Эверад им Турн: Британдық әкімші, саяхатшы және ғалым
Everard im Thurn
Эвевард Им Турн (1852-1932) – британдық әкімші, саяхатшы, ботаник, фотограф және автор. Фиджи губернаторы болды. Биографиясы, еңбектері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Британдық колониялық әкімші, зерттеуші және жазушы (1852–1932)
British colonial administrator, explorer and author (1852–1932)
Сэр Эверард Фердинанд им Турн (9 мамыр 1852 – 9 қазан 1932) – автор, зерттеуші, ботаник, фотограф және британдық колониялық әкімші. 1904–1910 жылдары Фиджи аралдарының губернаторы болды.
Sir Everard Ferdinand im Thurn (9 May 1852 – 9 October 1932) was an author, explorer, botanist, photographer and British colonial administrator. He was Governor of Fiji in the years 1904–1910.
Өмір
Им Турн Лондонның Камбервелл қаласында, австриялық көшпенді банкирдің ұлы ретінде дүниеге келді. Ол Марлборо колледжінде, Оксфорд университетінде, Эдинбург университетінде және Сидней университетінде білім алды. Оның алғашқы кітабы, басшысына арналған, 1870 жылы жарық көрген «Марлбороның құстары» туралы зерттеме болды. Білімін аяқтағаннан кейін, Им Турн 1877 жылдан 1882 жылға дейін Британ Гвианасы мұражайының кураторы болып жұмыс істеу үшін Британ Гвианасына (Ұлыбританиядан тәуелсіздік алғаннан бері Гвиана деп аталады) сапар жасады. Кейіннен ол Помероонда штаттық судья болды. 1884 жылдың желтоқсанында ол Венесуэланың Гран-Сабана аймағындағы Рорайма тауының шыңына алғашқы сәтті экспедицияны, сонымен қатар Британдық Гвианада тұратын Корольдік геодезиялық көмекші Гарри Перкинспен бірге жетекшілік етті. Ол жақын фотограф және Рораймаға жасаған экспедициясымен байланысты бірнеше еңбектердің авторы болды, олар ғылыми журналдарда жарияланды, соның ішінде: «1884 жылғы Рорайма экспедициясының ботаникасы: байқалған өсімдіктер туралы ескертулер; жиналған түрлердің тізімі және жаңа түрлердің анықтамасы» (Линея қоғамы, 1887) және «Гвиананың үндістері арасында: негізінен Британдық Гвиананың ішкі аймағынан антропологиялық эскиздер және т.б.» кітабында Венесуэланың пемондық индейлері туралы толыққанды мәліметтер келтірілген. Им Турн 1891 жылдан 1899 жылға дейін Британ Гвианасында үкіметтік агент болып жұмыс істеді, сондай-ақ 1897–99 жылдары Венесуэланың шекара комиссиясында қызмет етті. Осы қызметі үшін 1900 жылдың 1 қаңтарында Жаңа жылдық құрмет көрсету тізімінде Ванн орденінің серігі (CB) атағымен марапатталды (орден 1900 жылдың 16 қаңтарында жарияланды) және 1900 жылдың 1 наурызында Виндзор сарайында королева Викториядан марапат алды. Содан кейін ол бірнеше жыл Ұлыбританияда болып, 1899–1901 жылдар аралығында бірнеше лауазымды атқарды, оның ішінде 1-сыныпты кеңсе кезекшісі және кейіннен Отарлау кеңсесінің бас кеңсе кезекшісі болды. 1901 жылдың шілдесінде ол Цейлонға (қазіргі Шри-Ланка) көшіп, колониялық хатшы және лейтенант-губернатор болып тағайындалды. Ол өзінің колониялық мансабын 1904 жылдан 1910 жылға дейін Фиджидің губернаторы болып аяқтады, осы кезеңде 1905 жылғы туған күніне орай Санкт-Михаил және Санкт-Джордж орденінің командирі (KCMG) атанды. 1918 жылғы Жаңа жылдық құрмет көрсету тізімінде Британ империясы орденінің командирі (KBE) болып тағайындалды, сол кезде ол король Георг және королева Марияның Теңіз артындағы әскерлер клубының төрағасының орынбасары болды. Ол өз заманының ғылыми айналымында жоғары құрметке ие болды. Цейлонда жүргенде 1902–1904 жылдары Корольдік Азиялық қоғамның Цейлон бөлімшесінің президенті болып қызмет етті. Кейіннен ол 1919–1920 жылдары Корольдік антропологиялық институтының президенті болып сайланды және Оксфордтың Эксетер колледжінің құрметті мүшесі атанды. 1895 жылы ол Эдинбург университетінің профессоры Джеймс Лоримердің қызы Ханна К. Лоримерге үйленді. 1921 жылы олар Шығыс Лотиандағы Кокензи үйіне көшіп, ол 1932 жылы қайтыс болды. 1886 жылы ағылшын ботанигі Генри Николас Ридли оның құрметіне тропикалық Оңтүстік Америкадағы өсімдіктер тұқымдасын атады. Everardia тұқымдасы (Cyperaceae тұқымдасына жатады).
Im Thurn was born in Camberwell, London, the son of an Austrian immigrant banker, and educated at Marlborough College, University of Oxford, the University of Edinburgh, and the University of Sydney. His first book, dedicated to his headmaster, was a study of The Birds of Marlborough (1870). After his education, im Thurn travelled to British Guiana—called Guyana since its independence from Great Britain—to become (at the age of 25) curator of the British Guiana Museum from 1877 until 1882. He later became a stipendiary magistrate in Pomeroon. In December 1884 he led the first successful expedition to the summit of Mount Roraima, in Venezuela's Gran Sabana region, along with Harry Perkins, an Assistant Crown Surveyor who was also living in British Guiana. He was a keen photographer and author of several works related to his expedition to Roraima, which were published in scientific journals, including: "The Botany of Roraima Expedition of 1884: being notes on the plants observed; with a list of the species collected, and determinations of those that are new" (Linnean Society, 1887), and "Among the Indians of Guiana: being sketches, chiefly anthropologic from the interior of British Guiana, etc. ", which includes detailed observations of the Pemon Indians of Venezuela. Im Thurn went on to become a government agent in British Guiana from 1891 to 1899, and was employed on the Venezuelan boundary commission 1897–99, for which he was appointed a Companion of the Order of the Bath (CB) in the 1900 New Year Honours list on 1 January 1900 (the order was gazetted on 16 January 1900), and was invested by Queen Victoria at Windsor Castle on 1 March 1900. He then spent a couple of years back in the United Kingdom, holding several positions from 1899 to 1901, including 1st class clerk and later principal clerk in the Colonial Office. In July 1901 he moved to Ceylon (now Sri Lanka), where he was appointed colonial secretary and lieutenant governor. He ended his colonial career as Governor of Fiji from 1904 to 1910, during which time he was knighted as a Knight Commander of the Order of St Michael and St George (KCMG) in the 1905 Birthday Honours. He was appointed a Knight Commander of the Order of the British Empire (KBE) in the 1918 New Year Honours, at which time he was vice chairman of the King George and Queen Mary's Club for Overseas Forces. He was a well respected figure in the scientific circles of his time. Whilst in Ceylon he served as president of the Ceylon Branch of the Royal Asiatic Society from 1902 to 1904. He was later elected president of the Royal Anthropological Institute 1919–1920 and made an Honorary Fellow of Exeter College, Oxford. In 1895, he married Hannah C. Lorimer, daughter of Professor James Lorimer, of the University of Edinburgh. In 1921 they moved to live at Cockenzie House in East Lothian, where he died in 1932. In 1886, he was honoured by English botanist Henry Nicholas Ridley, who named a genus of plants from tropical South America after him. The genus of Everardia (is in the family Cyperaceae).