Сэр Саквилл Кроу: Англия саяхатшысы және Осман империясы елшісінің өмірі

Кіріспе

Сэр Сэквилл Кроу, 1-ші барон (7 желтоқсан 1595 (крещение алған) – 27 қазан 1671) – ағылшын саясаткері. Ол 1595 жыл шамасында Кент қаласындағы Брэстедте дүниеге келген. Кейін Ратланд графының қызының біріне үйленді; оның 1636 жыл шамасында туған және 1706 жылы қайтыс болған Саквилл есімді ұлы болды. 1617 жылдың басында ол Уэльс принці Чарльздан Лаугарнның бұрынғы Перрот иелігіне қайта жалға алу құқығын алды, бұл құқық 1619 жылдың сәуірінде Нортумберленд графинясының қайтысымен күшіне енді және ол сол жерде тұра бастады. Ол 1625 жылғы Парламентте ( "Жұмыссыз Парламент") және 1628/29 жылғы Парламентте Брамбер округінен депутат болды. 1627 жылдың 5 сәуірінен 1630 жылдың 21 қаңтарына дейін Теңіз күштерінің қазынашысы қызметін атқарды; 1627 жылдың 8 шілдесінде ол барон атанды. Патша 1633 жылдың 19 қарашасында Сэр Сэквиллді Константинопольдегі елшілік қызметіне тағайындады. Патшалық нұсқаулар 1638 жылдың 14 шілдесінде берілді. 1636 жылы ол Дина орманүндөгі Корольдік темір зауытының жалға алу құқығының бір бөлігін жиырма бір жылға алды, кейін оны сатуға тырысты; бұл үлкен заңдық мәселелер тудырды және мәселе Парламент қарауына берілді. Дегенмен, бұл Сэр Сэквиллдің 1638 жылдың қазан айында Константинопольге аттануына кедергі болмады. Кейіннен ол Осман империясының елшісі болып қызмет етті; оның Константинопольге қашан жіберілгені туралы жазба қалмаған, бірақ 1642 жылдың сәуірінде Төменгі палатаның мәліметтерінде Левант компаниясы оның "іс-әрекеттеріне" наразылық білдіргені айтылған. 1646 жылға қарай олар ресми түрде "елдік иеліктерді басып алуы және Константинополь мен Смирнада аталған компанияның факторларын және қызметшілерін түрмеге қамауы" туралы кері шақыру туралы хат жіберуге дейін барды. 1647 жылдың қаңтарында Парламент Кроуды шамамен он жылдық қызметтен кейін қайта шақырды. Мүмкін, елші роялистердің жеңілісі туралы хабар алмаған, өйткені ол 23 қарашаға дейін кетпеді. 1648 жылдың сәуірінде ол "Маргарет" кемесімен тұтқын ретінде Лондон мұнарасына жеткізіліп, сот күтіп отырды. 1652 жылдың наурыз айында ол 2000 фунт стерлингтік кепілдікпен босатылды; 1658 жылдың қыркүйегінде Левант компаниясы барлық айыптауларын қайтарып алды және ол Лордтарға өзіне таңылған шектеулерді жою туралы өтініш берді.

Sir Sackville Crowe, 1st Baronet (7 December 1595 (baptised) – 27 October 1671) was an English politician. He was born in Brasted Kent in around 1595. He later married one of the daughters of the Earl of Rutland; he had one son, also named Sackville, born around 1636 and who died in 1706. Early in 1617 he secured a reversionary lease of the former Perrot lordship of Laugharne from Charles, Prince of Wales which grant fell in on the death of the countess of Northumberland in April 1619 and he took up residence there. He was a Member of Parliament for Hastings in the 1625 Parliament (the "Useless Parliament") and for Bramber in the 1628 9 Parliament. He was Treasurer of the Navy from 5 April 1627 to 21 January 1630; on 8 July 1627 he was created a baronet. The King nominated Sir Sackville to be ambassador at Constantinople on 19 November 1633 during the personal rule. Royal instructions were delivered on 14 July 1638. In 1636 he obtained a share of a lease on the Crown's ironworks in the Forest of Dean for twenty one years, which he later tried to sell; this caused some great legal trouble, and had to be brought before Parliament. Nonetheless, it did not prevent Sir Sackville sailing for Constantinople in October 1638. He later served as the Ambassador to the Ottoman Empire; it is not recorded when he was sent to Constantinople, but in April 1642 the records of the House of Commons already mention objections being made to his "meddling" by the Levant Company. By 1646 they had progressed to formally requesting a letter of withdrawal be sent, citing his "seizing the Estates, and imprisoning the Factors and Servants, of the said Company, at Constantinople and Smyrna". Crowe was recalled after nearly a decade by Parliament in January 1647. Perhaps the ambassador had not received news of Royalist defeat because he did not finally depart until 23 November. He was brought back in April 1648, as a prisoner in the ship Margaret and consigned to the Tower of London to await trial. In March 1652 he was bailed on a £2000 bond; by September 1658 the Levant Company had dropped all charges and he petitioned the Lords to annul his restraints.