Кіріспе

Американдық рок-топ Orleans – американдық поп-рок тобы, "Dance with Me" (1975 жылы 6-орын); "Still the One" (1976 жылы 5-орын), "Waking and Dreaming" альбомынан; және "Love Takes Time" (1979 жылы 11-орын) хитттерімен танымал. Топтың аты олар құрылған кезде ойнаған музыкасынан туындады; олардың музыкасына Луизиананың суретшілері, соның ішінде Аллен Туссен және Невилл ағайындылары шабыттандырды. Орлеан 1972 жылдың қаңтарында Нью-Йорктің Вудсток қаласында Джон Холл, Ларри Хоппен және Уэллс Келли құрды. 1972 жылдың қазанында топтың құрамына Ларридің кіші інісі Лэнс бас гитарамен қосылды. 1976 жылы барабаншы Джерри Маротта қосылып, топты толықтырды.

1960 жылдар

Корнелл университетінің архитектура факультетінің деканы Бернхам Келлидің ұлы, барабаншы Уэллс Келли, 1960 жылдардың соңында Джон Холлмен танысты. Джон Холл – сұранысқа ие сессиялық музыкант және Kangaroo тобының мүшесі болатын. Олар Thunderfrog деп аталатын топта бірге ойнады, ал кейін 1970 жылы шыққан Джонның алғашқы жеке альбомында пайда болды. 1969 жылы Уэллс King Harvest тобының алғашқы құрамына қосылды, ол төрт жылдан кейін, 1973 жылы "Dancing in the Moonlight" әнімен танымал болды; бұл әнді Уэллстің ағасы Шерман Келли жазған, ал оны алғаш рет Итакада құрылған Boffalongo тобы жазды, Уэллс 1970 жылы King Harvest тобынан кеткен соң оған қосылды. Холл мен оның әйелі Йоханна "Half Moon" әні Жанис Джоплиннің "Pearl" альбомында пайда болғаннан кейін белгілілікке ие болды. Холл Тадж-Махал және Seals and Crofts-пен бірге жазды және гастрольде болды, содан кейін продюсер және пианист Джон Саймонның ұсынысымен Нью-Йорк қаласынан Вудстокқа, Нью-Йорк штатына көшуге шешім қабылдады, себебі ол Bearsville Studios пен жергілікті музыкалық өмірге жақын болғысы келді. Ларри Хоппен Лонг-Айлендтегі Бей-Шорда өсті және 1960 жылдардың соңында колледжге оқу үшін Нью-Йорк штатының Итака қаласына көшіп келді. Ол "United Artists" лейблымен екі альбомы шыққан Boffalongo тобының негізін қалаушы мүшесі болды. Шерман Келли мен "Dancin' in the Moonlight" екінші альбомында орын алды. Уэллс Келли содан кейін топқа қосылды.

1970 жылдар

Сантана гастрольдері кезінде Карен Далтонға гитарада ілесіп, Еуропаны аралағаннан кейін Холл Нью-Йорктің Вудсток қаласында өз тобын құруға шешім қабылдады. Café Expresso-да бірнеше ай бойы әртүрлі ырғақ топтарымен ойнағаннан кейін, Холл 1971 жылдың желтоқсанында Итакадағы ескі досы Уэллс Келлиге қоңырау шалып, оны өзінің тобына қосылуын сұрады. Көп аспапты орындайтын Келли фортепианода ойнау шартымен ұсынысты қабылдады. Топтың алғашқы құрамына гитарада Холл, барабанда Рой Марковиц, бас-гитарада Билл Гелбер және электропианинода Келли кірді. Марковиц пен Гелбер топтан кеткен соң, Уэллс Джонға Итакадағы Boffalongo тобынан бұрынғы әріптесі туралы айтты. Холл бұрын олармен бірге сахнада болғандықтан, Келлиге Ларри Хоппенді шақыруға кеңес берді. Ол жаңа топқа қосылу туралы шақыруды қабылдады. Олар бірнеше ай бойы трио ретінде ойнады, көбінесе концерт барысында аспаптарды ауыстырып отырды. Ларридің 18 жасар інісі Ланс Хоппен 1972 жылғы Хэллоуинге таяу Орлеан тобына бас-гитарашы ретінде қосылды, бұл Ларриге гитара мен клавишатураны көбірек ойнауға мүмкіндік берді. Орлеан АҚШ-тың солтүстік-шығысындағы клубтар мен колледждерде гастрольдеп, өзіне аудитория тауып, Бонни Райт, Том Уэйтс және Холл & Оутс сияқты жаңа таланттармен жолдары кесісті. Rolling Stone журналы Орлеанды «Американың ең жақсы жазылмаған тобы» деп атады. Нью-Йорктегі концерттер ABC Dunhill Records компаниясымен келісімшартқа қол қоюға және 1973 жылдың күзінде өз аттарымен аталатын дебюттік альбомды шығаруға әкелді. Альбом Алабама штатындағы Muscle Shoals студиясында Роджер Хокинс және Барри Беккет продюсерлігімен жазылған болатын. Топтың екінші альбомы, Bearsville Studios-та жазылған Orleans II, 1974 жылы Еуропада шығарылды, бірақ ABC оны АҚШ-та шығарудан бас тартты, себебі менеджмент альбомда «хит-синглдар жоқ» деп ойлады (дегенмен ол «Let There Be Music» және «Dance With Me» әндерінің алғашқы нұсқаларын қамтыған еді) және топты лейблден шығарды. Топтың кейінгі табыстарынан кейін, Orleans II 1978 жылы АҚШ-та, алғашқы альбоммен бірге, Before the Dance деп аталатын қос LP ретінде қайта шығарылды. Ол сондай-ақ 1990 жылдары Жапонияда Dance With Me деген атаумен CD ретінде жарық көрді. Осы уақыт аралығында топ жаңа келісімшарт жасау үшін қайтадан концерттер берді. Орлеанды Max's Kansas City-де естігеннен кейін, олар Asylum Records компаниясының A&R бөлімінің басшысы Чак Плоткинмен келісімшартқа отырды және ол олардың продюсері болды. Содан кейін топ өзінің алғашқы Billboard Hot 100 хит-парадындағы «Let There Be Music» (55-орын) әнін шығарды, ол 1975 жылдың наурызында жарық көрген Let There Be Music альбомынан алынған еді. «Dance With Me» (Плоткинмен бірге Orleans II альбомынан қайта жазылған) әні поп-чарттарда 6-орынға көтерілді және топ американдық поп музыкасының ағымына енді. Бұрынғыда олардың танымал болған жоғары энергиялы, халықтық, R&B және рок-н-ролл стильдерінен өзгеше, «Dance With Me» тобын «жұмсақ рок» стилінде көрсетті және оларға Мелисса Манчестермен бірге гастрольдеуге мүмкіндік берді. Келесі альбомын, Waking and Dreaming, 1976 жылдың басында жазған кезде топқа екінші барабаншы Джерри Маротта қосылды, бұл Уэллс Келлиге көбірек ән айтуға және клавишатурада ойнауға мүмкіндік берді. «Still the One» (1976 жылдың шілдесінде жарық көрген) Waking and Dreaming альбомынан Орлеанның американдық тыңшылармен қарым-қатынасын нығайтты. Сингл әні 5-орынға дейін көтерілді, ал топ лейблдің серіктесі Джексон Браунмен бірге он апталық үлкен турнеге шықты, ол 1976 жылдың қарашасында аяқталды. 1977 жылдың қаңтарында ән ABC телеарнасының (ABC Records компаниясының бас компаниясы) тақырып әні ретінде таңдалды және содан бері көптеген жарнамалар мен кино саундтректерінде қолданылып келеді.

Джон Холл жолға шығады

Джон Холлдың жетекші рөлінде орындаған "Reach" әні 1977 жылдың наурыз айында 51-орынға дейін көтерілді. Алайда, сол шамада ішкі шиеленістер мен материал және музыкалық бағыт бойынша дау-дамайлар гитарист әрі ән жазушы Холлды жеке мансап іздеу үшін топтан кету ниетін жариялауға итермеледі, ол 1977 жылдың маусымында гастрольдік міндеттемелерін орындағаннан кейін осылай жасады. Маротта көп ұзамай Hall & Oates тобына қосылып, кейіннен Питер Габриэльдің тобына өтті. Бірнеше ай ойланып, басқа музыканттармен жұмыс істегеннен кейін (Ланс пен Ларри Мароттамен бірге Гарланд Джеффристің қосалқы тобында ойнады, ал Келли Beach Boys тобымен жұмыс істеді), Хоппен ағайындылары мен Келли 1977 жылдың соңында топты жалғастыруға шешім қабылдады, соның нәтижесінде Роберт Мартин (вокал, клавишалар, саксофон, духовые) және Коннектикут музыканты Боб Лейнбах (вокал, клавишалар, тромбон) жаңа мүшелер ретінде қосылды. Бұл музыканттар бұрын Ларри Хоппен мен Келлилермен бірге Boffalongo тобында Итака қаласында ойнаған және Fabulous Rhinestones тобында да өнер көрсеткен. Жаңа құрам Infinity Records лейблімен келісімшартқа отырды және олардың дебюттік альбомы Forever (1979 жылдың сәуірі), "Сүйіспеншілікке уақыт керек" әнімен 11-орынға дейін көтерілді. "Орлеанс" тобының Hot 100 тізіміне енген үш топ-20 хиті 10 миллионнан астам рет эфирде ойнатылды.

1980 жылдар

1980 жылы Infinity банкротқа ұшырады, себебі Папа Иоанн Павел II-нің (1979 жылдың күзінде АҚШ-қа гастрольдік сапарда болған) қатысуымен жазылған альбом сатылмады. Infinity MCA Records компаниясына енді, бірақ олар оның келесі альбомын, жай ғана Orleans деп аталғанды, жарнамалауға тырыспады. Соңғы альбом Вудстокта жазылған, онда Хоппенс пен Уэллс Келли ғана Orleans тобының нағыз мүшелері болды, себебі қалғандары жыл басында кетіп қалған. Дегенмен, альбомда барлық бұрынғы мүшелер, соның ішінде Лейнбахпен бірге Джон Холл тобын құратын Джон Холл да қонақ ретінде қатысты. Orleans альбомын ағылшын Робин Ламли өндірді, ол Лондонның Trident Studios студиясында дыбыстады, ал Ламлидің досы Фил Коллинз бір трекке қосымша вокалмен үн қосты. 1980 жылғы осы шығарылымды жазғаннан кейін, топ Лейнбахты алмастыру үшін Деннис "Флай" Амероны (гитара, вокал) қосты. Тікелей концерттерде Роберт (Р. А.) Мартин де болды, ал топ сол жазда ойын-сауық парктерінде гастрольдік сапар жасады. Бірақ кейін олардың бухгалтері қаражатты дұрыс пайдаланбағанын және оларды қарызға қалдырғанын білді. Мартин кетіп қалды, "Флай" қалды, ал Ларри мен Ланс кіші інісі Лейн Хоппенді клавишада ойнау үшін шақырып, барабаншы Чарли Шью, сол кезде Эрик Чарльз деген псевдониммен танымал болған, Уэллс Келлимен бірге ойнау үшін қосылды. Чарли 1981 жылдың басында Уэллс Нью-Йорк қаласына көшіп кеткен соң оның орнын басты. Роберт Кристагау 1981 жылғы Christgau's Record Guide: Rock Albums of the Seventies кітабында Orleans туралы жазғанда: "Егер сіз қызығушылық танытсаңыз, бұл топ Шығыс рок шеңберінде өте танымал (яғни, бәрін білетін). Джон Холл ойнағандай жақсы ән айтпаса да, өте жағымды. Бір ғана әсерлі ән – "Жарты ай". Жанис Джоплиннің орындаған әнінің бәрі әсерлі, сондықтан бұл көп нәрсені білдірмейді". Содан кейін Orleans жаңа құрылған Radio Records компаниясымен келісімшарт жасасты және 1982 жылдың жазында Флорида штатының Форт-Лодердейл қаласында келесі альбомын, One of a Kind, жазды. Альбом (1982 жылдың қыркүйегінде шықты) "80-ші жылдар басындағы стильдегі" поп-клавиатуралық дыбысты ұсынды және альбомның продюсерлері Дон Сильвер мен Бен Виштің өтініші бойынша гитарада "Флай" Амероны алмастырған жаңа топ мүшесі Майкл Мугражды қамтыды. Джерри Маротта қысқа уақытқа альбомда ойнау үшін топқа қосылды, бірақ көп ұзамай оның шығуынан кейін барабаншы Николас Паркермен алмастырылды. Бірақ Radio Records компаниясы да One of a Kind дүкендерге жеткенде банкротқа ұшырады. Жазу компаниясы болмағандықтан, Orleans 1980-ші жылдардың басында күресті, көбінесе Солтүстік-Шығыстағы шағын клубтарда ойнады. Сонымен қатар, Ларри мен Ланс Боб Лайнбах, Николас Паркер, әнші-сазгер Робби Дюпри ("Steal Away" әнімен танымал) және басқа да Вудсток тұрғындарымен бірге "Mood Ring" атты қосалқы топ құрды, олар көбінесе тойларда және клубтарда көңіл көтеру үшін ойнады. Mood Ring 1984 және 1985 жылдары Робби Дюпри және Orleans ретінде бірнеше клубтарда ойнады (2000 жылдардың соңында Mood Ring кездейсоқ концерттер үшін қайтадан жиналды). Бірнеше жыл бойы Солтүстік-Шығыс клубтарында гастрольдік сапарлар жасағаннан кейін, 1984 жылдың қыркүйегінде Бермудада екі апталық сапар кезінде Ларри ауа кондиционерлері мен жоғары ылғалдылықтың салдарынан концерттің бірінші күнінде дауысын жоғалтты. Осыдан кейін ол Вудстоктағы үйіне оралып, дауысы қалпына келгенше демалуға шешім қабылдады. Сол сәтте Ларри мен Ланс екеуі де Орлеанның соңы осылай болды деп сезінді. Келли 1981 жылы Стив Форберттің Flying Squirrels тобына қосылды және Мик Ронсонмен бірге Нью-Йорктің орталық аймағында бірнеше шоу жасады. Ол сонымен қатар Кларенс Клемонс пен Ред Бэнк Рокерспен бірге ойнады, ал 1983 жылы Meat Loaf-тың Neverland Express тобына қосылды. 1984 жылдың 29 қазанында Уэллс Meat Loaf тобымен Англияда гастрольде болған кезде қайтыс болды. Бір түнгі тойдан кейін оның денесі ол тұрып жатқан Лондон пәтерінің баспалдағынан табылды. Патолог Иан Весттың айтуынша, жасалған сараптамада Келлидің денесінде "морфин мен кокаиннің жоғары деңгейі" анықталған. "Өлім барабаншының героин мен кокаин қоспасын жұтып алғаннан кейін құсығын жұтып қоюынан туды". Уэллс Келлидің мерзімінен бұрын қайтыс болуы Холл мен Хоппен ағайындыларының қайта қосылуына себеп болды. Джон Холл мен Боб Лайнбах Ларриге Нью-Йорктің Итака қаласында Уэллске арналған естелік шарасында қосылды (Ланс басқа міндетіне байланысты осында бола алмады). Осы жерде Джон мен Ларри Орлеанспен жалғастыруды шешті. 1985 жылы, Холлдардың Нешвиллдегі байланыстары арқылы Джон Холл, Ларри Хоппен, Ланс Хоппен және Боб Лайнбахтың қайта құрылған құрамы "Grown Up Children" (1986 жылдың маусымы) альбомын жазды, онда Чет Аткинс, Рикки Скаггс, Стив Уоринер және Бела Флек сияқты салмақты тұлғалар қатысты, ал жобаны Нешвилл продюсері және MCA лейблының басшысы Тони Браун басқарды. Бұл альбомда Джон мен Ларридің орындауы болғанымен, көптеген аспаптық тректерді сессиялық музыканттар, соның ішінде гитарист Ричард Беннетт, барабаншы Ларри Лондон және бас гитарист Дэвид Хангейт орындады, ал Орлеанс мүшелері көбінесе вокалмен айналысты. Нешвиллде болған кезеңде топ бас гитарист Глен Ворфты және барабаншы Пол Кукты (кейін Томми Уэллспен ауыстырылды) концерттерге қосты, ал Ланс акустикалық гитараға ауысты. 1987 жылдың соңына қарай Джон мен Ларри Нешвилл олар үшін жақсы орын болғанымен, Орлеанстың мансабы үшін оған қолайлы емес екенін түсінді. Келесі екі жыл бойы Орлеанс қайтадан Вудсток, Нью-Йоркке оралып, белсенділігін азайтты. 1989 жылдың басында Лансқа ескі достары Кэти Бейли мен Майкл Бонагурамен бірге RCA-ның сәтті тобы Baillie & the Boys құрамында жұмыс істеу мүмкіндігі ұсылды. Біраз уақыт бойы ол Орлеанстың барлық концерттеріне қатыса алмады, сондықтан 1989 мен 1994 жылдар арасында бас гитарист Джим Куртин Ланстың қажеттілігіне қарай ауыстырды. Осы уақытта Нью-Йорк тумасы Питер О'Брайен барабанға шақырылды. Орлеанс келесі екі жыл ішінде Солтүстік-Шығыстағы беделін қайта жаңартты.

1990 жылдар

1990 жылы Робби Дюпри оларға Жапониядағы өсіп келе жатқан жанкүйерлер базасы үшін концерттік альбом жасау туралы ұсыныс жасады. Джон, Ларри және Лансқа Боб Лайнбах, Пол Бранин (саксофон, гитара) және арнайы қонақтар: Роб Леон, Джон Себастьян, Джоналл Моссер, Арти Траум, Джим Кертин және Лейн Хоппен қосылып, 1990 жылдың 6 және 7 қазанында Вудсток қаласындағы Беарсвилл театрында екі концерт жазылды. Екі Bearsville Театры концертінен құралған екі дискілік Orleans Live CD жинағы 1991 жылдың ақпан айында Жапонияда шықты, ал сәуір айында Джон, Ларри, Ланс, Лайнбах, О'Брайен және Пол Бранин тобымен Жапонияда алғашқы гастрольдік сапар жасады. 1993 жылы Orleans Live: Volume 1, бір дискілік CD нұсқасы жарық көрді; бұл топтың Major Records лейблінде шыққан алғашқы альбомы болды. Шоудың қалған бөлігі жазылған Live Volume 2 кейін жарық көрді. АҚШ-та әлі де дәстүрлі лейбл болмағандықтан, Орлеанс жапондық Pioneer лейблі үшін «Analog Men» атты жаңа альбомды жазды. Ол 1994 жылы шықты, содан кейін Жапонияға тағы да бірнеше концертке барды. Сол жылы Орлеанс Нью-Йорк штатының Саугертис қаласында, олардың «ауласында» дерлік орналасқан Woodstock 94 фестивалінде өнер көрсетті. Боб Лайнбах бұл концертке қайтадан қосылды және 1990 жылдар бойы олармен эпизодтық қонақ ретінде қатысты. Келесі жылы олар акустикалық трио (Джон, Ларри және Ланс) ретінде гастрольдік сапарға шықты. Көптеген концерттер шағын тыңдау залдары болғанымен, 1995 жылдың ең жарқын оқиғасы – Fleetwood Mac, REO Speedwagon және Pat Benatar қатысқан Can't Stop Rockin турының ашылу актісі болды. Джонның Саугертис студиясында жазылған тағы бір жаңа альбом, Ride, Нью-Орлеаннан шыққан тәуелсіз Dinosaur Entertainment лейблі арқылы шығарылды. Ride 1996 жылдың жазында пайда болды және «Analog Men» альбомынан АҚШ-та бұрын естілмеген ең жақсы әндердің бірнеше қайта жұмыс жасалған нұсқаларын қамтыды. «I Am on Your Side» синглы тізімде жоғары көтеріле бастады, бірақ лейбл жеткіліксіз тәжірибелі болып шықты және жақын арада жабылып, әннің радиода ойналу мүмкіндігін тоқтатты. Орлеанс өз қызметін жалғастырды, бірақ 1997 жылдың соңында тағы бір үзіліс жасады. Осы кезде Джон Нэшвиллде көбірек уақытын әндер жазуға арнады.

2000 жылдар

2000-жылдардың басында Лэнс түрлі Нэшвилл әртістерімен гастрольде болды, ал Ларри қайтадан үйленіп, отбасын құрып, 2000 жылы Флоридаға көшіп, өзінің «Ларри Хоппен» тобын құрды. 1997 жылдан бері Ларри 2003 жылы «RPM (Rock & Pop Masters)» деп аталған «Voices of Classic Rock» тобымен де жұмыс істеді. Бұл 1970 және 80-жылдардағы танымал топтардың («Toto», «Survivor», «Santana», «Rainbow» т.б.) жетекші әншілерінен құралған «супертоп» болды, олар әлемдік деңгейдегі бірегей гастрольдік топпен сүйемелденді. 2001 жылдың жазында, соңғы концертінен шамамен төрт жыл өткен соң, «Orleans» (Джон Холл, Ларри, Лэнс, Питер О’Брайен және Боб Лайнбах) Еңбек күні демалысында Саугертидегі «Opus 40» амфитеатрында ойнау үшін қайта бірікті. Топ бірге қалып, өнер көрсетулерін жалғастыруға шешім қабылдады. Кейбір концерттерде топқа Питер мен Боб кірді. Ал басқаларында Чарли Морган (бұрынғы Элтон Джонның барабаншысы) барабан соқты, ал 2003 жылы Лэйн Хоппен клавиатурада топқа қайта қосылды. 2005 жылға қарай Чарли мен Лэйн өздерінің лауазымдарында тұрақты болды. Содан кейін топ жаңа менеджер ретінде Калифорния штатының Малибу қаласынан Джейк Хукерді таңдады. «Orleans» концерттер беріп, жазбалар жасауын жалғастырды. Студиялық альбом «Dancin' in the Moonlight» 2004 жылдың мамыр және маусым айларында Чарли Морганның «Thynne Man Studios» студиясында жазылып, 2005 жылдың қазан айында «CD Baby» лейблінде алғаш рет жарық көрді. Одан кейін топ құрамында Ларри, Лэнс және Лэйн Хоппен, Чарли Морган және қайта оралған Деннис «Флай» Амеро (Джон Холл 2006 жылы Конгресске үгіт-насихат бастаған кезде оның орнын басты) гитарада болды. 2007 жылы «Orleans» 2006 жылдың тамызында Массачусетс штатының Питтсфилд қаласында жазылған «We're Still Havin' Fun» атты концерттік DVD/CD шығарды, онда Джон Холл мен «Флай» Амеро, сондай-ақ үш Хоппен ағайындысы мен барабаншы Чарли Морган қатысты. Бұл шоуда арнайы қонақтар да болды: перкуссияшы Мануэль Кинтана және саксофонда Чарльз ДеШант («Hall & Oates» тобынан). 2006 жылы АҚШ Конгрессіне депутаттыққа үміткер болған кезінде Холл топпен тек бірнеше рет ғана бірге өнер көрсетті. 2006 жылдың 7 қарашасында Холл Нью-Йорк штатынан АҚШ Өкілдер палатасына демократ ретінде сайланды. 2008 жылы ол қайта сайланды. 2010 жылғы аралық сайлау кезінде Джон Холлдың қарсыласы Нэн Хейвортты қолдаған саяси жарнама пародиясы «Орлеан тобының қайта қосылуы үшін жас сайлаушылар» деген ойдан туған ұйымды Холлды Конгрестен ығыстыру құралы ретінде насихаттады. Хейворт сайлауда Холлды жеңді. Ол Нью-Йорк пен Олбани арасындағы Хадсон аңғарындағы 19-ауданының өкілі ретінде төрт жыл (екі мерзім) қызмет етті. «Orleans» әндер жазуын, жазбаларын жасауын және өнер көрсетулерін жалғастырды. 2010 жылы олар Вашингтонда (DCCC-ті қолдау үшін) және Сент-Томас (АҚШ Виргин аралдары) қалаларында (мұндағы «Nana Baby Home» жетімдер үйіне қаражат жинау үшін) қайтадан өнер көрсетті.

2010 жылдар

2012 жылдың 24 шілдесінде топтың негізін қалаушы мүшесі Ларри Хоппен өз өмірін өзіне қол жұмсады. Жыл соңына жоспарланған концерттер күрт қауіп төңкерілді. Бірақ Ланс дереу Ларриге терең қайғырып жүргенімен, топтың жылдың қалған 8 шамасындағы концерттерін мүмкіндігінше аяқтауға шешім қабылдағанын хабарлады. Осы кезде Джон Холл қайтадан сахнаға оралды, ал басқа да бұрынғы мүшелер түрлі концерттерде оларға қосылды. Алғашқысы 30 күннен кейін, 2012 жылдың 24 тамызында Оңтүстік Дакота штатындағы Дэдвуд қаласында өтті. Содан кейін топ 2 қыркүйекте Пенсильвания штатындағы Бейтлехем қаласындағы SteelStacks-те естелік ретінде тегін концерт берді және одан әрі жолына жалғастырды. 2012 жылдың 16 қыркүйегінде Вудсток қаласындағы Беарсвилл театрында достары мен туыстарының еске алу жиыны өтті. Орындаушылардың бірі Боб Лайнбах Ларримен бірге жазған, мәңгілік достық туралы "Forever" әнін орындады. Орлеан 2012 жылдың 11 қарашасына дейін Джон Холл, Дэннис "Флай" Амеро, Чарли Морган және Лэнс пен Лэйн Хоппендерден тұратын құраммен өнер көрсетті, бірақ Джонның "зейнетке шығуы" уақытша демалыс екені белгілі болды. 2020 жылдың наурыз айында ол қайтадан гастрольдік сапарға дайындалып жатқанда, COVID-19 пандемиясының салдарынан барлығы тоқтатылды.

2020 жылдар

2020 жылы топ Ларри Хоппенді еске алу және осы қиын уақыттағы сынақтармен күресіп жатқандарға көмек ретінде "No More Than You Can Handle" әнінің оқшауланған жағдайда түсірілген видеосын жариялады. 2021 жылдың жазында Orleans жеке кездесулерге оралды, ал сол жылдың тамызында вокалист/гитарист Том Лейн ауырып қалған "Fly" Амероның орнын толтыруға келді, бірақ кейін оның орнына толыққанды қосылды. 2022 жылдың наурызында Джон Холл тағы бір рет гастрольдік өмірден зейнеткерлікке шыққаннан кейін, Лэнс, Лейн, Брэди Спенсер және Том Лейн төрттік ретінде гастрольдік сапарға шықты. Бірақ көп ұзамай "Fly" Амеро қайтадан қосылғанда, олар қайтадан бестікке айналды. Қазіргі таңда Лэнс – топтағы жалғыз қалыптасқан мүше.

Жайлы әндер

Жыл Атауы Ең жоғары кестелік орындар Сертификаттар US USAC USCountry CAN AUS NZ1975 "Let There Be Music" 55 — — 96 — — "Dance with Me" 6 6 — 5 33 — RIAA: Алтын 1976 "Still the One" 5 33 — 9 61 31 RIAA: Алтын 1977 "Reach" 51 47 — 31 — — "Spring Fever" — — — — — — 1979 "Love Takes Time" 11 13 — 23 90 — "Don't Throw Our Love Away" — — — — — — "Forever" — 24 — — — — 1982 "One of a Kind" 102 — — — — — 1986 "You're Mine" — — 59 — — — "—" – бұл жазба кестеге енбеген немесе бұл аймақта шығарылмаған дегенді білдіреді.