Герман Прей (1929-1998) – неміс баритон опера әншісі. Мангейм, Гамбург, Метрополитен Опера және Байройт фестивалінде өнер көрсеткен. Биографиясы туралы оқыңыз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс лирикалық баритон (1929–1998)
German lyric baritone (1929–1998)
Герман Прей (Берлин, 11 шілде 1929 – Крайллинг, 22 шілде 1998) Берлиндегі музыка жоғары мектебінде дауыс өнерін оқыды және 1952 жылы Гессен радиосының Франкфурт конкурсында жүлде жеңіп алды.
Hermann Prey ( Berlin, 11 July 1929 – Krailling, 22 July 1998) He studied voice at the Hochschule für Musik in Berlin and won the prize of the Frankfurt contest of the Hessischer Rundfunk in 1952.
Репертуар және танымал рөлдер
Ол ән концерттерінде ән айта бастады және келесі жылы Гесс штаттс театры Висбаденмен Бад Салцшлирфте опералық дебютін жасады (Моруччо Эвген д'Альберттің «Тифланд» операсында). Ол Гамбург мемлекеттік операсының тұрақты труппасына қосылды, онда 1960 жылға дейін ән шырқады. Гамбургтегі соңғы жылдары ол басқа жерлерде, соның ішінде Зальцбург фестивалінде жиі қонақ ретінде өнер көрсетті. Ол 1960 және 1970 жылдар аралығында Метрополитен операсында жиі ән шырқады (және 1990 жылдардың басында да ән айтты), ал 1965 жылы Байройтте Вольфрам (Таннхаузер) рөлінде дебют жасады, 1966–67, 1981–84 және 1986 жылдары қайта оралды. Карьерасының басында Верди операларын жиі орындағанмен, кейіннен Моцарт пен Рихард Штраусқа көбірек назар аударды. Прей Фигаро (Моцарт және Россини) рөлін ойнағаны үшін жақсы танымал болды, бірақ ол Моцарттың басқа да рөлдерін, әсіресе Папагено мен Гульельмоны ойнады. Сондай-ақ, ол «Фигароның үйлену тойындағы» графтың рөлін ойнады және жазды, кейде Дон Джованни рөлін де сомдады. Кейбіреулер оны ең үздік Эйзенштейн (Иоганн Штраус II-нің «Жарқанат» операсынан) деп санайды. Ол комик операның итальяндық стилінде шеберлікпен өнер көрсетті, сахналық зиялылығымен, жандылығымен және көңілділігімен көзге түсті. Оның виртуоздық шеберлігі мен комедиялық актерлік таланты оны 1970-ші жылдары Моцарт пен Россини операларының көптеген қойылымдарына табиғи таңдауға айналдырды. 1972 жылы ол Жан-Пьер Поннеллдің «Барбиер ди Сивилья» операсының телефильмінде Фигаро рөлін ойнады, онда Тереза Берганза Розина, Луиджи Альва Алмавива және дирижер Клаудио Аббадо да қатысты. Ол Фриц Вундерлих пен Ханс Хоттермен бірге «Иль Барбиер ди Сивилья» операсының неміс тіліндегі «Der Barbier von Sevilla» нұсқасын тікелей эфирде көрсетті. Ол сондай-ақ 1976 жылы Моцарттың «Фигароның тойы» операсында Фигаро рөлін ойнады. 1976 жылы Герман Прей Ворларльбергтегі Хогенем қаласында алғашқы Шубертиада Ворларльбергті ұйымдастырды. Шубертиада – австриялық композитор Франц Шуберттің өмірі мен шығармашылығына арналған шара. 1976 жылдың 8 мамырында алғашқы Шубертиада Ворларльберг кеші Герман Прейдің концертімен, Леонард Хокансонның фортепианода сүйемелдеуімен басталды. Прей опереттада да ән айтты және неміс теледидарында өнер көрсетті, тележүргізушілер арасында өте танымал болды. Ол Фриц Вундерлихпен бірге соңғысының ерте қайтысына дейін медиада танымал болды, көбінесе Вундерлихтің Таминосына Папагено рөлін ойнады. Фишер Дискаудан айырмашылығы, Прей Вагнердің репертуарын жұмсақ, жоғары баритондық рөлдермен – Вольфрам мен Бекмессермен шектеді. Ол осы рөлде Бернд Вейклмен бірге видеода көрінеді. 1988 жылы ол Зальцбургте «Фигароның үйлену тойы» операсының қойылымын режиссерлік етті.
He began to sing in song recitals and made his operatic debut the next year with the Hessisches Staatstheater Wiesbaden in Bad Salzschlirf (Moruccio in Eugen d'Albert's Tiefland). He joined Hamburg State Opera's resident company, where he sang until 1960. During his last years in Hamburg, he also made frequent guest appearances elsewhere, including the Salzburg Festival. He sang frequently at the Metropolitan Opera between 1960 and 1970 (and as late as the early 1990s), and made his Bayreuth debut in 1965 as Wolfram (Tannhäuser), returning there 1966–67, 1981–84 and 1986. Although he often sang Verdi early in his career, he later concentrated more on Mozart and Richard Strauss. Prey was well known for playing Figaro (Mozart and Rossini), but he played other Mozart roles at least equally often, particularly Papageno and Guglielmo. He also played, and recorded, the Count in The Marriage of Figaro, and occasionally performed as Don Giovanni. He is regarded by some as the best Eisenstein (from Die Fledermaus by Johann Strauss II) ever. He was at home with comic opera Italian style, displaying scenic intelligence, liveliness and hilarity. His virtuoso agility and great comic acting made him an obvious choice for numerous productions of Mozart's and Rossini's operas in the 1970s. In 1972 he performed as Figaro in Jean Pierre Ponnelle's television film of Rossini's Il Barbiere di Siviglia with Teresa Berganza as Rosina, Luigi Alva as Almaviva and conductor Claudio Abbado. He appeared alongside Fritz Wunderlich and Hans Hotter in the live televised version of Il Barbiere di Siviglia in its German translation, Der Barbier von Sevilla. He also portrayed Figaro in 1976 in Ponnelle's film of Mozart's Le nozze di Figaro. In 1976, Hermann Prey organised the first Schubertiade Vorarlberg in Hohenems, Vorarlberg. A Schubertiade is an event dedicated to the life and works of the Austrian composer Franz Schubert. On May 8, 1976, the first Schubertiade Vorarlberg evening begins with a recital by Hermann Prey, with Leonard Hokanson on the piano. Prey also sang operetta and performed on German television, becoming extremely popular with television audiences. He shared media celebrity with Fritz Wunderlich until the latter's early death, often playing Papageno to Wunderlich's Tamino. Unlike Fischer Dieskau, Prey limited his Wagner to the soft, high baritone roles Wolfram and Beckmesser. He can be seen on video in the latter role, opposite Bernd Weikl. In 1988, he directed a production of The Marriage of Figaro in Salzburg.
Дауыс
Прейдің айқын, жарқыраған даусы – одан сәл ескірген замандасы Дитрих Фишер-Дискаудан қараңғырақ және тереңдеген, бірақ оған тәңдес дәрежеде тазартылған және ең аз дауыстық күш жұмсамай тенор диапазонына көтерілуге қабілетті еді.
Prey possessed a clear, polished tone—darker and deeper sounding than his slightly older contemporary Dietrich Fischer Dieskau, but equally refined and equally capable of soaring into the tenor range without the smallest suggestion of vocal effort.
Жазбалар
Ол «Филипс» үшін көп томдық жинақ жазды, онда Лидтің тарихы Minnesänger дәуірінен ХХ ғасырға дейін баяндалған. Бұған қоса, ол опера және әндердің көптеген жазбаларын шығарды.
He recorded a multi volume set for Phillips, tracing the history of the Lied from the Minnesänger to the twentieth century. In addition, he released numerous recordings of opera and song.
Мұғалім және жазушы ретінде
1982 жылдан бастап ол Гамбург музыка және театр жоғары мектебінде сабақ берді және "Бірінші түннің қызуы: Герман Прейдің естеліктері" деп аударылған автобиографиясын жазды.
Starting in 1982, he taught at the Hochschule für Musik und Theater Hamburg, and he wrote an autobiography which was translated as First Night Fever: The Memoirs of Hermann Prey .
Бірлескен пианисттер
Лид репертуарының концерттерінде және/немесе жазбаларында Герман Преймен бірлесіп жұмыс істеген пианистер қатарында Карл Энгель, Джеральд Мур, Вольфганг Савалиш, Леонард Хокансон, Хельмут Дойч, Фридрих Гулда, Йорг Демус, Уолтер Клиен және Майкл Эндрес болды. Флориан Ухлиг 1997 жылдың қыркүйегінде Bad Urach Herbstliche Musiktage-де оның соңғы жазбаларының біріне аккомпанемент етті.
Pianists who collaborated with Hermann Prey in recitals and/or recordings of Lied repertoire include Karl Engel, Gerald Moore, Wolfgang Sawallisch, Leonard Hokanson, Helmut Deutsch, Friedrich Gulda, Jörg Demus, Walter Klien and Michael Endres. Florian Uhlig played for one of his last recordings of September 1997 at Herbstliche Musiktage Bad Urach.
Өлім
Ол 1998 жылдың 22 шілдесінде Баварияның Крайлинг қаласында 69 жасында жүрек талмасынан қайтыс болды.
He died in Krailling, Bavaria, of a heart attack on July 22, 1998, at the age of 69.