Жеймс Бонд: Жарияланбаған роман – «Per Fine Ounce» туралы

Кіріспе

Джеффри Дженкинстің кітабы. Per Fine Ounce – Джеффри Дженкинстің жарияланбаған романы, онда Иан Флемингтің Джеймс Бонды бейнеленген. Ол шамамен 1966 жылы аяқталды және Джеймс Бонд жанкүйерлері оны "жоғалған" роман деп санайды, себебі оны Джеймс Бондтың ресми баспасы – Glidrose Productions тапсырыс берген. Бірақ, ол баспадан бас тартылып, Джеймс Бонд романдарының алғашқы жалғасы болу мүмкіндігінен айырылды. Кейін 1967 жылы Р.Д. Маскотт псевдонимімен жазылған «Джеймс Бонд кіші 003½» романы, Джеймс Бондтың немере інісі туралы, жарық көрді. 1968 жылы Роберт Маркхэм псевдонимімен Кингсли Амис жазған «Полковник Күн» романы, Иан Флемингтің «Алтын қаруы бар адам» (1965) романынан кейін ересектерге арналған алғашқы жалғас роман ретінде жарияланды.

Тарих

Джеффри Дженкинске виконт Кемсли Лондонның «Санди Таймс» газетіне тиесілі «Кемсли газеттерінің» Сыртқы істер бөлімінде жұмысқа орналастырды. Ол жерде бөлімнің шетелдік менеджері Иан Флемингпен бірге жұмыс істеді және екеуі дос болды. 1965 жылы Джон Пирсонға жазған хатында, Иан Флемингтің өмірбаянын зерттеген кезде, Дженкинс 1950-ші жылдардың соңында Флемингпен Оңтүстік Африкада Джеймс Бонд романы туралы идеяны талқылағанын және тіпті оның жоспарын жазғанын айтты. Флемингке бұл өте ұнады. Флеминг кітапты зерттеу үшін Оңтүстік Африкаға баратынын айтқан еді, бірақ ол бұл іске аспай жатып қайтыс болды. Пирсон бұл ашылудан, тіпті Флемингтің қағаздарында Дженкинстің Бондқа қатысты жоспарын тапқанда, түсінікті түрде қуанды. Сонымен қатар, «Глидроуз» басқа авторлардан Джеймс Бонд романдарын жазуды жалғастыруды сұрату идеясын қарастырды, бұл идеяға Флемингтің әйелі Энн қарсы болды, бірақ оның ағасы Питер Флеминг, ол кезде «Глидроуздың» директоры болды. 1965 жылдың қарашасында Дженкинс 1962-1974 жылдар аралығында Джеймс Бонд фильмдерінің продюсері Гарри Солтцманмен және «Глидроуздың» өкілі Чарльз Тайреллмен Оңтүстік Африкадағы романының алғашқы Джеймс Бондтың «жалғасын» романына айналуы мүмкіндігін талқылады. Келіссөздер ұзаққа созылды, бірақ Дженкинске 1966 жылдың 12 мамырында кітап жазуға ресми түрде рұқсат берілді; 1966 жылдың 24 тамызында келісімшарт жасалды, онда Дженкинске романнан түскен кез келген фильмнен алынатын пайданың пайызы беріледі, бірақ кез келген байланысты тауардан емес. «Per Fine Ounce» туралы көп нәрсе белгілі емес. Энди Лейн мен Пол Симпсонның «Бонд файлдары» анықтамалық еңбегі оның Дженкинс пен Флемингтің 1957 жылы жұмыс істеген оқиғаға негізделгенін және сюжеттің Оңтүстік Африкада орналасқанын, алмаз контрабандистері мен тыңшылар тобымен айналысқанын және Флемингтің «Алмаздар мәңгі» романымен, сондай-ақ «Бонд» емес «Алмаз контрабандистері» романымен ұқсастығын көрсетеді. Алайда 2005 жылы жарық көрген «Kiss Kiss Bang Bang» журналына берген сұхбатында Флемингтің бұрынғы әдеби агенті және «Glidrose» төрағасы Питер Дженсон Смит бұл оқиға алтын туралы болуы мүмкін деп сенетінін мәлімдеді. Бұл көбірек мағыналы, өйткені атау «бір ұсақ трой унция» немесе оның өзгеруінен шыққан. «Ақ алтынның» бір унциясы – таза алтынның бір унциясы. Джон Пирсон Флемингтің еңбектерінен тапқан Дженкинстің жоспарында алтын велосипед тізбектері, баобаб ағашынан жасалған табыттар және сиқырлы Фундузи көлі бар. 2005 жылы қолжазбаның төрт бетінің жобасы табылды, онда «Дабл О» бөлімі жабылғанын және Джеймс Бондтың М-ге принцип бойынша қарсылық білдіріп, МИ-6-дан отставкаға шығып, Оңтүстік Африкада өз миссиясын жалғыз орындағанын білеміз. Мұндай перспективалы материалдарға қарамастан, және Дженкинс Флемингтің үлгісіндегі бестселлер триллер жазушысы болғанына, Флемингтің досы және әріптесі болғанына және жобаға оның батасы мен үлесі болғанына қарамастан, «Глидроуз» Дженкинстің ұсынылған қолжазбасын қабылдамады. Кейінірек Питер Дженсон Смит оның нашар жазылғанын еске алды, бірақ «Глидроуз сол кезде қатаң болды» деп мойындады. Қолжазбаның көшірмесі Иан Флеминг Публикацияларының архивінде сақталған деген болжам бар (1998 жылы «Глидроуз» атауы өзгертілді); алайда Питер Дженсон Смит Иан Флеминг Публикациялары әлі де көшірмесі бар деп сенбейді және ең ықтимал жағдай – қолжазба заңдық себептермен қайтарылды (егер ұқсас сюжеті бар кітап пайда болса, болашақта плагиат үшін сотталмау үшін). Дженкинстің «Глидроузбен» жасасқан келісімшарты оған романның материалдарын қайта пайдалануға лицензия берді, егер ол қабылданбаса, Флемингтің кейіпкерлерінің ешқайсысын пайдалануға болмайды. Дженкинс мұны жасаған болуы мүмкін: оның 1973 жылғы «Жұлдыздар ойығы» романында британдық құпия агенттер жоқ болса да, Оңтүстік Африканың дәл сол аймағында орналасқан, алмаз бен алтын туралы айтылады және кейіпкері уақытша баобаб ағашында жасырынып жатыр. 2005 жылы «Titan Books» полковник Санға арналған комикстің қайта басылымын шығарды. Кіріспеде 1970 жылдардың ортасында Амис өзінің кітабының негізінде фильм түсіру үшін «Eon Productions» (Бонд фильмдерінің продюсерлері) үшін лоббилік әрекет жасағаны айтылған. Оған Солтцманның он жыл бұрын «Per Fine Ounce» басылымын шығарудан бас тартқан «Глидроуздың» «Полковник Сунь» фильмін түсіруге тыйым салғандығы туралы хабар берілген. 2010 жылы «жоғалған» Дженкинс қолжазбасының «Per Fine Ounce» бөлігінен бұрын жарияланбаған үзінділер эксклюзивті түрде Джеймс Бонд сайты «MI6»-да жарияланды. Үзіндіде 007-нің дәстүрлі «М» брифингі көрсетілген.

Geoffrey Jenkins was given a job in the Foreign Department of Kemsley Newspapers, an organisation owned by the London Sunday Times, by Viscount Kemsley. There he worked with Ian Fleming, who was the Foreign Manager of the department, and the two men became friends. In a letter to John Pearson in 1965 when he was researching his biography on Ian Fleming, The Life of Ian Fleming, Jenkins revealed that in the late 1950s he had discussed the idea of a James Bond novel set in South Africa with Fleming, and even written a synopsis of it, which Fleming had very much liked. Fleming had said he would come to South Africa to research the book, but he died before this happened. Pearson was understandably excited by this revelation, and even more so when he found Jenkins' Bond synopsis in Fleming's papers. At the same time, Glidrose were considering the idea of asking other authors to continue writing James Bond novels, a notion that Fleming's wife, Ann, was against, but his brother, Peter Fleming, who at the time was Glidrose's director, favoured. In November 1965, Jenkins met with Harry Saltzman, co producer of the James Bond films between 1962 and 1974, and Charles Tyrell from Glidrose to discuss the possibility of his making his South African synopsis into the first James Bond "continuation" novel. Negotiations were protracted, but Jenkins was formally granted permission to write the book on May 12, 1966; a contract was drawn up on August 24, 1966, which stated that Jenkins would be entitled to a percentage of profits in any film made from the novel, but not from any related merchandise that might come about. Not much is known of the plot for Per Fine Ounce. The reference work The Bond Files by Andy Lane and Paul Simpson indicates that it was based upon a story Jenkins claimed he and Fleming had worked on around 1957, and that the storyline was set in South Africa and dealt with diamond smugglers and a spy ring and bore some resemblance to Fleming's Bond novel Diamonds Are Forever as well as his non Bond work, The Diamond Smugglers. However, in an interview with Kiss Kiss Bang Bang magazine published in 2005, Peter Janson Smith, Fleming's former literary agent and former chairman of Glidrose, claimed that he believed the story may have been about gold. This makes more sense, as the title derives from the line "per fine Troy ounce" or a variation of. A fine ounce is a Troy ounce of not quite pure gold. Jenkins' synopsis found by John Pearson in Fleming's papers featured gold bicycle chains, baobab tree coffins and the magical Lake Fundudzi—presumably, Jenkins used some or all of these elements in the book itself. Four draft pages of the manuscript were discovered in 2005, in which we learn that the Double O Section has been closed down and James Bond defies M on a matter of principle, resigning from MI6 to pursue his mission in South Africa alone. Despite such promising sounding material, and the fact that Jenkins was a best selling thriller writer in the Fleming mould, had been a friend and colleague of Fleming's and had apparently had his blessing and input for the project, Glidrose rejected Jenkins' submitted manuscript. Peter Janson Smith later recalled that he thought it was badly written, although he admitted that Glidrose may have been "stricter in those days." A copy of the manuscript is rumoured to exist in the archives of Ian Fleming Publications (renamed from Glidrose in 1998); however, Peter Janson Smith has said that he doesn't believe Ian Fleming Publications still holds a copy and that the most likely scenario is that the manuscript was returned for legal reasons (so as to not be sued in the future for plagiarism if a book with a similar plot is used). Jenkins' contract with Glidrose gave him a licence to reuse the material in the novel in the event of its rejection, with the proviso that he could not use any of Fleming's characters. Jenkins may have done this: his 1973 novel A Cleft Of Stars, while not containing any rogue British secret agents, is set in almost precisely the same area of South Africa, involves diamonds and gold, and has the hero temporarily hiding in a baobab tree. In 2005, Titan Books published a reprint of a comic strip based upon Colonel Sun. The introduction states that in the mid 1970s Amis lobbied for Eon Productions (producers of the Bond film franchise) to produce a film based upon his book. Reportedly he was told that Saltzman had forbidden that any film be made based on Colonel Sun due to Glidrose refusing to publish Per Fine Ounce a decade earlier. In 2010, previously unreleased extracts from the "lost" Jenkins manuscript Per Fine Ounce were released exclusively on James Bond website MI6. The extract reveals 007's traditional briefing with "M".