Кіріспе

Николай Иванович Крылов (Никола́й Ива́нович Крыло́в; 29 сәуір 1903 – 9 ақпан 1972) – Кеңес Одағының маршалы (1962 жылдан). 1963 жылдан 1972 жылға дейін Стратегиялық зымыран әскерлерінің бас қолбасшысы болды.

Ерте өмір

Крылов шаруа мұғалімдерінің отбасында дүниеге келген. 1918 жылы комсомолға қосылып, аудандық комсомол ұясының хатшысы болды және еріктілер жасағы – комсомолдық қызыл гвардия отрядының жауынгері болды.

Азамат соғысынан кейінгі кезең

Азамат соғысы аяқталғаннан кейін Крылов Қызыл Армияда қалды және Қиыр Шығыста қызметін жалғастырды, онда батальон командирі болды. 1923 жылдан бастап ол мылтық полкі штабының бастығының көмекшісі қызметін атқарды. Крылов 1927 жылы Кеңес Одағы Коммунистік партиясына мүше болды және 1928 жылдың тамызында Қызыл Армияның жоғары командирлік курстарын бітірді. Қоршаудағы Одессада командирлердің жетіспеуіне байланысты, ол 11 тамызда армияның оперативтік бөлімінің бастығы, ал 21 тамызда жағалау армиясы штабының бастығы болып тағайындалды. Крылов Одесса мен Севастопольді қорғаудың басынан соңына дейін осы лауазымда болды. 1942 жылдың 8 қаңтарында Крылов екі әріптесімен бірге блиндаждан тыс жерде болғанда, немістер минометтен оқ атып, бірін өлтірді, ал Крыловты ауыр жарақаттады. Ол бұл жарақаттан өмірінің соңына дейін зардап шекті. 1941 жылдың 27 желтоқсанында генерал-майор болып тағайындалды және қаланың қорғанысының соңғы күндерінде Кеңес Теңіз Флотының су асты қайығымен эвакуацияланды. Ол бір айдан астам уақыт резервте болды, осы уақытта Севастопольді қорғау туралы есеп дайындады. Осы операцияда қарсылас топтарды сәтті жеңгені үшін Крылов екінші рет Кеңес Одағының Батыры атағымен марапатталды. Крылов 1972 жылдың 9 ақпанында 68 жасында, маршал Матвей Захаровтың қайтысынан тоғыз күн өткен соң дүние салды. Оның күлі салынған урна Кремль қабырғасындағы некропольге жерленген.