Кіріспе
Вашингтон штатындағы Колумбия өзеніндегі тарихи сарқырама (АҚШ) Колумбия өзеніндегі сарқырама (Салиш: Shonitkwu, «құбылып аққан су» деген мағынаны білдіреді, сондай-ақ Schwenetekoo «дыбысталып тұратын су» деп аударылады) Колумбия өзенінің жоғарғы ағысындағы ежелгі және маңызды лосось балық аулау орны болды, қазіргі Вашингтон штатында, Канада-АҚШ шекарасына жақын жерде. Сарқырама бірнеше таяздықтар мен шарлаулардан тұрды, мұнда өзен Колумбия өзенінің базальты негізіндегі кварцит тастардан өтеді, бұл тастар ежелгі су тасқынынан қалған. Өзен шамамен 15 метрге төмендеп, сарқыраманың шуы шақырымдарға естілді. Батыстағы жағалау аймақтарынан және шығыстағы Үлкен жазықтардан лосось аулауға, сауда жасауға және Колумбия өзені алқабындағы тайпалармен қарым-қатынас жасауға жергілікті халық келді. Лосось шағылысу маусымында, маусымнан қазанға дейін, Кетл-Фолсқа он төрт тайпа жиналатын. Канадалық картограф және зерттеуші Дэвид Томпсон Колумбия өзенінің жоғарғы бөлігін сипаттаған алғашқы еуропалық болды. Ол 1811 жылдың 19 маусымында Кетл-Фолсқа жетіп, оны жергілікті халық балық аулау үшін қолданған тоқылған себеттерге байланысты Ilth koy ape деп атады. 1940 жылдың маусым айында Колвилл тайпасы ұйымдастырған «Көз жасының салтанатында» шамамен 8 000 – 10 000 адам сарқыраманың жоғалуын жоқтап қайғырды. Оған Якама, Спокан, Нез Персе, Флатхед, Блэкфит, Кёр-д’Ален, Тулалип және Пенд-д’Орейль тайпаларының өкілдері қатысты. Прайст шарлауығы, Селило шарлауығы және Каскад шарлауығының суға батуы сияқты, Кетл шарлауығының жоғалуы лосось балық аулауға байланысты дәстүрлі өмір салтын аяқтады. Көптеген жергілікті халық аймақтан көшіп кетті, бірақ қалғандары бүгін жақын жердегі Спокан және Колвилл үнді резервацияларында тұрады. Колвилл резервациясының Біріккен тайпалары АҚШ үкіметіне сот процесін бастады, ол 1994 жылы 53 миллион долларға және 1996 жылдан бастап жыл сайын 15,25 миллион доллар төлеумен аяқталды.
the falls that were on the Columbia River in Washington state
Kettle Falls (Salish: Shonitkwu, meaning "roaring or noisy waters", also Schwenetekoo translated as "Keep Sounding Water") was an ancient and important salmon fishing site on the upper reaches of the Columbia River, in what is today the U. S. state of Washington, near the Canada–US border. The falls consisted of a series of rapids and cascades where the river passed through quartzite rocks deposited by prehistoric floods on a substrate of Columbia River basalt. The river dropped nearly 50 feet (15 m), and the sound of the falls could be heard for miles away. Native peoples came from coastal areas in the west and from the Great Plains in the east to fish, trade, and socialize with the bands of the Columbia River Plateau. Up to fourteen tribes met regularly at Kettle Falls during the salmon spawning season from June to October. The Canadian mapmaker and explorer David Thompson was the first white person to describe the upper portion of the Columbia River. He arrived at Kettle Falls on June 19, 1811, naming it Ilth koy ape, a local name for the baskets the native peoples used to catch fish. In June 1940, an estimated 8,000 to 10,000 people mourned the falls at a "Ceremony of Tears" organized by the Colvilles and attended by representatives of the Yakama, Spokane, Nez Perce, Flathead, Blackfeet, Coeur d'Alene, Tulalip, and Pend d'Oreille tribes. As with the flooding of Priest Rapids, Celilo Falls, and Cascades Rapids downriver, the loss of Kettle Falls ended the traditional way of life for the native cultures that revolved around salmon fishing. Many native people moved out of the area, but others live today on the nearby Spokane and Colville Indian Reservations. The Confederated Tribes of the Colville Reservation filed a lawsuit against the United States government, which was settled in 1994 for $53 million, plus $15.25 million annually from 1996 onward.
Үшінші қуат көзі
1960 жылдардың аяғы мен 1970 жылдардың басында Гранд-Кули бөгеті кеңейтіліп, жаңа генераторлар тобы қосылды, ол әдетте Үшінші электр станциясы деп аталады. Осы құрылыс кезеңінің көктем айларында Рузвельт көлінің деңгейі күрт төмендетілді (су тарту деп аталады). Осы су тартулардың ең ірілері 1969 және 1974 жылдың көктемінде болды, нәтижесінде Кетл-Фоллз жартылай ашық қалды. Сарысуды ашумен қатар, осы су тартулар Рузвельт көлі ұлттық демалыс аймағына және АҚШ-тың мелиорация бюросына бұрын Рузвельт көлі су басып қалған ежелгі және тарихи ескерткіштерді зерттеп сақтау жөніндегі ірі археологиялық жоба жүргізуге мүмкіндік берді.