Кіріспе
Габриэль Аломар и Виллалонга (1873–1941) – Испаниядағы 20-шы ғасырдың басындағы испан ақын, эссеші, педагог және дипломат, Каталония модернизм өнер қозғалысымен тығыз байланысты болған. Ол 20-шы ғасырдың басынан бастап, елден қуылғанда пневмониядан қайтыс болғанға дейін, негізінен Барселонада және басқа каталон тілінде сөйлейтін аймақтарда белсенді солшыл либертариан болды.
Gabriel Alomar i Villalonga (; 1873–1941) was a poet, essayist, educator and diplomat of the early twentieth century in Spain, closely related to the Catalan art movement Modernisme. He was an active leftist libertarian, chiefly in Barcelona and the other Catalan speaking regions, from the first years of the 20th century until his death from pneumonia in exile.
Басталуы
Аломар Палма қаласында дүниеге келіп, Балеар аралдарында өсті – Испанияның дәстүрлі провинциясы, онда Католик шіркеуінің ықпалы өте күшті болған. Оның әкесі кішігірім бюрократ болғандықтан, жиі қызметтік орын ауыстырып тұрды; бұл Габриэльдің балалық шағын сол кездегі испан жастары үшін қалыптыдан гөрі көбірек халықаралық деңгейде болуына әкелді. 1888 жылы Палмадағы орта мектепті бітіргеннен кейін ол (көптеген майоркалық жігіттер сияқты) білімін аяқтау үшін материктік Барселонаға барып оқыды. Осы ортада ол журналист ретінде белсенділік танытып, сыншы Жозефина де Буер «Парнассиандық стиль» деп атаған поэзиясын жариялауды жалғастырды, сонымен қатар Каталонияның өңірлік қозғалысына және ноуцентизм әдеби ағымына қатысты.
Поэзия
Габриэль Аломарды сыншылар жиі Escola Mallorquina ақындарының қатарына қосады, бірақ бұл таңдау мәселелі. Аломардың поэзиясы формасы жағынан техникалық тұрғыдан консервативті, алайда мазмұны бойынша ол мектеппен байланысты басқа ақындардың (Антони Алковер, Коста и Ллобера) қатаң католиктік нанымдарымен толық үйлеспейді. Оның поэзиясын Парнассизм ағымындағы Модернист поэзиясымен топтастыру орындырақ. Аломардың өлеңдері туған жері Майоркада бағаланғанмен, оның мақалалары мен журналистикалық туындылары әлі де қайта басылып, оқылуда.
Журналистика
Аломардың мерзімді жазбалары қатаң репортажға емес, баған түрінде дау-дебат стиліне көбірек бейімделген. Оның бағандары көбінесе сөздер сияқты оқылады; шындығында, педагог және орта мектеп директоры ретінде олардың көптегені дәрістер ретінде басталған. Осы сөздердің ең танымал мақаласы – «El futurisme», Аломардың Испанияның қазіргі жағдайы, оның проблемалары және оларды шешу туралы ойлары туралы баяндайды. Футуризм терминін және оның идеологиясын ішінара ойлап тапқан – итальяндық ақын Филиппо Томасо Маринетти емес, бұл жаңалықты Никарагуалық модернист ақын Рубен Дарио және Чилидің авангардтық ақыны Висенте Уидобро сияқты белгілі авторлар көрсеткен. Аломар Испанияның өзінің өткеніне тәуелді екенін, Иберияның империялық өткенінің жаңғыруына сенуді ХХ ғасырға бет бұрудан гөрі артық көретінін айтты. Аломар үшін болашақ өткеннен әлдеқайда маңызды болды, сондықтан осы тәуелділік Испанияның басты мәселесі болды. Сондықтан осылай аталып кетті.
Дипломат
Габриэль Аломар 1932–1934 жылдары Италияда, ал 1937 жылдан Испания Азамат соғысының аяқталуына дейін Мысырда Испания елшісі болды, бірақ 1941 жылы Каирде қайтыс болғанға дейін Мысырда тұрды.
Ықпал
Габриэль Аломар өмірінде көптеген мамандықтармен айналысты, бірақ ол өмірі бойы пролог жазушы ретінде үнемі іздеуде болды. Ол испан, каталон және француз тілдерінде ондаған пролог жазды, бұл атақты жазушылардың басылымдарына және қолдауға мұқтаж жас авторларға көмектесті.