25 points behind Alonso; he then won the following three races, including at Hockenheim, to reduce his disadvantage to 11, and to 10 by Turkey. Since Canada, Ferrari won six out of seven races, including at Monza, with Schumacher winning in five of them. After further victories at the , where he announced his retirement at the end of the season, and at the , in what would be his 91th and final career win, After his win in Italy, Ferrari issued a press release stating that Schumacher would retire from racing at the end of the 2006 season but would continue working for the team. The tifosi and the Italian press, who did not always take to Schumacher's relatively cold public persona, displayed an affectionate response after he announced his retirement. After qualifying second, Schumacher led the in what could have seen him heading into the season finale with two points ahead of Alonso. With only 16 laps to go, his car suffered an engine failure for the first time since the , ending a 58 race sequence without a mechanical retirement, handing Alonso the victory. He also conceded the title; to win the Drivers' Championship, Schumacher would have had to win the final race and Alonso had to fail to score any point, and he did not wish to win the title like that. During the pre race ceremonies of the season's last race, the , former football player Pelé presented a trophy to Schumacher for his achievements in Formula One. A fuel pressure problem prevented Schumacher from completing a single lap during the third qualifying session, forcing him to start the race in tenth position. Early in the race, Schumacher moved up to sixth place but suffered a puncture caused by the front wing of Giancarlo Fisichella's Renault. Schumacher fell to 19th place, 70 seconds behind teammate and race leader Felipe Massa. Schumacher recovered and overtook both Fisichella and Räikkönen, his successor at Ferrari following his retirement, and was variously classified in the press as "heroic", an "utterly breath taking drive", and a "performance that sums up his career". At the time, Schumacher's 91 wins were 40 more than Alain Prost, who was his nearest rival. Schumacher held at least thirty one records, including for most championship titles (7), consecutive titles (5), race victories (91), consecutive wins 7 (2004), wins with one team (72, Ferrari), wins at same Grand Prix (8, France), wins at different Grands Prix (20), time between first and last wins (14 years, 1 month, and 2 days), second places (43), podiums (154), consecutive podium finishes (19, 2001–2002), points finishes (190), laps leading (4.741, or 22,155 km), pole positions (68), front row starts (115), fastest laps (76), doubles (pole and win, 40), hat tricks (pole, fastest lap, and win, 22), championship points (1,369), consecutive race finishes (24, 2001–2003), consecutive points finishes (24), points in a season for the runner up (121 out of 180, 2006), wins in a season for the runner up (7, 2006), races for same car and engine builder (180, Ferrari), wins at Indianapolis (5), wins at Monza (5), wins in a season (13, 2004), fastest laps in a season (10, 2004), points scored in a season (148, 2004), podium finishes in a season (17, 2002), championship won with most races left (6, 2002), and consecutive years with a win (15).

2007-2009: Ферраридегі жаңа рөлдер, мотоцикл жарыстары және жарақат

2007 жылғы F1 маусымында Шумахер «Ферраридің» кеңесшісі және Жан Тодттың жақын көмекшісі болды. Шумахер сондай-ақ Херес трассасында «Ферраридің» даму бағдарламасына көмектесті. Ол 2008 жылғы F1 маусымы үшін электроника мен шиналарды сынауға баса назар аударды. 2008 жылы Шумахер IDM Superbike сериясында мотоцикл жарыстарына қатысты. Панония рингінде өткен Супербайк кубогы жарысында Шумахер «Honda CBR1000RR» мотоциклімен кәсіби мотожарыскерлер Мартин Бауэр мен Андреас Меклаудан кейін, жиырма жеті қатысушының арасында үшінші орынды иеленді. 2009 жылдың 25 шілдесінде «Ферраридің» пилоты Фелипе Масса біліктілік кезінде серіппеге тиіп, ауыр жарақат алды. «Феррари» Масса жарысқа оралатынша Шумахерді Grand Prix және келесі жарыстарға шақыруды жоспарлап отырғанын хабарлады. Шумахер сынақ үшін «Ferrari F2007» модификациясын сынап көрді, себебі сынақ шектеулеріне байланысты «Ferrari F60» моделін сынау мүмкін болмады. «Феррари» Шумахерге 2009 жылғы F1 маусымының спецификациясына сәйкес машинада сынақ жүргізуге арнайы рұқсат сұрады; «Уильямс», «Ред Булл» және «Торо Россо» бұл сынаққа қарсы болды. Ақырында, Шумахер жыл басындағы мотоцикл апатынан алған мойын жарақатының салдарынан оралудан бас тартуға мәжбүр болды. Массаның орнын алғаш Лука Бадоер, кейін Джанкарло Физикелла басты. Шумахер Формула-1-ге оралуға жасаған әрекетін өзінің «ең қиын сәті» деп сипаттады.

Мерседес (20102012)

2009 жылдың желтоқсанында Шумахер 2010 жылғы маусымда өзінің әріптесі, неміс жүргізушісі және 24 жастағы Нико Росбергпен бірге жаңа «Мерседес ГП» командасында «Формула-1» құрамасына оралатынын жариялады. 2009 жылғы «F1» маусымы «Браун ГП» (Honda-дан өткен) командасының алғашқы жеті жарыстың алтысында жеңіске жетіп, екі титулмен аяқталды. 2010 жылғы маусымда «Мерседес» 1955 жылдан бері алғаш рет конструктор ретінде спортқа оралды, ал Шумахер жеті әлем чемпионатына жауапты болған команда директоры Росс Браунмен қайта бірікті. Шумахердің жарақат алған Массаны алмастыруға дайындық жасауы «Формула-1» құрамасына деген қызығушылығын қайта оятқанын айтты, бұл ұзақ жылдар бойы «Мерседес» үшін жүргізу және команда директоры Росс Браунмен қайта жұмыс істеу мүмкіндігімен бірге, оны дайындықтан өткеннен кейін ұсынысты қабылдауға итермеледі. Шумахер үш жылдық келісімшартқа қол қойды, оның құны шамамен 20 миллион фунт стерлинг деп хабарланды. «Мерседес» командасындағы оның перспективалары 39 жасында титул жеңген және 41 жасында соңғы рет жарысқа қатысқан Найджел Манселлмен, 39 жасында соңғы маусымын өткізген Деймон Хиллмен және «Формула-1» құрамасының ең үлкен чемпионы Хуан Мануэль Фанжиомен салыстырылды (оның бес титулы бар еді, соңғысын 46 жасында жеңген). Қиындыққа толы бастамаға қарамастан, ол маңызды жаңа ережелерге бейімделуге, сондай-ақ «Пирелли» шиналарына және командаласынан басымдық таба алмады. Бірақ келесі екі жылда ол өзінің өнерін жетілдірді, тіпті Росбергті де озып кетті, бірақ өкінішке орай, жақсы емес жағдайлар мен техникалық бұзылулар нәтижелерге әсер етпеді. 2009 жылдың желтоқсан айында BBC телеарнасына берген сұхбатында ол: «Мен онда көңіл көтеруді қалаймын және өзімді ең жақсы күйде сезінемін. Үш жылдық үзілістен кейін өзімді жаңарттым. Мен іздеп жүргені – бұл қиындық, мен оны білгім келеді» деді.

2010: зейнеткерлік өмірден оралу

Бос жаттығуларда жақсы өнер көрсеткеннен кейін, Шумахер маусымның бірінші жарысында алтыншы орынды иеленді, бұл оның алдыңғы Формула-1 жарысынан соң 1239 күн өткен соң болды. Ол алғашқы төрт квалификациялық сессияда және жарыстарда командаласы Нико Росбергтен кейін қалды; бұрынғы жүргізуші Стирлинг Мосс Шумахердің «өткен шағы» болуы мүмкін екенін айтты. Бірнеше басқа бұрынғы Формула-1 жүргізушілері басқаша ойлады, соның ішінде бұрынғы қарсыласы Деймон Хилл, ол «Шумахерді ешқашан жазбау керек» деп ескертті. GrandPrix.com 2010 жылғы маусымда енгізілген тар алдыңғы доңғалақтардың әсерінен күшейген Mercedes көлігінің кішірейтілген рульділігін Шумахердің қиындықтарына себепкер деп атады. Кейінірек Дженсон Баттон Mercedes көлігі бастапқыда оған арналған екенін мәлімдеді, өйткені ол бастапқыда команда үшін жүретін, ал олардың әртүрлі жүргізу стилі Шумахердің қиындықтарына себеп болуы мүмкін. Mercedes көлігін жаңартты, нәтижесінде Шумахер төртінші орынды иеленді. , Шумахер Ferrari-дің Фернандо Алонсосын финиш сызығына жақындағы соңғы бұрышта озу арқылы алтыншы орынды иеленді. Mercedes «жарыс бақылау хабарламаларының «Бұл айналымда қауіпсіздік машинасы» және «Жол таза» комбинациясы және қауіпсіздік машинасының бірінші сызығынан кейін маршалдар көрсеткен жасыл флагтар мен шамдар жарыс қауіпсіздік машинасының астында аяқталмайтынын және барлық жүргізушілер жарысқа қатысуға ерікті екенін көрсетті» деп мәлімдеді. FIA тергеуі Шумахерді қауіпсіздік машинасының ережелерін бұзуда кінәлі деп тапты және оған 20 секундтік айыппұл салды, нәтижесінде ол 12-ші орынға түсті. Осылайша, FIA жарыстан кейін ережелерді нақтылауға тырысты, өйткені жаңа және ескі ережелер қарама-қайшылықты болды. Валенсиядағы Гран-приде Шумахер 15-ші орынды иеленді, бұл оның мансабындағы ең төменгі көрсеткіш. , Рубенс Баррикелло Шумахерді басты тік жолда ішкі жағынан озуға тырысты. Шумахер ішкі сызықты жауып, Баррикеллоны сыртқа шығарды; Баррикелло бетон қабырғаның жақын жеріне қарамастан, ішкі жағында табандылық танытты, ал Шумахер оған сантиметрдей ғана орын қалдырды. 12-ші орын алған Шумахер қауіпті жүргізу үшін кінәлі деп танылды және келесі жарыста, , 10 орынға төмендетілді, онда ол айыппұлдан кейін 21-ші орыннан бастағанмен жетінші орынды иеленді. , Шумахер бірінші айналымда үлкен апатқа ұшырады, Витантонио Лиуццидің машинасы Шумахердің машинасына соқтығысып, оның басын шаппай қалды. Шумахер маусымды 72 ұпаймен тоғызыншы орында аяқтады. 1991 жылдан бері алғаш рет Шумахер бір жылды жеңіссіз, поул-позициясыз, подиумсыз немесе ең жылдам айналымсыз аяқтады. Шумахердің алғашқы ұпайлары , 9-шы орында аяқтаған жарыста жиналды; Шумахер кейіннен Испанияда 6-шы орынды иеленді, ал ол жаңбырлы жарыста 2-ші орынға дейін жетіп, 4-ші орынды иеленді. Оның Канададағы жарысы зейнеткерлікке шыққаннан кейін оның ең сәтті өнері деп саналды. , дебютінен 20 жыл өткен соң, Шумахер соңғы орыннан бастап 5-ші орынды иеленді. Шумахер жарыс барысында үш айналымға көш бастады, бұл 2006 жылдан бері жарысқа алғаш рет көш бастағанын білдірді. Осылайша ол 1970 жылы Джек Брэбхамнан бері жарысқа көш бастаған ең қарт жүргізуші болды. Шумахер маусымды 76 ұпаймен жүргізушілер чемпионатында 8-ші орында аяқтады. 2012 жылы Шумахердің серіктесі Нико Росберг болды. Ол өзінің қайтысынан бері ең жақсы квалификациялық көрсеткішін 4-ші орында аяқтады, бірақ маусымның бірінші жарысынан шығып қалды және үшінші орын алғаннан кейін екінші жарыста бір ұпай жинады. , Шумахер алдыңғы қатардан бастады, бірақ пит-стоп кезінде механик қатесінен дөңгелегі босап, жарыстан шығып қалды. Бруно Сеннамен соқтығысқаннан кейін, Шумахерге келесі жарысқа 5 орынға төмендетілді. , Шумахер үшінші орынды иеленді, зейнеткерлікке қайтқаннан бері ол алғашқы подиумға көтерілді. 43 жас 173 күндік болғанда, ол 1970 жылы Джек Брэбхамнан бері подиумға көтерілген ең қарт жүргізуші болды. , Шумахер өзінің мансабында 77-ші рет ең жылдам айналым жасады. , Шумахер тарихтағы екінші жүргізуші (Рубенс Баррикеллодан кейін) 300 Гран-приде жарысқан болды; ол 13-ші орыннан бастап 7-ші орынды иеленді. Шумахердің болашақ жоспарлары туралы шешімсіздігі оны 2013 жылғы F1 маусымында Mercedes командасында Льюис Хэмилтонмен алмастыруға әкелді. 2012 жылдың қазан айында, Гран-приге бірнеше күн қалғанда, Шумахер екінші рет зейнеткерлікке шығатынын жариялады, «Соңғы айларда мен Формула-1-мен айналысқым келмейтін немесе келесі Гран-приге дайындалғым келмейтін уақыттар болды» деді. Өзінің 308-ші және соңғы жарысына қатысқанда, 306-шы жарыста, Шумахер маусымды 7-ші орында аяқтады, ол Формула-1-дегі алғашқы жарысында бастаған орын болды. Жарыс барысында ол үшінші жүргізушілер чемпионатында жеңіске жеткен неміс Себастьян Феттельге жол берді. Шумахер қайтысы кезінде бірде-бір жарыста жеңіске жете алмады және Формула-1 жалпы есептесінде 8-ден жоғары орын алмады, ал оның мансабы 91 жеңіс, 155 подиум және 68 поул-позициямен аяқталды, бұл сол кездегі рекордтар еді. Шумахер Mercedes GP-де жеңіске жете алмаса да, ол 2014 жылдан F1 маусымының 2021 жылына дейін Хэмилтон, Росберг және Валттери Боттас астында рекордтық сегіз Конструкторлар чемпионатында жеңіске жетті (1999 жылдан 2004 жылға дейінгі Шумахердің Ferrari командасынан кейін). Ross Brawn «Майклдің біздің дамуымызға және командамыздың болашағына қосқан үлесі зор болды» деді және «Менің пікірімше, ол Формула-1-дегі ең ұлы жүргізуші, ал оның спортымыздағы рекордтары оның жетістіктері мен адалдығын көрсетеді» деп атап өтті.

After having impressed in the free practices, Schumacher finished sixth in the first race of the season at the , 1,239 days after his previous Formula One race. He finished behind teammate Nico Rosberg in each of the first four qualifying sessions and races; former driver Stirling Moss suggested that Schumacher might be "past it". Several other former Formula One drivers thought otherwise, including former rival Damon Hill, who warned "you should never write Schumacher off". GrandPrix. com identified the inherent understeer of the Mercedes car, exacerbated by the narrower front tyres introduced for the 2010 season, as contributing to Schumacher's difficulties. Jenson Button would later claim that Mercedes's car was designed for him, as he would initially drive for the team, and that their differing driving styles may have contributed to Schumacher's difficulties. Mercedes upgraded their car for the where Schumacher finished fourth. At the , Schumacher finished sixth after passing Ferrari's Fernando Alonso on the final corner before the finish line when the safety car returned to the pits. Mercedes held that "the combination of the race control messages 'Safety Car in this lap' and 'Track Clear' and the green flags and lights shown by the marshals after safety car line one indicated that the race was not finishing under the safety car and all drivers were free to race." An FIA investigation found Schumacher guilty of breaching safety car regulations and awarded him a 20 seconds penalty, dropping him to 12th. In doing so, the FIA sought to clarify the regulations post race, as the new and old rules appeared to be in conflict. At the in Valencia, Schumacher finished 15th, the lowest recorded finish in his career. At the , Rubens Barrichello attempted to pass Schumacher down the inside on the main straight. Schumacher closed the inside line to force Barrichello onto the outside; Barrichello persisted on the inside at despite the close proximity of a concrete wall and Schumacher leaving him only inches to spare. Schumacher, who finished 12th, was found guilty of dangerous driving and was demoted ten places on the grid for the following race, the , where he finished seventh despite starting 21st after his grid penalty. At the , Schumacher was involved in a major accident on the first lap, after Vitantonio Liuzzi's car collided with Schumacher's, barely missing his head. Schumacher finished the season in ninth place with 72 points. For the first time since 1991, Schumacher finished a year without a win, pole position, podium, or fastest lap. Schumacher's first points were scored at the where he finished ninth; Schumacher later came sixth in Spain, and he took fourth place at the , after running as high as second in a wet race; his Canadian race was seen at the time as his most convincing performance since he came out of retirement. Despite starting last at the , twenty years after his debut, Schumacher finished fifth. The saw Schumacher lead three laps during the race, marking the first time he had led a race since 2006. In doing so, he became the oldest driver to lead a race since Jack Brabham in 1970. Schumacher finished the season in eighth place in the Drivers' Championship, with 76 points. Schumacher was again partnered by Nico Rosberg at Mercedes for the F1 season of 2012 season. After qualifying fourth in what was his best qualifying since his return, he retired from the season's inaugural , and scored a point in the second round at the with intermittent rain, after qualifying third. At the , Schumacher started on the front row but retired due to a loose wheel after a mechanic's error during a pit stop. After causing a collision with Bruno Senna at the , Schumacher received a five place grid penalty for the Twenty one years into his career, He later retired from seventh place in the race. At the , Schumacher finished third, his only podium finish since his return to Formula One. At 43 years and 173 days, he became the oldest driver to achieve a podium since 1970, when Jack Brabham achieved second place finish at the At the , Schumacher set the fastest lap for the 77th time in his career. At the , Schumacher became the second driver in history (after Rubens Barrichello) to race in 300 Grands Prix; he took seventh place after starting 13th. Schumacher's indecision over his future plans led to him being replaced by Lewis Hamilton at Mercedes for the F1 season of 2013 season. In October 2012, days before the , Schumacher announced he would retire for a second time, stating: "There were times in the past few months in which I didn't want to deal with Formula One or prepare for the next Grand Prix." In what would be his 308th and last entry and 306th race start, Schumacher concluded the season with a seventh place finish at the , which was also the position he started his first Formula One race. During the race, he symbolically pulled over for fellow German Sebastian Vettel en route to his then third Drivers' Championship. Schumacher never won a race and never finished higher than eighth in the overall Formula One standings during his comeback, and closed his career with 91 wins,155 podiums, and 68 pole positions, which at the time were all records. Although Schumacher did not win any race or title at Mercedes GP, which then went on to win a record breaking (of Schumacher's Ferrari from 1999 to 2004) eight Constructors' Championships under Hamilton, Rosberg, and Valtteri Bottas from 2014 to F1 season of 2021, Ross Brawn said that "Michael's contribution to our development and the future of our team has been significant", and observed: "In my opinion, he is the greatest Formula One driver, and the records which he holds in our sport speak volumes for his success and commitment."

Бас киім

Шумахер Шубертпен бірлесіп, алғашқы жеңіл салмақты көміртек талшығымен күшейтілген полимерлік шлемді жасауға көмектесті. 2004 жылы прототип танкпен қағып сынақтан өтті; ол зақымдалмады. Шлем 50 тесік арқылы бағытталған ауа ағынын жіберіп, жүргізушіні салқын ұстады. Шумахердің алғашқы шлемі неміс туының түстерімен және оның декорларымен әшекейленген. Оның үстінде ақ астероидтары бар көк шеңбер бейнеленген. 2000 жылғы Монако Гран-приінен бастап, өзінің түстерін жаңа командаласы Рубенс Барричеллодан ажырату үшін – оның шлемі жоғарыда көк шеңбермен және визорды айнала қоршайтын қызыл эллипспен ақ түстің басымдығын көрсетті – Шумахер жоғарғы көк түсті және ақ бөліктерінің бір бөлігін қызылға өзгертті. 2006 жылғы Бразилия Гран-приінде ол тоқсан бір Гран-при жеңісінің аттарын қамтитын толығымен қызыл шлем киді. 2011 жылғы Бельгия Гран-приінде, Шумахердің Формула-1-дегі 20 жылдығына арналған еске алу үшін ол алтын жапырақпен жабылған шлем киді, онда оның дебют жасаған жылы және жеті жүргізуші титулын жеңген маусымдар көрсетілген. 2012 жылғы Бельгия Гран-приінде 300-ші Гран-приге қатысқанда Шумахер өзінің жетістіктері туралы хабарламасы бар платина жапырақпен жабылған шлем киді.

Мұра

Шумахердің мансабы үш онжылдыққа, немесе жиырма үш жылға созылды және спортқа, әсіресе Формула-1-ге, сондай-ақ жалпы автоспортқа ерекше әсер етті. Оның ықпалы тек жарыс мансабымен шектелмеді. 2006 жылы бірінші рет, ал 2012 жылы соңғы рет зейнеткерлікке шыққан кезде Шумахер Формула-1 тарихындағы ең ұлы жүргізушілердің бірі саналды, және бұл тенденция 2020 жылдарға дейін сақталды. Бірнеше сарапшылар мен жүргізушілер, оның ішінде бірнеше дүркін әлем чемпиондары Ники Лауда мен Себастьян Феттель, бұрынғы қарсыласы Дэвид Коултард, бұрынғы Формула-1 жүргізушісі Джанкарло Физикелла және Mercedes командасының басшылары Росс Браун мен Тото Вольф оны өз дәуірінің және барлық уақыттағы ең ұлы жүргізуші деп атады. Ол Формула-1 тарихындағы ең табысты және ең толыққанды жүргізуші ретінде танылды. Льюис Хэмилтон мен Макс Ферстаппен сияқты басқалары да оның жетістіктерін мойындайды, мысалы, 2002 жылы 17 рет подиумға көтеріліп, 100% нәтиже көрсеткені (он бір жеңіс, бес екінші орын және бір үшінші орын). 2006 жылға қарай Шумахер бір командамен (Ferrari, 180) және қозғалтқыш өндірушісімен (Ferrari, 180) ең көп стартқа қатысқан жүргізуші болды. Ол және Рубенс Баррикелло командаластар ретінде ең көп стартқа (102, 2000–2005) және ең көп 1-2 нәтижеге (сол кезеңде 24) қол жеткізген екі жүргізуші еді. Eichenberger and Stadelmann (2009, 3-орын), F1metrics (2014, 4-орын), Bell және т.б. (2015, 3-орын), FiveThirtyEight (2018, 2-орын) және жаңартылған F1metrics (2019, 1-орын) сияқты сарапшылар Шумахерді үздік 10 және үздік 5 Формула-1 жүргізушілерінің қатарына тұрақты түрде енгізді. 1990 және 2000 жылдардың басында спортта үстемдік құрған Шумахер 1995 жылы сол кездегі ең жас екі дүркін әлем чемпионы атанды. Ол жаңбырдағы шеберлігімен танымал болды, қатысқан көптеген жаңбырлы жарыстарда жеңіске жетті. Егер 1994 жылы сенімділік мәселелерінен, 1994 жылы бір жеңісінен айырылғаннан, 1998 және 2004 жылдары Коултард пен Хуан Пабло Монтойямен болған екі өкінішті соқтығыстан, 1999 және 2002 жылдары Ирвин мен Баррикеллоға жеңіске жол бергеннен және 1994, 2006 және 2012 жылдары зейнеткерлікке шыққаннан басқа, ол 100 жеңіске қол жеткізе алатын еді. Шумахер Формула-1 мансабында барлық командаластарын жеңгенімен танылды, бірақ үш дүркін әлем чемпионы Нельсон Пикеге қарсы толық маусымда жарыспаған, 1999 жылғы әлем чемпионатының күміс жүлдегері Эдди Ирвиннің аяғының жарақатынан кейін алты жарыстан қалыс қалған және болашақ 2016 жылғы әлем чемпионы Нико Росберг 40 жасында болған кезде бұл жағдай болмады. Шумахер сонымен қатар машинасын басып өту және әрбір айналымда ең жоғары деңгейде жұмыс істеу қабілетімен де танымал болды, ол поул-позицияларға немесе ең жылдам айналымдарға қарағанда әлдеқайда көп жарыстарда жеңіске жетті. 1995, 2001, 2002 және 2004 жылғы әлем чемпионаттарында үстемдік құрғаннан басқа (2002 және 2004 жылдары Баррикелло екі жыл қатарымен екінші орын алғандықтан, ол ең жылдам машинаны жүргізген жалғыз жылдар болды), ол бәсекелестікке толы 2003 жылғы әлем чемпионатында жеңіске жетті және 1994, 1995, 1997, 1998 және 2000 жылдары айқын түрде нашар машинаны жүргізуіне қарамастан, әлем чемпионатын жеңіп алды немесе жақын арада жеңіске жете алмай қалды, ал 1999 жылы жарақат болмағанда, ол жеңіске жетер еді. 1994 жылы Сеннаның қазасынан бері Шумахер Формула-1-дегі ең жылдам және өз дәуірінің ең үстем жүргізушісі саналды. Ұзақ мансабында Шумахер бірнеше даулы жағдайларға да қатысты.

Schumacher's career spanned three decades, or twenty three years, and left a lasting impact on the sport, Formula One in particular but also motorsport as a whole, and his influence extended beyond his own racing career. By the time of his first retirement in 2006 and his final retirement in 2012, Schumacher was widely considered among the greatest Formula One drivers, a trend that continued into the 2020s. Several commentators and drivers, including among others multi time World Champions Niki Lauda and Sebastian Vettel, former rival David Coulthard, former Formula One driver Giancarlo Fisichella, and Mercedes team bosses Ross Brawn and Toto Wolff, have at times described him as the greatest of his era and the greatest of all time. being described as statistically the most successful driver in Formula One history and the most complete Formula One driver ever. Lewis Hamilton, and Max Verstappen, others remain his, such as his 100 percent podium finish in 2002 (17), which included eleven wins, five second places, and one third place. As of 2006, Schumacher was the driver to have made the most starts with the same constructor (Ferrari, 180) and engine manufacturer (Ferrari, 180). He and Rubens Barrichello were the two drivers who have made the most starts as teammate (102, 2000–2005) and most 1–2 finishes (24 in the same period). such as Eichenberger and Stadelmann (2009, 3rd), original F1metrics (2014, 4th), Bell et al. (2015, 3rd), FiveThirtyEight (2018, 2nd), and updated F1metrics (2019, 1st), put Schumacher consistenly among the top 10 and top 5 greatest Formula One drivers ever. Schumacher, who dominated the sport in the 1990s and early 2000s becoming in 1995 the youngest back to back World Champion at the time, was noted for his ability in the rain, winning many of the wet races he took part in, and could have become the first driver to win 100 races were it not for some situations that went beyond his control, such as reliability issues causing him to finish lower than first in 1994, one revoked win in 1994, two unfortunate collisions with Coulthard and Juan Pablo Montoya in 1998 and 2004, the two wins he gave to Irvine and Barrichello in 1999 and 2002, and retirements in 1994, 2006, and 2012. Schumacher was noted for beating all his teammates during his Formula One career, except for his debuting not fully season against three time World Champion Nelson Piquet, once for 1999 World Championship runner up Eddie Irvine due to missing six races after a leg injury, and future 2016 World Champion Nico Rosberg when he was in his 40s. Schumacher was also noted for outperforming his cars and for his ability to operate at his peak on every lap, having won significant more races than he had either pole positions or fastest laps. Apart from dominating the 1995, 2001, 2002, and 2004 World Championships (with 2002 and 2004 being the sole years where he drove the clear cut fastest car as Barrichello was the runner up both years), he won the competitive 2003 World Championship and either won (three times) or narrowly missed (two times) World Championships despite arguably driving an inferior car (1994, 1995, 1997, 1998, and 2000), and arguably would have won in 1999 had it been for the injury, Since the 1994 death of Senna, Schumacher was widely regarded as the fastest driver in Formula One and the most dominant driver of his era. During his long career, Schumacher was also involved in several controversies,

Құрметтер

Шумахер көп рет марапатталған. 1992 жылы Германия Мотор спорты федерациясы оған Германия автоспорттағы ең жоғары награда – ONS кубогын табыс етті. Ол 1994, 1995 және 2002 жылдары да жеңімпаз атанды. 1993 жылы ол Bambi Award (Sports) сыйлығын жеңіп алды және Алтын Рульді алған алғашқы жарыс жүргізушісі болды. 1994 жылы және 2001 жылдан 2003 жылға дейін Шумахер Халықаралық спорт баспасөзі қауымдастығының нұсқауынша, Еуропаның жыл спортшысы атанды. Ол 2001 жылдан 2003 жылға дейін Польша баспасөз агенттігінің нұсқауынша, Еуропаның жыл спортшысы атанды. 1995 жылы және 2000 жылдан 2002 жылға дейін ол "Жылдың үздік халықаралық автоспорттық жүргізушісі" атағын иеленді. 1995 және 2004 жылдары Германияның "Жылдың спортшы тұлғасы" атағына ие болды. Соңғы жылы ол 20-ғасырдың ең үздік спортшысы деп танылып, бұл награданы Биргит Фишер мен Стеффи Графтан басып өтті. Спорттағы жетістіктері мен жол қауіпсіздігіне жасаған үлесі үшін 1997 жылы Шумахерге Германияның ең жоғары спорттық наградасы – Silbernes Lorbeerblatt табыс етілді. 2002 жылы спортқа қосқан үлесі және балалар біліміне көңіл аударуға атсалысқандығы үшін Шумахер ЮНЕСКО-ның Спорт чемпиондарының бірі атанды. 2002 және 2004 жылдары Laureus әлемінің үздік спортшысы атанды, 2001 жылы Marca Leylenda сыйлығын алды, үш рет (2001 жылдан 2003 жылға дейін) L'Équipe Чемпиондары чемпионы атанды, екі рет (2001 және 2002) Gazzetta World Sports Award жеңімпазы атанды және 2003 жылы Лоренцо Бандини Трофи жеңімпазы атанды. Шумахердің жарыс мансабы мен жол қауіпсіздігін және спортты жақсартуға салған еңбегі үшін оған 2006 жылы Мотор спорты бойынша FIA Алтын медалі табыс етілді. Сол жылы 22 қазанда Интерлагоста Феррари үшін соңғы жарысы алдында футболшы Пеле Шумахерге "Өмір бойы жеткен жетістіктері үшін" сыйлығын табыс етті. 2007 жылы спорттағы шеберлігі мен гуманитарлық қызметі үшін Астурия ханзадасының спорттық сыйлығын алды. Себастьян Феттельмен бірге Шумахер 2007 жылдан 2012 жылға дейін Германия үшін Чемпиондар жарысының Кубогын алты рет қатарынан жеңіп алды. 2017 жылы Шумахер FIA Даңқ залына және Германияның Спорт Даңқ залына енгізілді. 2020 жылы Жан Тодт Шумахерді FIA президентінің сыйлығымен марапаттады, Шумахердің жеті әлем чемпионатын және оның спорттық және жеке міндеттемелері әлемге әкелген шабытты еске салды. Сараевода Шумахерге құрметті азаматтық мәртебесі берілді, ал Сараево кантонының Ассамблеясы қаланың маңызды көлденең көшелерін оның есімімен атады, ал бұрын Добринья ауданындағы суретшілер тобы үлкен қабырға суретін салған болатын. Маранелло, Модена және Спа да оған құрметті азаматтық мәртебесін берді. Ол Chevalier de la Légion d'honneur болып тағайындалды, Италия Республикасының Ардагерлік орденінің командирі атағын алды және Сан-Марино елшісі болып тағайындалды. 2008 жылы Швейцария футбол қауымдастығы Шумахерді Швейцария мен Австрияда өткен УЕФА Еуро-2008 чемпионатында елшісі етіп тағайындады. Формула-1-ге қосқан үлесін мойындау үшін Нюрбургринг трассасы 9 және 10-шы қиылыстарын 2007 жылы Шумахер S деп атады. 2014 жылы Бахрейн халықаралық трассасының бірінші қиылысы Шумахердің құрметіне қайта аталды. 2022 жылы Солтүстік Рейн-Вестфалияның мемлекеттік сыйлығымен марапатталды.

Schumacher has been honoured many times. In 1992, the German Motor Sport Federation awarded him the ONS Cup, the highest accolade in German motorsport; he also won the trophy in 1994, 1995, and 2002. In 1993, he won a Bambi Award (Sports) and was the first racing driver to receive the Golden Steering Wheel. In 1994 and from 2001 to 2003, Schumacher was voted European Sportsperson of the Year by the International Sports Press Association. He was voted by Polish Press Agency the European Sportsperson of the Year from 2001 to 2003. In 1995 and from 2000 to 2002, he was named Autosport International Racing Driver of the Year. Schumacher was voted German Sportspersonality of the Year in 1995 and 2004. During the latter year, he was voted Germany's greatest sportsperson of the 20th century, beating Birgit Fischer and Steffi Graf to the accolade. For his sports achievements and his commitment to road safety, Schumacher was awarded Germany's highest sporting accolade, the Silbernes Lorbeerblatt, in 1997. In 2002, for his contributions to sport and his contributions in raising awareness of child education, Schumacher was named as one of the UNESCO Champions for Sport. Schumacher won the Laureus World Sportsman of the Year in 2002 and 2004, received the Marca Leylenda award in 2001, was named L'Équipe Champion of Champions three times (from 2001 to 2003), won the Gazzetta World Sports Award twice (2001 and 2002), and won the 2003 Lorenzo Bandini Trophy. In honour of Schumacher's racing career and his efforts to improve road safety and the sport, he was awarded an FIA Gold Medal for Motor Sport in 2006. The same year, ahead of his final race for Ferrari at Interlagos on 22 October, football player Pelé presented a "Lifetime Achievement Award" to Schumacher. In 2007, he received the Prince of Asturias Award for Sport for his sporting prowess and his humanitarian record. Together with Sebastian Vettel, Schumacher won the Race of Champions Nations' Cup six times in a row for Germany, from 2007 to 2012. In 2017, Schumacher was inducted into the FIA Hall of Fame and Germany's Sports Hall of Fame. In 2020, Jean Todt honoured Schumacher with the FIA President Award, in recognition of Schumacher's seven World Championships and the "inspiration his sporting and personal commitments brought to the world". In Sarajevo, Schumacher was granted honorary citizenship, while the Assembly of the Sarajevo Canton renamed major city transversal street after him, and earlier a large street mural was painted in a city neighborhood of Dobrinja by a group of artists. Honorary citizenship was also granted by Maranello, Modena, and Spa. He was appointed Chevalier de la Légion d'honneur, was honoured with the Commander of the Order of Merit of the Italian Republic, and was appointed an ambassador of San Marino. In 2008, the Swiss Football Association appointed Schumacher as the country's ambassador for UEFA Euro 2008, hosted by Switzerland and Austria. In recognition of his contribution to Formula One, the Nürburgring circuit renamed turns 9 and 10 as the Schumacher S in 2007. In 2014, the first corner of the Bahrain International Circuit was renamed in honour of Schumacher. He was awarded the State Prize of North Rhine Westphalia in 2022.

Жеке өмірі мен қайырымдылығы

1995 жылдың тамызында Шумахер Коррина Бетсхке үйленді. Олардың екі баласы бар: қызы Джина Мария (20 ақпан 1997 жылы туған) және ұлы Мик (22 наурыз 1999 жылы туған). Шумахер жеке өмірін қорғауға әрқашан ұмтылып келген және ол әйгілілікке ұнамайтыны мәлім. Шумахер мен оның әйелі Техас және Швейцарияда ат шаруашылықтарына ие. Шумахердің кіші інісі Ральф, ұлы Мик, жүйесі Дэвид және ағасы Себастьян Шталь да жарыс жүргізушілері болған. Ральф Шумахер 1997 жылдан 2007 жылдың соңына дейін он жыл бойы Формула-1-де жарысты. Шаңғымен апатқа ұшырар алдында Шумахердің басты хоббилері атпен жүру, мотоциклмен жарысу және парашютпен секіру болды. Ол жергілікті "FC Echichens" футбол командасы үшін ойнады. Шумахер бірнеше қайырымдылық футбол ойындарында қатысты және Формула-1 жүргізушілері арасындағы ойындарды ұйымдастырды. Ол "1. FC Köln" клубының жанкүйері, ол өскен жергілікті футбол клубы, және Пьер Литтбарски мен Харальд Шумахерді өзінің кумирлері деп есептейді. Ол католик дінін ұстанады. 2006 жылы Шумахер Disney/Pixar анимациялық фильмі "Көліктерде" (Cars) дауыс беруге қатысты. Оның кейіпкері – өзі, "Ferrari F430" машинасы, ол Луиджи мен Гидодан жаңа шиналар алу үшін Радиатор Спрингс қаласына келеді. Олардың қуанышынан есіктен шығып кетеді. Француз фильмі "Астерикс Олимпиада ойындарында" Шумахер "Schumix" атты көлік жүргізушісі рөлінде камео түсірілді. 2009 жылы Шумахер BBC-нің "Top Gear" бағдарламасында "Stig" рөлінде пайда болды. Бағдарлама жүргізушісі Джереми Кларксон кейінірек Шумахердің әдеттегі "Stig" емес екенін айтты, бұл BBC кейіннен растады. Шумахердің болуына себеп, "Ferrari" ешкімге шоуда көрсетілген бірегей қара "Ferrari FXX" машинасына отыруға рұқсат бермеді. 2021 жылдың шілдесінде Netflix Шумахер туралы алғашқы ресми түрде бекітілген деректі фильмді жариялады – "Schumacher", ол 15 қыркүйекте 2021 жылы шықты. Шумахер ЮНЕСКО-ның арнайы елшісі болды және ұйымға 1,5 миллион евро көмек көрсетті. Одан әрі, ол кедей балаларға арналған мектеп салуға және Сенегалдағы Дакар қаласындағы аймақты жақсартуға қаржы бөлді. Ол Сараево қоршауының құрбандары болған балаларға арналған аурухананы қолдады, ол ампутацияланғандарды емдеуге маманданған. Перудың Лима қаласында ол кедейлер үйіне қаржы бөлді, бұл орталық үйсіз балаларға білім алуға, киім-кешекке, тамаққа, медициналық көмекке және баспанаға қол жеткізуге көмектеседі. Шумахер F1 Magazine журналына: "Егер сіз өзіңіздің атағыңызды және оның күшін шынымен маңызды мәселелерге назар аудару үшін пайдалана алсаңыз, бұл керемет" деді. 2002 жылғы Еуропа су тасқыны кезінде Шумахер 1 миллион евро көмек көрсетті; жылдар өткен соң, 2013 жылғы Еуропа су тасқынынан кейін 500 000 евро көмек көрсетті. Ол 2004 жылғы Үнді мұхитындағы жер сілкінісінен кейін 10 миллион доллар көмек көрсетті, бұл кез келген спортшыдан, көптеген спорт лигаларынан, көптеген халықаралық корпорациялардан және тіпті кейбір елдерден асып түсті. 2002 жылдан 2006 жылға дейін ол түрлі қайырымдылық ұйымдарға кем дегенде 50 миллион доллар көмек көрсетті. 2008 жылы ол Клинтон қорына 5 миллионнан 10 миллион долларға дейін қаржы бөлді. 1997 жылғы Еуропа Гран-придегі соқтығысудан кейін жазалаудың бір бөлігі ретінде FIA Еуропалық жол қауіпсіздігі науқанына қатысқаннан бері Шумахер басқа науқандарды қолдауды жалғастырды, мысалы, FIA қоры басқаратын "Жолдарды қауіпсіз қылу" науқанын қолдады. Ол G8 елдерін және Біріккен Ұлттар Ұйымын жол апаттарынан болатын өлім-жұлымды әлемдік денсаулық сақтау мәселесі ретінде тануға шақырды. 2008 жылы Шумахер Bacardi компаниясының жауапкершілікпен ішу туралы хабардарлықты арттыру мақсатындағы жарнамалық науқанының бетке айналды. Ол теледидар, кино және онлайн медиада жарнамаларға түсті, оны тұтынушылармен байланыс, қоғамдық қатынастар және бүкіл әлемдегі цифрлық медиа қолдады.

In August 1995, Schumacher married Corinna Betsch. They have two children, a daughter Gina Maria (born 20 February 1997) and a son, Mick (born 22 March 1999). Schumacher has always been very protective of his private life and is known to dislike the celebrity spotlight. Schumacher and his wife own horse ranches in Texas and Switzerland. Schumacher's younger brother Ralf, his son Mick, his nephew David and step brother Sebastian Stahl have also been racing drivers. Ralf Schumacher competed in Formula One for ten years, starting from 1997 until the end of 2007. Before his skiing accident, Schumacher's main hobbies included horse riding, motorcycle racing, and sky diving, and he played football for his local team FC Echichens. Schumacher appeared in several charity football games, and organised games between Formula One drivers. He is a supporter of 1. FC Köln, his local football club where he grew up, citing Pierre Littbarski and Harald Schumacher as his idols. He is a Roman Catholic. In 2006, Schumacher had a voice role in the Disney/Pixar film Cars. His character is himself as a Ferrari F430 who visits the town of Radiator Springs to get new tires from Luigi and Guido at the recommendation of Lightning McQueen. During arrival, Luigi and Guido both faint in excitement when they see him. The French film Asterix at the Olympic Games features Schumacher in a cameo role as a chariot driver called Schumix. In 2009, Schumacher appeared on the BBC's motoring programme Top Gear as the Stig. Presenter Jeremy Clarkson hinted later in the programme that Schumacher was not the regular Stig, which the BBC subsequently confirmed. Schumacher was there because Ferrari would not allow anyone else to drive the unique black Ferrari FXX that was featured in the show. In July 2021, Netflix announced the first officially approved documentary film about Schumacher—called Schumacher—which was released on 15 September 2021. Schumacher was a special ambassador to UNESCO and has donated €1.5 million to the organisation. Additionally, he paid for the construction of a school for poor children and for area improvements in Dakar, Senegal. He supported a hospital for child victims of the siege in Sarajevo, which specialises in caring for amputees. In Lima, Peru, he funded the Palace for the Poor, a centre for helping homeless street children obtain an education, clothing, food, medical attention, and shelter. Schumacher told F1 Magazine: "It's great if you can use your fame and the power your fame gives you to draw attention to things that really matter." For the 2002 European floods, Schumacher donated €1 million; years later, Schumacher did the same when he donated €500,000 after the 2013 European floods. He donated $10 million for aid after the 2004 Indian Ocean earthquake, which surpassed that of any other sports person, most sports leagues, many worldwide corporations and even some countries. From 2002 to 2006, he donated at least $50 million to various charities. In 2008, he donated between $5 million and $10 million to the Clinton Foundation. Since his participation in an FIA European road safety campaign, as part of his punishment after the collision at the 1997 European Grand Prix, Schumacher continued to support other campaigns, such as Make Roads Safe, which is led by the FIA Foundation and calls on G8 countries and the United Nations to recognise global road deaths as a major global health issue. In 2008, Schumacher was the figurehead of an advertising campaign by Bacardi to raise awareness about responsible drinking. He featured in an advertising campaign for television, cinema and online media, supported by consumer engagements, public relations and digital media across the world.

Қаржы және демеушілік

1999 және 2000 жылдары Forbes журналы оны әлемдегі ең көп жалақы алатын спортшы деп тізімдеді. 2005 жылы EuroBusiness журналы Шумахерді әлемдегі алғашқы миллиардер спортшы деп атады. 2005 жылы Forbes журналы оны "Әлемдегі ең ықпалды тұлғалар" тізімінде 17-орынға қойды. Оның табысының маңызды бөлігі жарнамадан түсті; Deutsche Vermögensberatung компаниясы 1999 жылдан бастап үш жыл бойы жарыстан кейін киетін бас киімінде 10x8 сантиметрлік жарнама орналастырғаны үшін оған 8 миллион доллар төледі. 2010 жылы оның жеке капиталы 515 миллион фунт стерлингке бағаланды. 2017 жылы Forbes Шумахерді барлық уақыттағы ең жоғары табысқа ие болған бесінші спортшы деп таныды.

2013 жылғы шаңғымен жүру апаты

2013 жылдың 29 желтоқсанында Шумахер 14 жасар ұлы Микпен бірге француз Альпі тауларындағы Мерибельдің үстіндегі Дент-де-Бургиннің астындағы Комб-де-Солиерде шаңғы теуіп жүрген кезде апатқа ұшырады. Тәжірибелі шаңғышы, Шамуа және Модуи трассалары арасындағы белгіленбеген қауіпті аймақты кесіп өте жатқанда құлап, басын тасқа соғып, қауіпсіздік шлемін кигеніне қарамастан, ауыр бас жарақатын алды. Дәрігерлердің айтуынша, егер ол шлем тақпаған болса, мерт болар еді. Ол Гренобль ауруханасына ауамен жеткізіліп, екі хирургиялық операциядан өтті. Травмалық ми жарақатының салдарынан Шумахерді медициналық түрде комаға енгізді. 2014 жылдың наурызында жағдайын жақсартуға байланысты шағын үміттер пайда болды. 2014 жылдың сәуір айының басында, ол медициналық комадан баяу шығарылғанда сананың белгілі бір сәттерін көрсетті. 2014 жылдың маусым айында Шумахер одан әрі оңалту үшін Швейцарияның Лозанна университеті ауруханасына ауыстырылды. 2014 жылдың қыркүйегінде Шумахер ауруханадан шығып, оңалтуды үйінде жалғастыру үшін қайта оралды. Шумахердің апатынан кейін оның жағдайы мен қалпына келуі туралы көпшілікке ақпарат аз болды, өйткені отбасысы жеке өмірге қатысты құпиялылықты сақтауды сұрады. 2014 жылдың қарашасында Шумахердің "салдануымен және коляскада отыруымен", сондай-ақ "сөйлей алмауымен және есте сақтау қабілетінің бұзылуымен" байланысты хабарлар тарады. 2015 жылдың мамырында Шумахердің менеджері Сабина Кехм оның жағдайының "жарақатының ауырлығын ескере отырып" баяу жақсарып келе жатқанын мәлімдеді. 2016 жылдың қыркүйегінде Шумахердің адвокаты Феликс Дамм неміс сотында клиентінің "жүре алмайтынын" айтты, бұл 2015 жылдың желтоқсанында Die Bunte басылымында жарияланған ол қайта жүре алады деген хабарламаға жауап ретінде болды. 2019 жылдың шілдесінде Ferrari-дің бұрынғы менеджері Жан Тодт Шумахердің "жақсы прогресс көрсетіп жатқанын", бірақ сонымен қатар "коммуникация жасауда қиындықтарға тап болып жатқанын" мәлімдеді. Тодт Шумахердің үйінде Formula One жарыстарын теледидардан көре алатынын да айтты. 2019 жылдың қыркүйегінде Le Parisien Шумахердің Париждегі Hôpital Européen Georges Pompidou ауруханасына жүрек-қан тамырлары хирургі Филипп Менашемен емделу үшін түскенін хабарлады, ол "жасуша хирургиясының пионері" деп сипатталды. Емдеуден кейін, оған қабынуға қарсы күшті жасушалар құйылды, медициналық қызметкерлер Шумахердің "есі ояқ" екенін мәлімдеді. Шумахердің отбасысы оның жағдайы туралы қатаң құпиялылықты сақтайды; 2024 жылға дейін ол апаттан кейін көпшілік алдында көрінбеді. 2023 жылдың сәуірінде Die Aktuelle Шумахермен жасалған "алғашқы сұхбат" деп жарнамалаған материал жариялады, онда оның денсаулығы мен отбасы туралы айтқан сөздері келтірілді; бірақ бұл жауаптар генеративті жасанды интеллектті пайдалану арқылы жасалғаны кейіннен анықталды. Шумахердің отбасы журналға сотқа жүгінетінін мәлімдеді, ал редактор жауапты тұлға жұмыстан босатылды.

On 29 December 2013, Schumacher was skiing with his then 14 year old son Mick, descending the Combe de Saulire below the Dent de Burgin above Méribel in the French Alps. An experienced skier, while crossing an unsecured off piste area between Piste Chamois and Piste Mauduit, he fell and hit his head on a rock, sustaining a serious head injury despite wearing a ski helmet. According to his physicians, he would most likely have died had he not been wearing a helmet. He was airlifted to Grenoble Hospital where he underwent two surgical interventions. Schumacher was put into a medically induced coma because of traumatic brain injury. By March 2014, there were small encouraging signs. In early April 2014, he was showing moments of consciousness as he was gradually withdrawn from the medically induced coma. In June 2014, Schumacher left Grenoble Hospital for further rehabilitation at the Lausanne University Hospital, Switzerland. In September 2014, Schumacher left the hospital and was brought back to his home for further rehabilitation. Since Schumacher's accident, there was little public information about his condition or recovery, with his family asking for privacy. In November 2014, it was reported that Schumacher was "paralysed and in a wheelchair", and that he "cannot speak and has memory problems". In May 2015, Schumacher's manager Sabine Kehm stated that his condition was slowly improving "considering the severeness of the injury he had". In September 2016, Felix Damm, lawyer for Schumacher, told a German court that his client "cannot walk", in response to reports from December 2015 in German publication Die Bunte that he could walk again. In July 2019, former Ferrari manager Jean Todt stated that Schumacher was making "good progress" but also "struggles to communicate". Todt also said that Schumacher was able to watch Formula One races on television at his home. In September 2019, Le Parisien reported that Schumacher had been admitted to the Hôpital Européen Georges Pompidou in Paris for treatment by cardiovascular surgeon Philippe Menasché, described as a "pioneer in cell surgery". Following the treatment, which involved him receiving an anti inflammatory stem cell perfusion, medical staff stated that Schumacher was "conscious". Schumacher's family maintains strict privacy about his condition; as of 2024, he has not been seen in public since the accident. In April 2023, Die Aktuelle published what it advertised as a "first interview" with Schumacher, including alleged quotes from him about his health and family; it soon emerged that these responses had been fabricated using generative artificial intelligence. Schumacher's family said that they would sue the magazine, which fired the editor responsible.

Еңбек жолы

1988 жылғы маусымСериалдарЖарыстарЖеңістерПольдерлерF/LapsПодиумдарҰпайларПозиция1988 Еуропа Формула Форд 1600Eufra Racing41103502Германия Формула Форд 1600730051246Формула КингHoecker Sportwagenservice10911101921Германия Формула ҮшWTS Racing1222071633FIA Еуропа Формула 3 Кубогы10000N/ANCМакао Гран-при10000N/A1990 Әлем чемпионатыTeam Sauber Mercedes31013215Германия Формула ҮшWTS Racing1156471481FIA Еуропа Формула 3 Кубогы10110N/ANCМакао Гран-при11000N/A1Deutsche Tourenwagen MeisterschaftHWA AG100000NC1991 Формула 1Team 7UP Jordan10000014Camel Benetton Ford500004Әлем чемпионатыTeam Sauber Mercedes81022439Deutsche Tourenwagen MeisterschaftZakspeed Racing400000NCЖапон Формула 3000Team LeMans100016121992 Формула 1Camel Benetton Ford1610285331993 Формула 1Camel Benetton Ford1610595241994 Формула 1Mild Seven Benetton Ford14868109211995 Формула 1Mild Seven Benetton Renault179481110211996 Формула 1Scuderia Ferrari S. p. A.1634285931997 Формула 1Scuderia Ferrari Marlboro17533878DSQ1998 Формула 1Scuderia Ferrari Marlboro16636118621999 Формула 1Scuderia Ferrari Marlboro1023564452000 Формула 1Scuderia Ferrari Marlboro179921210812001 Формула 1Scuderia Ferrari Marlboro179113141232002 Формула 1Scuderia Ferrari Marlboro171177171442003 Формула 1Scuderia Ferrari Marlboro1665589312004 Формула 1Scuderia Ferrari Marlboro1813810151482005 Формула 1Scuderia Ferrari Marlboro1911356232006 Формула 1Scuderia Ferrari Marlboro187471212122010 Формула 1Mercedes GP Petronas F1 Team1900007292011 Формула 1Mercedes GP Petronas F1 Team1900007682012 Формула 1Mercedes AMG Petronas F1 Team2000114913