Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық дипломатиялық өкіл сэр Джон Резерфорд Алкок, ККБ (25 мамыр 1809 – 2 қараша 1897) Жапонияда тұрған алғашқы британдық дипломатиялық өкіл болды.
British diplomatic representative
Sir John Rutherford Alcock, KCB (25 May 18092 November 1897) was the first British diplomatic representative to live in Japan.
Ерте өмір
Олкок Сент-Джеймс, Миддлсекс қаласында, Лондонға жақын Элинг қаласында тәжірибелі дәрігер Томас Алкок пен оның әйелі Мэридің ұлы болып дүниеге келді. Ол бейбітшілік пен тәртіпті қалпына келтіру жұмысына қатысып, осы арқылы Шанхай консулдығына жол ашты. Алкок өзінің қызметінің маңызды бөлігін Қытайдың орнаған үкіметін бақылауға және Қытайдағы британдық коммерциялық өмірдің маңызды бөлігіне айналған британдық елді мекенді құруға арнады. Бұл оның үйінде шағын шіркеу ұйымдастыруын қамтыды, оны оның қарындасы «елу екі бөлмелі, аулалармен қоршалған, галереялар мен дәліздермен бөлінген зәулім қытай үйі» деп сипаттады. Алкок 1850 және 1860 жылдары Жапонияда Дирк де Граэф ван Полсбрук, Таунсенд Харрис, Макс фон Брандт және Гюстав Дюшен, де Беллькур князі сияқты батыстың дипломаттарымен бірге маңызды саяси роль атқарды. Бұл адамдарды жеке достық байланыстар біріктіргенімен, ұлттық бәсекелестік және жапондықтармен қарым-қатынастағы әртүрліліктер қақтығыс пен антагонизмге әкелді. Дегенмен, алғашқы жылдардағы хаостық және басқарылмайтын жағдайлар оларды ынтымақтасуға мәжбүр етті. Алкок Эдодағы (қазіргі Токио) Таканавадағы Тозен-дзи жерінде екінші британдық өкілдігін ашты, алғашқысы Хиогода (Кобе) сэр Гарри Паркс және вице-консул Франк Джерард Майбергтің (сондай-ақ Фрэнсис Джерард Мижбург және Франс Джерард Мижберг ретінде белгілі, 18 қаңтар 1868 жылы қайтыс болды, Кобеде жерленді) басшылығымен құрылған еді. Ол сол кезде Жапонияда шетелдіктерге қатысты белгілі жапондық наразылық (сонно джой) болғандықтан, шетелдік тұрғындар белгілі бір қауіп-қатерге тап болды. 1860 жылы Алкоктың тумаша аудармашысы өкілдіктің қақпасы алдында өлтірілді, ал келесі жылы Мито ханнан келген рониндер тобы өкілдікке шабуыл жасады, бірақ Алкок пен оның қызметкерлері олардың шабуылын тойтарды. 1860 жылдың қыркүйегінде ол Фудзи тауына көтерілген алғашқы жапондық емес адам болды. 1862 жылдың наурыз айынан 1864 жылдың наурыз айына дейін Алкок Англияда демалыста болды.
Alcock was born in St James's, Middlesex, the son of the physician, Dr. Thomas Alcock, who practised at Ealing, near London, and his wife, Mary. He was able to work on restoring peace and order and in doing so, he earned a promotion to the consulate at Shanghai. Alcock made it a special part of his duties to superintend the established Chinese government and lay out the British settlement, which had developed into such an important feature of British commercial life in China. This included initially hosting a small church in his home, which his sister in law described as " an immense rambling Chinese House containing fifty two Rooms / surrounded by courtyards, and divided by Galleries and Passages in all directions". Alcock played an important political role in Japan in the 1850s and 1860s, alongside fellow Western diplomats Dirk de Graeff van Polsbroek, Townsend Harris, Max von Brandt and Gustave Duchesne, Prince de Bellecourt. Although these men were bound by personal friendship, national rivalries and differences in dealing with the Japanese led to conflict and antagonism. However, the chaotic and ungovernable circumstances of the first few years forced them to cooperate. Alcock opened the second British legation in Japan within the grounds of Tōzen ji in Takanawa, Edo (now Tokyo), the first being at Hiogo (Kobe), under Sir Harry Parkes and the vice consul Frank Gerard Myberg (also known as Francis Gerard Mijburg and Frans Gerard Mijberg, died 18 January 1868 buried at Kobe). He saw
In those days, foreign residents in Japan faced some danger, with noticeable Japanese hostility to foreigners (sonnō jōi). In 1860, Alcock's native interpreter was murdered at the gate of the legation, and in the following year the legation was stormed by a group of ronin from the fiefdom of Mito han, whose attack was repulsed by Alcock and his staff. In September 1860 he became the first non Japanese to climb Mount Fuji. From March 1862 to March 1864, Alcock was on leave in England.
Қытайдағы қызмет (1865-69)
Осы оқиғалардан кейін көп ұзамай ол 1862 жылдың наурыз айында Англияға демалысқа оралды, ал Жапонияда полковник Нил оны алмастырды. Алкок 1860 жылы бұдан бұрын Бат орденінің командирі (CB) атанған еді. 1862 жылы ол сол орденнің рыцары (KCB) болды, ал 1863 жылы Оксфорд университетінен құрметті заң ғылымдары докторы дәрежесін алды. 1864 жылы ол Жапонияға қайта оралды, бір жылдан кейін Пекинге ауыстырылды, онда 1869 жылға дейін британ үкіметін өкілдік етті, содан кейін зейнетке шықты.
Shortly after these events he returned to England on leave in March 1862, and was replaced in Japan by Colonel Neale. Alcock had already been made a Commander of the Bath (CB) (1860). In 1862 he was made a Knight of the same order (KCB), and in 1863 received an honorary Doctorate of Laws from Oxford University. In 1864, he returned to Japan, and after a year's further residence he was transferred to Peking, where he represented the British government until 1869, when he retired.
Кейінгі жылдар
Ол ресми өмірден шыққанмен, белсенділігін сақтап қалды. Бірнеше жыл Корольдік географиялық қоғамның президенті болды және көптеген комиссияларда қызмет етті. 1862 жылы Лондонда өткен Халықаралық көрменің жапон бөлімін сэр Рутерфорд дайындады, соның ішінде өзінің жинағы да болды. Бұл батыстағы жапон өнері тарихындағы маңызды оқиғалардың бірі және сәндік өнердегі ағылшын жапондықтарының, англо-жапондық стильдің қалыптасуының бастапқы күні деп есептеледі. 1882 жылдан 1893 жылға дейін Британдық Солтүстік Борнео чартерлік компаниясының төрағасы болды. Ол екі рет үйленді, алғаш 1841 жылдың мамырында Чарльз Бэконның қызы Генриетта Мэри Бэконға, ол 1853 жылы қайтыс болды, екінші рет (1862 жылдың 8 шілдесінде) Джон Лоудер пастырының жесірі, Виндзор туған Луси Лоудерге. Луси 1899 жылдың 13 наурызында қайтыс болды. Олкок бірнеше еңбектің авторы және Англияда жапон өнеріне қызығушылықты оятқандардың бірі болды. Ол тілді үйренуге тырысып, тіпті оқулық жазды. Оның ең танымал кітабы – "Сёгунның астанасы" [= сёгун], ол 1863 жылы, Микадоның ордасы Киотода болған кезде жарық көрді. Ол 1897 жылдың 2 қарашасында Лондонда қайтыс болды және Сэр Льюис Пеллидің қасында Суррейдегі Мерстхэмдегі Сент-Катрин шіркеуінің маңына жерленді.
Although no longer in official life, he remained active. He was for some years president of the Royal Geographical Society, and he served on many commissions. The official Japanese section at the 1862 International Exhibition in London was prepared by Sir Rutherford and included his own collection. This is considered one of the most important events in the history of Japanese art in the West and a founding date for English Japonism in the decorative arts, the Anglo Japanese style. From 1882 93 he was chairman of the British North Borneo Chartered Company. He was twice married, first in May 1841 to Henrietta Mary Bacon (daughter of Charles Bacon), who died in 1853, and second (on 8 July 1862) to Lucy Lowder (née Windsor) widow of the Rev. John Lowder. Lucy died on 13 March 1899. Alcock was the author of several works, and was one of the first to awaken in England an interest in Japanese art. He tried hard to learn the language and even wrote a textbook. His best known book is The Capital of the Tycoon [= shogun], which appeared in 1863, whilst the Mikado's Seat was at Kyoto. He died in London on 2 November 1897, and is buried adjacent to Sir Lewis Pelly in St Katharine's Churchyard at Merstham in Surrey.