Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Моноклоналық антиденелер дәрісі
Monoclonal antibody medication
Омализумаб, Xolair тауарлық атауымен сатылады, – ауыр тұрақты аллергиялық астма, мұрын полиптері, есекжем (қышыма) емдеуге арналған инъекциялық дәрі. Оның басты қолайсыз әсері – анафилаксия. 1987 жылы Tanox компаниясы IgE-ге қарсы препараттарға алғашқы патент алуға өтініш берді. АҚШ-та омализумаб 2003 жылға дейін, ал Еуропада 2005 жылға дейін орташа және ауыр тұрақты астма, ауыр созылмалы риносинусит және мұрын полиптері үшін мақұлданды. 2024 жылдың ақпан айында FDA оны ауыр тағамдық аллергияны емдеу үшін де мақұлдады.
Omalizumab, sold under the brand name Xolair, is an injectable medication to treat severe persistent allergic forms of asthma, nasal polyps, urticaria (hives), Its primary adverse effect is anaphylaxis. In 1987 Tanox filed its first patent application on the anti IgE drug candidates. It took until 2003, in the United States until omalizumab was approved, in Europe until 2005 for moderate to severe persistent asthma, severe chronic rhinosinusitis with nasal polyps. In February 2024, the FDA approved it also to treat severe food allergy.
Медициналық қолданыстар
АҚШ-та омализумаб орташа және ауыр түрдегі тұрақты астма, мұрын полипімен бірге жүретін ауыр созылмалы риносинусит және созылмалы идиопатиялық қышыманы емдеу үшін көрсетіледі. Бұл пациенттер бұрын-соңдары I-IV кезеңдегі емдерден өтіп, қазір емнің V кезеңінде. Мұндай емдеу схемасы, 1993 жылы Ұлттық жүрек, өкпе және қан институты, АҚШ Ұлттық денсаулық сақтау институты және Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымымен бірлесіп құрылған, астманы басқару және алдын алу жөніндегі Глобалды астма бастамасы (GINA) ұсынған, кеңінен қабылданған нұсқаулармен үйлеседі. 2014 жылғы Кокрейн шолуында омализумабтың стероидтармен бірге қолданылғанда астмаға байланысты күшті асқынулар мен ауруханаға жатқызуды азайтуда тиімді екені анықталды.
In the United States, omalizumab is indicated to treat moderate to severe persistent asthma, severe chronic rhinosinusitis with nasal polyps and chronic idiopathic urticaria, Those patients have already failed step I to step IV treatments and are in step V of treatment. Such a treatment scheme is consistent with the widely adopted guidelines for the management and prevention of asthma, issued by Global Initiative of Asthma (GINA), which was a medical guidelines organization launched in 1993 in collaboration with the National Heart, Lung, and Blood Institute, National Institutes of Health, US, and the World Health Organization. A 2014 Cochrane review found that omalizumab was effective in reducing exacerbations and hospitalisations related to asthma when used as an adjunct to steroids.
Созылмалы спонтанды бөртпе ауруы
Омализумаб H1 антигистаминдік терапияға нашар жауап беретін ересектер мен 12 жастан жоғары жасөспірімдердегі созылмалы спонтанды қышымаға (уртикарияға) көрсетілген. Төрт апта сайын тері астына енгізілгенде, омализумаб қышудың күшін және бөртпелер санын айтарлықтай азайтады.
Omalizumab is indicated for chronic spontaneous urticaria in adults and adolescents (>12 years old) poorly responsive to H1 antihistamine therapy. When administered subcutaneously once every four weeks, omalizumab has been shown to significantly decrease itch severity and hive count.
Тамаққа аллергия
2024 жылдың ақпан айында АҚШ-тың Азық-түлік және дәрі-дәрмек басқармасы (FDA) бір немесе бірнеше тағамға кездейсоқ толықсызда кездесуі мүмкін анафилаксияны қоса алғанда, аллергиялық реакцияларды азайту мақсатында иммуноглобулин E-ге байланысты тағамдық аллергия үшін жаңа қолданылу аймағын қосты. FDA-ның қолданылу аймағына клиникалық практика бойынша ұсынымдар кірген жоқ. Дәріні монотерапия ретінде немесе ауыз арқылы жүргізілетін иммунотерапиямен бірге қолдануға болады. Егер пациенттерде бірнеше тағамға аллергия болса және ауыз арқылы жүргізілетін иммунотерапиядан қанағаттандырмасқан жағымсыз әсерлер байқалса, омализумабты монотерапия ретінде қолдану пайдалы болуы мүмкін.
In February 2024, the US Food and Drug Administration (FDA) added an indication for immunoglobulin E mediated food allergy for the reduction of allergic reactions, including anaphylaxis, which may occur with accidental exposure to one or more foods. The FDA indication did not include a clinical practice recommendation. The drug can be used as a monotherapy or in combination with oral immunotherapy. For patients who have multiple food allergies and have unacceptable side effects with oral immunotherapy, omalizumab monotherapy may be a useful treatment.
Химия және құрамалары
Омализумаб – генетикалық түрлендірілген қытай хомяғының (CHO) жасушаларымен өндірілетін гликозиленген IgG1 моноклоналды антидене. Қарапайым анти-IgE антиденелерінен өзгешелігі, ол маст жасушаларының, базофильдердің және антигенді ұсынатын дендриттік жасушалардың бетіндегі жоғары туыстық IgE рецепторымен (FcεRI) байланысқан IgE-ге байланыспайды. Анти-IgE терапиясы жоспарланған кезде күтпеген, бірақ клиникалық сынақтар барысында анықталған ең маңызды әсері – омализумабтың науқастардың азат IgE деңгейін төмендетуі нәтижесінде, базофильдердің, маст жасушаларының және дендриттік жасушалардың FcεRI рецепторлары бірте-бірте төмендеп, оларды аллергендерге әлдеқайда сезімтал емес етеді. Осылайша, омализумаб сияқты терапиялық анти-IgE антиденелері – маст жасушаларын тұрақтандыратын жаңа, қуатты препараттар класын құрайды.
Omalizumab is a glycosylated IgG1 monoclonal antibody produced by cells of an adapted Chinese hamster ovary (CHO) cell line. Unlike an ordinary anti IgE antibody, it does not bind to IgE that is already bound by the high affinity IgE receptor (FcεRI) on the surface of mast cells, basophils, and antigen presenting dendritic cells. Perhaps the most dramatic effect, which was not foreseen at the time when the anti IgE therapy was designed and which was discovered during clinical trials, is that as the free IgE in patients is depleted by omalizumab, the FcεRI receptors on basophils, mast cells, and dendritic cells are gradually down regulated with somewhat different kinetics, rendering those cells much less sensitive to stimulation by allergens. Thus, therapeutic anti IgE antibodies such as omalizumab represent a new class of potent mast cell stabilizers.
Аллергиялық аурулардағы IgE
Аллергиялық ауруларды емдеу үшін анти-IgE терапиясының қолданылу мүмкіндігін зерттеудің практикалық мақсатына қол жеткізумен қатар, TNX 901 және омализумабтың астма, аллергиялық ринит, жержаңғақ аллергиясы, созылмалы идиопатиялық крапивница, атопиялық дерматит және басқа да аллергиялық аурулар бойынша жүргізілген көптеген корпоративтік қаржыланған клиникалық сынақтар, осы кең таралған аллергиялық аурулардың патогенезіндегі IgE-нің рөлін анықтауға көмектесті. Мысалы, омализумабтың астмаға қатысты клиникалық сынақтарының нәтижелері IgE-нің астма патогенезіндегі орталық рөлі бар-жоғы туралы ұзаққа созылған пікірталасты нақты шешті. Бұл сонымен қатар терідегі немесе жүйелік мастоцитоз, ара шағуға сезімталдық (анафилаксия), идиопатиялық анафилаксия, эозинофилдермен байланысты асқазан-ішек трактының аурулары, бұлақты пемфигоид, интерстициалды цистит, мұрын полиптері және идиопатиялық ангиоэдема сияқты жағдайларға да қатысты.
In conjunction with achieving the practical goal to investigate the applicability of the anti IgE therapy as a potential treatment for allergic diseases, the many corporate sponsored clinical trials of TNX 901 and omalizumab on asthma, allergic rhinitis, peanut allergy, chronic idiopathic urticaria, atopic dermatitis, and other allergic diseases, have helped define the role of IgE in the pathogenesis of these prevalent allergic diseases. For example, the clinical trial results of omalizumab on asthma have unambiguously settled the long debate on whether IgE plays a central role in the pathogenesis of asthma. cutaneous or systemic mastocytosis, bee venom sensitivity (anaphylaxis), idiopathic anaphylaxis, eosinophil associated gastrointestinal disorder, bullous pemphigoid, interstitial cystitis, nasal polyps, and idiopathic angioedema.
Аллергиялық емес аурулардағы рөлдері
Бірнеше топ клиникалық зерттеулердің нәтижесінде омализумабтың аллергиялық емес астмасы бар пациенттерге тиімді болуы мүмкін екендігі хабарланды. Бұл жоғарыда талқыланған анти-IgE терапиясының фармакологиялық механизмдерін түсінуге қайшы келеді. Бұдан әрі, омализумабтың тиімділігі мен қауіпсіздігі зерттелген аурулардың арасында кейбіреулері аллергиялық емес, себебі оларда сыртқы антигендерге гиперсезімталдық реакциялары байқалмайды. Мысалы, созылмалы идиопатиялық қышыманың бір бөлігінде және булозды пенфигоидтың барлық жағдайларында омализумаб маст жасушаларын тұрақтандыратын агент ретінде әрекет ете алады. Омализумаб пен жүрек-қантамыр/цереброваскулярлық (CV/CBV) аурулары арасындағы байланысты және оның клиникалық маңыздылығын анықтау үшін қосымша көпұлттық, ұзақ мерзімді зерттеулер, үлкен пациенттер санымен қажет. Сондықтан, омализумабпен IgE рецепторларының өзара әрекеттесуін шектеудің болжамсыз тәуекелдері болуы мүмкін. 2003 жылы I-III фаза клиникалық зерттеулерден жиналған деректер омализумабты қабылдаған пациенттерде (0,5%) қатерлі ісіктердің пайда болу жиілігі, бақылау тобындағылармен (0,2%) салыстырғанда сандық айырмашылықты көрсетті.
Several groups have reported clinical trial results that omalizumab may be effective in patients with non allergic asthma. This seems to be contrary to the general understanding of the pharmacological mechanisms of the anti IgE therapy discussed above. Furthermore, among the diseases in which omalizumab has been studied for efficacy and safety, some are not allergic diseases, because hypersensitivity reactions toward external antigens is not involved. For example, a portion of the cases of chronic idiopathic urticaria and all cases of bullous pemphigoid while omalizumab can function as a mast cell stabilizing agent, A Cochrane review found injection site reactions to be the main reported adverse reaction. Additional multi national, longitudinal studies with increased subject numbers are required to provide further clarification into the relationship and clinical significance between omalizumab and CV/CBV disease. Therefore, indiscriminate blocking of IgE receptor interaction with omalizumab may have unforeseen risks. The data pooled in 2003 from the earlier phase I to phase III clinical trials showed a numeric imbalance in malignancies arising in omalizumab recipients (0.5%) compared with control subjects (0.2%).
Тарих
1983 жылы Скриппс зерттеу институтында (TSRI) және Кейс-Уэстерн Резерв университетінде (CWRU) Свей Шен Чен автологтық IgE эпитоптарына қарсы анти-IgE антиденелерінің концепциясын, эндогендік өз-IgE пайда болуына дейін кеміргіштерде перинаталдық моноклоналық IgE иммундау арқылы ашты. Бұл ашылымды кейіннен Брандейс университетінің докторы Альфред Нисонов перинаттарда толық емес Френд адъювантында моноклоналық IgE қолданып растады. Иммундалған немесе вакцинацияланған кеміргіштерде ұзақ мерзімді IgE толеранттылығына алып келетін, IgE деңгейі төмен немесе анықталмайтын болады. Осының салдарынан, адам IgE-ге қарсы пассивті моноклоналық антиденелерді аллергиялық науқастардағы IgE-нің патологиялық деңгейін бейтараптандыру үшін сынауға болады. Кейіннен Свей Шен Чен Tanox, Inc. компаниясының кеңесшісі болды.
In 1983, the product concept of anti IgE antibodies against autologous IgE epitopes was discovered by perinatal monoclonal IgE immunization in rodents prior to the emergence of endogenous self IgE by Swey Shen Chen at the Scripps Research Institute (TSRI) and in Case Western Reserve University (CWRU), and later confirmed by Dr. Alfred Nisonoff at Brandeis University using monoclonal IgE in incomplete Freund's adjuvant in perinates. Immunized or vaccinated rodents will develop low or undetectable levels of circulating IgE in a long term IgE tolerance. Consequently, the passive monoclonal antibodies against human IgE can be tested for neutralizing pathological levels circulating IgE in allergic patients. Swey Shen Chen was later an advisory consultant of Tanox, Inc.
Хьюстон, Техас штатында орналасқан Tanox биофармацевтикалық компаниясы анти-IgE бағдарламасын бастады, антидене препараттарын жасады және 1987 жылы анти-IgE терапиялық тәсіліне алғашқы патенттік өтінімді берді. 1988 жылы компания бір кандидат антиденені химерлік антиденеге (кейіннен CGP51901 деп аталды, және одан әрі гуманизацияланған антидене, TNX 901 немесе тализумабқа) айналдырды. Бағдарламаның басында анти-IgE терапиялық концепциясы жақсы қабылданбады. Анти-IgE бағдарламасын қаржыландыру үшін Tanox компаниясының ғылыми негізін қалаушылары Нэнси Т. Чанг пен Цзе Вэн Чанг 1989 жылы АҚШ, Канада, Еуропа, Жапония және басқа елдердегі 25 фармацевтикалық және ірі биотехнологиялық компанияларды аралап, ынтымақтастық мүмкіндіктерін талқылады. Ciba Geigy (1996 жылы Sandoz компаниясымен бірігіп Novartis құрды) өкілдері анти-IgE бағдарламасын ғылыми тұрғыдан қызықты деп тапты және Tanox пен Ciba Geigy басшылары 1990 жылы анти-IgE бағдарламасын дамыту үшін ынтымақтастық келісіміне қол қойды. 1991 жылы FDA (жаңа дәріні зерттеуге арналған) IND алдындағы бірнеше кездесуден кейін, FDA CGP51901 адамдарда сынауға рұқсат берді. Анти-IgE антиденесі үшін IND-нің мақұлдануы FDA қызметкерлері мен Tanox/Ciba Geigy командасының кәсібилігінің батыл көрінісі ретінде қарастырылды. IND-ге дейінгі талқылауға қатысқан ғалымдар, CGP51901 байланыстыру ерекшелігіне ие емес қарапайым анти-IgE антиденесі маст жасушаларын және базофильдерді белсендіріп, инъекция алған адамдарда анафилактикалық шок пен өлімге әкелуі мүмкін екенін түсінді. Осы алаңдауға қарамастан, олар ұсынылған ғылыми деректерге сүйене отырып, CGP51901 осы жағынан қарапайым анти-IgE антиденесінен мүлдем ерекшеленуі керек деген тұжырымға келді. 1991-1993 жылдары Ciba Geigy және Tanox зерттеушілері, сондай-ақ астма/аллергия саласындағы жетекші клиникалық зерттеу тобы (Стивен Холгейт басқарған) Англияның Саутгемптонында CGP51901 адам клиникалық сынағының І фазасын сәтті өткізіп, сынаған антидененің қауіпсіз екенін көрсетті. 1994-1995 жылдары Tanox/Ciba Geigy тобы Техастағы ауыр аллергиялық ринитпен ауыратын науқастарда CGP51901 сынағының ІІ фазасын жүргізіп, CGP51901 аллергиялық симптомдарды жеңілдетуде қауіпсіз және тиімді екенін көрсетті. Tanox/Ciba Geigy анти-IgE бағдарламасы дамып келе жатқанда, Genentech 1993 жылы астма және басқа да аллергиялық ауруларға қарсы антидене терапиясын әзірлеу үшін анти-IgE бағдарламасы бар екенін жариялады. Genentech ғалымдары CGP51901-ге ұқсас байланыстыру ерекшелігіне ие мыстың анти-IgE моноклоналық антиденесін жасап, кейіннен антиденені гуманизациялады (бұл антидене кейіннен "омализумаб" деп аталды). Genentech компаниясынан келісімге қол жеткізе алмаған Tanox Genentech компаниясына коммерциялық құпияны бұзғаны үшін сотқа шағым берді. 3 жылдық сот дауынан кейін Genentech және Tanox соттан тыс келісімге келді, ал 1996 жылы Tanox, Novartis және Genentech анти-IgE бағдарламасын бірлесіп дамыту үшін үшжақты серіктестік құрды. Өндіріс процесі TNX 901-ге қарағанда жақсы дамығандықтан омализумаб одан әрі дамыту үшін таңдалған препаратқа айналды.
Tanox, a biopharmaceutical company based in Houston, Texas, started the anti IgE program, created antibody drug candidates, and in 1987 filed its first patent application on the anti IgE therapeutic approach. In 1988, the company converted one candidate antibody to a chimeric antibody (which was later named CGP51901 and further developed into a humanized antibody, TNX 901 or talizumab). The anti IgE therapeutic concept was not well received in the early period of the program. In order to seek funding for the anti IgE program, the two scientist founders of Tanox, Nancy T. Chang and Tse Wen Chang, visited about 25 pharmaceutical and larger biotech companies in the U. S., Canada, Europe, Japan, and other countries to discuss collaboration throughout 1989. Representatives of Ciba Geigy (which merged with Sandoz to form Novartis in 1996) thought the anti IgE program scientifically interesting and executives from Tanox and Ciba Geigy signed a collaborative agreement in 1990 to develop the anti IgE program. In 1991, after several rounds of pre IND ("investigational new drug") meetings with officials/scientists of the FDA, the FDA finally allowed CGP51901 to be tested in human subjects. This approval of IND for an anti IgE antibody for the first time was regarded a brave demonstration of professionalism for both the FDA officials and the Tanox/Ciba Geigy team. The scientists participating in the pre IND discussion comprehended that an ordinary anti IgE antibody (i. e., one without the set of the binding specificity of CGP51901) would invariably activate mast cells and basophils and cause anaphylactic shock and probably deaths among injected persons. Notwithstanding this concern, they came to the same view that based on the presented scientific data, CGP51901 should have an absolutely required clean distinction from an ordinary anti IgE antibody in this regard. In 1991–1993, researchers from Ciba Geigy and Tanox and a leading clinical research group (headed by Stephen Holgate) in the asthma/allergy field ran a successful Phase I human clinical trial of CGP51901 in Southampton, England, and showed that the tested antibody is safe. In 1994–1995, the Tanox/Ciba Geigy team conducted a Phase II trial of CGP51901 in patients with severe allergic rhinitis in Texas and showed that CGP51901 is safe and efficacious in relieving allergic symptoms. While the Tanox/Ciba Geigy anti IgE program was gaining momentum, Genentech announced in 1993 that it also had an anti IgE program for developing antibody therapeutics for asthma and other allergic diseases. Scientists in Genentech had made a mouse anti IgE monoclonal antibody with the binding specificity similar to that of CGP51901 and subsequently humanized the antibody (the antibody was later named "omalizumab"). Having failed to receive reconciliation from Genentech, Tanox filed a lawsuit against Genentech for trade secret violation. After a 3 year legal entanglement, Genentech and Tanox settled their lawsuits out of court and Tanox, Novartis, and Genentech formed a tripartite partnership to jointly develop the anti IgE program in 1996. Omalizumab became the drug of choice for further development, because it had a better developed manufacturing process than TNX 901.
Құқықтық мәртебе
2003 жылдың маусым айында Genentech компаниясы, Novartis компаниясының еншілес компаниясы ретінде, және Tanox компаниясы omalizumab препаратты FDA 12 жастан асқан ересектер мен жасөспірімдердегі орташадан ауыр және тұрақты асманы емдеу үшін мақұлдағанын хабарлады. 2005 жылдың қазан айында EMA Novartis компаниясына omalizumab препаратын ауыз қуысының тыныс жолдарының обструктивті ауруын емдеу үшін қолдануға рұқсат берді. 2024 жылдың ақпан айында тамақ аллергиясына қарсы omalizumab препаратын FDA мақұлдауы OUtMATCH сынағының нәтижелеріне негізделді. Бұл кездейсоқ таңдалған, қос соқыр, плацебомен салыстырылатын зерттеу, ол арахис және тағы екі тағамға – сүтке, жұмыртқаға, бидайға, кешьюге, жаңғаққа немесе фундукқа аллергиясы бар адамдарда препараттың тиімділігі мен қауіпсіздігін бағалады. Omlyclo – биосимилярлық дәрілік препарат. Дегенмен, 2013 жылдың наурызында NICE omalizumab препаратын қолдануға қатысты "қорытынды нұсқаулық жобасын" жариялады, онда препаратты ересектерде, жасөспірімдерде және балалардағы ауыр, тұрақты аллергиялық асманы емдеу үшін қолдануға болады деп ұсынды. Бұл шешім Novartis компаниясы ұсынған қосымша талдаулар мен "науқасқа қолжетімділік схемасы" негізінде қабылданды. 2013 жылдың тамызында Лейден университетінің медициналық орталығында ревматоидты артритті емдеуге арналған TIGER сынағына жауапты голландиялық аға зерттеуші ғылыми алаяқтық жасағаны үшін жұмыстан босатылды. Осының салдарынан TIGER сынағы тоқтатылды. 2020 жылғы мәліметтер бойынша, АҚШ-та omalizumab препаратының бір айлық құны шамамен 4600 долларға бағаланды.
In June 2003, Genentech, as affiliate of Novartis, and Tanox announced that omalizumab had been approved by the FDA to treat moderate to severe persistent asthma in adults and adolescents above 12 years. In October 2005, EMA issued the marketing authorisation for omalizumab for the therapeutic indication of obstructive airway disease to Novartis. The FDA approval of omalizumab for food allergy in February 2024 was based on the OUtMATCH trial, a randomized, double blinded, placebo controlled study that evaluated its efficacy and safety in those allergic to peanut and two other foods, including milk, egg, wheat, cashew, hazelnut, or walnut. Omlyclo is a biosimilar medicinal product. However, in March 2013, NICE issued "final draft guidance" about the allowance of omalizumab, recommending the medication as an option for treating severe, persistent allergic asthma in adults, adolescents and children following additional analyses and submission of a "patient access scheme" by Novartis, the manufacturer. In August 2013, a senior Dutch researcher at Leiden University Medical Center responsible for the TIGER trial to treat rheumatoid arthritis was fired for research fraud. The TIGER trial was halted as a result. as of 2020 in the United States, omalizumab cost about to $4,600 per month.