Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Швед ботаник (1750–1837)
Swedish botanist (1750–1837)
Адам Афзелиус (8 қазан 1750 – 20 қаңтар 1837) – швед ботаник және Карл Линнейдің ізбасары. Афзелиус 1750 жылы Вестергётландтағы Ларв қаласында дүниеге келген. 1777 жылы Уппсала университетінде шығыс тілдерінен оқытушы, ал 1785 жылы ботаникадан демонстратор болып тағайындалды. 1793 жылы ол Швед Корольдік ғылым академиясының мүшесі болып сайланды. 1800 жылы Адам Афзелиус неміс ғылым академиясы Леопольдинаның мүшесі болды. 1792 және 1796 жылдар аралығында Сьерра-Леоне компаниясының құрамында Батыс Африкаға екі сапар жасады, онда ол аймақтың географиясы, климаты және табиғи ресурстары туралы мәліметтер берді. Сол жерде ол ботаникалық үлгілерді жинады, олар кейіннен Уппсала университетіне қосылды. 1797–98 жылдары ол Лондондағы швед елшілігінің хатшысы қызметін атқарды және 1798 жылдың 19 сәуірінде Корольдік қоғамның мүшесі болып сайланды. Швецияға оралғаннан кейін ол Уппсалада ботаника демонстраторы лауазымын қайтадан иеленді және 1802 жылы «Зоофитолиттік қоғамның» (кейіннен Линнеан институты деп аталды) президенті болып сайланды. 1812 жылы ол университетте медициналық материалтану профессоры болды. Ол 1837 жылы Уппсалада қайтыс болды. Әртүрлі ботаникалық еңбектермен қатар, 1823 жылы Карл Линнейдің өмірбаянын жариялады.
Adam Afzelius (8 October 175020 January 1837) was a Swedish botanist and an apostle of Carl Linnaeus. Afzelius was born at Larv in Västergötland in 1750. He was appointed teacher of oriental languages at Uppsala University in 1777, and in 1785 demonstrator of botany. In 1793 he was elected a member of the Royal Swedish Academy of Sciences. In 1800, Adam Afzelius became member of the German Academy of Sciences Leopoldina. Between 1792 and 1796, as part of the Sierra Leone Company, he made two journeys to West Africa, where he reported on the geography, climate and natural resources of the region. While here, he also collected botanical specimens that were later acquired by Uppsala University. In 1797–98, he acted as secretary of the Swedish embassy in London and on 19 April 1798, he was elected Fellow of the Royal Society. Returning to Sweden, he again took up his position as botanices demonstrator at Uppsala, and was in 1802 elected president of the "Zoophytolithic Society" (later called the Linnaean Institute). In 1812 he became professor of materia medica at the university. He died in Uppsala in 1837. In addition to various botanical writings, he published the autobiography of Carl Linnaeus in 1823.
Шығармалары
De vegetabilibus svecanis observationes et experimenta, 1785 жыл. "Трифолиум альпстре, орта және жалғанның ботаникалық тарихы", Лондон: Бенджамин Уайт және Ұлы, 1791 ж. "Паусус туысына қатысты байқаулар және жаңа түрдің сипаттамасы", Лондон: Бенджамин Уайт және Ұлы, 1798 ж. Genera Plantarum Guineensium, 1804 жыл. Remedia guineensia quorum collectionem quintam, 1813–17 (көптеген авторлардың бірі). Гвинеядағы дәрілік өсімдіктердің жаңа түрлері (Stirpium medicinalium species novæ), 1818 жыл. Reliquiae Afzelianae: Адам Афзелиус Гвинеяда жинаған саңырауқұлақтардың суреттері және оларды гравировкаға түсіруді Адам Афзелиус ұйымдастырды. Элиас Магнус Фрис аударды (1860). "Адам Афзелиус Сьерра-Леоне журналы 1795–1796" (1967 ж. ағылшын тіліне аударылған; Александр Питер Куп; Карл Госта Видстранд).
De vegetabilibus svecanis observationes et experimenta, 1785. "The botanical history of Trifolium alpestre, medium, and pretense", London: Benjamin White and Son, 1791. "Observations on the genus Pausus, and description of a new species", London: Benjamin White and Son, 1798. Genera Plantarum Guineensium, 1804. Remedia guineensia quorum collectionem quintam, 1813–17 (one of many authors). Stirpium in Guinea medicinalium species novæ, 1818. Reliquiae Afzelianae : sistentes icones fungorum quos in Guinea collegit et in aere incisas excudi; curavit Adamus Afzelius. interpretatur Elias Magnus Fries (1860). "Adam Afzelius Sierra Leone Journal 1795–1796" (translated into English, 1967; Alexander Peter Kup; Carl Gösta Widstrand).