Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс кинорежиссері және продюсері Эдгар Рейц (1 қараша 1932 жылы туған) – неміс кинорежиссері және Карлсруэдегі Staatliche Hochschule für Gestaltung (Мемлекеттік дизайн университеті) кино саласының профессоры. Ол халықаралық тұрақты мойынға алған "Хеймат" фильмдер сериясы (1984–2013) арқылы ең көп танылды.
German film director and producer
Edgar Reitz (born 1 November 1932) is a German filmmaker and Professor of Film at the Staatliche Hochschule für Gestaltung (State University of Design) in Karlsruhe. He is best known for his internationally acclaimed Heimat film series (1984 2013).
Ерте өмір және білім
Рейц Гунсрюк аймағындағы Морбах қаласында дүниеге келген. Оның әкесі Роберт сағатшы болған, ал оның Морбахтағы бизнесін кейін Рейцтің ағасы Гидо басқарған. Рейцтің актерлік өнерге және пьесалар қоюға деген қызығушылығы Симмерндегі мектеп жылдарында оянды, онда оны неміс тілінің мұғалімі Карл Виндхаузер қолдады. Абитур емтиханын тапсырғаннан кейін, 1952 жылдан бастап Мюнхенде неміс филологиясы, журналистика, өнер тарихы және театр өнері салаларын оқыды. Бірақ кино өнеріндегі алғашқы тәжірибесі теориялық емес еді; ол 1953 жылдан бастап оператордың, монтажшының және продюсердің көмекшісі болып жұмыс істеді. Кинодағы жаңа технологияларды дамытуға деген ынтасы оны 2016 жылы Вольфганг Георгсдорфпен және оның Osmodrama жобасымен ынтымақтастыққа итерді, нәтижесінде оның "Үйден үйге" фильмі толыққанды иіс сезімімен синхрондалды, ол 2016 жылдың 17 шілдесінде жақсы жабдықталған кинотеатр ретінде көрсетілді.
Reitz was born in Morbach, Hunsrück. His father Robert was a watchmaker and his business in Morbach was later taken over by Reitz's brother Guido. Reitz's interest in acting and producing plays began in his school years in Simmern, where he was encouraged by his German teacher Karl Windhäuser. After taking his Abitur, he studied German studies, journalism, art history and theatre studies in Munich from 1952. His first experiences in film making however were not theoretical; he worked as a camera, editing, and production assistant from 1953. His interests in the advancement of new developments in film went as far as he cooperated with Wolfgang Georgsdorf and his Osmodrama in 2016 which led to a complete scent synchronisation of his movie “home from home” which premiered as an allegedly well functioned cinema on 17 July 2016.
Киноқұрастыру институты
1963 жылы Александр Клюгемен бірге ол Ульм дизайн мектебінің бөлімшесі болып табылатын Institut für Filmgestaltung (Фильм дизайны институты) құрды, онда 1968 жылы дизайн мектебі жабылғанға дейін кинорежиссура және камера теориясын оқытты. Клюге айналасындағы топтың мүшесі ретінде Рейц 1962 жылы Оберхаузен қысқаметражды фильмдер фестивалінде жарияланған Оберхаузен манифестіне қатысты. Осы манифест арқылы жас неміс киношілері киноның жаңа формасын талап етті: "Der alte Film ist tot. Біз жаңасына сенеміз". ("Ескі кино өлді. Біз жаңа киноға сенеміз"). Манифест "Папаның киносы өлді" деген ұранмен байланысты. Содан кейін Германияда авторлық концепция танымал болды, ал Рейц келесі жылдары осы концепцияны қалыптастыруда маңызды рөл атқарды.
In 1963 along with Alexander Kluge he founded the Institut für Filmgestaltung (Institute for Film Design) which was affiliated to the Ulm School of Design, where he taught film directing and camera theory until the School of Design closed in 1968. As part of the group around Kluge, Reitz was a participant in the Oberhausen Manifesto which was announced at the Oberhausen Short Film Festival of 1962. With this manifesto young German filmmakers demanded nothing less than a new form of cinema: "Der alte Film ist tot. Wir glauben an den neuen." ("The old film is dead. We believe in the new film"). The manifesto is associated with the motto "Papas Kino ist tot" ("Papa's cinema is dead"). Subsequently, the concept of the auteur gained in popularity in Germany, and Reitz played a significant role in shaping this concept in the following years.
Марапаттар
Рейц өзінің алғашқы наградаларының бірін 1967 жылы Венеция кинофестивалінде «үздік дебюттік туынды» үшін алған «Мальцейтен» фильмі үшін алды. 1971 жылы Мюнхенде «Эдгар Рейц Филмпродкшн» (ERF) компаниясын құрды. Ол енді бұрынғы академиялық әріптесі Александр Клюгемен бірлесіп фильмдер түсіре бастады, олардың ішінде 1974 жылғы «In Gefahr und größter Not bringt der Mittelweg den Tod» көркем-құжаттық фильмі бар. 1979 жылғы «Ульм тігіншісі» фильмінің жасалуына кеткен жоғары шығындар, авиацияның негізін қалаушы Альбрехт Берблингердің құлдырауын бейнелейтін бұл фильм, Рейцтің қаржылық жағдайын қиындатты. Фильм 11-ші Мәскеу халықаралық кинофестиваліне қатысты. Осы қиын кезеңде Рейцке өзінің туған жері – Хунсрюк туралы фильм жасау идеясы келді. Өзін-өзі тануға жасалған әрекет ретінде басталган бұл жоба, ақырында сыншылардың жоғары бағасына, халықаралық көрермендердің ықыласына және көптеген сыйлықтарға ие болған «Хеймат» трилогиясына (1984 жылдан бастап) ұласты. Осы эпикалық және монументалды туындысы арқылы Рейц Германия тарихына жаңа көзқараспен, поэтикалық және реалистік тұрғыдан қарап, провинцияларда оқиға қалай өрбісеген болуы мүмкін екенін көрсетті. 2004 жылы Рейнланд-Пфальц штаты Рейцке өмірлік еңбегі үшін Карл Цукмайер медалін табыс етті. Сол жылы ол Халықаралық Мангейм-Хайдельберг кинофестивалінің «Кино шебері» сыйлығына ие болды. Рейц әнші және актриса Саломе Каммерге (ол «Хеймат 2» және «Хеймат 3» фильмдерінде ойнады) үйленген және Мюнхенде тұрады. Ол дінге сенбейді.
Reitz received one of his first awards for his film Mahlzeiten which was awarded the prize for best debut work at the Venice Film Festival in 1967. In 1971 he founded Edgar Reitz Filmproduktion (ERF) in Munich. He now began to collaborate on films with his former academic colleague Alexander Kluge amongst them the 1974 fictitious documentary In Gefahr und größter Not bringt der Mittelweg den Tod. The lavish production costs of the 1979 film The Tailor of Ulm, which portrays the downfall of the aviation pioneer Albrecht Berblinger, caused Reitz's own financial circumstances to suffer. The film was entered into the 11th Moscow International Film Festival. It was during this crisis that the idea for a film project about his homeland, the Hunsrück, first came to Reitz. What began as an attempt at self discovery, ultimately broadened out into the Heimat trilogy (from 1984), which met with critical acclaim, an enthusiastic international audience, and numerous prizes. With this epic and monumental production, Reitz achieved a quite new perspective, an approach, both poetical and realistic, to the past of Germany as it might have played out in the provinces. In 2004 Reitz was awarded the Carl Zuckmayer Medal by the state of Rhineland Palatinate for his life's work. In the same year, he received the Master of Cinema Award of the International Filmfestival Mannheim Heidelberg. Reitz is married to the singer and actress Salome Kammer (who appeared in Heimats 2 and 3) and lives in Munich. He is an atheist.