Кіріспе

Курд әмірі (1803–1869)

Бедир хан Бег (курманджи: Bedirxan Beg, Bedirhan Bey; 1803–1869) – Ботан әмірлігінің соңғы күрд мірі және мутеселлимі. Рожаки әулетінің мұрагерлік басшысы, оның тақ орны ежелгі Битлис қамалы болған және Шарафхан Бидлисиден тараған Бедир хан Түркиядағы Жизреде (қазіргі) дүниеге келген. Ол 1821 жылы Ботан әмірлігінің мірі болып, 1847 жылға дейін билік етті.

Ерте өмір

Ол Абдулла бидің ұлы болып, оның туысы Сейфеддин (Абдулла бидің қайтысынан кейін оның орнын басып, аймақты тыныштандыра алмағандықтан) және оның ағасы Саид бидің дінге берілгендігіне байланысты басшылықты Бедир ханға қалдырғаннан кейін Ботанның билеушісі болды. Мир ретіндегі алғашқы кезеңінде, ол 1828-1829 жылдардағы орыс-түрік соғысында Осман сұлтанға қолдау көрсетпеуге мүмкіндік беретіндей, өңірлік билігін нығайтты. Ол өзінің бақылауындағы, соғыстан қираған аудандарды дамытып, бірнеше жылдың ішінде оның билігіндегі халық саны айтарлықтай өсті. Оның жетістігі соншалық болды, аймақтағы еуропалық дипломаттар өз үкіметтеріне Бедир ханның басқа көрші аймақтармен салыстырғанда, өзінің жақтастарына жақсы экономикалық жағдай мен қауіпсіздік ұсыну қабілеті туралы хабарлады. Бедир Хан Бег езидтердің жаппай қырғынына бірнеше рет жауапкер болды. 1832 жылы Бедир Хан Бег, күрд Сорран әмірі Мұхаммед пашамен бірлесіп, Шекхан аймағында мыңдаған езидтерді өлтірді. Бірақ ол Мұхаммед Пашамен әрдайым жақсы қарым-қатынаста болған жоқ, 1834 жылы оның әскері әмірлікті одан қорғауға мәжбүр болды. Бедир хан Осман империясының орталықтандыру саясатының салдарынан билігін жоғалта бастады, бұл 1839 жылғы Танзимат жарлығымен және келесі жылы оның қолданылуымен аяқталды. 1839 жылғы Низип шайқасында Осман тарапынан қатысқан Бедир хан, Орталық Күрдістандағы ең ықпалды күрд билеушісі ретінде көзге түсті. Ол салықтарды көтеріп, өз монеталарын шығарды және сот жүйесін ұйымдастырды. Бохтанның қауіпсіздігі оған тұрғындар арасында зор танымалдылық сыйлады, нәтижесінде көршілес аудандардан көптеген отбасылар Бохтан әмірлігіне көшіп келді. Оның әскерін бірнеше тайпалардан құралған, тайпалық милициялар арқылы жаңғыртуды жоспарлағаны және жұма намазында оның аты-жөні айтылғаны белгілі болғандықтан, орталық Осман үкіметі Бедир ханның өсіп келе жатқан тәуелсіздік қозғалысын тоқтатуға шешім қабылдады.

Үшжақты одақ

Низип шайқасынан кейін Бедир хан 1840 жылы Мүкус ханы Хан Махмуд пен Хаккари биі Нұрулламен үшжақты одақ құрды. Осы уақытта Мүкус ханы Махмуд Битлис аймағын басып алуға тырысты, бірақ сәтті болмады. Үшжақты одақ жергілікті ассириялық христиан халқымен қақтығысқа түсіп, 1843 және 1846 жылдары олардың арасында жаппай қырғындар жасады. Нұрулла би Шимун XVII Абрахам басқарған несториандарды бағындыруға тырысқаннан кейін, Бедир хан Бегтен көмек сұрады. Сондай-ақ 1844 жылы Тур Абдин тауларында езидтер Бедир хан Бегтің тағы бір шабуылына ұшырады. Бедир хан Бегтің мақсаты езидтерді ислам дініне көшуге мәжбүрлеу болды. Христиандарды қырғыннан қорғау үшін Еуропалық державалардың қысымы салдарынан 1846-1847 жылдары Осман әскері оның аумақтарына басып кірді. Өш алу ниетімен келген езид тайпаларының қолдауымен Омер Пашаның 12 мыңдық Осман әскері Зейтун мен Цизре маңында күрд әскерін жеңді. Соғыстың басында Бедир хан Османдықтарды жеңіп шықты, бірақ оның әскерлерінің маңызды қолбасшысы Османдықтарға өткен соң, ол Еврух қамалына қашуға мәжбүр болды, онда сегіз ай бойы қоршауға алынды. Бедир хан Еврух қамалында Османдықтарға тәслим болды. Сол күні Хан Махмуд Татванда жеңіліске ұшырады. Бедир ханның алыс туысы және жоғары шенді командирі Ездәншер оны сатты, ол үкіметте лауазымға ие болу туралы уәделердің орнына Осман әскеріне қосылды. Ездәншер қысқа мерзімге Цизренің мүтеселлимі болып тағайындалды. Еврух қамалынан Бедир хан мен оның отбасы тізбектеліп, Шырнақ провинциясындағы Кумчатиге жеткізілді. 40 күн тұтқындықтан кейін,

Криттегі жер аударылу

Бедир ханның Константинопольде қоныстануға рұқсат етіледі деген үміті орындалмағаннан кейін, ол және оның сүйіктілері сол кезде Осман империясы басқарған Криттегі Ираклионға жіберілді. 1853 жылы ол екі рет Стамбулға қайтуға рұқсат сұрады, бірақ оның өтініштері қабылданбады. 1855 жылы ол Ираклионның жанында ферма сатып алып, оны «Кабил Хора» деп атады. 1856 жылы Критте күшті жер сілкінісі болғандықтан, ол мүлкінің қирауынан қаржылық қиындықтарға тап болды. Осман империясынан алатын жалақысы әлі де 7000 куруш болатын. 1857 жылдың қыркүйегінде сұлтан Абдул Маджид Бедир ханға деген қатынасын өзгертіп, оның жалақысын екі есеге арттырып, 43 ізбасарына Курдистанға оралуға рұқсат берді. Дегенмен Бедир хан Критте қалуды жөн көрді. Оның көптеген ұрпақтары Осман империясының бюрократиялық жүйесіне қабылданды. 1868 жылдың маусым айында Бедир хан қазіргі Сирияға қоныстануға шешім қабылдады. Ол кемемен Бейрутке, содан Дамаскқа сапарлады. Оның жаназасы Дамаск қаласындағы Рүкнеддин зиратында өткізілді. Эмин Әли Бедир хан – оның ұлдарының бірі, ал Селадет Бедир хан, Сүрейя Бедир хан және Камуран Әли Бедирхан – оның немерелері. Ол жиырма бір баланың әкесі болды.