Кіріспе

Аугусто Барсия и Трельс (1881 жылғы 5 наурыз – 1961 жылғы 19 маусым) – испан саясаткері, бірнеше рет Депутаттар Конгресінің мүшесі және бұрынғы премьер-министр Мануэль Асанья Республика Президенті болып сайланғандықтан 1936 жылғы 10 мамырдан 13 мамырға дейін Испанияның міндетті премьер-министрі қызметін атқарған. Ол сонымен қатар заңгер және масон болған.

Жастар және білім беру

1881 жылы 5 наурызда Овиедо провинциясының Вегадео қаласында дүниеге келген. Заң ғылымдарының докторы және заңгер, ол Камило Барсия Трельстің ағасы, халықаралық құқық профессоры, оның шәкірті Адольфо Миаха де ла Муэла болды. Әлде қашаннан-ақ журналистика саласында өзгелерден ерекше көзге түскен. "La Joven España" журналын құрған, "El Correo", "El Liberal" және "La Libertad" газеттерімен ынтымақтастықта жұмыс істеген, сондай-ақ Испанияда бірнеше шетелдік газеттердің тілшісі қызметін атқарған. Еуропалық идеяларды жақтаған және Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде одақтастарды қолдаған Барсия, соғыс барысында "El Liberal" газетінде көптеген мақалалар мен хроникалар жариялаған, ал 1914 жылы газеттің директоры болған.

Саясаттағы бастамасы

Жас кезінде Барсия Либералдық партияның көрнекті мүшесі, саясаткер Сегисмундо Мореттің достар тобының мүшесі болды. Морет пен Гумерсиндро де Аскараттың ықпалымен ол Мелкиадес Альварестің реформашы партиясында саяси қызметке белсенді түрде қатысты. Испания Кортесінің мүшесі ретінде ол 1908 жылы сол кездегі премьер-министр Антонио Маура ұсынған Террорға қарсы заңға қатаң қарсылық танытты. 1914 жылғы сайлауда ол Альмерия облысының Вера округінен Кортес депутаты болуға кандидаттығын қойды; ол өзін реформашы партиясының аббревиатурасымен және Альмериядағы осы ұйымның белгілі бір өкілдерінің нақты қолдауымен ұсынды. Бірақ ол депутат болып сайланбады. 1916 жылғы сайлауда ол Вера округінен депутаттық мандатын жеңіп алды, ал кейіннен 1918, 1919, 1920 және 1923 жылдарғы сайлауларда осы мандатын сақтап қалды. Кортестегі қызмет кезеңінде ол әсіресе сыртқы саясатқа қатысты сөздерімен көзге түсті. Примо де Ривера диктатурасы орнағаннан кейін ол белсенді саясаттан шығып, заңгерлік қызметіне көшті. Мелкиадес Альварестің диктатураны сынаудан бас тартуы Аугусто Барсияның бұрынғы саяси серігінен алшақтауына себеп болды.

Екінші республика

1931 жылы Екінші республика құрылғаннан кейін саясатқа оралды. Сол жылы Конституциялық сотқа сайлауда Альмерия округінен депутаттыққа түсті, бірақ сайланбады. Бұл сәтсіздікке қарамастан, ол осы жылдары ұлттық деңгейде маңызды рөл атқарды. 1931 жылы үкімет оны «Жоғары банк кеңесі» (Consejo Superior Bancario) президенті етіп тағайындады, ал бір жылдан кейін Женевадағы Ұлттар лигасына Испанияның өкілі болып тағайындалды. Біраз уақыттан кейін, 1933 жылы Мануэль Азаньяның партиясы – Республикалық әрекетке (АР) қосылды. Барсияның ықпалының арқасында «Диарио де Альмерия» Республикалық әрекет партиясының провинциялық органына айналды. 1933 жылдың қараша айындағы сайлауға дайындықпен, ол Альмерия провинциясында Республикалық әрекет пен Леррудың Радикалды партиясы арасында одақ құрып, депутаттық мандатты жеңіп алды. Барсия Республикалық әрекет партиясының сайлаудағы жалпы жеңіліске ұшырауына қарамастан, сайланған аз депутаттардың бірі болды. Осы жағдайға байланысты АР Галисиялық республикашылдармен және тәуелсіз радикал-социалистермен бірігіп, жаңа партия – Республикалық солшылдарды (IR) құрды, және Аугусто Барсия да осы партияға қосылды. Алмериялық IR провинциялық ұйымында ол партияның басшысы болды. 1934 жылдың қазан айында Каталония мемлекетін жариялауға қатысқандары үшін Луис Компанис және Каталония үкіметінің басқа да мүшелерін қорғады. 1936 жылдың ақпан айындағы сайлауда ол Альмериядан Халық фронтының кандидаттары тізімінде болды, 68 175 дауыс жинап, ең көп дауыс алған кандидат атанды және депутаттық мандатын сақтап қалды. Халық фронты коалициясының жеңісінен кейін 19 ақпанда Мануэль Азанья басқаратын үкіметте Мемлекеттік хатшы болып тағайындалды. 11-13 мамыр аралығында Азанья Республика Президенті болып сайланғаннан кейін отставкаға шыққан соң, ол Министрлер Кеңесінің төрағасы болды. Оның орнына үкімет басшысы болып Сантьяго Касарес Кирога тағайындалды, бірақ Барсия Мемлекеттік хатшы лауазымын сақтап қалды. Азамат соғысынан кейін, 1936 жылдың шілдесінде Диего Мартинес Баррио басқаратын қысқа мерзімді үкіметте Ішкі істер министрі болды. 1936 жылдың қыркүйегінде Жозе Жирал басқаратын үкіметте ол қайтадан Мемлекеттік хатшы лауазымын иеленді. Ол Уругвайдағы Испания елшісі болып тағайындалды, бірақ екі ел арасындағы қарым-қатынас үзілгендіктен бұл лауазымды атқармады. Ол саяси аренадан шықпағанмен, 1937 жылдың қазаны мен 1938 жылдың тамызында өткен Республикалық Кортестің отырыстарына қатысты. Соғыс барысында ол Париждегі Испания елшілігінің кеңесшісі және Совет Одағындағы Испания елшісі қызметін атқарды.

Шөгеділік және соңғы жылдары

Соғыстың қайта қалпына келмейтінін көріп, 1939 жылы ол Еуропадан Латын Америкасына көшіп, Буэнос-Айреске қоныстанды. Оның елден кетуі Франконың диктатурасы тарапынан қуғын-сүргінге ұшырады. Масондық пен коммунизмді қуғын-сүргін жөніндегі арнайы сот оны отыз жылға бас бостандығынан айырып, мамандығын тамамен тоқтатуға міндеттеді, ал саяси жауапкершілік жөніндегі ұлттық сот оған жиырма бес миллион песэта айыппұл салып, барлық мүлкін тәркіледі. Тіпті оның испан азаматтығынан айырылуы да ұсынылды. 1941 жылдан бастап ол Испан-Аргентиналық мәдениет орталығының (Patronato Hispano Argentino de Cultura) президенті болды және жазушы және лектор ретінде қарқынды жұмыс істеді.21 Сонымен қатар, ол эмиграциядағы республикалық институттармен де белсенді түрде ынтымақтастық жасады: ол Испан Республикалық әрекетінің (Acción Republicana Española) орталық кеңесінің мүшесі болды, сонымен бірге Аргентинада Испан Азат ету комитетінің (Junta Española de Liberación) өкілі қызметін атқарды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін ол Мексика қаласында эмиграциядағы Республикалық соттардың мәжілісіне қатысты. 1945 жылдың тамызында ол Жозе Жирал басқарған эмиграциядағы Республика үкіметінің қаржы министрі болды және 1947 жылдың тамызына дейін осы лауазымды атқарды. 1961 жылдың 19 маусымында Буэнос-Айресте қайтыс болды.

Жеке өмір

Өмірі бойы ол құқықтық, саяси және тарихи сипаттағы бірнеше еңбектердің авторы болды. Испан тілінен басқа, ол итальян, француз, ағылшын және неміс тілдерін де мүдірген. Ол 1908 жылдан бері Мадрид Атенейінің мүшесі болды, бұл ұйымда ол өте белсенді болып, бас хатшы және президент (1932 жылдың желтоқсаны мен 1933 жылдың маусымы аралығында осы лауазымды атқарды) сияқты жауапты қызметтерді атқарды. 1925-1926 жылдары ол Корольдік испан жеңіл атлетика федерациясының президенті болды. Ол сонымен қатар Мадрид баспасөз қауымдастығының (1916 жылдан бері) және Кеңес Одағының достары қауымдастығының мүшесі болды, соңғысы 1933 жылы құрылған.

Масондық қызмет

Аугусто Барсия көрнекті масон болды. 1910 жылы Мадридтік Иберия ложасына қабылданып, 1921 жылы Гран-Ориенте-Испанияның Ұлы шебері болып сайлануға дейін масондық ұйымда маңызды жұмыс атқарды. Энрике Грас Морильоның 1928 жылғы 9 желтоқсандағы қазасынан кейін, ол 33-ші дәрежедегі Испанияның Ежелгі және қабылданған Шотланд ритуалының Жоғарғы Кеңесінің Бас Комендаторы болып сайланды және 1933 жылға дейін осы лауазымда қызмет етті. 1933 жылы ол масондық пен кез келген саяси қызметтің арасын ажырату қажеттігін түсінгендіктен отставкаға кетті, ал отставкасын былай түсіндірді: