Кіріспе

Тынық мұхитындағы суық субарктикалық ағым – Ояшио ағымы (親潮), сондай-ақ Охотск ағымы немесе Курил ағымы деп аталады. Бұл ағым оңтүстікке қарай ағып, Батыс Солтүстік Тынық мұхитында сағат тіліне қарсы айналып өтетін суық субарктикалық ағым. Ояшио ағымының сулары Арктика мұхитынан басталып, Беринг теңізі арқылы оңтүстікке қарай ағып, Беринг бұғазынан өтіп, Арктика мұхитының суық суын Тынық мұхиты мен Охот теңізіне жеткізеді. Жапонияның шығыс жағалауында Куросио ағымымен қақтығысып, Солтүстік Тынық мұхиты ағысын (немесе Дрифті) құрайды. Қоректік заттарға толы Ояшио ағымы теңіз жануарларын қамтамасыз ететін және өркендетіп дамытатын "ана" (親) ретіндегі метафоралық рөлі үшін осылай аталған.

Климатқа әсері

Ағыстың Ресейдің Шығыс Еуропалық бөлігіндегі климатқа, әсіресе Камчатка мен Чукоткада маңызды әсері бар, онда ағаштардың өсуінің солтүстік шегі Сібірдің ішкі аймақтарына қарағанда он градусқа дейін оңтүстікке қарай жылжуда. Ояшио ағысының сулары өте жоғары қоректік заттарға және кейбір аймақтардағы тым жоғары толқындарға (көрсетілгендей) байланысты әлемдегі ең өнімді балық шаруашылығы болып саналады, бұл қоректік заттардың қолжетімділігін одан әрі арттырады. Дегенмен, Ояшио ағысы Владивостокты экваторға ең жақын орналасқан, қыста тоңуға бейім және мұзды үзуге қабілетті кемелердің қажеттілігі бар порға айналдырады. Бірақ, бұл Охот теңізіндегі балық көлеміне айтарлықтай әсер етпейді, себебі үлкен толқындар мұздың қатуын қиындатады.

Тарих

Мұздық кезеңдерде, теңіз деңгейінің төмендеуі Беринг құрлық көпірін ашқанда, Оясио қазіргі әсер ететін аймақтарда ағын жүрмейтін еді. Мұздық жағдайлардың басталуымен (мұз аралықтан кейін) салқындау деңгейі, Жердің басқа аймақтарымен салыстырғанда ұқсас ендіктерде әлдеқайда төмен болды. Бұл Тохоку мен Хоккайдоға – Шығыс Азияның мұздықтар құруға жеткілікті қар жауатын жалғыз аймақтарына – Еуропа мен Солтүстік Американың көп бөлігі мұзбен жабылған кезде, тек жоғары биіктіктегі жерлерден басқа мұздықсыз қалуға мүмкіндік берді. Мұздықтардың болмауы, Шығыс Азияның қазіргі климаты Еуропаның көп бөлігінен суық болғанына қарамастан, плиоцендік ағаш түрлерінің 96 пайызын сақтап қалғанын, ал Еуропаның тек 27 пайызын ғана сақтап қалғанын түсіндіреді.