Америка Тәуелсіздік Соғысындағы Гудзон өзенінің кедергілері
Hudson River Chains
Америка революциясы кезінде Гудзон өзеніндегі кеме өтпеуге арналған тізбектер мен тосқауылдар. Британдық кемелердің жолын кесу үшін құрылған. Тарихы мен маңызы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка Тәуелсіздік соғысы кезінде қолданылған өзендерге қойылған кедергілер
River barriers used during the American Revolutionary War
Хадсон өзенінің тізбектері – 1776-1778 жылдар аралығында Америка Тәуелсіздік соғысы кезінде Континенттік армия күштері Хадсон өзенінің Вест-Пойнт тұсында салған тізбекті бөгеттердің сериясы. Бұл кедергілер британдық әскери кемелердің өзенге қарай өтуіне тосқауыл қойып, қорғаныс қызметін атқарды және Континенттік армияның Жоғарғы департаменті бақылауында болды. Бірінші тізбек 1777 жылғы қазан айында Клинтон және Монтгомери бекіністері түбіндегі шайқастан кейін британдықтар тарапынан қиратылды. Көбірек маңызға ие және табысты болғаны – 1778 жылы салынған және 1782 жылы соғыс аяқталғанға дейін пайдаланылған Ұлы тізбек. Колониялар өзен бойында тағы екі кедергіні жүзеге асырды; біріншісі, Манхэттен аралындағы Форт-Вашингтон мен Нью-Джерсидегі Форт-Ли арасында 1776 жылы аяқталды және көп ұзамай британдықтар басып алды; екіншісі 1776 жылы шығыс жағалаудағы Плам-Пойнт пен Вест-Пойнттың солтүстігіндегі Поллепель аралы арасында басталды, бірақ 1777 жылы жақын жердегі Ұлы тізбекті аяқтауға басымдық беріліп, тоқтатылды.
The Hudson River Chains were a series of chain booms constructed across the Hudson River at West Point by Continental Army forces from 1776 to 1778 during the American Revolutionary War. These served as defenses preventing British naval vessels from sailing upriver and were overseen by the Highlands Department of the Continental Army. The first chain was destroyed by British forces in the aftermath of the Battle of Forts Clinton and Montgomery in October 1777. The more significant and successful was the Great Chain, constructed in 1778 and used through war's end in 1782. Two other barriers across the river, referred to as chevaux de frise, were undertaken by the Colonials; the first, between Fort Washington on the island of Manhattan, and Fort Lee in New Jersey, was completed in 1776 and shortly seized by the British; another was started in 1776 between Plum Point on the east bank and Pollepel Island north of West Point but abandoned in 1777 in favor of completion of the Great Chain nearby the following year.
Өмірбаян
1775 жылғы сәуірде Массачусетс штатындағы Лексингтон және Конкорд шайқастарынан бұрын-ақ, американдықтар мен британдықтар екеуі де Гудзон өзені арқылы өтудің екі тараптың да соғыс күш-жігері үшін стратегиялық маңызы бар екенін білген. Американдықтар өзенді бақылауға мұқтаж болды, әйтпесе Жаңа Англия қалған колониялардан бөлініп қалуы мүмкін еді. Американдықтардың алғашқы жоспары – өзендегі кемелердің қозғалысын баяулату немесе тоқтату үшін, екі жағалаудан да артиллерия мен минометтермен британдық кемелерге шабуыл жасау болды. Бұл, қазіргі және жоспарланған қорғаныс бекіністеріндегі батареяларды күтіп отыруды білдірді. 1776 жылдың соңында Нью-Йорк штатының Гошен қаласының тұрғыны және Континенттік Конгресске Нью-Йорк штатының өкілдерінің бірі Генри Виснер, Гилберт Ливингстонмен бірге Гудзон өзенін тексерді және "Қауіпсіздік комитетінің" құпия комитетінің атынан Гудзон өзенінің стратегиялық тұстарында тізбектер орналастыруды ұсынды. Колониялық күштер ақырында өзенге үш кедергі орнатты: 1776 жылы Форт Вашингтон мен Форт Ли арасындағы Манхэттеннің солтүстігінде шева де фриз; Гудзон таулы аймағының төменгі кіреберісінде, Popolopen Creek-тегі батыс жағалаудағы жаңадан салынған Форт Монтгомериден қазіргі Bear Mountain көпірінің солтүстігіне дейін, 1776-1777 жылдары шығыс жағалаудағы Энтони мұрынына дейін; және 1778 жылы Уэст-Пойнт пен Конституция аралы арасындағы Ұлы тізбек деп аталды. Төртіншісі, 1776 жылы басталған шева де фриз, шығыс жағалаудағы Плам-Пойнт пен Вест-Пойнттан солтүстікке қарай орналасқан Поллепель аралы арасында салынбақ болды, бірақ тоқтатылды. Бірінші екеуі британдықтар тарапынан тез басып алынды, ал Ұлы тізбек, жобаның ең ірі және маңызды бөлігі, соғыс аяқталғанға дейін әр көктемде қайта орнатылды. Назар Вест-Пойнт аймағына шоғырланды, себебі өзен сол жерде тарлып, күрт бұрылып, кемелердің жылдамдығын баяулатып, желдің, толқындардың және ағыстың өзгеруіне байланысты оларды тиімді нысанаға айналдырды.
Even before the April 1775 Battles of Lexington and Concord in Massachusetts, both the Americans and British knew that passage on the Hudson River was strategically important to each sides’ war effort. The Americans were desperate to control the river, lest New England be divided from the rest of the colonies. The immediate American plan was to slow or block ship traffic on the river by attacking British vessels with cannon and mortars from both shores. This anticipated batteries at both existing and planned defensive fortifications. In late 1776 Henry Wisner, a resident of Goshen, New York, and one of New York's representatives to the Continental Congress, along with Gilbert Livingston, sounded the Hudson River and, as part of a Secret Committee of the "Committee of Safety," recommended the placement of chains in strategic locations along the Hudson. Colonial forces eventually constructed three obstacles across the river: a chevaux de frise at northern Manhattan between Forts Washington and Lee in 1776; at the lower entrance to the Hudson Highlands, from newly constructed Fort Montgomery on the west bank at Popolopen Creek just north of the modern day Bear Mountain Bridge to Anthony's Nose on the east bank in 1776–1777; and between West Point and Constitution Island in 1778, known as the Great Chain. A fourth, a cheval de frise started in 1776 between Plum Point on the east bank and Pollepel Island north of West Point, was begun but abandoned. The first two were promptly captured by the British, while the Great Chain, the largest and most important of the projects, was reset each spring until the end of the war. Attention was concentrated on the West Point area because the river narrowed and curved so sharply there that ships slowed in navigating the passage by shifting winds, tides, and current made optimal targets.
Ли Форты - Вашингтон Форты (1776)
1776 жылы Континенттік армия Манхэттен аралындағы Форт-Вашингтон мен Нью-Джерсидегі өзеннің арғы жағындағы Форт-Ли арасында су астына батырылған бөренелерден тұратын кедергіні салды. Шотландиялық инженер, кейіннен колония тарапына өткен Роберт Эрскиннің жобасы бойынша салынған бұл кедергі, үстінен өтетін кез келген британдық кемені тесіп, батыру үшін жасалған еді. Америка кемелері үшін өтуге арналған ашық жер қалдырылды. Британдықтар бұл ашық жер туралы жергілікті тұрғыннан білген соң, бірнеше рет кедергінің үстінен сәтті өтіп кетті. Британдықтар 1776 жылдың 16 қарашасында Форт-Вашингтон шайқасында және 20 қарашасында Форт-Ли шайқасында екі бекіністі де жаулап алды, осылайша қорғаныс кедергісі олардың қолына өтті. Бұл өзгеріс көп әсер етпеді, себебі жаңа ғана құрылып келе жатқан Американың әскери-теңіз күштерінде британдық кемелермен салыстыруға болатын үлкен және күшті кемелер болмады, сондықтан олар кішкентай және маневрлеуге қолайлы кемелерді пайдалануға мәжбүр болды.
In 1776 the Continental Army constructed an array of logs sunk underwater between Fort Washington on the island of Manhattan and Fort Lee across the river in New Jersey. Built to a design of Scottish engineer turned Colonial sympathizer Robert Erskine, the logs were intended to pierce and sink any British ships that passed over them. An opening was left for the passage of American ships. After the British learned of the opening from a local resident, they successfully passed through the barrier several times. The British successfully captured both forts in the Battle of Fort Washington on November 16, 1776, and Battle of Fort Lee on November 20, putting the defensive barrier in their hands. This change had little impact, as the nascent American Navy lacked ships of the size and power of the British, leaving it to resort to small and more maneuverable vessels regardless.
Монтгомери форты тізбегі (1776 1777)
1776 жылы Батыс жағалаудағы Монтгомери фортынан, қазіргі Bear Mountain көпірінің солтүстігіндегі Highlands төменгі кіреберісінен, шығыс жағалаудағы Энтони мұрынға дейін өзеннің арғы жағына тізбек пен тосқауыл созылды. Капитан Томас Мачин тізбек құру жұмысын басқарды. 1776 жылдың қараша айында өзен ағысының күшінен бір буын жұлып шығып, Гудзонды тізбекпен жабуға тырысудың қиындықтарын көрсетті. Ол жөнделіп, қайта орнатылды. Британдықтар Монтгомери және Клинтон форттарын басып алғаннан кейін, 6 қазан 1777 жылы оның оңтүстік жағалауындағы Пополопеннің құйғысының (қазіргі Пополопен сағасы) аузында екінші бекініс салынды. Олар тізбекті бөлшектеді. Бұл мүмкіндікті пайдаланып, олар өзен бойымен Нью-Йорк штатының сол кездегі астанасы Кингстонға дейін шабуыл жасап, оны өртеп, жүзден астам ғимараттарының көп бөлігін қиратты. Нью-Йорк конвенциясының Хадсонды қорғау жолдарын іздеуге тапсырған комитетінің мүшесі, губернатор Джордж Клинтон, британдықтар ешқашан тізбек арқылы кеме өткізуге тырыспағанын білген соң көңілі көтерілді. Ол өзенді кесу идеясының дұрыс екеніне көз жеткізді. Капитан Мачин британдықтармен шайқаста алған жараларынан айыққаннан кейін, 1778 жылы салынған және орнатылған Вест-Пойнттағы күшті Ұлы тізбек құрылысын бастады.
In 1776 a chain and boom were stretched across the river from Fort Montgomery on the west bank, at the lower entrance to the Highlands just north of the modern day Bear Mountain Bridge, to Anthony's Nose on the east bank. Captain Thomas Machin headed the chain effort. In November 1776, a faulty link broke under stress induced by the river current, highlighting some of the difficulties of trying to chain the Hudson. It was repaired and reset. After the British captured forts Montgomery and Clinton, a second fortress built opposite it at the mouth of Popolopen's Kill (today's Popolopen Creek) on its south bank, on 6 October 6 1777, they dismantled the chain. Free to do so, they raided upriver as far as Kingston, then the capitol of New York State, putting the torch to it and burning all but several of its hundreds of buildings to the ground. Governor George Clinton, a member of the committee assigned by the New York Convention to devise a means of defending the Hudson, was heartened as the British had never attempted to run ships through the chain. He concluded that the basic idea of obstructing the river seemed sound. After Captain Machin recovered from wounds from battle with the British, he began work on the stronger Great Chain at West Point, which was constructed and installed in 1778.
Полепель аралы швеа де фризе (17761777)
Тағы бір шева де фриз Гудзон өзенінің шығыс жағалауындағы Плам-Пойнт пен Вест-Пойнттың солтүстігіндегі Поллепель аралы арасында орнатылды. Бұл қорғаныс толықтай аяқталған жоқ, ал маңыздылығы келесі жылы Вест-Пойнттағы Ұлы тізбектің құрылысы аяқталғаннан кейін артық болды.
Another chevaux de frise was undertaken across the Hudson between Plum Point on the east bank and Pollepel Island north of West Point. The defenses were never fully completed, and its importance was overshadowed by completion of the Great Chain at West Point the following year.
(1778 1782)
1778 жылдың көктемінде үлкен ағаш салдармен демеленген ауыр тізбек Гудзон өзенінің бойымен Вест-Пойнттан Конституция аралына дейін созылып, британдық кемелердің Вест-Пойнттан солтүстікке қарай жылжуына кедергі келтірді. Екінші ағаш кедергі (құрылысы сатыға ұқсайды) өзеннің төменгі ағысында орналастырылып, бөгетті бұзуға тырысқан кемелердің соққысын жұмсартуға арналды. Гудзон өзенінің өзгермелі толқындары, күшті ағысы және көбінесе қолайсыз жел Вест-Пойнтта кеме жүзуге қиын жағдай жасады. Бұған қоса, өзеннің тар ені және ондағы тік "S" иімі кез келген үлкен кемені жүзу үшін маневр жасауға мәжбүр етті. Артиллериялық қамалдар мен батареялар өзеннің екі жағына орналастырылып, жау кемелері тізбекке тоқтағанда оларға шабуыл жасауға мүмкіндік берді. Тізбек алты апта ішінде Уориктегі Стерлинг темір зауытында (Ориндж округі) Рингвудтағы Лонг-Понд темір зауытынан алынған тізбек буындарынан жасалды. Аяқталғаннан кейін тізбекте 1 метр ұзындығы және белгісіз салмағы бар темір буындар болды. Олар Нью-Уиндзорға тасымалданды, онда біріктіріліп, сәуір айының соңында ағаштарға байланыстырылып, Вест-Пойнтқа дейін өзенмен жүзіп жеткізілді. Бұрыштар, тізбектер мен ілмектерін есептегенде, тізбектің салмағы 65 тоннаны құрады. Ағаштардың суға батпауы үшін олар 5 метрге дейін кесіліп, су өткізбейтін жабынмен қапталды және төрттен біріктіріліп, 4 метрлік тіреулермен бір-біріне бекітілді, осылайша салдар жасалды. Әр салға қысқа тізбек бөлігі (10 буын, бұрылыс және ілмек) бекітіліп, содан кейін жалғастырылып, су бетінде тізбектер мен салдардың үздіксіз тізбегі құрылды. 1778 жылдың 30 сәуірінде Форт-Монтгомериде тізбекті орнатқан артиллерия офицері және инженер капитан Томас Мачин өзен арқылы орнатуды басқарды. Екі шеті де таспен толтырылған ағаштан жасалған қоршауларға бекітілді, оңтүстік жағы батыс жағалаудағы шағын шығанақта, ал солтүстік жағы Конституция аралында орналасқан. Вест-Пойнт жағы Тізбек батареясымен, ал Конституция аралы жағы Теңіз батареясымен қорғалды. Тізбектің тартылысын реттеу үшін шкивтер, роликтер, арқандар және өзен ортасындағы ілмектер жүйесі қолданылды. 1783 жылға дейін тізбек әр қыста алынып, мұздан зардап шегуіне жол бермес үшін әр көктемде қайта орнатылатын. Бенедикт Арнольд оларға "жақсы жүктелген кеме тізбекті сындыра алады" деп хат жазғанына қарамастан, британдықтар ешқашан тізбекті бұзуға тырыспады. Польшалық инженер және Патриот еріктісі Таддеус Костюшко Вест-Пойнттағы бекіністер жүйесін құруға үлес қосты.
In the spring of 1778, a heavy chain supported by huge log rafts was stretched across the Hudson from West Point to Constitution Island to impede the movement of British ships north of West Point. A second log boom (resembling a ladder in construction) spanned the river about downstream to absorb the impact of any ship attempting to breach the barrier. The Hudson River's changing tides, strong current, and frequently unfavorable winds created adverse sailing conditions at West Point. Compounding this, the river's narrow width and sharp "S Curve" there forced any large ship to tack in order to navigate it. Cannon were placed in forts and artillery batteries on both sides of the river to attack ships when they were slowed to a halt by the Patriot barrier placed there. The chain was constructed over six weeks at the Sterling Iron Works in Warwick, Orange County, of chain links from Long Pond Iron Works in Ringwood, New Jersey. When completed, the chain contained iron links 2 feet (1 m) in length, weighing The links were carted to New Windsor, where they were put together and floated down the river to West Point on logs late in April. Including swivels, clevises, and anchors, the chain weighed 65 tons. For buoyancy, logs were cut into 16 feet (5 m) lengths, waterproofed, and joined by fours into rafts fastened to one another with 12 feet (4 m) timbers. Short sections of chain (10 links, a swivel, and a clevis) were attached across each raft then joined to create a continuous boom of chains and rafts once afloat. Captain Thomas Machin, the artillery officer and engineer who had installed the chain at Fort Montgomery, directed installation across the river on 30 April 1778. Both ends were anchored to log cribs filled with rocks, the southern at a small cove on the west bank and the northern at Constitution Island. The West Point side was protected by the Chain Battery and the Constitution Island side by the Marine Battery. A system of pulleys, rollers, ropes, and mid stream anchors were used to adjust the chain's tension to overcome the effects of river current and changing tide. Until 1783, the chain was removed each winter and reinstalled each spring to avoid destruction by ice. The British never attempted to run the chain, in spite of Benedict Arnold claiming in correspondence with them that "a well loaded ship could break the chain." Polish engineer and Patriot volunteer Thaddeus Kościuszko contributed to the system of fortifications at West Point.