Кіріспе
Гуннар Веннерберг (2 қазан 1817 – 24 тамыз 1901) – швед ақыны, композиторы және саясаткері.
Gunnar Wennerberg (2 October 1817 – 24 August 1901) was a Swedish poet, composer and politician.
Өмірбаян
Веннерберг – Västergötland аймағының Лидчепинг қаласындағы пастордың ұлы, Скара кафедралық қаласындағы гимназияны бітіріп, 1837 жылы Уппсала университетіне студент болып түсті, онда табиғаттану ғылымдарын, классикалық филологияны, философия мен эстетиканы оқыды. 1845 жылы философия магистрі дәрежесін алып, 1846 жылы эстетика доценті атанды. Веннерберг көп жағынан ерекше болды: әдемі келбеті, бойының ұзындығы, жақсы дамыған ән дауысы, өткір әзіл-қалжыңдары мен әңгімелесу шеберлігімен көзге түсті. Мансабының бастауынан-ақ ол сол кезде университетке танымал болған зиялылар мен жетекші тұлғалардың ішкі шеңіріне қабылданды. 1843 жылы ол өзін «Жувеналдар» деп атаған музыкалық клубқа мүше болды, олардың жиналыстары үшін Веннерберг 1846 жылы жариялай бастаған үштіктер мен дуэттер, музыка мен сөздер жазылды. Келесі жылы «Глунтарне» (немесе «Жігіттер») атты алғашқы шығармалар жарық көрді, онда баритон мен басқа арналған отыз дуэт болды, олар 1847 жылдан 1850 жылға дейін шығарыла берді. Бұл ерекше туындылардың, екі өнердің шедеврлерінің сәні таңғаларлық болды: олар Швецияның ерекше университет өміріндегі ең ерекше және тартымды жайттарды бейнеледі. Веннерберг өзінің жинақталған еңбектерінің екінші томында осы атақты дуэттердің пайда болуы мен тарихы туралы қызықты мәліметтер келтірді. Швед студенті ретінде оның зор беделі оқуын жалғастыруына кедергі болмады, ол Спинозаны зерттеуде сарапшы болды. 1850 жылы ол Швеция бойынша алғашқы саяхатын жасап, ән шырқап, жұрт алдында өлеңдер оқыды, бұл тур өте сәтті аяқталды. 1860 жылы ол жинақталған үштіктерін «De tre» («Үш») деп жариялады. 1865 жылы король Карл XV-нің тікелей тілегімен Веннерберг бастауыш білім беру саласында мемлекеттік қызметке кірді. 1866 жылы Веннерберг Кристиан Эрик Фалькранцтың орнын басып, Швед академиясының он сегіз мүшесінің бірі болды, ал 1870 жылы Аксель Густав Адлеркрейц кабинетінде білім және дін істері министрі атанды. 1875 жылы ол уақытша жеке өмірге шықты. Бірақ ол Кронберг округінің губернаторы (landshövding) болып тағайындалды және көп ұзамай Риксдагқа өкілдік етуге сайланды. Оның белсенді парламенттік өмірі сексен жасқа дейін жалғасты. 1881 және 1885 жылдары ол негізінен өлеңдер жинағын шығарды. 1888 жылы ол екінші рет және соңғы рет білім және дін істері министрі болып тағайындалды, 1891 жылға дейін осы лауазымда қызмет етті. Министрлік қызметінен кейін 1893 жылы Риксдагтың жоғарғы палатасына сайланды. Веннерберг қартайған шағында да өзінің керемет келбетін сақтап, 1901 жылдың 24 тамызында Лекке қасаратында қысқа сырқаттан кейін дүние салды. Оның әйелі, 1852 жылы үйленген графня Хедвиг Кронштедт 1900 жылы қайтыс болды. Веннерберг – өмірге деген қуаныш пен сұлулыққа толы, лирикалық, жалынды швед аристократының ең көрнекті өкілі болды. Оның сексен төрт жылдық өмірінде қиындықтарға тап болған бір де бір жағдай болған жоқ. Оның өлеңдері, оларға музыкалық сүйемелдеу міндетті түрде қажет, жарты ғасыр бойы швед құлақтарына әдемі әуенмен жетіп, ұнайды; Швециядан тыс жерлерде олардың ерекше жергілікті сүйкімділігін түсіну қиын.
Туыстары
Веннербергтің қызы Сара Веннерберг Ройтер (1875–1959) да белгілі музыкант болған; ол органшы және композитор еді. Оның кіші інісі Гуннар Брайнольф Веннерберг суретші болды.