Сан-Жуан, Азор аралдарындағы Пику тауының етегінде орналасқан шағын ауыл. 423 тұрғыны бар, географиясы, тарихы және жергілікті елді мекендері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сан-Жоа, Жақын Иоаннның (португал тілінде) құрметіне аталған – Португалияның Азор аралдарындағы Лажес-ду-Пико муниципалитетіне қарасты азаматтық аудан. Бұл муниципалитеттердің ішінде Пико тауының (2 351 метр) ең жоғарғы нүктесімен шектесетін жалғыз азаматтық аудан. 2011 жылғы халық санағы бойынша, ауданның халқы 423 адамды құрайды, ал ауданы 32,94 км²-ге жетеді. Оған Арея, Канада де Баиксо, Канада де Сима, Понта Раса және Порто Сан-Жоао сияқты елді мекендер кіреді.
São João, named for John the Baptist (in Portuguese) is a civil parish in the municipality of Lajes do Pico in the Portuguese archipelago of the Azores. It is the only civil parish in the municipality with a border on the summit of Pico (2,351 meters). The population in 2011 was 423, in an area of 32.94 km2. It contains the localities Areia, Canada de Baixo, Canada de Cima, Ponta Rasa and Porto São João.
Тарих
Ауызша дәстүр бойынша, Сан-Жоа Сан-Матеус үлкен оңтүстік приходтың бір бөлігі болған, ол Лажес орталығынан шалғай орналасқан Аруда жерінде еді. Аруда атауы, дәнді дақылдар (әсіресе бидай) өндіруге арналған кең егістік жерлерімен белгілі болған приходтың ландшафтында өскен дәрілік шөптен шыққан. Қоныстану кезінде приход шіркеуінің 20 алкейр жері егіс жұмысына берілген, сондай-ақ 15 алкейрге тең жылдық оннан бір бөлігі түсетін. 1619 жылы Домингос Маркес және оның әйелі Сильвейра до Маседо осы қасиетті кісіге арналған шағын шіркеушілік үй салды, оның бейнесі жағажайда пайда болған екен. Шағын шіркеушілік үй кеңейтіліп, Сильвейра де Маседо ханымның куәлігі бойынша, шамамен 1700 жылдан кейін парохия (діни приход) мәртебесіне көтерілді. 1719 жылдың 2 қарашасында ғана реликтілер мен бейнелер Санто Антонио шіркеушілік үйіне қайтарылды, себебі Арудадағы алғашқы шіркеу жанартау атылысынан толығымен қирап кеткен. 1829 жылға қарай, бұл жаңа шіркеу өз қауым мүшелерінен өтті, және оның ынталы діни қызметкері, әке Сильвейра Булкаоның бастамасымен, жаңа шіркеу салынды, Хорта Мизерикордиясындағы сенімділердің қайырымдылықтарымен көмектесілді.
Oral tradition holds that São João was part of a large southern parish of São Mateus, in the primitive locality of Arruda, some from the centre of Lajes. The name, Arruda came from a medicinal herb that prospered in the landscape of the parish, a region known for extensive arable agricultural parcels dedicated to cereal production (particularly wheat). At the time of settlement, the parochial church held an extensive 20 alqueires of land in cultivation, as well receiving an annual tithe equal to 15 alqueires. Around 1619 a small hermitage was erected by Domingos Marques and his wife, Silveira do Macedo, dedicated to this patron, whose image appeared on the beach. The small hermitage was expanded and elevated to the status of parochia (ecclesiastical parish) possibly after 1700, from affirmations of Ms. Silveira de Macedo. It was only on November 2, 1719, that the reliquary and images were returned to the hermitage of Santo António, following a lit procession, since the primitive church in Arruda was completely destroyed by lavas from the eruption. By 1829, this new church had outlived its parishioners, and through the initiative of its zealous parish priest, Father Silveira Bulcão, a new church was constructed, with the assistance of donations from the faithful in the Misericórdia of Horta.
География
Сан-Жуао ауылы Тера-ду-Пао (Сан-Каетано) және Сильвейра (Лажес-ду-Пико) арасындағы басты жол (Estrada Regional E. R.1 1ª) бойында орналасқан. Сан-Жуао екі ерекше қауымдастықты қамтиды: ауылдың жоғарғы (Companhia de Cima) және төменгі (Companhia de Baixo) бөліктері. Бір қоңырау мұнарасы бар приход шіркеуі кішкентай теңіз портына жақын төменгі ауданда орналасқан. Шіркеу тарихи жер сілкіністерінен кейін кеңінен қайта жаңартылды, алдыңғы қасбеті тас қазып алынған үстіне қаланған плиткамен жабдықталды. Соңғы онжылдықтарда жоғарғы қауымды қолдау үшін модернист стилінде қосалқы шіркеу салынды. 1720 жылы түпнұсқа шіркеуді қиратқан лава ағындарының айналасында саябақ құрылды. Сан-Жуао ауылы – тыныш қауымдастық, онда кафе/сауда дүкені, мейрамханалар, автокөлік жөндеу гаражы (бұрынғы ауылдық ұстаның дүкені орнында) және коммерциялық ірімшік фабрикасы бар. Бұл қазіргі кезде негізінен ауыл шаруашылығымен айналысатын қауымдастық (1970 жылдары кит аулау тоқтатылған), сондықтан көптеген жайылымдық жерлер орташа биіктікте орналасқан, ал таулы Ахада жазығы мен Пико жанартауының жоғарғы бөліктерін тығыз өсімдіктер жабады. Басқа да маңызды орындарға жоғары және төменгі ауылдардың әрқайсысындағы Киелі Рух мерекелеріне арналған кішкентай шіркеулер, сондай-ақ пикниктерге, ойын алаңдарына және мал қораларына арналған ауылдық алаңдар (мысалы, Largo de São João) жатады. Теңіз жағасындағы Сан-Жоао көпірі құм волейбол алаңымен, душ кабинкаларымен және пикникке арналған орындармен жабдықталған, сонымен қатар мұнда теңізге тікелей шығатын шығыршықтар, кішкентай толқынды ойыстар мен табиғи жүзуге арналған аймақтар бар.
The village of Sao Joao is located on the main roadway (Estrada Regional E. R.1 1ª) between hamlets of Terra do Pao (São Caetano) and Silveira (Lajes do Pico). São João comprises two distinct communities, the upper (Companhia de Cima) and lower (Companhia de Baixo) portions of the village. The single bell tower parochial church is in the lower district in close proximity to the small sea port. It was extensively renovated following historical earthquakes, with a tiled front facade constructed over quarried rock. A secondary chapel was constructed within the past decades to support the upper congregation in a modernist style. A park was also constructed around the lava flows that destroyed the original church (in 1720). The village of Sao Joao is a quiet community that includes a cafe/mercantile shop, restaurants, an auto repair garage (in the location of the former village blacksmith's shop), and a commercial cheese factory. Being primarily agricultural community now (as whaling was discontinued in the 1970s), most of the grassing lands are located in the mid altitudes, as dense vegetation dominate the top of the mountainous Achada Plain and Pico Volcano. Other landmarks include a small chapel used for the Holy Spirit feasts, in each of the upper and lower villages, and village squares constructed (such as the Largo de São João) to provide picnicking facilities, playgrounds and animal pens. Along the seashore, Ponte de São João provides a sand volleyball court, showers and picnic facilities adjacent to a point projecting out in the ocean, with small tidal pools and natural swimming area.
Экономика
Кит аулау осы уақытқа дейін аймақтың өте маңызды саласы болып келді, ал Сан-Жуао порты осы саланың дамуына тіреліп келді. Порттың мөлдір әрі терең болуы осы саланы қолдап, жыл сайын жүздеген киттерді сатуға жағдай жасады.
Whaling has been a vital industry in the district until recently, and the port of São João relied on the industry for its development. The clear and deep harbor supported the industry, allowing the commercialization of hundreds of whales annually.