Кіріспе

Француз корольдік әулетінен шыққан; Франция тағына үміткер (1848–94). Орлеан принці Филипп, Париж графы (Луи Филипп Альберт; 24 тамыз 1838 – 8 қыркүйек 1894), 1848 жылғы 24-26 ақпан аралығында Людовик Филипп II ретінде Франция королі болды, бірақ ол ресми түрде жарияланған жоқ. Ол Франция королі Людовик Филипп I-нің немересі болды. 1848 жылдан өмірінің соңына дейін ол француз тағына Орлеандық талапкер ретінде Париж графы болды. 1883 жылдан бастап, туысы Шамбор графы Анри қайтыс болғаннан кейін, Орлеандықтар оны көбінесе Филипп VII деп атады.

Ерте өмір

Принц Филипп әкесі, Орлеан герцогы принц Фердинанд Филипп 1842 жылы ат жарысынан қаза болғанда, тақтың мұрагері, корольдік принц атанды. 1848 жылы әкесінің тақтан бас тарғаннан кейін, оны Луи-Филипп II деген атпен таққа отырғызуға әрекеттер жасалғанмен, бұл сәтті болмады. Олар қашып кетіп, Францияның Екінші Республикасы жарияланды.

Америка Азаматтық соғысы

Тарихшы, журналист және ашық демократ Филипп өзінің кіші інісі, Чартр герцогы принц Робертпен бірге Америка Азамат соғысында Одақ әскерінің офицері ретінде қызмет етуге ерікті болды. Ол 1861 жылдың 24 қыркүйегінде капитан шенімен генерал-адъютанттың көмекшісі болып тағайындалды және Париж графы Филипп д’Орлеан атымен қызмет етті. Ол Потомак армиясының қолбасшысы генерал-майор Джордж Б. Макклелланның штабында шамамен бір жыл қызмет етті. Ол сәтсіз аяқталған Жарым аралдық науқанында өзін ерекше көзге түсірді. Ол 1862 жылдың 15 шілдесінде ағасымен бірге Одақ әскерінен кетті. Филипптің «Америкадағы Азамат соғысы тарихы» еңбегі бұл тақырып бойынша стандартты анықтамалық жұмыс саналады. АҚШ-та болған кезде ханзадаларға олардың ағасы, Джойнвилл принці сүйемелдеді, ол олардың көптеген суреттерін салды. 1880 жылдың 10 қарашасында Филипп АҚШ-тың адал легионының әскери орденінің Пенсильвания бөлімінің бірінші сыныпты серігі (яғни, ардагер офицер) болып сайланды. Оған 2107 нөмірі тағайындалды. Оның үлкен ұлы Филипп д’Орлеан 1890 жылы екінші сыныпты мүше болып сайланды (яғни, ардагер офицердің үлкен ұлы) және Филипп қайтыс болғаннан кейін орденнің бірінші сыныпты мүшесі болды.

Француз монархиясының қалпына келтіруі

Орлеан отбасы 1848 жылғы төңкерістен бері Англияда жер аударылып, король Луи-Филиппті құлатты. Әулет құрған кезеңінде Париж графы мен графиньі Твикенхемдегі Йорк-хауста тұрды. Бірақ, 1871 жылы Франко-пруссия соғысынан соң және Наполеон III-нің құлауынан кейін оларға Францияға оралуға рұқсат берілді, сондай-ақ олардың көптеген мүліктері қайтарылды. 1873 жылы, Наполеон III құлағаннан кейін сайланған, монархиялық көзқарасты ұстанған Ұлттық Ассамблеяның монархияны қайта орнатуына үміттене отырып, Париж графы француз тағына деген өзінің құқығынан бас тарды және оны легитимист үміткер, ең танымал Генри V, яғни Шамбор графына берді. Көптеген адамдар Париж графының Шамбордың тікелей мұрагері болып санайтын, сондықтан Шамбордың баласыз қайтысымен таққа отырып, 1830 жылдан бері француз монархистерін бөліп келген екі талапты біріктіретініне сенді. Алайда, Шамбордың француз туы ретінде үш түсті матаны мойындаудан бас тартуы, монархияны қайта орнату үмітін жоққа шығарды, ал Шамбор 1883 жылы Орлеандық бәсекелесін өзінің мұрагері деп мойындамай қайтыс болды. Шамбор графының қайтысынан кейін, Париж графы көптеген монархистер тарапынан Францияның Филипп VII королі ретінде танылды. Бұл мұрагерлік Испания Бурбон әулетінің Карлист ұрпақтарымен дауланды, олар Луи XIV-тен тікелей тегін ескере отырып, өздерінің құқығы Орлеандықтардан артық деп мәлімдеді; алайда, бұл аргумент Испанияның Филип V-і мен оның ұрпақтарының Утрехт шарты бойынша француз тағына деген құқықтарынан бас тартқанын назарға алмады. 1886 жылы отбасы тағы да жер аударылып, Ұлыбританияға оралды, онда олар алғаш Ричмондға жақын Шин-хауста тұрды, онда жас Роза Льюис олардың үй шаруашылығының мүшесі болды. 1890 жылы олар әлдеқайда сәнді Стоу-хаусқа көшіп, онда 1894 жылы қайтыс болды. Оның орнына француз тағына талапкер ретінде ұлы, Филипп ханзада тағайындалды.