Канадалық психиатр және саясаткер Чарльз Кірк Кларк өмірі мен қызметі
Charles Kirk Clarke
Чарльз Кларк (1857-1924) – канадалық психиатр, саясаткер. Канадa психикалық денсаулық ассоциациясын құрған, Торонто университетінің психиатрия факультетін дамытқан.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Чарльз Кёрк Кларк (1857 - 20 қаңтар 1924) - канадалық саясатқа зор ықпал еткен психиатр.
Charles Kirk Clarke (1857 – 20 January 1924) was a psychiatrist who was influential in Canadian politics.
Ерте өмір
Кларк 1857 жылдың 16 ақпанында Канада Батысындағы Элора қаласында, көрнекті Онтарио парламентариясының ұлы ретінде дүниеге келді.
Clarke was born on 16 February 1857 in Elora, Canada West, son of a prominent Ontario parliamentarian.
Мансап
Кларк 1879 жылы Торонто университетін бітірді және 1914 жылы Кларенс Хинкспен бірге Канаданың психикалық гигиена жөніндегі ұлттық комитетін (қазіргі Канаданың психикалық денсаулық қауымдастығы) құрды. Торонто университетінің медицина факультетінің деканы ретінде ол психиатрия кафедрасын құруға және медициналық мектепті дамытуға жетекшілік етті. Кларк алғаш рет Онтарионың Торонто қаласындағы 999 Queen Street мекемесінде психиатриямен айналысты. 1880 жылы ол Онтарионың Гамильтон қаласындағы психиатриялық ауруханада қызмет етті. Кларк Торонто психиатриялық ауруханасының бастығы Джозеф Уоркманның шәкірті және қайын інісі болды. Кларк евгениканың ерте жақтаушыларының бірі болды, ол "ақыл-есі кеміс" адамдардың иммиграциясы мен некесін шектеуге бағытталған шектеуші заңдардың маңыздылығын баса көрсетті. Олардың ойынша, мұндай заңдар мемлекеттік және провинциялық психиатриялық ауруханалардың қарқынды өсуін тоқтатуға қажет, себебі ауруханалардағы науқастардың 50 пайыздан астамы шетелден келгендер еді. Сонымен қатар, ғылымдағы тұқым қуалаушылық көзқарастардың күшеюі евгеникалық ұсыныстарды қолдады; психиатрияның медициналық қоғамдасызда үлкен беделге ие болуға ұмтылуы евгеникалық "ғылымды" тартымды етті. 1905 жылы Кларк бұл қозғалыстан бас тартты, ал Бірінші дүниежүзілік соғыстың соңына қарай көптеген басқа да жетекші психиатрлар оның үлгісін ұстанды, себебі евгеникалық шаралар күтілген нәтижелерді бермейтіні анық болды. 1881 жылы Кларк өзінің тағы бір қайын інісі Уильям Меткалфпен бірге Кингстондағы қылмыстық түрде психикалық ауруларға шалдыққандарға арналған Роквуд психиатриялық ауруханасына қосылды және психикалық ауруларға күтім көрсетуде бірқатар реформалар бастады. Олардың бірі – науқастарды қамаудан босату болды. 1885 жылдың 13 тамызында параноиялық науқас екеуіне де шабуыл жасап, Меткалфты өлтірді. Кларк аман қалды және қайын інісінің орнын басты. Кларк 1905 жылға дейін Кингстонда қызмет етті, содан кейін Торонто психиатриялық ауруханасының бастығы ретінде Дэниел Кларктің орнын иеленді. 1911 жылы ол мемлекеттік қызметтен кетіп, Торонтодағы бас аурухананың бастығы болып тағайындалды.
Clarke graduated from University of Toronto in 1879 and went on to found the Canadian National Committee for Mental Hygiene (now the Canadian Mental Health Association) in 1914 with Clarence Hincks. As Dean of the Faculty of Medicine at University of Toronto, he oversaw creation of the Department of Psychiatry, and development of the medical school. Clarke first practised psychiatry at the 999 Queen Street institution in Toronto, Ontario. In 1880, then took a post at the Hamilton, Ontario asylum. Clarke was a student and brother in law of Joseph Workman, Superintendent of the Toronto Asylum. Clarke was an early proponents of eugenics, emphasizing the importance of restrictive laws that would limit the immigration and marriage of the "mentally defective." To them, such laws seemed necessary to stem the explosive growth of state and provincial mental asylums where foreign born patients made up more than 50 percent of the hospital population. Further, the growth of hereditarian views in science supported eugenic proposals; psychiatry's desire for greater respectability in the medical profession made eugenic "science" attractive. By 1905, Clarke had abandoned the movement, and many of the other leading psychiatrists would follow suit by the end of World War I, when it was clear that eugenic measures were not having the desired effects. Clarke joined his other brother in law, William Metcalfe at the Rockwood Asylum for the Criminally Insane, the psychiatric hospital in Kingston in 1881 and began a series of reforms in the care of the insane. One of these was freeing patients from confinement. On 13 August 1885, a paranoid patient attacked them both and killed Metcalfe. Clarke survived and succeeded his brother in law as Medical superintendent of facility. Clarke carried on in Kingston until 1905 when he succeeded Daniel Clark as superintendent of the Toronto Asylum. In 1911 he resigned from government service and was appointed superintendent of the Toronto General Hospital.
Отбасы
Кларк Маргарет ДеВеберге үйленген (1880 жылдан оның 1902 жылы қайтыс болуына дейін) және олардан төрт ұлы мен екі қызы дүниеге келді. Оның үш ұлы Канада мен АҚШ-та кәсіби немесе әуесқой хоккейшілер ретінде өнер көрсетті. Чарльз Маршалл Кларк (1881–1940) Кингстон Фронтенакс және Квинс университетінің командасымен (Кингстон, Онтарио), сондай-ақ Нью-Йорк Атлетика клубымен және Нью-Йорк Вондерерспен ААХЛ-да ойнады. Гарольд Меткальф Кларк (1885–1924) Кингстон Фронтенакс, Торонто университеті және Нью-Йорк Атлетика клубында ойнады, ал Герберт Секорд Кларк (1887–1938) Кингстон Фронтенакс, Торонто университеті және Ұлттық хоккей лигасының «Кобальт күміс патшалары» командасымен ойнады. 1904 жылдан 1924 жылы қайтыс болғанға дейін Кларк Тереза Галлахерге үйленген болатын.
Clarke was married to Margaret DeVeber (from 1880 until her death in 1902) with whom he had four sons and two daughters. Three of his sons were active as ice hockey players on professional or amateur levels in Canada and the United States. Charles Marshall Clarke (1881–1940) played with the Kingston Frontenacs and the Queen's University team in Kingston, Ontario, and with the New York Athletic Club and the New York Wanderers in the AAHL, Harold Metcalfe Clarke (1885–1924) played with the Kingston Frontenacs, the University of Toronto, and with the New York Athletic Club, and Herbert Secord Clarke (1887–1938) played with the Kingston Frontenacs, the University of Toronto, and with the Cobalt Silver Kings of the National Hockey Association. From 1904 until his death in 1924 Clarke was married to Theresa Gallagher.
Өмірінің соңы
Кларк 1923 жылдың күзінде ауырып, келесі жылы Торонтода қайтыс болды. 1924 жылдың 23 наурызында "Торонто Санди Ворлд" газетінің бетінде: "Канада доктор К. К. Кларкқа өлшеусіз қарызды, ол психиатриялық ауруханалардан қасірет пен үмітсіздіктің көлеңкесін сыйырды" деп жазылған. Оның құрметіне Канаданың Онтарио штатындағы Торонто қаласында Кларк психиатрия институты аталды.
Clarke became ill in the autumn of 1923 and died in Toronto early the next year. A headline in the Toronto Sunday World of 23 March 1924 read "Canada owes immeasurable debt to Dr. C. K. Clarke who helped to lift the shadow of misery and hopelessness from insane asylums". The Clarke Institute of Psychiatry in Toronto, Ontario, Canada was named in his honour.