Кіріспе

Алжир қаласы. 2008 жылы Аннаба қаласының халқы 257 359 адамды құрады (халық және тұрғын үй санағы). |source 2 = Deutscher Wetterdienst (ылғалдылық, 1968–1990 және күн, 1952–1990), Meteo Climat (рекордтық ең жоғары және ең төменгі температуралар) |date=2011 қаңтар.

Қалалық аудандар

Қалалық аймаққа қазір Аннаба қаласының төңірегін қоршаған Эль-Буни, Эль-Хаджар және Сиди-Амар қалалары кіреді. Қала, Эль-Хаджарда (оңтүстікте) ірі зауыт ашылғаннан бері күрт өсті және бүкіл аймақ үшін жұмыс орындарын қамтамасыз етеді. Аннабаның орталық ауданы теңіз жағасында орналасқан, және Конкур де ла Революция (бұрын Le Cours Bertagna деп аталған) деп аталатын жаяу жолы бар. Бұл аркадалармен, түрлі жабық мейрамханалармен, ашық кафелермен және киосктермен толы өте қарқынды аймақ. Аннабада сондай-ақ халықаралық әуежай бар.

Білім

Аннабаның ең белгілі білім беру орталықтарының бірі – Аннаба университеті. 2004 жылғы мәлімет бойынша, онда 40 000-нан астам студент оқып жатыр. Француз халықаралық мектебі "Александр Дюма" халықаралық лицейінің де филиалы бар.

Экономика

1911 жылдан бастап Аннаба темір, мырыш, пробка, мал және астық өндіріп келді. Қала Эль-Хаджар болат кешенімен әлемдік болат өнеркәсібінің маңызды торабы болып табылады, ол қаланың оңтүстігінде орналасқан. Бұл Африкадағы ең ірі кешен. Фосфат және металлургия өнеркәсібі қазір Сейбуса кешені мен Аллелик металлургиялық кешенін қамтиды. Аннабадағы жекеше өнеркәсіп секторы да өте маңызды, ол негізінен агроөнеркәсіп, металл өңдеу, ағаш өнімдері және құрылыс салаларына бағытталған. Бұл өнеркәсіптік аймақтар Буше көпірі, Мебуджа, Беррахал және Хераза арасында жайласқан. Бизнес аймақтары қала шеткерлерінде, Сиди Салем, Эль-Юльма және Вади Эль-Анеб сияқты жерлерде де кездеседі.

Көлік

1911 жылы Baedeker басылымы Аннабаны «Оран мен Алжирден кейін Алжирдің ең маңызды теңіз порты» деп сипаттады. Соғыстан кейін американдық қаза болғандардың көп бөлігі АҚШ-қа қайтарылып, жерленді, бірақ Британ империясында мұндай дәстүр болған жоқ.

Өнер мен әдебиетте

Дж. Салмонның картинасынан жасалған гравюра 1837 жылы Фишердің «Drawing Room Scrap Book» журналында Летиция Элизабет Лэндонның «Бона, Капитаннің Әні» атты поэмасымен бірге жарияланды.