Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Листер Миллс (әлде Мэннингэм Миллс деп те аталады) әлемдегі ең ірі жібек фабрикасы болды. Ол Англияның Батыс Йоркшир округындағы Брэдфорд қаласының Мэннингэм ауданында орналасқан және 1871 жылы өрт салдарынан қираған бұрынғы Мэннингэм диірмендерін алмастыру мақсатында Самуэль Канлифф Листер салған. Бұл ғимарат II* санаттағы мәдени ескерткіш болып табылады және Виктория дәуірінің итальяндық стилінде салынған.
Lister Mills (otherwise known as Manningham Mills) was the largest silk factory in the world. It is located in the Manningham district of Bradford, West Yorkshire, England and was built by Samuel Cunliffe Lister to replace the original Manningham Mills which had been destroyed by fire in 1871. The mill is a Grade II* listed building, built in the Italianate style of Victorian architecture.
Тарих
1873 жылы Листердің тоқыма фабрикасы салынып біткен кезде Англияның солтүстігіндегі ең ірі тоқыма фабрикасы болды. Фабриканың жалпы ауданы – 15000 м², ал оның әсерлі келбеті Брэдфорд қаласының аспан сызығында ерекше көзге түседі. Фабриканың қызыл түтіні 249 фут (76 м) биіктікте, және Брэдфордтың көп бөлігінен көрінеді. Оның құрылысы шамамен 10 000 фунт стерлинг тұрды, ал жалпы салмағы шамамен 100 тоннаға бағаланды. Сэмюэл Листер оны «Листердің мақтанышы» деп атады. 1934 жылы электр қуаты келгенге дейін фабрика бу машиналарымен жұмыс істеді. Әр апта сайын қазандықтар компанияға тиесілі көмір шахталарынан келген 1000 тонна көмірді пайдаланды. Су да өндіріс процесінде маңызды рөл атқарды, сондықтан компанияның өз су желісі болды, оның ішінде үлкен жабық резервуар да бар еді (қазір 2006 жылы бұл орын алаң мен жер асты тұраққа айналдырылды). Фабрика ең гүлденген кезеңінде 11 000 ер және әйел, сондай-ақ балаларды жұмысқа алды – олар бархат және жібек сияқты жоғары сапалы маталар өндірді. Фабрика Джордж V патшаның тәж кию рәсімі үшін барқытты, ал 1976 жылы президент Фордтың Ақ үйі үшін жаңа барқыт перделерді жеткізді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Листер 1330 миль (2140 км) нағыз парашют жібі, 284 миль (457 км) отқа төзімді жүн, 50 миль (80 км) хаки форма және 4430 миль (7129 км) парашют арқаны өндірді. Келесі кезең – Velvet фабрикасы, яғни учаскенің ең ірі ғимаратын жаңғырту болды. Бұл үшін ғимараттың ескі шатыры шыны мен болаттан жасалған жаңа конструкциямен ауыстырылды, онда екі қабатты пәтерлер және қосымша бірінші қабаттағы коммерциялық кеңістіктер орналастырылды. Дэвид Морли Архитекторларының жобасы бойынша ғимараттың бастапқы сәулеттік ерекшеліктері сақталды. Жаңа үйлер 2007 жылдың басында сатылымға шығарылды.
On completion in 1873, Lister's was the largest textile mill in the north of England. Floor space in the mill amounts to , and its imposing shape remains a dominant feature of the Bradford skyline. The chimney of the mill is 249 feet (76 m) high, and can be seen from most areas of Bradford. It cost about £10,000 to build, and its total weight has been estimated at Samuel Lister called it "Lister's Pride". Until the arrival of electric power in 1934, the mill was driven by steam engines. Every week the boilers consumed 1,000 tons of coal brought in on company rail wagons from the company collieries near Pontefract. Water was also vital in the process and the company had its own supply network including a large covered reservoir on site (now in 2006 that area is a piazza and underground car park). At its height, Lister's employed 11,000 men, women and children – manufacturing high quality textiles such as velvet and silk. It supplied of velvet for King George V's coronation and in 1976 new velvet curtains for the President Ford White House. During the Second World War Lister's produced 1330 mile (2140 km) of real parachute silk, 284 mile (457 km) of flame proof wool, 50 mile (80 km) of khaki battledress and 4430 mile (7129 km) of parachute cord. The second phase was the regeneration of the largest building on the site, Velvet mill, by replacing the existing roof of the building with a glass and steel structure, housing two storey apartments and creating additional ground floor commercial spaces, whilst preserving original architectural features under the design of David Morley Architects. The new homes went on sale in early 2007.