Эдгар Уиткомб: Индиана губернаторы және өмірінің тарихы

Кіріспе

Американдық саясаткер, канадалық тарихшы Эдгар Дауд Уиткомб (6 қараша 1917 жыл - 4 ақпан 2016 жыл) – американдық адвокат, жазушы және саясаткер, Индиана штатының 43-ші губернаторы. Оның губернаторлық мерзімі Индиана Республикалық партиясында үлкен дағдарыс тудырды, себебі қалалық республикашылар ауылдық республикашылардан басым түсті, бұл партия жетекшілігінің басымдықтарының өзгеруіне әкелді. Уиткомб бірнеше мәселе бойынша және партия жетекшілігін бақылау үшін палата спикері Отис Р. Боуэннің қарсылығына тап болды. Осы қарсылыққа қарамастан, Уиткомб салық түсімдерін 8%-ға арттыра білді, бірақ салық ставкаларының өсуіне жол бермеді, осы үшін жинау және аудит техникаларын жақсартты, сондай-ақ мемлекеттік қызметкерлер санын 10%-ға азайтуға мүмкіндік берген тиімділікті арттыруға бағытталған үкіметтік реформалар ұсынды. Ол үшін бизнес-лидерлерден тұратын кеңес құрылды. Қызметтен кеткен соң, Уиткомб 1976 жылы АҚШ Сенатына кандидат болды, бірақ Индианаполис мэрі Ричард Лугарға қарсы республикалық алға сайлауда жеңіліске ұшырады. Уиткомб заңгерлік тәжірибесіне оралып, Индиана штатының Сеймур қаласына көшіп барды. 1985 жылы ол зейнетке шығып, 33 жыл бірге тұрған әйелінен ажырасып, желкенді қайықпен айналыса бастады. Ол 1990 жылы Жерорта теңізін айналып өтті, Атлант мұхиты арқылы жүзіп өтті және 1995 жылы географиялық тұрғыдан әлемді аралап шықты, бірақ Суэц шығанағындағы рифке кемесі соқтығысқандықтан бастапқы орнына қайта орала алмады. Кемені босатуға екі күн тырысқаннан кейін, оны тастап кетуге шешім қабылдады. Индианаға оралғаннан кейін, 2000 жылы Индиана штатының Рим қаласына жақын орналасқан Хузиер ұлттық орманның ішіндегі Огайо өзенінің жағасындағы усақ-түйексіз ағаш үйге көшіп барды. 2013 жылы ол екінші рет үйленді және 2016 жылы 98 жасында қайтыс болды.

Отбасы және әскери мансап

Уиткомб 6 қараша 1917 жылы Индиана штатының Хейден қаласында Джон Уиткомб пен Луиза Дауд Уиткомбтың екінші баласы және тұңғыш ұлы ретінде дүниеге келді. Ол белсенді және спортқа бейім жас болғандықтан, мектеп баскетбол командасының мүшесі болды. 1939 жылы Индиана университетіне заңгер мамандығын оқуға түсті, бірақ Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда әскери қызметке қатысу үшін оқуын тастады. 1940 жылы АҚШ Әскери-әуе күштеріне қосылып, Тынық мұхитындағы театрға жіберілді. 1941 жылы екінші лейтенант атағын алып, әуе навигаторы болды. Филиппинде екі рет қызмет етіп, лейтенант шеніне көтерілді. Филиппин шайқасы кезінде Уиткомбтың базасы жаулап алынды; ол жапондықтарға тұтқынға түсті, оны ұстағандар ұрып-сапқылап, азаптады, бірақ қашуға үміттенді. Бірнеше күннен кейін ол қайта тұтқынға түсіп, екінші рет қашып кетті және тағы бірнеше күн қуғынға түсті, бірақ із кесушілерінен жасырына алды. Ол акулалар мекендейтін суларда түгел түн жүзіп, жапон әскері басып алмаған аралға жетті. Соңында ол Қытайға жалған атпен өтуге мүмкіндік алып, онда АҚШ әскерімен байланыс жасап, 1943 жылдың желтоқсанында елге оралды. Өзінің басынан өткен оқиғасы туралы «Коррегидордан қашу» атты кітап жазды, ол 1958 жылы жарық көрді. 1946 жылы әскери қызметтен босатылып, 1977 жылға дейін полковник шенімен әскери резервте қалды. Уиткомб 1954 жылы адвокаттық емтиханды сәтті тапсырып, заңгерлік тәжірибесін бастады. 1966 жылы Индиана штатының Мемлекеттік хатшысы болып сайланды, бұл оның саяси мансабына серпіліс берді. Ол Индиана губернаторы тарапынан Ұлы көлдер келісімі комиссиясына тағайындалды, бұл комиссия Ұлы көлдерді сақтау және дамыту бойынша бірлескен жобаларды бақылайтын Ұлы көлдер штатының өкілдерінен тұрды. 1968 жылдың желтоқсанында отставкаға кеткенге дейін екі лауазымды бір уақытта атқарды. Оның өкілеттігі кезінде штат жаңа округтік жүйені қабылдады, бұл алғаш рет Индиана Бас Ассамблеясында қалалық аймақтарға көбірек орын берді. Бұл жаңа жағдай партияда қалалық және ауылдық республикашылар арасында жік тудырды. Қалалық республикашылар мен олардың өкілдері мемлекеттік қызметтерді және шығындарды арттыруды жақтады, ал ауылдық республикашылар шығындарды азайтуды және үкіметтің шектеулі болуын жақтады. Уиткомб өзін ауылдық республикашылармен бірге тапты, ал палата спикері болған Боуэн қалалық мүшелердің көшбасшысы болды. Уиткомб ассамблеяда қабылданған бірқатар шығындар заңдарына вето қойды және партия басшылығын бақылау үшін күресті бастады. Уиткомб 1970 жылдың 25 қарашасында күтпеген саяси сәтсіздікке ұшырады, өйткені оның көмекшілері Индианаполис Ньюс газеті «бір ауыздан дауыс беру» деп атаған Уиткомбтың бұрынғы қолдаушысы және Мемлекеттік қазынашы Джон К. Снайдерді Республикалық партия төрағасы лауазымына сайлауға кедергі келтіре алмады. «Индианаполис Стар» газеті 25 қарашада «Снайдер штаттық GOP-ның төрағасы болады» деген мақаласымен Уиткомбтың саяси апатын баяндады. Жеңілістің тереңдігін көрсете келе, сол кездегі президент Ричард Никсон 1970 жылдың 15 желтоқсанында Снайдерге жеке қолдауын білдіру үшін жеке хат жазды. (Кейінірек Уиткомб пен Снайдер бұрынғы достығын қайта жаңартып, 1970 жылы Индианаполис Ньюс газеті «ащы» деп сипаттаған қарым-қатынасты жаңартты.) Снайдердің сайлануынан кейін саяси әрекет ретінде Уиткомб республикалық саяси жарналарды губернатор кеңсесіндегі арнайы қорға аударды және штаттық партияны банкроттыққа жақындатты. Снайдер кейіннен басшылық лауазымынан кетті, ал Уиткомб жаңа төраға етіп Ноблсвилльден шыққан газет редакторы Джим Нилді тағайындады, ол оның ұстанымдарына достықпен қарады, бірақ 1972 жылғы конвенцияда бейтарап болды. Сонымен қатар, Уиткомб қорды мемлекеттік партияның қазынасына қайта жинауды жалғастырды. Боуэн, сонымен қатар, партияның нақты бақылауын қамтамасыз ететін округтің негізгі басшылық лауазымдарына бірнеше адамды орналастыра алды. Уиткомбтың шығынды үнемдеу жоспарларына штаттық мұғалімдер одағы, демократтар және қалалық республикашылардың көп бөлігі қарсылық көрсетті. Алайда, халық Уиткомбтың әрекеттеріне риза болды және ол 1973 жылдың 8 қаңтарында жоғары беделмен қызметтен кетті. Ол қызметтен кеткеннен кейін заңгерлік тәжірибесін жалғастырды. Уиткомб 2016 жылдың 4 ақпанында 98 жасында Индиана штатының Рим қаласындағы үйінде ұйықтаған күйі қайтыс болды. Ол 1910 жылдары туған соңғы тірі американдық губернатор болды. Ол өзінің туған қаласы Хейдендегі Хейден зиратында жерленген.

Whitcomb was born on November 6, 1917, in Hayden, Indiana, the second child and first son of John Whitcomb and Louise Doud Whitcomb. An outgoing and athletic youth, he was a member of his high school basketball team. He entered Indiana University in 1939 to study law, but quit school to join the military at the outbreak of World War II. He enlisted in the United States Army Air Corps in 1940 and was deployed to the Pacific Theater. He was commissioned as a Second Lieutenant in 1941 and made an aerial navigator. He served two tours of duty in the Philippines and was promoted to First Lieutenant. During the Philippines Campaign, Whitcomb's base was overrun; he was captured by the Japanese and was beaten and tortured by his captors, but was able to escape. Recaptured a few days later, he escaped a second time and was hunted for several more days but was able to evade his pursuers. He escaped by swimming all night through shark infested waters to an island unoccupied by the Japanese army. He was eventually able to secure passage to China under an assumed name where he made contact with the United States Army and was repatriated in December 1943. He wrote a book about his experience entitled Escape from Corregidor, published in 1958. He was discharged from active duty in 1946, but he remained in the reserve military forces until 1977 holding the rank of colonel. Whitcomb passed the bar exam in 1954 and began a law practice. He set up a successful law firm in North Vernon,

In 1966, Whitcomb was elected to serve as Indiana Secretary of State, a position he used to springboard for his political career. He was appointed by the Governor of Indiana to serve on the Great Lakes Compact Commission, a commission with representatives from the Great Lake states who oversaw joint projects for preserving and developing the Great Lakes. He held both offices concurrently until his resignation in December 1968. During his term, the state adopted a new districting system that for the first time granted more seats in the Indiana General Assembly to urban areas. The situation created by the new development caused a split in the party between the urban and rural Republicans. Urban Republicans and their representatives tended to favor increasing government provided services and spending, while the rural Republicans tended to favor reduced spending and more limited government. Whitcomb found himself in party with the rural Republicans, while Bowen, who had become speaker of the house, grew to become a leader among the urban members. Whitcomb vetoed a number of spending bills passed by the assembly and began a fight for control of the party leadership. Whitcomb suffered a stunning political setback on November 25, 1970, when aides failed to block what the Indianapolis News called "a unanimous vote" to elect former Whitcomb supporter and State Treasurer John K. Snyder to the post of Republican Party chairman. The Indianapolis Star, under the front page banner "Snyder to Head State GOP" on Nov 25, chronicled the Whitcomb political disaster. Highlighting the depth of the defeat, then President Richard Nixon personally wrote Snyder on December 15, 1970, to express his personal support. (In later years Whitcomb and Snyder resumed their former friendship, which in 1970 was described by the Indianapolis News as "bitter.") In a hardball political move following Snyder's election, Whitcomb diverted Republican political contributions to a special fund in the Governor's office and nearly bankrupted the state party. Snyder subsequently resigned from his leadership position and Whitcomb installed a new chairman, Jim Neal, a newspaper editor from Noblesville, who remained friendly to his positions, but neutral at the 1972 convention. Contemporaneously, Whitcomb resumed collection of the fund to state party coffers. Bowen, meanwhile, had been able to install a number of people in key county leadership positions that effectively gave his wing of the party real control. Whitcomb's cost savings plans were strongly opposed by the state teachers’ union, Democrats and a large part of the urban Republicans aggregate. The public, however, was pleased with Whitcomb's actions and he left office with a high approval rating on January 8, 1973. After leaving office he returned to his law practice. Whitcomb died in his sleep on February 4, 2016, at his home in Rome, Indiana, at the age of 98. He was the last living former American governor born in the 1910s. He is buried at Hayden Cemetery, in his hometown of Hayden, Indiana.