Кіріспе
Британдық жарыс жүргізушісі (1935–2022)
Виктор Генри Элфорд (10 маусым 1935 – 13 наурыз 2022) – ағылшын спорттық автомобильдер жарысы, ралли және Формула-1 жүргізушісі. Ол 13 Әлем чемпионатына қатысып, 1968 жылдың 7 шілдесінде тұңғыш рет жарысқа қатысты. Ол барлығы 8 чемпиондық ұпай жинады. Әріптестері "Жылдам Вик" деп лақап берген Элфорд, негізінен танымал спорттық автомобильдер жарыскері және Porsche компаниясымен жиі байланысты болатын табысты ралли жүргізушісі болды.
Мансап
Элфорд Triumph TR3A-да Дэвид Сигл Морриспен серіктес болып, қосымша жүргізуші ретінде мансабын бастады. 1961 жылға қарай ол өзін жеке жүргізуші ретінде көруге жеткілікті сенімді болды: алайда, команда менеджері Маркус Чемберс оның бұл мүмкіндігіне сенбеді. Сондықтан Элфорд жарысқа қадағаланған Mini көлігін сатып алып, маусым соңында сатуға дейін оны жеке жүргізуші ретінде, сәл табыспен ғана қатыстырды. Жарыстың ортасында жүргізушіні құтқару үшін. Есікті ашқанда, Элфорд бос кабинаны тапты, себебі жүргізуші бұрыннан қашып кеткен еді. Содан кейін Элфорд ағаштардың арасында Джо Бонниер қаза тапқан Lola көлігінің қираған қалдықтарын көрді. Бұл оқиға камераға түсіріліп, Франция президенті Жорж Помпиду Элфордты Ұлттық Еңбек орденінің кавалері деп атады. Тарга Флорио, Себринг және Дейтона жарыстарында жеңіске жеткен ол, Нюрбургринг трассасын ең сүйіктісі деп санады, бірақ ондағы үш F1 әрекеті көңілін қалдырды, олардың алғашқы екеуі бірінші айналымда апатқа ұшырады. Оның соңғы екі Гран-приі Нюрбургрингте өтті. 1000 км жарыстан басқа, Элфорд 500 км-ге жуық жарыстарда жеңіске жетіп, барлығы 6 ірі жарыста жеңіске қол жеткізді. Бұл көрсеткіш бойынша одан жоғары Рудольф Караччола мен Стерлинг Мосс ғана тұрды. Элфордтың трассалық рекордтары: Тарга Флорио, Нюрбургринг, Дейтона, Себринг, Норисринг, Монца, Буэнос-Айрес, Род Атланта, Лагуна Сека, Риверсайд және Ле-Ман. 1967 жылдың 4 ақпанында Лайдден трассасында ол алғашқы ралликросс жарысын жеңіп алды. Сол жылы ол Нюрбургрингте өткен "Marathon de la Route" 84 сағаттық жарысында жеңіске жетті, бұл 28 км-лік біріктірілген трасса 1930 жылдардан бері сирек қолданылып келді. Әріптес пилоттар Ханс Херрманн мен Йохен Неерпаш жаңбырлы және тұманды ауа-райында 7 сағат бойы төрт рет түнгі айналымдарды жасау үшін Porsche 911 көлігін жүргізуге "ралли жүргізушісін" таңдады. Жеңіске жеткен көлік жартылай автоматты Sportomatic беріліс қорабымен жабдықталған, сондай-ақ зауыт командасы қатысқан тағы бір Porsche 911S көлігі де осымен жабдықталған еді. Элфорд бес жыл бойы Porsche үшін жарысқа қатысқанмен, Ford, Triumph, Lancia, Alfa Romeo, Ferrari, Chaparral, Shadow, Cooper, Lola, Chevron және Subaru командаларында да өнер көрсетті. Ол сондай-ақ F1 және CanAm жарыстарында McLaren, TransAm жарыстарында Chevrolet көліктерін жүргізді. Шетелде Элфорд CanAm және NASCAR-дың Daytona 500 жарыстарында да қатысты. 2015 жылдың 25 қаңтарында Элфорд Road Racing Drivers Club-тан 2015 жылғы Фил Хилл сыйлығын алды. Бұл сыйлықты клуб президенті Бобби Рахал оған табыс етті.
Жеке өмір
Отставкаға шыққаннан кейін Элфорд АҚШ-тың Оңтүстік Флоридасында тұрды. Элфорд 2022 жылдың 13 наурызында 86 жасында қайтыс болды. Ол қайтыс болған кезде шамамен бір жылдан бері қатерлі ісікпен ауырып жүрген.
Ле-Манның толық 24 сағаттық жарысының нәтижелері
Жыл Командасы Пилоттар Автомобиль Сыныбы Айналымдар 1967 Porsche System Engineering Бен Пон Porsche 906K Carrera 6 S2.0 327 7-ші 1-ші 1968 Porsche System Engineering Герхард Миттер Porsche 908 S3.0 111 DNF DNF 1969 Porsche System Engineering Ричард Атвуд Porsche 917L S5.0 327 DNF DNF 1970 Porsche KG Salzburg Курт Аренс кіші Porsche 917L S5.0 225 DNF DNF 1971 Martini Racing Team Жерар Ларрусс Porsche 917LH S5.0 74 DNF DNF 1972 Autodelta SpA Хельмут Марко Alfa Romeo Tipo 33TT3 S3.0 232 DNF DNF 1973 Automobiles Charles Pozzi Клод Балло Лена Ferrari 365 GTB/4 GT5.0 316 6-шы 1-ші 1974 Robert Buchet Клод Балло Лена Porsche 911 Carrera RSR GT 117 DNF DNF 1983 Automobiles Jean Rondeau Жоэль Гуйер Анни Шарлотта Верней Rondeau M379C Gr. C 136 DNF DNF