Кіріспе

The Plastic Ono Band – Джон Леннон мен Йоко Ононың 1969 жылы бірлескен және жеке жобалары үшін құрылған рок-тобы, ол 1968 жылғы Fluxus концептуалды өнер жобасымен байланысты. Леннон мен Оно 1968 жылы жеке және шығармашылық қарым-қатынас орнатып, бірнеше тәжірибелік туындылар жасады. 1969 жылы үйленгеннен кейін, олар болашақ жұмыстарын Plastic Ono Band есімімен жариялауға келісті. Топтың құрамында Эрик Клэптон, Клаус Вурман, Алан Уайт, Билли Престон, Джим Келтнер, Кит Мун, Delaney & Bonnie and Friends, сондай-ақ Леннонның бұрынғы The Beatles тобынан Джордж Харрисон мен Ринго Старр сияқты музыканттар кезекпен ойнады. 1971 жылы Нью-Йоркке көшкеннен кейін Леннон мен Оно "Elephant's Memory" тобымен бірлесіп "Plastic Ono Elephant's Memory Band" деген атпен жұмыс істеді. Леннонның ынтымақтастығы 1974 жылға дейін осы сияқты аттармен жалғасты. 2009 жылдан 2015 жылға дейін Оно және оның ұлы Шон Леннон топтың жаңа құрамын, Yoko Ono Plastic Ono Band-ты басқарды.

Шығуы мен қалыптасуы (19681969)

Джон Леннон мен Йоко Оно 1966 жылы танысты. Леннон – әлемге әйгілі «The Beatles» тобының мүшесі, ал Оно – авангардтық суретші және орындаушы. 1968 жылы екеуі романтикалық қарым-қатынас орнатып, бірнеше музыкалық жобада бірлесе жұмыс істеді. «Plastic Ono Band» атауы және оның ашық, шексіз пластикалық топ идеясы 1967 жылы Берлиндегі көркемөнер көрмесі үшін Ононың ойлап тапқан идеясы болды. «The Plastic Ono Band» 1968 жылы Джон Леннон жасаған мультимедиалық машина макеті арқылы іске асырылды, оны «The Plastic Ono Band» деп те атады. Жаз бойы екеуі «Revolution 9» атты эксперименттік шығарманы дайындады, ол «The Beatles» тобының «Ақ альбом» деп белгілі қос альбомында пайда болды. 1968 жылдың желтоқсан айында Леннон мен Оно «The Rolling Stones Rock and Roll Circus» шоуында «The Dirty Mac» супертобымен бірге өнер көрсетті. Бұл топқа Эрик Клэптон, «The Rolling Stones» тобынан Кит Ричардс, «The Jimi Hendrix Experience» тобынан Митч Митчелл және скрипкашы Иври Гитлис кірді. Леннон мен Оно Леннонның «The Beatles» тобындағы жұмысымен қатар эксперименттік шығармаларын жасауды жалғастырып, 1969 жылдың мамырында «Unfinished Music No. 2: Life with the Lions» альбомын шығарды. 1969 жылдың 20 наурызында Леннон мен Оно үйленді және алғашқы «Бейбітшілік үшін төсек» акциясын ұйымдастырды. Олар некелері туралы баспасөз жариялап, осы арқылы бейбітшілікке қолдау көрсетті. Осы кезеңде жазылған әндерінен «Wedding Album» атты үшінші және соңғы эксперименттік альбомы шықты. «Plastic Ono Band» атауы алғаш рет 12 мамырда қолданылды, ол күні Леннон мен Оно Джордж Харрисонның «Jam Peace» әнін араластыру сессиясына қатысты. Кейіннен бұл ән «I Remember Jeep» деп аталды, ал EMI студиясының кассетасындағы авторлық құқық Джордж Харрисонға берілді, ол 1970 жылы шыққан «All Things Must Pass» альбомының бонус дискіне енгізілді. 1969 жылдың мамыр айының соңы мен маусым айының басында Монреальде өткен екінші «bed in» акциясында Леннон, Оно және олардың қонақтары Леннонның «Give Peace a Chance» және Ононың «Remember Love» әндерін жазды. Бұл әндер 4 шілдеде «Plastic Ono Band» атынан шығарылды. Бұл Леннонның «The Beatles» тобынан тыс шығарған алғашқы синглі болды, ол әлі де бұл топта белсенді болды. Леннонның тәуелсіз шығармасы болғанымен, оның «The Beatles» тобындағы әріптесі Пол Маккартни де автор ретінде көрсетілді, себебі бұл авторлық құқықтарды бөлісу туралы шарттық және жеке келісім болды. Алайда, жазба және фотосуреттер көрсеткендей, бастапқы «Plastic Ono Band» – «Apple» баспасөз орталығында орнатылған дыбыс және жарық инсталляциясы болған. 1969 жылдың 26 шілдесінде «Disc and Music Echo» журналында «The Beatles» тобының баспасөз хатшысы Дерек Тейлор мына мақаланы жариялады: «Бұл топ Хойлейкте, Чеширде (Селвин Ллойд пен мен бөлек өскен жер) мен таныс Чарльз Мелинг атты өнертапқыш жасаған персекс материалынан жасалды. Бұл Йоконың идеясы еді, Джонмен бірге, оның талаптарына сәйкес жасалды; төрт бөлігі – Джон, Пол, Джордж және Ринго сияқты, үшi – биік, ал бірі – төмен. Екі тіктөртбұрышты, бір цилиндрлі және бір текше. Бір бағанада магнитофон мен күшейткіш, екіншісінде тікелей эфирде бейнеленген теледидар, үшіншісінде магнитофон мен күшейткіш, ал төртіншісінде шағын жарық шоу және қатты дыбыс шығаратын динамик орналасқан. Бірақ олар кез келген нәрсені ұстай алады, олар «The Beatles» сияқты бейімделеді. Персекс бағаналарын «Apple Electronics» компаниясы (Magic) Алексис Мардастың басшылығымен жабдықтады, және осымен сіздерден алғашқы және соңғы технологиялық баспасөз хабарламасы аяқталады». Синглдің алдында 3 шілдеде «Plastic Ono Band» үшін баспасөз мәслихаты өтті. Ононың айтуынша, бұл атау Леннонның жазбалар үшін пластмассалық стендтерді қолдануының нәтижесінде пайда болды.

Торонто рок-фестивалі және ертедегі синглдер (1969-1970)

The Plastic Ono Band оставалась в спячке большую часть лета 1969 года, поскольку The Beatles работали над завершением альбома Abbey Road. 12 сентября Леннон получил звонок от Джона Брауэра, организатора фестиваля Toronto Rock and Roll Revival (который должен был состояться на следующий день), предлагавшего Леннону бесплатное посещение фестиваля, чтобы повысить его престиж. Леннон вместо этого предложил выступить на фестивале. Брауэр согласился, и Леннон быстро собрал группу. Он сначала обратился к Джорджу Харрисону, участнику The Beatles, с просьбой играть на ведущей гитаре, но Харрисон отказался. По рекомендации Харрисона Леннон пригласил Эрика Клэптона на эту роль; басист Клаус Вурманн и барабанщик Алан Уайт завершили первый состав Plastic Ono Band. Организуя группу, Леннон тайно решил покинуть The Beatles из-за давних напряженных отношений в группе. Запись шоу была выпущена в декабре под названием Live Peace in Toronto 1969, став первым LP, приписываемым Plastic Ono Band. В конце сентября Plastic Ono Band начала запись своего следующего сингла. "Cold Turkey" изначально была представлена Ленноном как потенциальный сингл The Beatles, но Маккартни отклонил ее. "Cold Turkey" и ее сторона "B" "Don't Worry Kyoko (Mummy's Only Looking for Her Hand in the Snow)" представляли собой Plastic Ono Band, почти идентичную составу из Торонто, за исключением того, что Уайт был заменен барабанщиком The Beatles Ринго Старром. Авторство "Cold Turkey" указывало только имя Леннона, что отражало его разрыв с Маккартни и The Beatles. После выхода сингла "Cold Turkey" Леннон начал подготовку к продолжению. 26 ноября он смикшировал "You Know My Name (Look Up the Number)" и "What's the New Mary Jane" для выпуска в качестве сингла. Обе песни были старыми записями The Beatles. "You Know My Name" датируется 1967 годом, с дальнейшей работой Леннона и Маккартни в 1969 году. На стороне "B" была песня Леннона 1968 года, записанная им, Харрисоном и Оно, и первоначально предназначенная для включения в "Белый альбом". Выпуск сингла был приостановлен EMI и в конечном итоге отменен, возможно, из-за возражений The Beatles. 15 декабря Plastic Ono Band приняла участие в благотворительном концерте в поддержку ЮНИСЕФ в Lyceum Ballroom в Лондоне под названием "Peace for Christmas". Леннон и Оно собрали состав из Торонто – Клэптон, Вурманн и Уайт – с 48-часовым уведомлением; Клэптон привел с собой Харрисона, Билли Престона и гастролирующую группу Delaney & Bonnie and Friends, с которыми они в то время гастролировали. Помимо Делани и Бонни Брамлетт, в группу вошли саксофонист Бобби Киз, барабанщик Джим Гордон и трубач Джим Прайс. К выступлению также присоединился Кейт Мун из The Who. Позже Леннон назвал этот состав "Plastic Ono Supergroup". После шоу в Lyceum Леннон и Оно провели масштабную рекламную кампанию в СМИ и рекламу в поддержку мира, разместив билборды в крупных городах с надписью "ВОЙНА ЗАКОНЧИЛАСЬ! Если ты этого хочешь – счастливого Рождества от Джона и Йоко". В 1970 году Plastic Ono Band вновь собралась для записи еще одного сингла. "Instant Karma!" была написана и записана 27 января 1970 года, воплотив в жизнь идею Леннона о мгновенном сингле. Леннон, Оно, Джордж Харрисон, Клаус Вурманн, Алан Уайт и Билли Престон, а также бэк-вокалисты, набранные из близлежащего паба, составили Plastic Ono Band для этой сессии. По предложению Харрисона был нанят американский продюсер Фил Спектор, что положило начало рабочим отношениям, которые продлились несколько лет в карьере и Спектора, и Леннона. "Instant Karma!", с обратной стороной "Who Has Seen the Wind?" Оно, была выпущена чуть больше чем через неделю. Сингл был приписан "Lennon/Ono with the Plastic Ono Band", в отличие от более ранних релизов, которые были приписаны только группе.

Plastic Ono Band альбомы "Бақытты Рождество (Соғыс аяқталды) " (1970 1971)

1970 жылдың жазында Леннон мен Оно Лос-Анджелесте Артур Яновтың жетекшілігімен бастапқы терапиядан өтті. Бұл терапия Леннонның шығармашылығына зор әсер етті. Осы уақытта Beatles тобы тарап, қыркүйектің соңында Лондонға оралып, екі студиялық альбомның жаздыруын бастады: John Lennon/Plastic Ono Band және Yoko Ono/Plastic Ono Band. Plastic Ono Band тобының негізгі құрамына бас гитарада Клаус Вурманн және барабанда Ринго Старр кірді. Фил Спектор Леннонның пластинкасын бірлесіп шығарды, ал ол және Билли Престон кейбір тректерде клавишада орындады. Джордж Харрисон Ононың альбомына ситармен үлес қосты. Леннонның пластинкасы қарапайым, минималистік роктан тұрды, ал Ононың альбомында эксперименталды және авангардтық музыка орын алды. Екі альбом да 11 желтоқсанда жарық көрді. "Mother" / "Why" синглы шықты, әндердің авторы тиісінше Джон Леннон мен Йоко Оно болды. 1971 жылдың басында Леннон Билли Престон, Бобби Киз, Клаус Вурманн және Алан Уайттен тұратын топпен "Power to the People" әнін жазды. Ононың "Open Your Box" B-жағында Вурманн мен Джим Гордон орындады. Сингл наурыз айында шықты, екі жағы да тиісінше "John Lennon/Plastic Ono Band" және "Yoko Ono/Plastic Ono Band" деп аталды. 1971 жылдың көктемі мен жазында Леннон мен Оно тиісінше Imagine және Fly альбомдарын жазды. "John Lennon/Plastic Ono Band" және "Yoko Ono/Plastic Ono Band" аттарымен альбомдарға Джордж Харрисон, Никки Хопкинс, Клаус Вурманн, Алан Уайт, Джим Келтнер және Джим Гордон үлес қосты, ал Фил Спектор Imagine-ді бірлесіп шығарды. 6 маусымда Леннон мен Оно Нью-Йоркте Франк Заппа мен The Mothers of Invention тобымен бірге өнер көрсетті, кейін бұл ортақ жобаны "John & Yoko/Plastic Ono Band with The Mothers of Invention" деп атады. Plastic Ono Band атауы келесі рет 1971 жылғы Рождестволық "Happy Xmas (War Is Over)" синглында қолданылды. "John & Yoko/The Plastic Ono Band" деп көрсетілген жазбада барабаншы Джим Келтнер, пианист Никки Хопкинс және гитаристтер Хью МакКракен, Крис Осборн (Fly-да ойнаған), Тедди Ирвин және Стюарт Шарф орындады. B-жағындағы "Listen, the Snow Is Falling" әнінде "Happy Xmas" әніндегі музыканттар ойнады, қосымша бас гитарада Клаус Вурманн болды. Фил Спектордың бірлескен өндірісімен шыққан сингл 1 желтоқсанда жарық көрді.

Нью-Йоркке көшіңіз: Plastic Ono Band with Elephant's Memory (19711973)

Леннон мен Оно 1971 жылдың күзінде Ұлыбританиядан Нью-Йорк қаласына қоныс аударды. Гринвич-Виллиджде бұл жұбайлар саяси жақтан белсенді болып, наразылық әндерін жаза бастады. Осы әндер олардың келесі альбомы "Some Time in New York City" альбомының негізіне айналды. Оларға қолдау көрсету үшін Нью-Йорк тобы Elephant's Memory-дің қызметін пайдаланды, оның құрамында гитарист Уэйн 'Текс' Габриэль, басист Гэри Ван Скайок, саксофонист Стэн Бронштейн, клавишник Адам Ипполито, клавишник Джон Ла Буска және барабаншы Ричард Франк-младший болды. Бұл шараны Геральдо Ривера ақыл-жақтан кемістігі бар балаларға қаржы жинау мақсатында ұйымдастырды. Осы кезде Ла Буска Elephant's Memory тобынан кетіп, концерттерде Джон Уорд бас гитарамен қосылды. Шоулар түсіріліп, жазылып алынып, 1986 жылдың ақпанында "Live in New York City" альбомы ретінде жарық көрді. Олар сондай-ақ Джерри Льюис МДА Еңбек күні телемарафонында өнер көрсетті. Plastic Ono Band және Elephant's Memory арасындағы соңғы ынтымақтастық Ононың "Approximately Infinite Universe" атты қос альбомы болды. Ол 1972 жылдың күзінде жазылып, 1973 жылдың қаңтарында шығарылды.

Леннонның "Ono and the Lost Weekend" тобынан бөлініп кетуі (1973-1974)

1973 жылдың басында Ононың келесі альбомы Feeling the Space-ке жаңа студиялық музыканттар тобының қатысуымен жаздыру жұмыстары басталды. Plastic Ono Band тобының бұл құрамына гитарист Дэвид Спиноцца, клавишашы Кен Ашер, бассист Гордон Эдвардс, перкуссионисттер Артур Дженкинс және Дэвид Фридман, саксофонист Майкл Брекер, педальді сталь гитарашы Снейки Пит Клейнов, сондай-ақ тұрақты қатысушы Джим Келтнер кірді. Альбом қараша айында жарық көрді. 1973 жыл бойы Леннон мен Ононың қарым-қатынасы шиеленісе бастады. Тамыз айында екеуі ажырасып, Леннон бұл кезеңді "Жоғалған демалыс" деп атады. Леннон Mind Games альбомын жазды, онда Feeling the Space альбомында ойнаған музыканттар тағы да қолданылды, бұл топ "Plastic U. F. Ono Band" деп аталды. Альбомның қарашада шыққан сәтінде Леннон жаңа сүйіктісі Мей Пэнгпен бірге Лос-Анджелеске көшіп кетті. Қазан айында Леннон рок-н-ролл хиттерінің альбомын жазуды бастады (сот ісінің нәтижесінде туған шарттық міндеттеме). Жазбаларда Plastic Ono Band тобының көптеген тұрақты мүшелері (оның ішінде "U. F. Ono Band", Клаус Вурман және Фил Спектор продюсер ретінде) қатысты, бірақ 1975 жылы Rock 'n' Roll деген атпен шыққанда, альбом Леннонға ғана жатқызылды. Rock 'n' Roll альбомын жазу процесі өте қиын болды және кейінірек тоқтатылды. 1974 жылдың шілдесінде Леннон Walls and Bridges альбомын жазу үшін Нью-Йоркке оралды. Жаңа "Plastic Ono Nuclear Band" тобына Mind Games альбомынан Джим Келтнер, Кеннет Ашер және Артур Дженкинс, сондай-ақ Клаус Вурман, Никки Хопкинс және Бобби Киз қайтып келді, ал гитаристтер Джесси Эд Дэвис пен Эдди Моттау қосылды. Жазу жұмысы тамыз айында аяқталып, альбом қыркүйек айында жарық көрді. Walls and Bridges – Plastic Ono Band тобының 1970 жылдары шығарған соңғы жаңа альбомы болды. Кейіннен Леннон Ономен қайта қосылып, 1975 жылдың қазан айында ұлы Шон дүниеге келгеннен кейін музыкадан кетуге бел буды. Сол айда Леннон Shaved Fish жинағын шығарды, бұл Plastic Ono Band тобының соңғы альбомы болды.

Қайта өрлеу (2009-2015 жж.)

2009 жылы Йоко Оно Plastic Ono Band атауын 2009 жылғы Don't Stop Me! EP-мен қайта жаңғыртты, ол Between My Head and the Sky альбомына көрініс болды. Екі альбом да және одан кейінгі іс-әрекеттер «Yoko Ono Plastic Ono Band» деп аталады. Жаңа Plastic Ono Band құрамының негізгі мүшелері – Шон Леннон (Оно мен Леннонның ұлы), Корнелиус (Кейго Оямада) және Юка Хонда болды. 2009 жылдан бастап, топ бас гитаршы Шимми Хиротака Шимизу, мүйізші Майкл Леонхарт, виолончельші Эрик Фридландер және барабаншы Юко Араки сияқты қосымша мүшелермен бірге концерттер берді. Олар Ким Гордон, Турстон Мур, Бетт Мидлер, Леди Гага, Марк Ронсон, Scissor Sisters, Харпер Саймон, Пол Саймон және Джин Уин сияқты көптеген қонақ орындаушылармен де бірге өнер көрсетті. 2010 жылы «Біз – Plastic Ono Band» деп аталған концертте Оно мен Шон Леннон Эрик Клэптон, Клаус Вурман және Джим Келтнермен қайта қосылды. 2011 жылы Оно мен Леннон Flaming Lips тобымен бірлесіп The Flaming Lips with Yoko Ono/Plastic Ono Band атты EP шығарды. Yoko Ono Plastic Ono Band тобының соңғы альбомы – 2013 жылғы Take Me to the Land of Hell. Yoko Ono Plastic Ono Band 2015 жылға дейін концерттік өнер көрсетулерін жалғастырды.