Кіріспе

Уильям Стюарт Роуз (1775–1843) – британдық ақын, аудармашы және үкіметтік лауазымдарда болған Парламент мүшесі. Тори партиясынан шыққан ол саяси және әдеби ортада белгілі болды, итальян ақындарын қолдауымен және олардың сатиралық ықпалына негізделген бурлеск өлеңдерімен көзге түсті.

Өмір

Роуз Гэмпширдегі Линдхерст маңындағы Каффнеллде Джордж Роуздың, жоғары лауазымды мемлекеттік қызметкер және парламент депутаты, және оның әйелі Теодора Дюердің екінші ұлы болып дүниеге келді; Джордж Генри Роуз оның ағасы болды. Ол Чарльз Ричардспен Хайд Абби мектебінде және Итон колледжінде білім алды. 1794 жылы Кембридждегі Сент-Джон колледжіне қабылданды, бірақ дипломсыз оқуын аяқтады, ал 1796 жылы Линкольн Иннге қатысты. Ол Хью Роуз, 1-ші Барон Стратнаирн, сэр Уильям Роуз және Мортон графинясының інісі болды. Роуз тікелей Green wax Monies (1797–1800) сақтаушысы, Exchequer кеңсесінің кеңсе қызметкері (1797–1837) және Лордтар Палатасының оқу клеркі (1800–1824) лауазымдарына тағайындалды. 1796–1800 жылдары Крайстчерчтен парламент депутаты болды, әкесімен бірге қызмет етті. Натаниел Рэксалл Роуздың тағайындалуын әкесінің туысқандық желісінің нәтижесі деп есептеді. Дегенмен, Роуз өзінің барлық лауазымдарын табыс әкелмейтін қызметтер ретінде қарастырды. 1814–1815 жылдары Роуз Еуропа құрлығында саяхаттады, осы кезде Наполеон Эльба аралында болды. Осы сапарда Веронада инсультқа ұшырады, бұл туралы Альбани графинясы Уго Фосколоға жолдаған хатында айтылды, ол бір жағының қызметін жоғалтқанын және Абано Термедегі шипалы суларға емделуге кеткенін хабарлады. Роуз 1816 жылы Фосколоның Ұлыбританияға келуіне көмектесті, Стратфорд Каннингтің қолдауын алды. 1817 жылы Роуз шамамен бір жылға Венетоға барды. Генри Крэб Робинсонның күнделігінде 1834 жылғы 6 қаңтарда Сэмюэл Роджерс берген таңғы асқа қатысқан Роуз туралы жазылған: "саңырау және ревматизммен ауырған, мерзімінен бұрын қартайған көрінетін адам". Соңында психикалық денсаулығы нашарлады: Роджерстің сөзіне сүйенсек, Роуз 1843 жылғы 29 сәуірде Брайтон қаласында қайтыс болған кезде ақылдан жарылған. Роуз «Анти-якобин» айналымының зиялыларымен, мысалы Джордж Кэннинг пен Джон Хукхэм Фреремен байланыста болды, олар да «Төрт айлық шолу» айналасындағы топқа тартылған консерваторлар еді. Олар итальян поэзиясының пародилік аспектілеріне қызығушылық танытты. Роузға тағы бір ықпал еткен тұлға – Луиджи Пульчидің аудармашысы Джон Герман Меривал болды. Роуз 1817–1818 жылдары Венецияда Байронмен танысты. Байрон Роуздың автор екенін түсінді. «Whistlecraft» өлеңінің саяси қарсыластарынан шыққан консерватор болғандықтан, Байрон бәсекелестікке шақырылғандай сезінді. Консервативті көзқарастарына және жас Уильям Питтің ізбасарларымен жеке байланысына қарамастан, Роуз Холланд Хаус тобының вигтеріне қосылды.

Шығармалары

Роуздың басты еңбегі – 1823-1831 жылдары жазған Ариостоның «Орландо Фуриозо» поэмасын ағылшын тіліне аудару, түсіндірмелермен бірге. Баспагер Джон Мюррей II, Беппоның табысын жаңа әдеби үрдіс ретінде қарастырып, Роуздің бастаған жұмысын бөліп жариялауға тапсырыс берді. Маргарет Фуллер 1840 жылдары Чарльз Самнерге Роуздың аудармасы Джон Хульдің аудармасынан жақсы, тіпті ең жақсысы екенін айтты. Қазіргі заманғы пікірлер оны «жалпы және тым әдеби» деп сипаттайды, және ол Джон Харрингтонның Елизавета дәуіріндегі нұсқасынан кем емес. «Жануарлар соты мен парламенті» (1819) – Джованни Баттиста Кастидің «Gli Animali Parlanti» шығармасының еркін өлеңмен аудармасы. Филипп Хобсбаум Оксфорд ұлттық биографиялық сөздігінде бұл жануарлар туралы әңгімені Роуздың сыншылар назарына ең лайықты еңбегі деп атады. Ол жеті кантоға бөлінген, әрқайсысы жеке арнаумен басталады. Джон Мюррейдің 1819 жылғы басылымынан бұрын Уильям Булмердің (1816) шектеулі таралымы болды, Роуз оны 1818 жылы осы жұмысты білетін Байронға көрсеткен болуы мүмкін. «Амадис де Голль» (1803) аудармасы. Бұл рифмаланған өлең түрінде, Герберей де Эссарттың француз романының (испан тілінен) алғашқы үш кітабынан еркін және қысқаша аударма болды. Роуз француздық fabliaux редакторы Грегори Льюис Уэй стилінде түсіндірмелер қосты. Сент-Луи мен Эдуард Шейітінің крест жорығы (1810), балладалар. «Кешірім сұрау немесе маймылдар туралы әңгімелер» (1815). Бұл жұмыс «Орландо Фуриозо» аудармасына дайындық болды және оны 3-ші барон Голландияның Генри Васалл Фокс тапсырды.

Отбасы

1817 жылдан бастап, шамамен бір жыл бойы Роза Венецияда болды, және 1818 жылы тұрмысқа шыққан әйел, графиня Марцелла Мария Кондульмер Зорцимен қарым-қатынас бастады. Ол онымен Англияға оралды, және олар күйеу-әйел ретінде өмір сүрді. Оның күйеуі қайтыс болған соң, олар 1835 жылы Брайтон қаласында неке қиды, онда қоныстанды. Олардың балалары болған жоқ.