Еуропа: Соғыстан кейінгі Германиядағы психологиялық драма
Europa (1991 film)
Еуропа (Zentropа) фильмі: 1991 жылғы Ларс фон Триердің психологиялық драмасы. Соғыстан кейінгі Германия, саяси бақылау, және Леопольд Кесслердің жолы. Кінематограф, өнер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1931 жылғы сюрреалистік антифашистік фильм.
the 1931 Surrealist anti Fascist film
«Еуропа» (Солтүстік Америкада «Zentropа» деп аталады) – Ларс фон Триердің 1991 жылғы эксперименталды психологиялық драмалық кезеңді фильм, режиссері және сценарийшісі. Бұл Дания мен тағы бес еуропалық елдің халықаралық бірлесіп түсірген туындысы, фон Триердің үшінші толық метражды фильмі және оның «Еуропа» трилогиясының үшінші және соңғы бөлімі, «Қылмыс элементері» (1984) және «Эпидемия» (1987) фильмдерінен кейін жарық көрді. Музыкасын, оның ішінде басты тақырыбын фон Триердің бұрынғы қайын інісі және тұрақты серіктесі Йоахим Холбек жазған, ол сонымен қатар «Ригет» (1991–2022) және «Мандерлей» (2005) фильмдеріне де музыка жазды.
Europa (known as Zentropa in North America) is a 1991 experimental psychological drama period film directed and co written by Lars von Trier. The film is an international co production between Denmark and five other European countries, it is von Trier's third theatrical feature film, and the third and final installment in his Europa trilogy, following The Element of Crime (1984) and Epidemic (1987). The music, including the main theme, was composed by von Trier's ex brother in law and frequent collaborator Joachim Holbek, who also composed Riget (1991–2022) and Manderlay (2005).
Сюжет
Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін АҚШ оккупациялаған Германия аймағындағы тұрғындардың барлығы қатаң бақылауда болды. Неміс тегіндес жас америкалық Леопольд Кесслер Германияға келіп, еңшесімен бірге Zentropa теміржол компаниясында локомотив жүргізушісі болып жұмысқа орналасады. Леопольд Германияны жылжымалы пойыз бен вокзалдар, немесе жатақханалар арқылы көреді. Қоғамның қағидаларына бейімделуге тырысып, ол елдегі ішкі дағдарысты және соңғы өткен оқиғалардың салдарымен бетпе-бет келеді. Осыған дейін ол жас неміс қызы Катаринаға ғашық болады, ол Лоренс Хартманның кіші қарындасы және Zentropa компаниясын құрған Макс Хартманның қызы. Макс Хартман құпия түрде «Werwolf» деген нацистік террористік ұйыммен байланыста болады. Катарина Кесслерді жартылай қираған үйлеріне кешкі асқа шақырады. Жалған куәлік берген еврей-американдық, өзінің өмірін сақтап қалғанын айтады, соның арқасында Макс Хартман таза деп танылып, жазылады, бірақ кейін ұяттан өзін-өзі өлтіреді. Кейін Леопольд соборда Катаринаға үйленеді, бірақ қысқа уақыттан кейін ол із-түзсіз жоғалып кетеді. Бір күні «Werwolf» ұйымы Кесслерден пойызды жарыту үшін жарылғыш заттарды қолдануды талап етеді. Ол қажетті дайындықтарды жасайды, бірақ содан кейін Катаринаны қайта табады, ол да одан солай талап етеді. Ол американдық офицерге жарылғыш заттар туралы айтуға тырысады, бірақ жағдай оған мүмкіндік бермейді. Осы уақытта Леопольдтың жоғары лауазымдағы адамдары оның кәсібилік деңгейін тексеруге тырысады. Сараңдықтан, ол жарылғыш заттарды орнатады және таймерді қояды, бірақ болашақ құрбандарға деген аянысы оны тоқтатуға мәжбүрлейді. Осы арада оккупациялық билік «Werwolf» ұясын анықтайды. Кесслер Катаринаны қолғаппен көреді. Ол оны қателік жасаған адамның өзі екеніне көндіреді, себебі Германияда кінәсіз адамдар жоқ, соғыс жылдарында оның азаматтары өлтірді немесе сатты. Көңілі құлаған Кесслер, пойыздың Германиядан кетуіне жол бермеу үшін шұғыл тоқтату тежегішін тартады және, ақыры, жарылғыш заттарды жаруға шешім қабылдайды. Нәтижесінде, жоспарланғандай, пойыздың бірі көпірде жарылады. Ол өзенге құлап, Кесслердің еңшесі мен Катаринаны қоса алғанда, бірнеше адам қаза табады. Кесслер де батып кеткен пойызбен бірге суға кетеді және теңізге қарай ағып шығады.
In the U. S. occupied zone of Germany after the end of World War II, the entire population is under close surveillance. A young American of German descent, Leopold Kessler, comes to Germany and gets a job as a train conductor for the railway company Zentropa with his uncle. Leopold sees Germany from the perspective of moving trains, train stations or dormitories. As he tries unsuccessfully to conform to society's rules, he witnesses the country's inner turmoil and the aftermath of its recent past. Before that, he falls in love with a young German woman, Katharina, the younger sister of Lawrence Hartmann and daughter of the founder of Zentropa, Max Hartmann, who is secretly associated with a group of underground Nazi terrorist conspiracy Werwolf. Katharina invites Kessler to dinner at her half bombed family mansion. With the help of false testimony from a Jewish American, who claims he was the lifesaver, Max Hartmann receives a clean bill of health and is rehabilitated, but he later commits suicide out of shame. Later, Leopold marries Katharina in the cathedral, but shortly afterwards she disappears without a trace. One day, the Werwolf group demands that Kessler use explosives to blow up the train. He makes the necessary preparations, but he then rediscovers Katharina, who makes the same demand of him. He tries to tell an American officer about the explosives, but circumstances prevent him from doing so. At this time, Leopold's superiors are trying to test his professional suitability. In desperation, he plants the explosives and sets the clockwork, but pity for the potential victims makes him turn it off. In the meantime, the occupation authorities have uncovered the Werwolf cell. Kessler sees Katharina in handcuffs. She convinces him that it was he who made the mistake, because there are no innocent people in Germany, since during the war years its citizens either killed or betrayed. Kessler, driven to despair, pulls the emergency brake to prevent the train from leaving Germany, and reluctantly decides to detonate the explosives after all. As a result, one of the trains explodes on the bridge as intended. It crashes into the river and several people are killed, including Kessler's uncle and Katharina. Kessler too is drowned in the sunken train, and floats out to sea.
Стиль
Еуропа эксперименталды кино стилін қолданады, көбінесе қара-ақ түстерді, кейде түсті кіріктірулермен (кейіннен Стивен Спилбергтің 1993 жылғы «Шиндлер тізімі» Холокост фильміне шабыттандырған), актерлер артқы проекцияланған кадрлармен өзара әрекеттеседі және әртүрлі бейнелерді бір-бірінің үстіне қойып, түсініксіз әсер тудырады. Дауыстағы баяндама гипнотизердің екінші жақтан баяндауын имитациялайды. Фильмнің кейіпкерлері, музыкасы, диалогтары мен сюжеті арнайы мелодрамалық болып келеді және кинонуар дәстүрлерін ирониямен еліктейді. Морандо Морандини былай деп жазады: «Кейіпкерлерден гөрі техникалық формальды құрылым маңызды: қара-ақ түске қарама-қарсы түстер, бір-біріне қосылулар, бұрмалайтын линзалар, динамикалық камера, экспрессионистік стильде жасалған декорациялар. Мазмұны бойынша антигермандық болғанымен, формасы бойынша терең неміс».
Europa employs an experimental style of cinema, combining largely black and white visuals with occasional intrusions of colour (which later inspired Steven Spielberg's 1993 Holocaust film Schindler's List), having actors interact with rear projected footage, and layering different images over one another to surreal effect. The voice over narration uses an unconventional second person narrative imitative of a hypnotist. The film's characters, music, dialogue, and plot are self consciously melodramatic and ironically imitative of film noir conventions. Morando Morandini writes: "More than the characters, what counts is the technical formalistic apparatus: color contrasted with black and white, superimpositions, distorting lenses, dynamic camera, expressionistic style set designs. Anti German in substance, it is profoundly German in form".
Өндіріс
Фильм Польшада (Чожна соборы (Мариенкирхе) және Чожна дөңгелек үйі) және Данияда (Нордиск Фильм студиясы, Копенгаген және Копенгагеннің Даниялық Гидравликалық институты) түсірілді. Басты кейіпкерлер үйленетін собор – Чожна соборы, оның шатыры соғыс кезінде совет әскерімен қиратылған. Ларс фон Триердің өндіріс компаниясы Zentropa Entertainments осы фильмде бейнеленген қастандық теміржол желісінің атымен аталады, ал ол өз кезегінде нақты Mitropa пойыз компаниясының атымен аталған.
The film was shot throughout Poland (Chojna Cathedral (Marienkirche) and the Chojna Roundhouse) and in Denmark (Nordisk Film studios, Copenhagen and the Copenhagen Dansk Hydraulisk Institut). The cathedral where the main characters are getting married is that of Chojna, whose roof was destroyed by the Soviet army during the war. Von Trier's production company, Zentropa Entertainments, is named after the sinister railway network featured in this film, which is in turn named after the real life train company Mitropa.
Қабылдау
Солтүстік Америкада «Europa Europa» (1990) фильмімен шатасуды болдырмау үшін «Europa» фильмі «Zentropa» деген атпен шығарылды.
Europa was released as Zentropa in North America to avoid confusion with Europa Europa (1990).
Сыни қабылдау
Фильм сыншылар тарапынан негізінен оң пікірлер алды. Rotten Tomatoes сайты 16 сынға негізделген 82% рейтингті және 7.4/10 орташа бағаны көрсетеді. The Lexicon of International Film оң пікір білдірді: "Триллер мен мелодраманың қарапайым айтылған қоспасы, жанрлардың классикалық үлгілеріне негізделген, бірақ ерекше визуалдық шығармашылық күшінің арқасында шектерінен асып түседі. Сонымен қатар, фильмді жаппай әсер ету құралы ретінде қолдануға талпыныс жасалады. Көрнекі тұрғыдан өте әдемі болғандықтан көруге тұрарлық."
The film received largely positive reviews from critics. Review aggregator website Rotten Tomatoes reports an 82% score based on 16 reviews, with an average rating of 7.4/10. The Lexicon of International Film gave a positive review: "A straightforwardly told mixture of thriller and melodrama, which is based on the classic role models of the genres, but goes beyond the given limits due to its unusual visual creative will. At the same time, an attempt is made to use film as a means of mass suggestion. Worth seeing because of the optically sophisticated form".
Марапаттар
Фильм 1991 жылғы Канн кинофестивалінде үш жүлде жеңіп алды (Ең үздік көркемдік жетістігі, Төрешілер сыйлығы және Техникалық Ұлы жүлде). «Алтын пальма» жүлдесін алмағанын түсінгенде, фон Трир төрешілерге бейкүнә қозғалыс жасап, залдан шығып кетті. 1991 жылы фильм Film Fest Gent кинофестивалінде «Үздік фильм» үшін Grand Prix жүлдесін алды.
The film won three awards at the 1991 Cannes Film Festival (Best Artistic Contribution, Jury Prize, and Technical Grand Prize). Upon realizing that he had not won the Palme d'Or, von Trier gave the judges the finger and stormed out of the venue. In 1991, the film received the Grand Prix for Best Film at Film Fest Gent.
Үй медиасы
Criterion Collection 2008 жылы фильмді DVD форматында жарыққа шығарды. Жинақта фильм туралы бірнеше деректі фильмдер мен фон Триердің аудиокомментарийі болды. 2023 жылы Criterion компаниясы фильмнің 4K сапасында жаңартылған нұсқасын, Ларс фон Триердің «Еуропа трилогиясы» жинағының бір бөлігі ретінде Blu-ray қорапшасында шығарды.
The Criterion Collection released the film on DVD in 2008. The package contained several documentaries on the film and an audio commentary by von Trier. In 2023, Criterion released a 4K restoration of the film as part of the Blu ray box set, Lars von Trier's Europe Trilogy.