Кіріспе

Микин аралы (Mykines) (Myggenæs) – Фарер архипелагының 18 негізгі аралының ең батыс аралы. Ол 7.5 градус батыс бойында орналасқан, бұл оны UTC 1 аймағына жатқызады. Дегенмен, Микин аралдарының қалғаны сияқты ғаламдық орташа уақытпен (GMT) жұмыс істейді. Аралдағы жалғыз елді мекен де Микин деп аталады.

Сипаттама

Аралдың солтүстік жағында Коркадалур аңғары орналасқан, онда "Тас орман" деп аталатын үлкен базальт бағаналары бар. Микиннен батысқа қарай 1 км ұзындығы бар Микинешольмур аралшасы орналасқан, оның батыс жағында бірнеше теңіз үйінділері шоғырланған, және 1909 жылы мұнда маяк салынған. Оның шығыс жағын 40 метрлік жаяу көпір Микинмен байланыстырады.

Геология

Микинс Фарер аралдарының ең көне бөлігіне жатады және шамамен 60 миллион жыл бұрын қалыптасқан. Фарер базальты үш жарылыс кезеңіне бөлінеді: ең төменгі және ең көне, ортаңғы және ең жоғарғы және ең жас; ең төменгісі ұзын жарықтар арқылы төмен тұтқырлықтағы лаваның жарылуынан пайда болған, нәтижесінде жалпақ жанартаулар құрылған. Микинс пен Микиншолмур арасындағы Холмгьогв бұғазында осындай ағындардың ең көп шоғырланған жерін, шамамен 50 метр тереңдікте көруге болады. Базальт қабаттары арасындағы жұмсақ жанартау күлінің аралас қабаттары түрліше эрозияға ұшырап, әсіресе аралдың тік солтүстік беткейінде әлемдегі ең бай құс жартастарын қалыптастырады. Аралдың ең биік нүктесі – Кнукур, теңіз деңгейінен 560 метр биіктікте орналасқан.

Флора мен фауна

Тау қояндары (Lepus timidus) әкелінді және таулы аймақта және оны қоршаған аңғарларда қоныстанды. Микин үй тышқаны (Mus musculus mykinessiensis) Микинге ғана тән (эндемик) және бұл, мүмкін, ирланд монахтарының бұл аралды мекендеген 6 ғасырдағы ерте заманда әкелгендігін көрсетеді. Оның ең жақын туысы – қазір құрып кеткен Сент-Килда үй тышқаны (Mus musculus muralis) болды.

Құстардың маңызды аймағы

Микинс пен Микиншельмурда көптеген туғанақтар мен ақкелештер қоныстанады. Су жиегіндегі жартастарда қара қанатылылар (корморандар) колониялары орналасқан, ал жартастардағы эрозияға ұшыраған туф қабаттары гильмоттар мен тоқылдақтар үшін қолайлы ұя салатын жерлерді құрайды. Құс жартастарының жоғары жатқан шөбіті беткейлерінде мыңдаған туғанақтар қуыстарын салады, ал олардың гуаносы осы беткейлерді тыңайтады. Туғанақтар колониясына кіру үшін жарна төлеу қажет. Микинс, соның ішінде Микиншельмур, BirdLife International ұйымы тарапынан маңызды құс аймағы деп танылды, себебі ол теңіз құстарының, әсіресе солтүстік фалмарлардың (50 000 жұп), Манкс шыршыларының (2500 жұп), Еуропалық дауыл құстарының (50 000 жұп), солтүстік ақкелештердің (200 жұп), Еуропалық шағақтардың (250 жұп), қара аяқты киттердің (23 000 жұп), Атлантикалық туғанақтардың (125 000 жұп), жалпы гильмоттардың (9500 дана) және қара гильмоттардың (200 жұп) көбеюі үшін маңызды орын болып табылады.

Тарих

Микинс атауының шығу тегі скандинавтарға дейінгі, «muc innis» – шошқа аралы үшін ирланд тіліндегі терминнен шыққан деген болжам бар. Бұл, ирланд тілінде «мук мхара» (теңіз шошқасы) деп аталатын киттерге сілтеу болуы мүмкін. 625 жыл – Палинологиялық зерттеулер Микинсте сұлы мен арпа егілгенін, мүмкін, монахтар мен жалғыз өмір сүрушілер сияқты ерте қоныс жайлаушылардың осы егіншілікпен айналысқандығын көрсетеді. 1592 жыл – Норвегиялық дін қызметкері Питер Клауссон Фрис Фарьер аралдарындағы тышқанды ерекше түр ретінде, ал Микинс тышқанын ерекше ұзын және күшті артқы аяқтары бар топ ретінде сипаттады. 1595 жыл (шамамен) – 25 сәуірде елдің түкпір-түкпірінен келген елу қайық күрт дауылда кемеге ұшырап, Микинстің барлық жұмыс істейтін халқы (шамамен 20-30 адам) қаза тапты. 1667 жыл – Голланд кемесі «Вальчерен» Микинс жағасында апатқа ұшырады және арал тұрғындары кемеден заттарды құтқарып алды. 1909 жыл – Микинс Холмдағы маяк салынып, Микинс пен Микинс Холм арасындағы Holmgjogv таяздығындағы алғашқы көпір құрылысын аяқтады. 1928 жыл – Nólsoy және Mykines маяктарына радиосигналдар орнатылды, бұл алғаш рет радио навигациясын мүмкін етті, сондай-ақ Микинс сыртқы әлеммен телефон байланысына ие болды. 1942 жыл – көктемде британдық әскерлер радар стансасын құрылысын аяқтады. 1953 жыл – Холм-Гёгвке екінші көпір салынды. 1970 жыл – Flugfélag Íslands компаниясына тиесілі, тіркеу нөмірі TF FIL Fokker F27 Friendship ұшағы Бергеннен Vágar әуежайына бағыт алғанда, 26 қыркүйекте Микинс маңындағы нашар ауа райы салдарынан құлады. Ұшақтың сол жағында отырған капитан мен 7 жолаушы қаза тапты. 26 жолаушы мен экипаж аман қалды, бірақ кейбіреулері ауыр жарақат алды. Үш жолаушы Микинс ауылына бір сағаттай жол жүріп, билік органдарына хабар берді. Ауыл тұрғындарының көпшілігі Данияның F348 Hvidbjørnen патрульдік кемесі келгенге дейін аман қалғандарға көмектесу үшін тауға көтерілді. Шіркеуге мәрмәрден жасалған ескерткіш орнатылды. 1970 жыл – Микинс маягы автоматтандырылды және соңғы адам Холмнан көшіп кетті, ол 1909 жылдан бері үздіксіз түрде 22 адамға дейін (балаларымен қоса) әртүрлі халықпен қамтылған болатын. 1989 жыл – маусым айында Микинс пен Микинешолмур арасындағы үшінші көпір пайдалануға берілді.